IOYΛΙΟΣ 1974: ΑΤΤΙΛΑΣ ΚΑΙ "ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ"

 Στὰ τέλη τοῦ 1973 ἄρχισαν νὰ ἐκφράζονται ἀνοικτὰ οἱ τουρκικὲς διεκδικήσεις σὲ Αἰγαῖο καὶ Κύπρο. Ἡ ἀνακάλυψη τοῦ πετρελαίου εἶχε ἀνοίξει τὴν ὄρεξη στοὺς ἐπίβουλους γείτονές μας, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἀπὸ τὴν πλευρὰ δηλαδὴ τῆς Ἑλλάδος φαινόταν πὼς ὑπῆρχε ἀποφασιστικότης γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς καὶ ἐπὶ πλέον, παρ’ ὅλη τὴν ψευδολογία ποὺ σκόπιμα ἔχει καλλιεργηθεῖ ἀπὸ τὸν καραμανλισμό της τελευταῖες δύο δεκαετίες ἡ Ἑλλάδα εἶχε τὸ πλεονέκτημα καὶ ἦταν πάνοπλη γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τοὺς Τούρκους ... 

Τὰ ὅσα ἀκολούθησαν μὲ Ἀττίλα καὶ "Μεταπολίτευση" γνωστὰ γιὰ ὅσους θέλουν νὰ γνωρίζουν τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ ... Αὐτό, ὅμως, ποὺ προπαντὸς ἔμεινε χαραγμένο στὴν μνήμη μου ἀπὸ τὶς τραγικὲς ἐκεῖνες ἡμέρες τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1974 εἶναι οἱ πανηγυρισμοὶ στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν ἑνὸς ἀνέμελου ὄχλου γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ στὴν Κύπρο μας τὰ στρατεύματα τοῦ Ἀττίλα ἔσφαζαν, βίαζαν, λεηλατοῦσαν καὶ μιὰ χούφτα γενναίων ἀνδρῶν ἔχυναν τὸ αἷμα τους καὶ ἔδιναν τὸν ὑπὲρ Πατρίδος ἀγῶνα χωρὶς καμία βοήθεια ἀπὸ τὴν Πατρίδα. 

Τὴν ἴδια στιγμή, ποὺ ὁ ὄχλος πανηγύριζε στὶς λεωφόρους της πρωτεύουσας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὁ νέος κυβερνήτης τῆς χώρας δήλωνε ὅτι «ἡ Κύπρος εἶναι μακριὰ» καὶ ἀκόμη καὶ μέχρι σήμερα κανεὶς δὲν ἔχει δώσει ἀπαντήσεις γιατί τὰ Φάντομ δὲν πῆγαν ποτὲ στὴν Κύπρο, γιατί τὰ ὑποβρύχια ποὺ βρισκόντουσαν ἔξω ἀπὸ τὴν Κυρήνεια τὶς ὧρες τῆς ἀποβάσεως τῶν τουρκικῶν στρατευμάτων ἔλαβαν διαταγὴ νὰ γυρίσουν πίσω. 

Ὅταν ἔθαβαν τοὺς Ἥρωες κρυφὰ σὰν κλέφτες 

Θυμᾶμαι ἐπίσης χαρακτηριστικὰ εἶναι ἕνα Νεκρώσιμο σὲ ἕναν δρόμο τῆς περιοχῆς Πατησίων, ποὺ ἔγραφε ἐπάνω Ἀντισυνταγματάρχης Πυροβολικοῦ Ἐμμανουὴλ Χατζηδάκης, ἔπεσε ὑπὲρ Πατρίδος καὶ μιὰ μεγάλη ἀπορία στὰ νεανικά μου μάτια: Γιατί θάβουν κρυφὰ τοὺς Ἥρωες; Γιατί οἱ ἐφημερίδες δὲν γράφουν λέξη γιὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Κύπρο μας; 

Ἀργότερα ἔμαθα κι ἄλλα, ἔμαθα γιὰ τὶς χρυσὲς σελίδες δόξης ποὺ ἔγραψαν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ ἄνδρες τῶν ἐνόπλων δυνάμεών μας στὸ νησί του Εὐαγόρα, ἔμαθα γιὰ τὸν Λοχαγὸ Σταυριανάκο ποὺ ἐπετέθη στὰ τουρκικὰ στρατεύματα καὶ σκοτώθηκε, τραγουδῶντας τὸ «σκέπασε μάνα σκέπασε γαλανομάτα κόρη, καθὼς ἐσκέπασες καὶ μᾶς καὶ τ’ ἄλλα τὰ παιδιά σου», ἥρωες μέχρι σήμερα λησμονημένοι, ἀφοῦ ἥρωες γιὰ αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἐξουσιάζουν ἦταν οἱ μεγάλοι ... δημοκράτες τῆς μεταπολιτεύσεως καὶ οἱ ψευτοαντιστασιακοὶ τῆς τελευταίας στιγμῆς. 

Βαρὺ τὸ στίγμα ἐκείνου τοῦ Ἰουλίου καὶ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1974 καὶ ἡ ξεχωριστὴ δόξα καὶ πολεμικὴ ἀρετὴ ἐκείνων τῶν γενναίων ἀνδρῶν δὲν φθάνει γιὰ νὰ ξεπλύνει τὴν ἐθνικὴ ντροπὴ μιᾶς ἥττας, δὲν φθάνει γιὰ νὰ ξεπλύνει τὶς Ἑλληνικὲς σημαῖες ποὺ βρίσκονται στὸ πολεμικὸ μουσεῖο τῶν Τούρκων καὶ τὴν συνεχιζόμενη κατοχὴ στὴν Κυρήνεια καὶ τὴν Ἀμμόχωστο. Ὅμως, ποιός τὰ θυμᾶται αὐτὰ σήμερα ... 

Κάθε 24η Ἰουλίου στὸ προεδρικὸ μέγαρο γίνεται μιὰ μεγάλη δεξίωση γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς «δημοκρατίας» καὶ ὅλοι φροντίζουν νὰ λησμονηθεῖ πὼς αὐτὴ ἡ «δημοκρατία» ἦλθε καὶ πάλι στὴν Ἑλλάδα μέσα ἀπὸ μιὰ ἐθνικὴ καταστροφή, μιὰ ἐθνικὴ καταστροφὴ γεμάτη ἐρωτηματικά, ἐρωτηματικά, στὰ ὁποῖα ἀκόμη δὲν ἔχει ἀπαντήσει κανείς. Μὲ βαρὺ λοιπόν, τὸ φορτίο τῆς ἐθνικῆς ντροπῆς οἱ Ἐθνικιστές, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει ὄρθιοι καὶ ζωντανοί, πασχίζουν νὰ μαζέψουν τὶς δυνάμεις τους. 

Τὸ κόμμα τῆς 4ης Αὐγούστου ἀρχίζει καὶ πάλι νὰ λειτουργεῖ, ἐνῷ ἱδρύεται καὶ τὸ «Κίνημα» καὶ σημαντικὸ πυρῆνα συσπειρώσεως τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων ἀποτελεῖ ἡ Ἐθνικὴ Φοιτητικὴ Ἕνωσις Κυπρίων(ΕΦΕΚ), ποὺ ἀκόμη βρίσκεται στὰ χέρια τῶν Ἑνωτικῶν. Αὐτὸ μέχρι τὸ φθινόπωρο τοῦ 1974 γιατί τότε γίνονται ἐκλογὲς καὶ παρ' ὅλο τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν πλειοψηφία κερδίζουν οἱ Ἐθνικιστὲς Ἑνωτικοί, μὲ ἕνα πραξικόπημα στὴν κυριολεξία ἡ ΕΦΕΚ περνᾶ στὰ χέρια τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῶν Μακαριακῶν. 

Μάλιστα, ἔλαβαν τότε χώρα μὲ ἀφορμὴ τὶς ἐκλογὲς αὐτὲς καὶ σοβαρὰ ἐπεισόδια στὰ γραφεῖα τῶν Κυπρίων φοιτητῶν στὴν ὁδὸ Ἀμερικῆς. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ ἦταν οἱ Ἐθνικιστές, κρατῶντας Ἑλληνικὲς Σημαῖες καὶ τραγουδῶντας ἐμβατήρια τοῦ Στρατοῦ μας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἕνα τεράστιο πλῆθος κάθε λογῆς ἀριστεροῦ στοιχείου καὶ μὲ τὴν ἀστυνομία ἀποῦσα. Ἦταν ἕνα πρῶτο σημάδι γιὰ τὸ τί ἔμελλε νὰ ἀκολουθήσει, γιὰ τὸ μέχρι ποῦ ἐπρόκειτο νὰ φθάσει ἡ «ἀντιχουντικὴ» καὶ ἀντιεθνικιστικὴ ὑστερία τοῦ καραμανλικοῦ κράτους. 

Ὅταν τὸ κράτος τῆς «δεξιᾶς» ΝΔ προωθοῦσε τὸ πνεῦμα τῆς ἀριστερᾶς 

Τὰ πρῶτα χρόνια τῆς μεταπολιτεύσεως, ὅπως ὅλοι ὅσοι τὰ ἔζησαν γνωρίζουν, ὑπῆρξε πανταχοῦ παροῦσα ἡ λεγόμενη μόδα τῆς ἀριστερᾶς. Ἀπὸ τὸ πουθενὰ ἄρχισαν νὰ ἐμφανίζονται κουλτουριάρηδες μουσάτοι μὲ ἀμπέχονα, ποὺ μέχρι πρὶν λίγο καιρὸ ἦταν κρυμμένοι στὴν τρῦπα τους, νὰ παριστάνουν τοὺς ἀντιστασιακοὺς καὶ τοὺς ἐπαναστάτες. Ταυτόχρονα, τὸ κράτος τῆς «δεξιᾶς» προωθοῦσε αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ εἶχε ἐπιδοθεῖ σὲ ἕναν ἀπηνῆ διωγμὸ κάθε ἐθνικιστικοῦ στοιχείου ποὺ τολμοῦσε νὰ παραμείνει ἀνεξάρτητο καὶ δὲν στοιχιζόταν στὶς τάξεις τῆς Νέας Δημοκρατίας... 

