“ουκ ήλθον βαλείν ειρήνη αλλά μάχαιραν” (Ματθ. ιʼ 34-37).

“Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν μάχαιραν, ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πεθεράς αυτής· και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού” (Ματθ. ιʼ 34-37). 

Μη νομίσετε, μας λέει, ότι εγώ ήρθα να επιβάλω μια ψεύτικη ειρήνη στη γη (όπως την φαντάζονται οι Ισραηλίτες, οι οποίοι περιμένουν τον Μεσσία ως επίγειο βασιλέα). Δεν ήρθα να φέρω τέτοια ειρήνη, αλλά μάχαιρα και διαίρεση. 

Εγώ ήρθα να χωρίσω τον ασεβή γιο από τον πιστό πατέρα του και την ασεβή θυγατέρα από την πιστή μητέρα της και την άπιστη νύμφη από την πιστή πεθερά της. 

Και έτσι θα γίνουν εχθροί του πιστού ανθρώπου οι οικιακοί του, που δεν θα δεχθούν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει σʼ όλες τις εποχές. 

Μέσα σʼ ένα σπίτι δεν είναι όλοι ομόψυχοι. 

Έτσι αυτοί που πιστεύουν στο Χριστό, οι υπόλοιποι τους χλευάζουν και στέκονται εχθρικά απέναντί τους. 

Βέβαια, ο Θεός δεν θα αφήσει τους δικούς του για πολύ να χλευάζονται. Μέχρι τότε όμως, η αδικία κηλιδώνει τους αληθινά ευσεβείς αγωνιστές. Να γιατί η Εκκλησία μας προσεύχεται και ζητά από τον Κύριο “να σώσει τους ευσεβείς”. Είναι μεγάλη αμαρτία να κατηγορεί κανείς τον συνάνθρωπό του. Γίνεται χωρίς να το καταλάβει, όργανο του διαβόλου. Διότι “...αυτός είναι ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτόν ενώπιον του Θεού ημών ημέρας και νυκτός...” (Αποκ. ιβʼ 10-11)