O OIKOYMENIΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ!

ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!

Την καθαίρεση του παπά-Λευτέρη από τον Λυκοποιμένα Οικουμενιστή Βαρθολομαίο έκανε γνωστή με ανακοίνωσή της η Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας.

Η ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής, μεταξύ άλλων, αναφέρει:

«Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας πληροφορεί τον ευαγή κλήρο και τον Ορθόδοξο λαό της πέμπτης ηπείρου ότι, με απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επεβλήθη στον μέχρι πρότινος κληρικό κ. Ελευθέριο Τάτση η ποινή της καθαιρέσεως από τον βαθμό της ιερωσύνης, για σειρά εκκλησιαστικών και κανονικών παραπτωμάτων στα οποία υπέπεσε. Ως εκ τούτου, ο ειρημένος κληρικός, με απόφαση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επανήλθε στην τάξη των λαϊκών και απώλεσε το προνόμιο της ενδύσεως της ιερατικής αμφιέσεως, καθώς και το δικαίωμα της τελέσεως των Ιερών Μυστηρίων και των λοιπών ιεροπραξιών.

Η ανωτέρω λυπηρή εξέλιξη επήλθε ως απόρροια της επί μακρόν αντικανονικής συμπεριφοράς του κ. Ελευθερίου Τάτση, ο οποίος με διαδοχικές παραβατικές ενέργειες και με επιθετικές δημόσιες τοποθετήσεις του, έβαλε εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας, του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου, του Αρχιεπισκόπου, των Επισκόπων και των αδελφών του κληρικών, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να δημιουργήσει μια δική του ‘εκκλησία’, αποκόπτοντας επίσημα και εκούσια τον εαυτό του από την κανονική και μοναδική Ορθόδοξη Εκκλησία. Παρότι ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπός μας κ.κ. Μακάριος επεδίωξε με ειλικρίνεια, πατρική αγωνία και καρτερικότητα την ειρήνευση της ψυχής του, τη μετάνοια και την επιστροφή του στο Σώμα της Εκκλησίας, εντούτοις όλες δυστυχώς οι προσπάθειες του Ποιμενάρχου μας προσέκρουαν στον εγωισμό και στην επίμονη διάθεση αυτονόμησης του καθαιρεθέντος πλέον κληρικού.

Κατόπιν τούτων, η Ιερά Αρχιεπισκοπή μας υποχρεούται να υπενθυμίσει στο ευσεβές και φιλόχριστο ποίμνιό της ότι όλα τα Ιερά Μυστήρια και κάθε ιεροπραξία (Θείες Λειτουργίες, Ιερές Ακολουθίες, Γάμοι, Βαπτίσεις, Κηδείες κ.λπ.) που ενδέχεται να τελεί αντικανονικώς εφεξής ο καθηρημένος κληρικός κ. Τάτσης, είναι άκυρα και ανυπόστατα, θεωρούμενα ως μη γενόμενα από την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία σε όλο τον κόσμο. Δηλαδή, τίποτε πλέον από αυτά που ενδεχομένως θα τελεί ο κ. Τάτσης δε θα αναγνωρίζεται από τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία, τις Αρχιεπισκοπές, τις Μητροπόλεις, τις Μονές του Αγίου Όρους και τις λοιπές Μονές της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Επίσης, επί τη βάσει των Ιερών Κανόνων, όσοι μετέχουν σε Μυστήρια και ιεροπραξίες που αντικανονικώς τελούνται από καθηρημένους κληρικούς, όπως από τον κ. Τάτση, αποκόπτουν τον εαυτό τους από το κανονικό σώμα της Εκκλησίας, δηλαδή αυτοαφορίζονται και επομένως δεν μπορούν να γίνονται δεκτοί ούτε για το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, ούτε για τα άλλα Μυστήρια, ούτε βεβαίως και για τις λοιπές Ακολουθίες, όπως είναι η κηδεία, από τις κανονικές ενορίες και εκκλησίες της Αρχιεπισκοπής.

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπός μας και οι λοιποί κληρικοί της τοπικής μας Εκκλησίας εύχονται και προσεύχονται για τη μετάνοια και την επιστροφή τόσο του κ. Ελευθερίου Τάτση»

Ορθώς προβαίνει στήν σωτήριο ἀποτείχιση ἀπό ἐσᾶς καί τούς λοιπούς αἱρετικούς οἰκουμενιστές διότι ὄχι μόνον κηρύσσετε ἀπροκάλυπτα τήν αἵρεση μέ τά λόγια, ἀλλά καί τήν κατοχυρώσατε συνοδικῷ τῷ τρόπῳ, ὑπογράφοντας καί συνεπῶς ἀποδέχεσθαι ὅλα τά ψηφισθέντα κείμενα τῆς αἱρετικῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης.

Τά συμπεράσματα πού ἐξάγονται ἐκ τῆς μελέτης των κοινοποιηθέντων τελικῶν κειμένων τῆς λεγομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, καθώς καί ἀπό τίς ἀπαντήσεις καί ἀναλύσεις ἐγκρίτων θεολόγων καί μητροπολιτῶν εἶναι ὅτι:

1. Ἐπετεύχθη τελικά ὁ στόχος τῆς ἐκκλησιαστικοποιήσεως τῶν αἱρέσεων, δηλαδή ἔγινε δεκτό ὅτι ὁ Παπισμός καθώς καί λοιποί αἱρετικοί εἶναι Ἐκκλησίες καί ὄχι αἱρέσεις.
2. Νομιμοποιήθηκε ἐπίσημα καί συνοδικά ἡ παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθώς ἀναγνωρίζει τό Προτεσταντικό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο ᾽Εκκλησιῶν ἤ μᾶλλον αἱρέσεων.
3. Καθιερώθηκε ἡ μεταπατερική θεολογία
4. Καταλύθηκαν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
5. Παραποιεῖται ἡ Ὀρθόδοξη Πνευματικότητα.
6. Κατέλυσε τήν Ὀρθόδοξη συνοδικότητα.
7. Χρησιμοποιήθηκαν ἀντορθόδοξοι μέθοδοι στόν τρόπο λειτουργίας της.
8. Οἱ ἀποφάσεις τῆς συνόδου, εἶναι ὑποχρεωτικές διά τό σύνολο τῶν λαϊκῶν καί κληρικῶν ἐπί προφάσει τηρήσεως ἤ δῆθεν προασπίσεως τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας καταλύοντας ὅμως τόν ρόλο τοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τήν εὐθύνη γιὰ τὴ διατήρηση ἀνόθευτης τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.
9. Δέν ἀκολουθεῖ τήν ἁγιοπατερική καί ἁγιοπνευματική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, μιᾶς καί δέν ἔγινε ἐξ’ ἀρχῆς ἀναγνώριση ὅλων τῶν προηγουμένων συνόδων.
10. Εἴχαμε συμμετοχή γιά πρώτη φορά παρατηρητῶν οἱ ὁποῖοι ἦταν παπικοί, καί μάλιστα εἴχαμε συμπροσευχές κατά τήν διάρκεια τῶν Λειτουργιῶν.

ΑΞΙΟΣ!