Ὑγιὲς κύτταρο τῆς κοινωνίας!

 Ἡ ἀλληλεγγύη ἔγινε τσιτάτο. Τὸ μόνο ποὺ μετράει εἶναι τί θὰ γίνει "viral" ἢ ἡ φωτογραφία μὲ κάποια ἀγαθοεργία κι ὄχι αὐτὴ καθ' ἑαυτὴ ἡ βοήθεια πρὸς τὸν συνάνθρωπο! 

Ποῦ χάθηκε ἡ κοινωνικὴ συνοχή, ἡ ἀλληλεγγύη, τὸ νοιάξιμο; Ὅλα θυσιάζονται στὸν βωμὸ τοῦ γρήγορου, τοῦ ἐφήμερου. Χάθηκε ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ μεγαλοπρέπεια, ἀρετή, πειθαρχία. Ἀνταγωνίζονται ποιός θὰ βουλιάξει χειρότερα στὰ πάθη του ἢ ποιός ἔχει τὴν σκληρότερη καρδιά. Εἶναι ἄραγε αὐτὸ σημεῖο τῶν καιρῶν ἢ κάτι ποὺ καλλιεργεῖται ἀπὸ τὴν μαζοποίηση τοῦ ἀνθρώπου στὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης; Γίνεται νὰ παραμένει κανεὶς ἄνθρωπος σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ προωθεῖ τὴν δῆθεν ἀγάπη καὶ ἀλληλεγγύη; Μπορεῖ ἄραγε ἕνας μαζάνθρωπος δίχως ἀρετή, ἰδανικά, Ἰδέα, Θεὸ νὰ ἔχει ἀνθρωπιά; Μπορεῖ μιὰ θλιβερή, ἐγωιστικὴ ὕπαρξη νὰ ἀποτελέσει ὑγιὲς μέρος τῆς κοινωνίας; Ὄχι βέβαια! Μπορεῖ ἕνας ἐθνικιστὴς νὰ βουλιάζει στὰ πάθη καὶ στὴν κατάθλιψη; Ὄχι βέβαια! 

Ἡ κοινωνία ἀδιαμφισβήτητα νοσεῖ καὶ ἐμεῖς ὡς μέλη της, νοσοῦμε μαζί της. Ἂν ὄχι στὸν πυρῆνα μας, τότε παθητικὰ ἀφοῦ ἐπηρεαζόμαστε ἀπὸ αὐτή. Πολλοὶ περιμένουν ἕνα θαῦμα. Ἕναν ἡγέτη νὰ ἔρθει νὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει ξανὰ σὲ ἔνδοξες μέρες. Ἕναν φιλόσοφο, ἂν θέλετε, νὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ τὸ σπήλαιο. Ἕναν ἄγγελο Κυρίου, νὰ μᾶς ὁδηγήσει πρὸς τὸν Παράδεισο. Ὄμορφες παρομοιώσεις, ποὺ δίνουν κουράγιο στὶς δύσκολες ἐποχὲς ποὺ ζοῦμε, ὅμως ὡς ἐθνικιστὲς γνωρίζουμε πὼς τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ γίνει στὴν ζωὴ χωρὶς μόχθο καὶ χωρὶς δράση. "Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει" ἤ "-Ἄη Γιώργη βόηθα με, -κούνα κι ἐσὺ τὰ χέρια σου". 

Εἶναι εὔκολο νὰ ρίξουμε τὴν εὐθύνη στὴν ἐποχή, στὸν ἡγέτη, στὸ σύστημα, στὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων. Τὸ δύσκολο εἶναι νὰ κάνουμε τὴν αὐτοκριτική μας, νὰ μετρήσουμε τὶς δυνάμεις μας, νὰ πολεμήσουμε τὰ πάθη μας ἢ τὴν ἀπογοήτευση καὶ νὰ γίνουμε ἐμεῖς τὰ ὑγιῆ κύτταρα τῆς κοινωνίας ποὺ θὰ συμπαρασύρουν καὶ τοὺς ὑπόλοιπους σὲ καλύτερες μέρες. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2024/09/25/19/165642/