ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝAΣ ΜΕ ΠΑΙΔΕΙΑ! FREDERICK BANTING!
«Ἡ ἰνσουλίνη δὲν ἀνήκει σὲ μένα, ἀνήκει στὸν κόσμο»
Ὁ Frederick Banting βραβεύτηκε μὲ τὸ Νόμπελ Φυσιολογίας ἢ Ἰατρικῆς τὸ 1923, μοιραζόμενος τὴν τιμὴ μὲ τὸν John James Richard Macleod γιὰ τὴν ἀνακάλυψη τῆς ἰνσουλίνης τὸ 1921, μιὰ ἐπαναστατικὴ θεραπεία γιὰ τὸν διαβήτη. Σὲ ἡλικία 32 ἐτῶν, ὁ Banting ἔγινε ὁ νεότερος κάτοχος Νόμπελ σὲ αὐτὴ τὴν κατηγορία. Εἶναι γνωστὸ ὅτι μοιράστηκε τὸ χρηματικὸ ἔπαθλο μὲ τὸν ἐρευνητικό του συνεργάτη, Charles Best.
Ἔτος ἀπονομῆς: 1923 (μόλις δύο χρόνια μετὰ τὴν ἀνακάλυψη, ἕνα ἀπὸ τὰ ταχύτερα στὴν ἱστορία τῶν Νόμπελ).
Κατανομὴ τοῦ βραβείου: Ὁ Banting καὶ ὁ Macleod μοιράστηκαν τὸ χρηματικὸ ἔπαθλο, μὲ τὸν Banting νὰ μοιράζεται τὸ μερίδιό του μὲ τὸν Charles Best καὶ τὸν Macleod νὰ μοιράζεται τὸ δικό του μὲ τὸν James Collip.
Ἡ διαμάχη: Ὁ Banting ἦταν ἐξοργισμένος ποὺ ἡ Ἐπιτροπὴ Νόμπελ ἀναγνώρισε τὸν Macleod (ὁ ὁποῖος παρεῖχε τὸν ἐργαστηριακὸ χῶρο καὶ τὴν ἐμπειρογνωμοσύνη) ἀντὶ γιὰ τὸν ἄμεσο ἐρευνητικό του συνεργάτη, τὸν Best.
Ἀντίκτυπος: Ἡ ἀνακάλυψη τῆς ἰνσουλίνης στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τορόντο μετέτρεψε τὸν διαβήτη ἀπὸ μιὰ θανατηφόρα διάγνωση σὲ μιὰ διαχειρίσιμη πάθηση.
Σημασία: Ὁ Banting καὶ ὁ Macleod ἦταν οἱ πρῶτοι Καναδοὶ ποὺ ἔλαβαν βραβεῖο Νόμπελ.
Ὁ Banting συνέχισε τὴν ἰατρική του ἔρευνα στὸ Τορόντο καὶ ἀναγορεύτηκε ἱππότης τὸ 1934, πρὶν πεθάνει τραγικὰ σὲ ἀεροπορικὸ δυστύχημα τὸ 1941.
Τὸ 1920, ἕνας Καναδὸς γιατρὸς καὶ ἐπιστήμονας ὀνόματι Frederick Banting ἄρχισε νὰ ἐργάζεται πάνω σὲ μὶὰ ἰδέα γιὰ τὴν ἀπομόνωση καὶ τὴν ἐξαγωγὴ ἰνσουλίνης. Ἐργαζόταν στὰ ἐργαστήρια τοῦ J.R.R. McLeod, καθηγητὴ φυσιολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τορόντο. Ὁ φοιτητὴς ἰατρικῆς Charles Best τὸν βοήθησε στὸ ἔργο του νὰ δοκιμάσει τὴν ἰνσουλίνη σὲ σκύλους. Ὁ χημικὸς James Collip συνεργάστηκε μὲ τὸὺς Banting καὶ Best γιὰ τὸν καθαρισμὸ καὶ τὴ βελτίωση τῆς ἰνσουλίνης γιὰ κλινικὲς δοκιμὲς σὲ ἀνθρώπους.
Στὶς 23 Ἰἀνουαρίου 1923, οἱ Banting, Best καὶ Collip ἔλαβαν τὶς ἀμερικανικὲς πατέντες γιὰ τὴν ἰνσουλίνη. Πούλησαν τὴν πατέντα στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τορόντο γιὰ 1 δολάριο ὁ καθένας. Ὁ Banting εἶπε χαρακτηριστικά: «Ἡ ἰνσουλίνη δὲν ἀνήκει σὲ μένα, ἀνήκει στὸν κόσμο». Ἡ ἐπιθυμία του ἦταν νὰ ἔχουν πρόσβαση σὲ αὐτὴν ὅλοι ὅσοι τὴν χρειάζονταν.
Ι.Λ


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου