ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ,ΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ & ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ! ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΔΕΥΕΙ Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!

Χθες ξεκινήσαμε την νηστεία για να εορτάσουμε σε 15 μέρες την κοίμηση της αγάπημενης μας Παναγίας, με το μόνο ορθοδοξο και αλάνθαστο ημερολόγιο.

Σήμερον δεν είναι η Κοίμησης της θεοτόκου!

Τόση διαστρεβλωση των πραγμάτων και των αξιών δεν υπήρχε ποτέ..!

Και μετά αναρρωτιομαστε γιατί συμβαίνουν όλα τα δεινά στην χώρα μας.. Άραγε ποτέ θα ξυπνήσουμε..

Καλή μετάνοια σε όλους μας!

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι Μία καί Μοναδική. Εἰς αὐτήν τήν Μίαν Ἐκκλησίαν δέν ἐννοοῦμεν μόνον τήν ἐπί γῆς φανερωθεῖσαν διά τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τήν 5 στρατευομένην, ἀλλά καί τήν ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησίαν τῶν Ἀγγέλων καθώς καί τήν ἐπίσης ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἕν ἀδιαίρετον καί ἀδιάσπαστον σύνολον, ἤτοι τήν Μίαν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Δέν νοεῖται ἄλλως, διότι Κεφαλή καί τῆς ἐν οὐρανοῖς καί τῆς ἐπί γῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ ἕνας Χριστός. Μία καί ἀδιαίρετος ἡ Ἐκκλησία διότι ἕνας εἶναι ὁ Χριστός, ἕνα τό Ἅγιον Πνεῦμα, μία ἡ πίστις, ἕνα τό Βάπτισμα, ἕνα τό Ποτήριον. Ἡ Μοναδικότης τῆς Ἐκκλησίας καί ἡ ὀργανική ἑνότης αὐτῆς, κατά τήν Παύλειον διδασκαλίαν, ἐκφράζεται διά τῆς εἰκόνος τοῦ σώματος, τό ὁποῖον ἑνώνει θαυμασίως ὅλα τά μέλη του εἰς ἕν καί εἰς τήν μίαν κεφαλήν! Αὕτη ἡ ἐσωτερική – Δογματική ἑνότης, ἐξασφαλίζει καί τήν ἐξωτερικήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ὡς κοινωνίας μελῶν, ἐκφράζεται δέ διά τῆς κοινῆς ὁμολογίας Πίστεως, διά τῆς κοινῆς λατρείας καί τῆς κοινῆς συμμετοχῆς εἰς τό κοινόν Ποτήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, διά τῆς ὁποίας τά πολλά μέλη, οἱ πιστοί, γίνονται «σύσσωμοι καί σύμφυτοι τῶ Χριστῶ», γίνονται Σῶμα Χριστοῦ!

Η ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΑ

Ἡ Μία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι καί Ἁγία, διότι εἶναι Ἁγία ἡ Κεφαλή αὐτῆς καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖον εἶναι ἡ ψυχή τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι Ἁγία, ἡ Μία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, διότι καί τά μέλη αὐτῆς εἶναι ἡνωμένα καί κοινωνοῦν μετά τῆς ἁγίας κεφαλῆς.

Τό Βάπτισμα, ἡ Θεία Εὐχαριστία καί ὁλόκληρος ἡ μυστηριακή ζωή, εἶναι τά ἅγια μέσα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, διά τῶν ὁποίων ἁγιάζει τά μέλη της. Ἡ παρουσία τῆς ἁμαρτίας εἰς τά μέλη της δέν παραβλάπτει καί δέν καταργεῖ τήν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ αὕτη εἶναι ἀκριβῶς τό ἐργαστήριον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖον συνεχῶς καταργεῖ τήν ἁμαρτίαν ἀπό τά μέλη της, σταματᾶ τόν διχασμόν Θεοῦ καί ἀνθρώπου, καί ἐπαναφέρει τήν ἐνότητα καί τόν ἁγιασμόν.