Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!

 Ἐκπρόσωπος τῆς γενιᾶς τοῦ ’30 ὁ Σεφέρης ἦταν πατριώτης καὶ ἀντικομμουνιστής. Ἄλλοι ἦταν Ἐθνικιστές. Δὲν τόλμησαν, ὅμως, νὰ περάσουν τὴν κόκκινη γραμμὴ καὶ νὰ συμπορευτοῦν μὲ τὸ ποτάμι τοῦ Ἐθνικισμοῦ, ποὺ συνετάραζε ὅλη τὴν Εὐρώπη ἐκείνη τὴν ἐποχή. Δὲν εἶχαν τὴν δύναμη τὴν ψυχικὴ γιατί ὑπῆρξαν ἀρρωστημένα ἀστοί. 

Ὁ ἴδιος ὁ Σεφέρης λέει ὅτι στὴν Μέση Ἀνατολὴ εἶναι «περιστοιχισμένος ἀπὸ διάφορους παράγοντες καὶ μῦγες τῆς ‘πολιτικῆς ἀποστολῆς. Εἶναι κιόλας γιὰ καρπάζωμα» (ἕναν ὑπουργὸ τῆς κυβερνήσεως τοῦ Καϊρου ἐννοεῖ), λέει ἀκόμη ὅτι προσγειώνονται στὴν ἔρημο, ὅπως οἱ μῦγες στὰ κόπρανα). Δηλώνει ξένος ἀπὸ αὐτὴ τὴ «θλιβερὴ πολιτικὴ» ὅπως τὴν ὀνομάζει. Σὲ ἄλλο σημεῖο μιλάει γιὰ τοὺς «δύο ἐλεεινοὺς ναυάρχους ποὺ στὸν ἀπληροφόρητο κοσμάκη παρουσιάζονται σὰν ἄνθρωποι πυγμῆς», ἐνῷ τὸν Τσουδερὸ ἀποκαλεῖ «ἀνθρώπινη χαλκομανία ποὺ λέγεται ἄρχοντάς μας», ἀναφερόμενος στὰ ἔργα τῶν ὑπουργῶν τους θεωρεῖ «ἕνα κουβάρι ἀπὸ σκουλήκια», «πολιτικατζήδικα τερτίπια, μικρὰ καὶ τριμμένα». 

Ἀναφερόμενος σὲ ἕνα βράδυ ποὺ πῆγε στὸ Σέπαρντ γράφει ὅτι ἦταν ἐκεῖ «καὶ οἱ διάφορες τσοῦλες τῆς πολιτικῆς», ὅτι «εἶναι ὅλοι γιὰ κλάματα» καὶ ἡ «σημερινὴ κουζίνα» εἶναι ἡ πολιτική του Παπανδρέου. «Ἡ μερμηγκοφωλία της ΄Μπρετάνιας ἐξακολουθεῖ νὰ παραπατᾶ χωρὶς ἀπόφαση» καὶ «σὲ πιάνει ἡ βρῶμα ἀπὸ τὸ λαιμό», μὲ τὴν «κοινωνία τῶν ἱκετῶν» καὶ τοὺς «ἠλίθιους κρατοῦν τὰ πόστα». 

Γιὰ τὸ βασιλιᾶ Γεώργιο λέει ὅτι εἶναι «ἄνθρωπος μὲ νοημοσύνη ἀσφαλῶς, ἀλλὰ χωρὶς ρίζες στὸν τόπο, χωρὶς πνοή, χωρὶς ἀκτινοβολία, ἔρημος, ἀδιάφορος, ἀπομονωμένος ἀπὸ τὸ χαρακτῆρα του καὶ τὶς ἀτυχίες τῆς ζωῆς του, ἔκαμε τίμιες ἐκλογές, καί, μόλις σκόνταψε στὶς πρῶτες δυσκολίες, βολεύτηκε καὶ κόλλησε στὴν πιὸ εὔκολη λύση: τὴ δικτατορία». 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/06/09/14/170829/