Ὁ κομματισμὸς ὡς μάστιγα καὶ μιὰ σημαντικὴ διαφοροποίηση!
Ὡς πολιτικὸς ὀργανισμὸς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμία δυσκολία γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ στὸ νὰ κατονομάσει ἐναργῶς τὸν κομματισμὸ ὡς μιὰ ξεκάθαρη μάστιγα τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ἡ ὁποία τυραννάει τὴν Πατρίδα καὶ τὸν λαό. Ἡ δημοκρατία ἀπὸ μόνη τῆς εἶναι ἕνα ἄρρωστο πολίτευμα ἔμφορτο παθογενειῶν, καὶ τὰ κόμματα ὡς σχηματισμοὶ ἡ μέγιστη ἐνσάρκωση τῆς σήψης αὐτοῦ τοῦ χρεοκοπημένου συστήματος λήψης ἀποφάσεων καὶ διοίκησης. Ὅμως ἱστορικὰ οἱ κοινωνίες συνήθως, ἐὰν ὄχι πάντα, δὲν εἶναι δομημένες ὁμοιογενῶς καὶ μὲ κοινὰ ὑπαρκτὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα ἀσπάζονται ὅλες οἱ ἐπί μέρους μερίδες των. Τοὐτέστιν, ὅταν ὑπάρχει μιὰ καθεστηκυῖα τάξη καὶ ὑπάρχουν ὁμάδες ἀνθρώπων οἱ ὁποῖες προτάσσουν ἐπαναστατικὰ καὶ ἀντικαθεστωτικὰ αἰτήματα ἀντιτιθέμενα πρὸς τὴν τάξη αὐτήν, ἡ κοινοβουλευτικὴ ὁδὸς καὶ ἡ κομματικὴ ὀργάνωση ἀποτελοῦν μονόδρομο γιὰ ὅσους σοβαρὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ στοχεύουν στὴν ἀνατροπὴ τοῦ status quo. Κοινῶς, ἂν θέλει κάποιος νὰ κυβερνήσει καὶ νὰ ἐφαρμόσει στὴν πραγματικὴ ζωὴ τὶς ἰδέε...
