ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ»;

 «ΟΥΚ ΕΞ ΑΛΛΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΥΡΑΝΝΙΣ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ Ἡ ΕΚ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΠΛΑΤΩΝ – ΠΟΛΙΤΕΙΑ 

Μᾶς λένε ὅτι ἔχουμε δημοκρατία καὶ ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι μᾶς κυβερνοῦν ἐκφράζουν τὴν θέληση τοῦ λαοῦ! Πόσο ἀληθινὸς ὅμως εἶναι αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός τους ὅταν ἔχουν μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα διαψεύσει οἱ ἴδιοι τὸν ἑαυτό τους καὶ σὰν κυβέρνηση ἀσκοῦν μία πολιτικὴ ἐντελῶς ἀντίθετη ἀπὸ ὅσα προεκλογικὰ ὑποσχόντουσαν; Ἔχουμε δημοκρατία ὅταν βασικὴ ἀρχὴ τοῦ πολιτεύματος ὑποτίθεται ὅτι εἶναι πὼς οἱ πολῖτες εἶναι ἴσοι ἔναντι τοῦ νόμου, ἀλλὰ κάποιοι τελικὰ εἶναι πιὸ ἴσοι ἀπὸ τοὺς ἴσους; 

Ἀναφέρομαι στὸν περίφημο νόμο περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, ὁ ὁποῖος θὰ μποροῦσε νὰ ἀποκαλεῖται καὶ νόμος περὶ ἀτιμωρησίας ὑπουργῶν, νόμο τὸν ὁποῖο εὐθέως τὸ πολιτικὸ σύστημα δηλώνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ἄμεσα ἐδῶ καὶ τώρα! 

Ποιός κυβερνᾶ τελικὰ αὐτὸν τὸν τόπο; Οἱ πολιτικοὶ ἢ μήπως τὸ χρῆμα καὶ οἱ ξένες πρεσβεῖες; Γράφει πρὶν ἀπὸ πολλά, πολλὰ χρόνια ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης: "Ἡ πλουτοκρατία ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκὴς ἀντίχριστος. Αὕτη γεννᾶ τὴν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τὴν κακουργία, αὕτη φθείρη σώματα καὶ ψυχάς. Αὕτη παράγη τὴν κοινωνικὴν σηπεδώνα." 

Εἶναι προφανές, λοιπόν, ὅτι δὲν ἔχουμε δημοκρατία καὶ ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παριστάνουν τοὺς δημοκράτες, μέσα στοὺς ὁποίους εὑρίσκονται καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἀρνητὲς τῆς δημοκρατίας, ὅπως εἶναι οἱ μαρξιστές, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο τελικὰ παρὰ μεγάλοι ὑποκριτές. Τὴν ὑποκρισία αὐτὴ τῶν «δημοκρατῶν» τὴν εἶδε ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς στὶς ὀθόνες τῶν τηλεοπτικῶν δεκτῶν του μὲ τὴν στάση τοῦ κομμουνιστῆ ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς Δραγασάκη, ὁ ὁποῖος κατήργησε μὲ τρόπο αὐθαίρετο καὶ αὐταρχικὸ τὸ δικαίωμα τοῦ λόγου σὲ ἕναν ἐκλεγμένο ἐκπρόσωπο τοῦ Λαοῦ καὶ τὴν ἐνέργειά του αὐτὴ δὲν χειροκρότησαν μόνον οἱ σύντροφοί του, τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τοῦ ΚΚΕ, ἀλλὰ καὶ οἱ παριστάμενοι στὴν αἴθουσα τῆς Βουλῆς βουλευτὲς τῆς Ν.Δ. Δὲν μᾶς προκαλεῖ ἡ στάση ὅλων αὐτῶν ἔκπληξη. Ἄλλωστε δὲν πάει πολὺς καιρὸς ποὺ δήλωσε ὁ βουλευτὴς τῆς Ν.Δ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης στὴν ἐκπομπὴ «ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ» μὲ τὸν Ἄκη Παυλόπουλο στὸν σταθμὸ EXTRA 3 TV τὴν Δευτέρα 13 Μαΐου 2013 τὰ ἑξῆς: «Προτιμῶ οἱ νέοι νὰ ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ παρὰ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ». 

Ὁ βουλευτὴς αὐτός, θυμίζουμε, ὅτι εἶχε κάνει στὸ παρελθὸν καὶ τὴν περίφημη δήλωση, σχολιάζοντας τὸ κάψιμο τῆς Ἑλληνικῆς Σημαίας ἀπὸ ἀναρχοκομμουνιστές, ὅτι ἡ ἐνέργειά τους αὐτὴ ἀποτελεῖ «ἀναφαίρετο δικαίωμα τους»... 

