Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ! ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!

Για του Χριστού την Πίστιν την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία οι Πατέρες της Ορθοδοξίας, πότισαν με το αίμα τους τις πατρογονικές εστίες του Ελληνισμού, καθαγιάζοντάς Αυτές.

Η ιστορική ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου ήταν το μόνο απάτητο κομμάτι της Πελοποννήσου από το δολοφονικό μάτι των Τούρκων κατακτητών μας και δή και από τον σκληρό και αιμοβόρο Ιμπραήμ Πασά.

Θεωρώντας εύκολη λεία την Μονή και τους 100 περίπου Μοναχούς της εθεώρησε καλό, με μια επιστολή του, να τους καλέση να παραδοθούν, ώστε να αποφευχθή μια εκ των προτέρων χαμένη γι’ αυτούς μάχη. Έτσι όμως εδόθη η ευκαιρία για να φανή για μια ακόμη φορά όχι μόνο το υψηλό φρόνημα των Μοναχών, αλλά και την ανεπανάληπτη προσφορά της Εκκλησίας στην Ελληνική Πατρίδα μας! Κάτι, το οποίον οι άθεοι Κυβερνήτες της αριστεράς κουλτούρας σήμερα το λησμονούν!  

Η επιστολή του Ιμπραήμ Πασά πρός τους Μοναχούς.

Ευγενέστατε ηγούμενε και επίλοιποι παπάδες και καλόγεροι Μεγάλου Σπηλαίου.

Σας σημειώνω ότι είμεθα φερμένοι με τον υψηλότατον Ιμβραήμ Πασάν αφέντη μας εις κάμπον Καλαβρύτων εδώ και τέσσαρες ημέρες προτηνότερα και έχομεν μεγάλας ορδινίας και ετοιμασίας δια την πολιορκίαν Μοναστηρίου Μεγάλου Σπηλαίου. Και ως τάχυ προσμένομεν να μας έλθουν και τόπια και αι μπόμπες και αρκετά σύνεργα δια μήνες και έπειτα από μία ή και δυό ημέρας να ρίξωμεν τα αρδιά μας περί πολιορκίας του μοναστηρίου. Και εις αυτά τα μέρη, δια τούτο σας φανερώνω ότι να λυπηθήτε το μοναστήρι σας να μην τύχη και χαλάση και ο,τι εις τον άλλον καιρόν δεν εχάλασε μην τύχη και χαλάση τώρα. Και μάλιστα οι πλέον άγνωθοι από λόγου σας ήρθαν και προσεκύνησαν εις αφέντη μας και εγλύτωσαν τα χωριά τους. Και τόσον λαό και την ζωήν τους και το πράγμα τους. Λοιπόν του λόγου σας είσθε γνωστικότεροι από εκείνους και θέλει στοχασθήτε το κάθε πράγμα καλλίτερα. Παρά πάνω δεν σας γράφω θέλει πληροφορηθήτε και από το γράμμα του φίλου μου του Φωτήλα, θέλει σας συμβουλεύση ο ίδιος. 

Ηγούμενε, θέλει στοχασθής τούτο το κίνημα των Ρωμαίων δεν θέλει εύγη σε κεφάλι, λοιπόν σαν φρόνιμος οπού είσαι στοχάσου βαθειά πως δεν ευρίσκεις καλό τέλος και θα είσαι νικημένος. Θέλεις ηξεύρη ότι αυτό όπου σας γράφω, το γράφω μετά του υψηλοτάτου αφέντη μας τον ορισμόν, και να με αποκριθήτε εις τα όσα σας γράφω.

ΣΑΜΗ ΕΦΕΝΤΗΣ

ΣΕΓΝΕΖΤΙΠΗ ΕΦΕΝΤΗΣ 

Τη 21η Ιουνίου 1827

Η υπερήφανη απάντηση Μοναχών του Μεγ. Σπηλαίου προς τον αιμοβόρο κατακτητή.

Ὑψηλότατε ἀρχηγὲ τῶν Ὀθωμανικῶν ἁρμάτων, χαῖρε.

