«Δίκη Χρυσῆς Αὐγῆς»: Ἐν ὄψει τῆς ἀπόφασης τῆς 27ης Φεβρουαρίου!

 Μετὰ ἀπὸ 3,5 ἐπιπλέον χρόνια ἐκδίκασης ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, τὴν Παρασκευὴ 27 Φεβρουαρίου ἀναμένεται νὰ ἀνακοινωθεῖ ἡ ἀπόφαση τοῦ δεύτερου βαθμοῦ τῆς λεγομένης «Δίκης τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς». 

Βεβαίως, παρὰ τὴν προπαγάνδα περὶ τοῦ ἀντιθέτου καὶ δυστυχῶς γιὰ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Ἐθνικισμοῦ, στὴ δίκη αὐτὴ ΔΕΝ δικάζεται ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ (ἄρα οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικαστεῖ γιὰ κάτι). Ὅπως ἔχουμε διευκρινίσει ἀναλυτικὰ καὶ στὸ παρελθόν, ἡ ἑλληνικὴ νομοθεσία δὲν προβλέπει τὴν δυνατότητα ἄσκησης διώξεων σὲ βάρος πολιτικῶν κομμάτων, οὔτε βέβαια ὑφίσταται ὁποιοσδήποτε τρόπος νὰ κηρυχθεῖ παράνομο ἕνα πολιτικὸ κόμμα . 

Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ οἱ πολιτικὲς διώξεις ἀπὸ τὸ 2013 ἕως σήμερα στρέφονται συγκεκριμένα ἐναντίον τοῦ φυσικοῦ προσώπου τοῦ Νικολάου Μιχαλολιάκου, πρώην βουλευτῶν τοῦ Λαϊκοῦ Συνδέσμου – Χρυσῆ Αὐγή, ὁρισμένων ὑποστηρικτῶν τοῦ Κινήματος μᾶς ἀλλὰ καὶ ἐναντίον κάποιων ἐντελῶς ἄσχετων ἀνθρώπων ποὺ βρέθηκαν κατηγορούμενοι μόνο καὶ μόνο γιὰ λόγους ἐντυπώσεων. Αὐτοὺς ἀφορᾶ τὸ κατηγορητήριο, ἡ πρωτόδικη ἀπόφαση καὶ ἡ ἀπόφαση ποὺ πρόκειται νὰ ἀνακοινωθεῖ. Τὰ «σενάρια» τῆς Παρασκευῆς εἶναι, λοιπόν, τὰ ἑξῆς τρία: 

1) Ἀθώωση γιὰ τὴν κατηγορία περὶ «ἐγκληματικῆς ὀργάνωσης» 

Ἡ κεντρικὴ κατηγορία περὶ «διεύθυνσης/ἔνταξης σὲ ἐγκληματικὴ ὀργάνωση» κυριολεκτικὰ ἰσοπεδώθηκε νομικά. Γιὰ περισσότερες ἀπὸ 10 ἡμέρες, οἱ συνήγοροι ὑπεράσπισης ἐξέθεσαν μιὰ πληθώρα στοιχείων ποὺ ἀποδεικνύουν καὶ στὸν πλέον ἀδαῆ ὅτι τὸ κατηγορητήριο δὲν εἶναι ἁπλᾶ ἀστήρικτο, εἶναι πραγματικὰ γελοῖο. Ἐνδεικτικὰ καὶ ἐντελῶς ἐπιγραμματικὰ ἀναφέρουμε τὰ ἑξῆς: 

Ἡ νομικὰ ἀπαράδεκτη πρόταση τῆς εἰσαγγελέως βρέθηκε νὰ ἐπικαλεῖται ὑποθέσεις ἐκτὸς δικογραφίας καὶ νὰ υἱοθετεῖ σενάρια τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐμφανιστεῖ μόνο στὰ γραπτὰ τοῦ χρόνιου λασπολόγου τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, Δημήτρη Ψαρρά. Ἑνὸς ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος αὐτοαναγορεύτηκε «εἰδικὸς» χάρη στὸ φοβερὸ ἐπιστημονικό του ὑπόβαθρο ὡς... αἰώνιος φοιτητὴς πολυτεχνείου. 

