Ἄμβλωση: ἕνα θέμα ποὺ προβληματίζει ἀλλὰ καὶ διχάζει τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία ἐδῶ καὶ δεκαετίες, προβάλλει σήμερα πιὸ ἐπίκαιρο ἀπὸ ποτέ!

 Κάτω ἀπὸ τὴν ἀσφυκτικὴ πίεση τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ἀνέχειας ὅλο καὶ περισσότερες Ἑλληνίδες καταφεύγουν στὴ «λύση» τῆς ἔκτρωσης. 

Οἱ στατιστικὲς εἶναι ἀποθαρρυντικές. Σύμφωνα μὲ ἐπίσημα στοιχεῖα 250.000 ἐκτρώσεις γίνονται στὴ χώρα μας ἐτησίως, ἀριθμὸς ὑπερδιπλάσιος (!) τῶν γεννήσεων. Ὡστόσο ἀνεπισήμως τὰ περιστατικὰ πιθανὸν νὰ ξεπερνοῦν τὶς 500.000. 

Σὲ ἕνα ἔθνος, ποὺ διαρκῶς γερνᾶ, ἡ μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν γεννήσεων ἔχει ὀλέθριες συνέπειες, τὴν ἴδια στιγμὴ μάλιστα, ποὺ ἡ ἀθρόα εἰσβολὴ μεταναστῶν μεταβάλλει ραγδαῖα τὰ δημογραφικὰ χαρακτηριστικά, ἀπειλῶντας τὸ ἴδιο τὸ βιολογικὸ μέλλον καὶ τὴν ἐθνολογικὴ συνοχὴ τοῦ λαοῦ μας. Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες Ἐθνικιστὲς τὸ δημογραφικὸ ἀναδεικνύεται σὲ πρωτεῦον ζήτημα, τὸ ὁποῖο ἀπαιτεῖ ἄμεση ἀντιμετώπιση. 

Θὰ πρέπει νὰ διευκρινιστεῖ στὸ σημεῖο αὐτό, ὅτι ἡ ἄμβλωση, δηλαδὴ ἡ τεχνητὴ διακοπὴ τῆς κύησης, ἡ ὁποία καὶ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο μέχρι τὴν 12η ἑβδομάδα τῆς ἐνδομήτριας ζωῆς, ἀντιπροσωπεύει τὴ σκόπιμη θανάτωση ἑνὸς ἀνθρώπινου ὄντος μὲ θετικὴ καρδιακὴ λειτουργία. Ἰσοδυναμεῖ δηλαδὴ μὲ φόνο καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καταδικάζεται ἀπὸ τὴν Χριστιανικὴ Ἐκκλησία. 

Καὶ ἐπειδὴ λόγῳ φύλου μπορῶ νὰ κατανοήσω ὅτι καμία γυναῖκα δὲν καταφεύγει στὴν ἄμβλωση «ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ», θὰ πρέπει ἡ πολιτεία πέρα ἀπὸ τὴν ἀναθεώρηση τῆς νομιμότητας τῆς ἐν λόγῳ ἐπέμβασης νὰ ἀναζητήσει καὶ τὰ αἴτια αὐτοῦ τοῦ προβλήματος καὶ ἂν τὰ αἴτια αὐτὰ σὲ παλαιότερες ἐποχὲς ἦταν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κοινωνικά, σήμερα εἶναι ἀμιγῶς οἰκονομικά. Ἡ Ἑλληνίδα μητέρα εἶναι ὁ στυλοβάτης τοῦ Ἔθνους καὶ ἔτσι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται. Ἐπιδόματα οἰκονομικῆς ἐνίσχυσης τόσο τῆς πολύτεκνης μητέρας ὅσο καὶ τῆς μονογονεϊκῆς οἰκογένειας, πριμοδότηση στὴν εὕρεση ἐργασίας (μιᾶς καὶ ἡ ἀνεργία πλήττει βαρύτερα τὶς γυναῖκες), διεύρυνση τοῦ ὡραρίου παιδικῶν σταθμῶν & νηπιαγωγείων, εἶναι ὁρισμένα ἀπὸ τὰ μέτρα, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναχαιτίσουν τὸ ἀρνητικὸ αὐτὸ φαινόμενο. 

Παράλληλα θὰ πρέπει νὰ συντονιστοῦν καμπάνιες ἐνημέρωσης μέσῳ τῶν ΜΜΕ, στὰ σχολεῖα ἀλλὰ καὶ στοὺς χώρους ἐργασίας καθὼς καὶ νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ ἰατρεῖα οἰκογενειακοῦ προγραμματισμοῦ στὰ νοσοκομεῖα, ποὺ στὰ χρόνια τῆς κρίσης ἔχουν ἀτονήσει. Πρέπει νὰ γίνει κοινὴ συνείδηση ὅτι ἡ ἄμβλωση δὲν ἀποτελεῖ μέθοδο ἀντισύλληψης. Πρόκειται γιὰ ἰατρικὴ ἐπέμβαση μὲ ὅλες τὶς ἐπιπλοκές, ποὺ αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνεπάγεται. 

Κλείνοντας θὰ πρέπει νὰ ἐπισημανθεῖ ὅτι ἡ ἐπικράτηση διεθνῶς καπιταλιστικῶν κοινωνικο-οἰκονομικῶν μοντέλων ὁδήγησε στὴ θεοποίηση τοῦ ὑλισμοῦ, ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ ὁποίου ἡ σύγχρονη μητέρα φοβᾶται ὅτι δὲν θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐξασφαλίσει στὰ παιδιά της τὰ «ἀπαραίτητα» γιὰ μιὰ «ἀξιοπρεπῆ» διαβίωση. Σ’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ σημεῖο θὰ ἦταν καίριας σημασίας ἡ ἐπίδραση τῆς ἐθνικιστικῆς ἰδεολογίας, ἡ ὁποία σ’ αὐτὴ τὴν πολιτισμικὴ παρακμή, ποὺ ἔχει ἀναγάγει σὲ ὑπέρτατη ἀξία το τὸν πλοῦτο, ἀντιτάσσει τὶς ἀξίες τοῦ κλασικοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος, τῆς οἰκογένειας καὶ τῆς χριστιανικῆς πίστης. Γιατί τὰ παιδιά, ἡ ἐλπίδα τῆς κοινωνίας μας γιὰ ἕνα καλύτερο καὶ πιὸ αἰσιόδοξο μέλλον, δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ περίσσεια ὑλικῶν ἀγαθῶν παρὰ μόνο τὴ γονικὴ φροντίδα καὶ μέριμνα καὶ τὸ ἠθικὸ παράδειγμα ,στὰ χνάρια τοῦ ὁποίου θὰ πορευτοῦν, ἀναζητῶντας τὸ δικό τους δρόμο. 

Ἄρθρο τῆς Χρύσας Αὐγερινοῦ στὴν ἐφημερίδα «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2015/03/30/01/58281/ 

\