Ἑνωμένοι, λοιπόν, ἅπαντες τοῦ λεγομένου «δημοκρατικοῦ» τόξου καὶ στὸν νόμο περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν καὶ στὸν ἀποκλεισμὸ τῆς ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Ἑνωμένοι ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν καθὼς ἀποδεικνύεται τὸν ἕναν, μοναδικὸ καὶ μέγα κίνδυνο γιὰ τὸ ἁμαρτωλὸ βασίλειό τους, ποὺ καταρρέει. 

Ψέματα καὶ ἀλήθειες περὶ δημοκρατίας 

Ἀξίζει νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ἀφορμὴ γιὰ τὴν προκλητικὴ στάση τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς καὶ βουλευτῆ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ὁποία δημιούργησε τὸ γνωστὸ ἐπεισόδιο ἦταν ἡ ἀπάντηση στὴν ἐπίκαιρη ἐρώτηση τοῦ προέδρου τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Τσίπρα γιὰ τὸ περίφημο ἀντιρατσιστικὸ νομοσχέδιο. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε τὸν Ρουπακιώτη νὰ ἐπιμείνει στὴν θέση του, ὅμως ὁ νόμος αὐτὸς δὲν εἶναι νέος. Τὸν εἶχε ὑποβάλλει τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ τὸ 2011 καὶ τὸ 2012. Ὅταν μάλιστα εἶχε ἔλθει γιὰ πρώτη φορὰ τὸ θέμα στὴν ἐπικαιρότητα ἡ ἐφημερίδα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Αὐγὴ εἶχε γράψει στὶς 9 Μαρτίου τοῦ 2011 γιὰ τὸν ἴδιο αὐτὸ νόμο ποὺ σήμερα ὑπερασπίζεται: «Οἱ νέες ρυθμίσεις γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς ξενοφοβίας καὶ τοῦ ρατσισμοῦ ἀποτελοῦν ἀπαράδεκτους καὶ ἀντισυνταγματικοὺς περιορισμοὺς τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης.» 

Ὅλα αὐτὰ ὅμως σήμερα πῆγαν περίπατο... Γιατί; Γιατί τὸ 2011 δὲν ὑπῆρχε ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στὸ κοινοβούλιο, σήμερα ποὺ ὑπάρχει ἄλλαξε στάση καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ. 

Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ συνέπεια τοῦ κόμματος τῆς «νέας ἀριστερᾶς». Ὅσο γιὰ τὴν εὐαισθησία τους περὶ δημοκρατίας καὶ στὴν ἀτέλειωτη ψευδολογία περὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἡ ὁποία καλλιεργεῖται ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν πολιτικῶν κομμάτων, θὰ τοὺς ἀπαντήσω μὲ τὰ λόγια ἑνὸς γενναίου τοῦ πνεύματος, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπῆρξε ἐθνικιστής, ἀλλὰ εἶχε τὸ θάρρος νὰ λέει ἀλήθειες. Μᾶς λένε, λοιπόν, ὅτι ὁ λαὸς ἔχει ἐπιβάλει αὐτὸ τὸ πολιτικὸ σύστημα, ἂς δοῦμε, ὅμως, τί γράφει σχετικὰ ὁ ἀείμνηστος Καθηγητὴς Παναγιώτης Κονδύλης: 

ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΕΛΙΔΑ 20: "Ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ βασιλευόμενου κοινοβουλευτισμοῦ στὴ χώρα, καὶ μάλιστα πάνω στὴ βάση τῆς καθολικῆς ψηφοφορίας, δὲν ὑπῆρξε ἀναγκαία κι ἀναπόδραστη ἀπόρροια ἐσωτερικῶν διεργασιῶν, ἀλλὰ κατὰ πρῶτο λόγο ἡ ἀπάντηση τῶν Δυτικῶν Δυνάμεων στὴν ἀνυπακοὴ τῆς ὀθωνικῆς κυβέρνησης σὲ κρίσιμα θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς (ὑποστήριξη τῶν ἀλυτρώτων κτλ.) καὶ συνάμα τὸ μέσο, μὲ τὸ ὁποῖο οἱ Δυνάμεις αὐτὲς φαντάζονταν στὸ ἑξῆς θὰ μποροῦσαν νὰ ἀσκήσουν πιὸ τελεσφόρα τὴν ἐπιρροή τους." 