Ἡ κατηγορία τῆς «διεύθυνσης» ἀποδίδεται, ἀπὸ τὸ κατηγορητήριο καὶ τὴν εἰσαγγελικὴ πρόταση, μὲ ἔναρξη τὸ 2008. Ὅμως, ὁ σχετικὸς νόμος ὅμως ὑφίσταται μόλις ἀπὸ τὸ 2010, ἄρα δὲν ἔχει ἐφαρμογή. Ἡ κατηγορία τῆς «ἔνταξης», ἀκόμα κι ἂν γίνει ἀποδεκτή, στὴν πραγματικότητα δὲν συνιστᾶ τίποτα περισσότερο ἀπὸ ἕνα πλημμέλημα ποὺ ἔχει ἤδη παραγραφεῖ. Αὐτὸ προέβλεπε ὁ νόμος ποὺ ἴσχυε μέχρι τὸ 2001 ὅταν ὑποτίθεται πὼς ἡ πλειοψηφία τῶν «διευθυντῶν» ἐντάχθηκαν στὴν ὑποτιθέμενη «ἐγκληματικὴ ὀργάνωση/συμμορία». 

Δὲν βρέθηκε ἡ παραμικρὴ ἐντολὴ στελέχους τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς γιὰ τὴν τέλεση ἀξιόποινων πράξεων. Ἐλλείψει τοῦ παραμικροῦ στοιχείου, ἡ ὑποστήριξη τῆς κατηγορίας ἀναγκάστηκε νὰ ἐπικαλεῖται γελοία ἀφηγήματά περί «ὑποσυνείδητων μηνυμάτων σε δημόσιες ὁμιλίες» καὶ νὰ πλάθει φαντασιακὰ σενάρια γιὰ τὸ περιεχόμενο ἁπλῶν τηλεφωνικῶν κλήσεων. 

Τὰ ἀμιγῶς πολιτικὰ κίνητρα πίσω ἀπὸ τὸ στήσιμο τῶν διώξεων ἀποδείχθηκαν πολλαπλῶς. Τὸ ντοκουμέντο του Μπαλτάκου, οἱ δημόσιες ὁμολογίες τοῦ Ἀθανασίου καὶ πολλῶν ἀκόμα στελεχῶν τῆς κυβέρνησης, τὰ νέα ντοκουμέντα τῶν ἀχρείων Ἐπστάϊν, καὶ μιὰ σειρὰ ἀποδεδειγμένων «παρατυπιῶν» ἐκτέθηκαν στὸ δικαστήριο. Φυσικά, κανένας ἀπὸ τοὺς ἐμπλεκόμενους δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ καταθέσει. 

Περισσότεροι ἀπὸ τοὺς μισοὺς μάρτυρες κατηγορίας ἦταν ἄτομα ποὺ δὲν εἶχαν νὰ εἰσφέρουν τὸ παραμικρὸ πραγματικὸ περιστατικό. Ὅπως καὶ στὸν α’ βαθμό, φλυαροῦσαν παραθέτοντας πολιτικὲς τοποθετήσεις καὶ σενάρια ποὺ ἄκουσαν ἀπὸ τὰ ΜΜΕ. Σύμφωνα μὲ τὴν ἴδια τήν πολιτικὴ ἀγωγὴ (δηλαδὴ τοὺς δικηγόρους ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν κατηγορία), 25 ἐκ τῶν 47 μαρτύρων κατηγορίας ἦταν δημοσιογράφοι, πολιτικοὶ καὶ «διανοητές». Σὲ αὐτοὺς προστίθενται καὶ πολλοὶ δῆθεν «αὐτόπτες μάρτυρες διαφόρων περιστατικῶν» ποὺ κατέθεσαν γιὰ ὑποθέσεις οἱ ὁποῖες δὲν ὑπάρχουν στὴ δικογραφία καὶ ἑπομένως μᾶλλον ὑπάρχουν μόνον στὴ φαντασία τους. Τὸ νομικὰ ἀδιάφορο παραλήρημα τῶν παραπάνω περιπτώσεων ἀποτέλεσε, ἐκ νέου, καὶ βασικὴ αἰτία γιὰ τὴ μακρὰ διάρκεια τῆς διαδικασίας. 