Ἐλάβαμεν τὸ γράμμα σου καὶ εἴδομεν τὰ ὅσα γράφεις, ἠξεύρομεν πὼς εἶσαι εἰς τὸν κάμπον τῶν Καλαβρύτων πολλὰς ἡμέρας καὶ ὅτι ἔχεις ὅλα τὰ μέσα τοῦ πολέμου. Ἡμεῖς διὰ νὰ προσκυνήσωμεν εἶναι ἀδύνατον, διότι εἴμεθα ὁρκισμένοι εἰς τὴν πίστιν μας, ἢ νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἢ νὰ ἀποθάνωμεν πολεμοῦντες καὶ κατὰ τὸ χαΐνι μας δὲν γίνεται νὰ χαλάσῃ ὁ ἱερὸς ὅρκος τῆς πατρίδος μας. Σὲ συμβουλεύουμε ὅμως νὰ ὑπάγης νὰ πολεμήσῃς σὲ ἄλλα μέρη, διότι, ἂν ἔλθῃς ἐδῶ νὰ μᾶς πολεμήσῃς καὶ μᾶς νικήσῃς, δὲν εἶναι μεγάλον κακόν, διότι θὰ νικήσῃς παπάδες, ἂν ὅμως νικηθῆς, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν ἄφευκτα, μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ, διότι ἔχομεν καὶ θέσιν δυνατὴν καὶ θὰ εἶναι ἐντροπή σας καὶ τότε οἱ Ἕλληνες θὰ ἐγκαρδιωθοῦν καὶ θὰ σὲ κυνηγοῦν πανταχοῦ. Ταῦτα σὲ συμβουλεύομεν καὶ ἡμεῖς, κᾶμε ὡς γνωστικὸς τὸ συμφέρον σου, ἔχομεν καὶ γράμματα ἀπὸ τὴν βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸν ἀρχιστράτηγον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν πολλὴν βοήθειαν θὰ μᾶς στείλῃ, παλληκάρια καὶ τροφὰς καὶ ὅτι, ἢ θὰ ἐλευθερωθῶμεν τάχιστα, ἢ θὰ ἀποθάνωμεν κατὰ τὸν ἱερὸν ὅρκον τῆς Πατρίδος μας.

ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ὁ Ἡγούμενος καὶ σὺν ἐμοὶ παπάδες καὶ καλόγεροι

τῇ 22ᾳ Ἰουνίου 1827, Μέγα Σπήλαιον»

Η συνέχεια εδόθη με τα όπλα! Οι Μοναχοί, εκατό (100) περίπου κατά την εποχή εκείνη, με εντολή του Ηγουμένου τους, έβγαλαν τα ράσα τους, εφόρεσαν φουστανέλλες, επήραν τα όπλα και άρχισαν την άμυνα! 100 αγωνιστές της ελευθερίας εναντίον 10.000 επιτιθεμένων του Τούρκου κατακτητή!Αρχιστράτηγος από την πλευρά των Μοναχών η Υπέρμαχος Στρατηγός η Υπεραγία Θεοτόκος. Ήταν η 24η Ιουνίου του 1827! Μια ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΗΜΕΡΑ της Ελληνικής ιστορίας! 

Ας σημειωθή, ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, προνοώντας, είχεν αποστείλει εγκαίρως στην περιοχή μια δύναμη απο 600 άνδρες-αγωνιστές. Οι οποίοι όμως, όταν είδαν το πλήθος των μαχητών του Ιμπραήμ Πασά έσπευσαν να κρυφθούν! 

Όταν όμως είδαν τους Μοναχούς του Μεγάλου Σπηλαίου να ρίπτωνται στη μάχη, ένοιωσαν ντροπή, οπότε ξεχύθηκαν και αυτοί στη μάχη. «Κοκκίνισαν, ξεροκατάπιαν από ντροπή, βλέποντας τους Μοναχούς ανεβασμένους σε δένδρα κλπ. να αμύνωνται» σημειώνει ο ιστορικός Φωτάκος, οπότε και ρίχτηκαν στη μάχη!