Μέσα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ κλίμα ἡ ἀντίσταση τῶν ἐθνικιστικῶν δυνάμεων, ποὺ βεβαίως ὑπῆρξαν, ἦταν ἀπὸ μηδαμινὴ ἕως ἐλάχιστη. Χιλιάδες ἀξιωματικοὶ ἐδιώχθησαν ἀπὸ τὶς τάξεις τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἄνθρωποι ἔχασαν τὶς δουλειές τους, ἐνῷ ὅσοι ἦσαν ἐθνικιστὲς καὶ φοιτοῦσαν στὰ Πανεπιστήμια ἐμποδίζοντο ἀπὸ ὁμάδες μαρξιστῶν ἀκόμη καὶ νὰ δώσουν ἐξετάσεις στὶς σχολές τους. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, τὰ στελέχη τοῦ καθεστῶτος τῆς 21ης Ἀπριλίου στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ ὑπουργοὺς καὶ ἀξιωματούχους μέχρι καὶ τὰ στελέχη τῶν ὑπηρεσιῶν, ἄλλαξαν μέσα σὲ μιὰ ἡμέρα πορεία καὶ ἀπὸ ὑμνητὲς τοῦ στρατιωτικοῦ καθεστῶτος μετεβλήθησαν σὲ ὑπέρμαχους τῆς μεταπολιτεύσεως. 

Ἦταν ξαφνικὰ σὰν νὰ μὴν ὑπῆρξε ποτὲ τὸ καθεστὼς τῆς 21ης Ἀπριλίου, παρ’ ὅλο ποὺ γιὰ ἑπτὰ ὁλόκληρα χρόνια διοικοῦσε τὸ κράτος καὶ εὐεργέτησε ἀναμφισβήτητα ἑκατομμύρια ἀνθρώπους. Ὅμως τὰ στερνὰ τιμοῦν τὰ πρῶτα καὶ ἔτσι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ εἶχαν ἀπολαύσει ἀγαθὰ καὶ ἀξιώματα ἀπὸ τὸ στρατιωτικὸ καθεστώς, ξαφνικὰ ἔνιωσαν μέσα τους ἰσχυρὸ τὸ ἔνστικτο τῆς ἐπιβίωσης καὶ πῆγαν μὲ τὴν πλευρὰ αὐτοῦ ποὺ ἦταν στὴν παροῦσα περίσταση δυνατός. Ἔτσι, οἱ τέως χουντικοὶ ἔγιναν στὸ μεγαλύτερο μέρος τοὺς δημοκράτες καὶ ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εὑρίσκονται μέχρι καὶ σήμερα σὲ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς! 

Ν.Γ. Μιχαλολιάκος 

ΥΓ: Μιὰ μυστικὴ Σύσκεψη στὸ Παρίσι καὶ ὁ Ἀττίλας: Συμμετεῖχαν σὲ αὐτὴν οἱ ἀκόλουθοι Πολιτικοί: Καραμανλῆς, Ἐτσεβίτ, Μακάριος. Ἡ Μυστικὴ αὐτὴ Σύσκεψη ἀκολούθησε τὴ Μυστικὴ Σύσκεψη στὸ Παρίσι τὸν Μάϊο τοῦ 1974 Κίσσιγκερ, Καραμανλῆ, Ἐτσεβίτ. Νὰ σημειωθεῖ ὅτι, ὁ Κίσσιγκερ εἶχε ΜΥΣΤΙΚΗ συνάντηση στὸ Παρίσι μὲ τὸν Καραμανλῆ καὶ τὸν Αὔγουστο τοῦ 1973. 

Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἀποδέχτηκε τὸ γεγονὸς τῆς συνάντησης αὐτῆς. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι καταχωρημένα στὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς στὴν σχετικὴ ἔρευνα γιὰ τὸν Φάκελο τῆς Κύπρου. 

Τὴν πληροφορία αὐτή, ἀρχικῶς δημοσίευσε στὶς 13-6-1978 ἡ ἀγγλικὴ ἐφημερίδα Daily Telegraph καὶ στὶς 4-12-1984 οἱ Times τοῦ Λονδίνου, χωρὶς ποτὲ νὰ διαψευσθοῦν καὶ ὄχι μόνον. Κύκλοι του Χένρυ Κίσσιγκερ τὴν ἔχουν ἐπιβεβαιώσει. 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://xrisiavgi.com/2024/07/20/12/165012/