Ἄτομα ποὺ παρουσιάστηκαν σὰν «οὐδέτεροι αὐτόπτες μάρτυρες» στὴν κεντρικὴ «ὑπόθεση Φύσσα», ἀποδείχθηκε ὅτι ἦταν μανιώδεις ὑβριστὲς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ μέρος τοῦ μπουλουκιοῦ τῶν «φίλων» ποὺ συγκεντρώθηκαν γιὰ νὰ στήσουν ἐνέδρα σὲ δύο ὑποστηρικτὲς τοῦ κόμματος. 

Λοιποὶ μάρτυρες κατηγορίας ἄρχισαν νὰ διανθίζουν τὶς καταθέσεις τους μὲ ὑποτιθέμενα γεγονότα ποὺ εἶχαν «ξεχάσει» στὸν α’ βαθμό, νὰ ἀρνοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὶς ἐρωτήσεις τῶν συνηγόρων ὑπεράσπισης, καὶ νά... ἀδιαθετοὺν ἀποχωρῶντας ἀπὸ τὴν αἴθουσα ὅποτε βρίσκονταν σὲ δύσκολη θέση. Τὴν ἴδια στιγμή, τὸ δικαστήριο δηλώνει ὅτι δὲν ἔχει καταφέρει νὰ βρεῖ τὴν αὐτόπτη μάρτυρα, φερόμενη σύντροφο τοῦ Φύσσα, Χ. Τοσλούκου ἡ ὁποία ἐπὶ 13 χρόνια ἀρνεῖται νὰ καταθέσει (προφανῶς γιὰ νὰ ἀποφύγει την ψευδορκία ποὺ θὰ τῆς ἐπιβαλλόταν)! 

Ὁ φυσικὸς αὐτουργὸς γιὰ τὸν θάνατο τοῦ Φύσσα ἀποδείχθηκε πώς, ὄχι μόνο δὲν εἶχε λάβει καμία «ἐντολὴ» ἀλλὰ δὲν εἶχε κἂν κάποια ἰδιαίτερη ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ὑπόλοιπους κατηγορούμενους. Μάλιστα, δὲν ἦταν οὔτε ἀνάμεσα στοὺς παραλῆπτες ἑνὸς SMS τὸ ὁποῖο βαφτίστηκε αὐθαίρετα «ἐντολή». Ἀποτέλεσμα, νὰ βρεθεῖ μόνος του στὸ σημεῖο τοῦ περιστατικοῦ, ὅπου ὅλα δείχνουν πὼς κατέληξε σὲ μιὰ κατάσταση αὐτοάμυνας (γεγονὸς ποὺ ἔχει παραδεχθεῖ δημόσια καὶ αὐτόπτης φίλος του θανόντος). 

Οἱ περιβόητοι «προστατευόμενοι μάρτυρες», ποὺ εἶχαν γίνει τὸ ἀγαπημένο θέμα των λασπολόγων τῶν ΜΜΕ, ἀποδείχθηκαν ἕνα πραγματικό... freak show. Κρυμμένοι πίσω ἀπὸ τὴν ἀνωνυμία, βαφτίστηκαν «πρώην μέλη τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς» καὶ προέβαλαν τοὺς πιὸ παρανοϊκοὺς ἰσχυρισμούς. Ἕνας ἰσχυριζόταν ὅτι ἦταν πανταχοῦ παρών, ἐνῷ δὲν ἤξερε κἂν ποιά ἐποχὴ γίνεται ἡ κεντρικότερη ἐκδήλωση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὶς Θερμοπύλες. Ἄλλος ἔπλαθε σενάρια γιὰ δῆθεν παράνομες ἐκπαιδεύσεις μὲ ὅπλα ποὺ δὲν βρέθηκαν ποτὲ καὶ σὲ ἀνύπαρκτες ἐγκαταστάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Μιὰ τρίτη ἀναγκάστηκε νὰ παραδεχτεῖ ὅτι ὅλες οἱ φοβερὲς καὶ τρομερὲς «γνώσεις» της προέρχονταν ἀπὸ τὰ ἀστεῖα ποὺ κρυφάκουγε νὰ λέει ἕνας πρώην σύντροφός της. Ὅλοι ἀποδείχθηκαν ἄτομα προβληματικά, μὲ ἱστορικὸ χρήσης οὐσιῶν, ψυχιατρικῶν προβλημάτων, ἀκόμα καὶ διώξεων γιὰ ἐνδοοικογενειακὴ βία, τὰ ὁποῖα προφανῶς ἐργαλειοποιήθηκαν μὲ δόλωμα τὸν ἐγγυημένο μισθὸ τοῦ «προστατευόμενου μάρτυρα». 

Ὅλα τὰ παραπάνω εἶναι ἡ καθαρὰ νομικὴ διάσταση τῆς ὑπόθεσης, ποὺ σὲ ἕνα κράτος δικαίου θὰ ὁδηγοῦσε ἀναμφίβολα στὴν ἀπαλλαγὴ ὅλων τῶν κατηγορουμένων ἀπὸ τὴν ἐξωφρενικὴ κατηγορία τῆς «ἐγκληματικῆς ὀργάνωσης». Ἐξάλλου, αὐτὸ ἀκριβῶς εἶχε εἰσηγηθεῖ στὴν πρωτόδικη δίκη ἡ Εἰσαγγελέας τῆς ἕδρας κυρία Ἀδαμαντία Οἰκονόμου, ἔχοντας στὴν διάθεση τῆς τὴν πλειοψηφία τῶν παραπάνω στοιχείων. Μὲ τὴν νομικὰ ἄρτια πρότασή της, εἶχε ἀποδομήσει τόσο τὸ σαθρὸ κατηγορητήριο σὲ βάρος τῶν κατηγορουμένων, ὅσο καὶ τὴν δίκη ἰδεῶν καὶ φρονημάτων ποὺ προσπάθησαν νὰ στήσουν τὰ ὄργανα τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, τονίζοντας ὅτι ἡ ἰδεολογία τοῦ κάθε κατηγορουμένου δὲν μπορεῖ νὰ ἀξιολογηθεῖ ποινικά, εἶναι νομικὰ ἀδιάφορη καὶ ἀνεπίδεκτη δικαστικῆς ἐκτιμήσεως, ἀφοῦ τὸ φρόνημα δὲν διώκεται. 

Ὅμως, τὸ πολιτικὸ διακύβευμα τῆς δικαστικῆς αὐτῆς σκευωρίας εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ ἐνδεχόμενη κατάρρευσή της, μέσῳ μιᾶς ἐνδεχόμενης ἀθωωτικῆς ἀπόφασης , θὰ συμπαρέσυρε τοὺς ἐμπνευστὲς τῶν πολιτικῶν διώξεων κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ἡ διπλῆ κρατικὴ ἀπόπειρα κατὰ τῆς ζωῆς τοῦ Νικολάου Μιχαλολιάκου καὶ ὁ παράνομος ἐκλογικὸς ἀποκλεισμὸς τοῦ Λαϊκοῦ Συνδέσμου – Χρυσῆ Αὐγή, κατὰ παράβαση καὶ καταστρατήγηση τοῦ Συντάγματος καὶ τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας, ἀποδεικνύουν ὅτι τὸ καθεστὼς ἀκόμα τρέμει τὴν πολιτικὴ ἔκφραση τοῦ γνήσιου Ἑλληνικοῦ Ἐθνικισμοῦ. 

Τὸ ἐρώτημα ποὺ τίθεται εἶναι: ὑπάρχουν στὴν ἕδρα δικαστὲς ποὺ θὰ τολμήσουν νὰ ἀψηφήσουν τὶς πολιτικὲς πιέσεις καὶ νὰ ἀποκαταστήσουν τὸ καταβαραθρωμένο κῦρος τοῦ θεσμοῦ ποὺ ὑπηρετοῦν, τιμῶντας τὸ λειτούργημά τους καὶ σεβόμενοι τὸν νομικό μας πολιτισμό; 

2) Καταδικαστικὴ ἀπόφαση βασισμένη στὶς πρωτόδικες ποινές 

Ἐὰν ἡ ἀπάντηση στὸ παραπάνω ἐρώτημα εἶναι Ὄχι, τότε ἡ εὔκολη λύση γιὰ τὸ παραδικαστικὸ κύκλωμα εἶναι νὰ πέσει τὸ κυρίως βάρος τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῆς δικαιοσύνης στὴν πρωτόδικη ἀπόφαση. Τοὐτέστιν, σὲ περίπτωση ποὺ ἡ ἀπόφαση τῆς Παρασκευῆς ἀποδειχθεῖ ἄλλη μιὰ πολιτικὰ ὑποκινούμενη καταδίκη, τὸ δικαστήριο διατηρεῖ τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλει μικρότερες ἢ ὅμοιες ποινὲς μὲ αὐτές του α’ βαθμοῦ. Τὸ πρακτικὸ ἀποτέλεσμα σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση θὰ εἶναι ὅτι ὁ Νικόλαος Μιχαλολιάκος καὶ οἱ Συναγωνιστές μας, θὰ συνεχίσουν γιὰ κάποια χρόνια νὰ στεροῦνται τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγεσθαι, ἀλλὰ δὲν θὰ φυλακιστοῦν ξανὰ γιατί ἔχουν ἤδη ἐκτίσει ἐξαιρετικὰ μεγάλες ποινὲς (κατὰ παράβαση τοῦ τεκμηρίου τῆς ἀθωότητας καὶ τῆς κείμενης ποινικῆς νομοθεσίας). 

3) Καταδικαστικὴ ἀπόφαση μὲ ὑψηλότερες ποινές 

Τὸ πιὸ ἀκραῖο σενάριο εἶναι νὰ ἐκδοθεῖ μιὰ καταδικαστικὴ ἀπόφαση τὴν Παρασκευὴ καὶ μερικὲς ἡμέρες μετὰ (μεσολαβοῦν ἐκ νέου ἀγορεύσεις) νὰ ἀνακοινωθοῦν ποινὲς ἀκόμα μεγαλύτερες ἀπὸ τὸν α’ βαθμό. Αὐτὸ ἦταν τὸ αἴτημα τοῦ ἀναπληρωτῆ εἰσαγγελέα Στέλιου Κωσταρέλλου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔβγαλε ἄχνα καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ πρωτόδικου δικαστηρίου ἀλλὰ ξαφνικὰ τὸ 2020 θυμήθηκε νὰ ζητήσει τὴ μέγιστη τῶν ποινῶν γιὰ τὸν Νικόλαο Μιχαλολιάκο καὶ γιὰ ὅσους κατηγοροῦνται σὰν «διευθύνοντες» τὴν ὑποτιθέμενη ἐγκληματικὴ ὀργάνωση, ἀσκῶντας «ἔφεση ὑπὲρ τοῦ νόμου» καὶ ζητῶντας στὴν οὐσία νὰ αὐξηθοῦν οἱ μέγιστες ποινὲς οἱ ὁποῖες ἐπιβλήθηκαν, ἀπὸ τὰ 13 στὰ 15 ἔτη. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἔνδικο μέσο νομικὰ καταφανῶς ἀβάσιμο, ἀστήρικτο καὶ ἀνυπόστατο, ἕνα εὐτελὲς προϊὸν δηλωτικὸ τῆς ἐκδικητικῆς μανίας τοῦ καθεστῶτος, ἡ ἄσκηση τοῦ ὁποίου, ἀπὸ πλευρᾶς νομικῆς ὑπόστασης, θὰ προκαλοῦσε τὴν θυμηδία ἀκόμα καὶ σὲ ἕναν πρωτοετῆ φοιτητὴ νομικῆς. Λαμβανομένου δὲ ὑπόψη τοῦ δεδομένου ὅτι ἀκόμα καὶ ἂν εἶχαν καταδικαστεῖ σὲ 15 ἔτη πρωτόδικα, οἱ κατηγορούμενοι οὕτως ἢ ἄλλως ἔχουν ἤδη ἐκτίσει, ἐδῶ καὶ δύο περίπου ἔτη, τὴν ποινὴ ποὺ ἀπαιτεῖται προκειμένου νὰ πληροῦν τοὺς ὅρους τῆς ἀποφυλάκισης. 

Σὲ κάθε περίπτωση, δύο εἶναι τὰ σίγουρα δεδομένα. Πρῶτον, ἡ νομικὴ ὑπόσταση τοῦ πολιτικοῦ κινήματος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς παραμένει ἀνεπηρέαστη ἀνεξαρτήτως τῆς ἀπόφασης τῆς Παρασκευῆς. Δεύτερον, ὡς ὑπερήφανοι Χρυσαυγίτες θὰ συνεχίσουμε νὰ στεκόμαστε δίπλα στοὺς Συναγωνιστές μας μὲ κάθε τρόπο καὶ ὑπὸ τὶς ὁποιεσδήποτε συνθῆκες! 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/02/23/08/169097/