Στὴν ἀμέσως ἑπόμενη σελίδα τοῦ ἰδίου βιβλίου του ἀναφέρεται στὸ κομματικὸ κράτος καὶ γράφει: «"Ἡ διόγκωση τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ ἐξ αἰτίας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ συστήματος καὶ τῆς καθολικῆς ψηφοφορίας ἦταν ἀναπόδραστη, γιατί ἐκεῖνο ποὺ εἶχαν νὰ προσφέρουν τὰ κόμματα γιὰ τὴν προσέλκυση ἢ τὴ συγκράτηση ψηφοφόρων ἦσαν οἱ κρατικὲς θέσεις, οἱ ὁποῖες ἦσαν τόσο πιὸ περιζήτητες ὅσο ἡ καχεξία τῆς οἰκονομίας καὶ γενικότερα ἡ κοινωνικὴ στενότητα ἔκαναν τὶς ὑπόλοιπες ἐπαγγελματικὲς διεξόδους λιγοστὲς καὶ ἀβέβαιες." 

Ὅμως αὐτοὶ ἐπιμένουν καὶ μᾶς λένε ὅτι στὴν δημοκρατία ἀποφασίζει ὁ λαός! Καὶ ἐρωτοῦμε: Πότε ἀποφάσισε ὁ λαὸς γιὰ τὰ κρίσιμα καὶ σημαντικά του ζητήματα ἀπὸ τὸ 1974 μέχρι σήμερα; Δὲν ἔγινε οὔτε ἕνα δημοψήφισμα γιὰ πολὺ σοβαρὰ καὶ ἐξαιρετικὰ σπουδαῖα ζητήματα ὅπως: Α) Ἡ συμφωνία τῆς κυβερνήσεως τῶν Ἀθηνῶν μὲ τὴν Τουρκία τὸ 1976 γιὰ πάγωμα τῶν ἐρευνῶν γιὰ πετρέλαιο στὸ Αἰγαῖο Β) Ἡ εἴσοδος τῆς Ἑλλάδος στὴν ΕΟΚ τὸ 1981. Γ) Ἡ μεταβολὴ κατ’ οὐσίαν τοῦ πολιτεύματος μὲ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος τὸ 1985. Δ) Ἡ κατάργηση τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ἡ ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος στὴν εὐρωζώνη καὶ Ε) Ἡ ὑπογραφὴ στὰ περίφημα μνημόνια καὶ ἡ ἐκχώρηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας. Ποτὲ δὲν ἀποφάσισε ὁ λαός, ἀποφάσισαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παριστάνουν τοὺς «δημοκράτες». 

Ἔχει πρόταση ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ; 

Σὲ ὅσους ἐπιμένουν νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ εἶναι δημιούργημα τῆς κρίσης, ἀπαντοῦμε καὶ τοὺς τὸ λένε καὶ ἔγκυροι δικοί τους ἀναλυτές: Ὁ ἐθνικισμὸς ἦταν πάντοτε ἐδῶ σὲ αὐτὴν τὴν χώρα καὶ ἐπί τέλους ἐκφράστηκε! Ἂς τὸ πάρουν ἀπόφαση. Καὶ ἂς πάρουν ἐπίσης ἀπόφαση ὅτι δὲν ξεπουλιόμαστε, δὲν βγάζουμε τὴν συνείδησή μας στὰ παζάρια τους καὶ ἐπίσης ὅτι δηλώσεις μετανοίας δὲν διαθέτουμε. 

Στὸν ἄλλο ἰσχυρισμὸ τοὺς ὅτι ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δὲν ἔχει πρόταση δὲν θὰ τοὺς ἀπαντήσω μὲ ὅσα τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχουμε συγκεκριμένα προτείνει, ἀλλὰ θὰ τοὺς ποῦμε ὅτι στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς, δὲν χρειάζονται οὔτε σοφοὶ οἰκονομολόγοι (ὅλοι γνωρίζουμε πὼς κατάντησαν τὴν χώρα οἱ καθηγητάδες...), ὅτι δὲν χρειάζεται κἂν πρόταση! Χρειάζεται πατριωτισμός, ἐντιμότητα, διαφάνεια, δικαιοσύνη. Καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὁδήγησαν τὴν χώρα στὸν σημερινὸ ζόφο εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν διαθέτουν τίποτε ἀπὸ τὰ παραπάνω. 

Τελειώνω ἐπανερχόμενος καὶ πάλι σὲ λόγια του Παναγιώτη Κονδύλη, λόγια ποὺ ἀπαντοῦν στὴν ψευτοδημοκρατία τῆς παγκοσμιοποίησης: 

«Ἡ διάδοση τῆς δυτικῆς μαζικῆς δημοκρατίας σὲ παγκόσμια κλίμακα ὄχι μόνον δὲν θὰ γεννήσει παντοῦ πιστὰ ἀντίγραφα, ἀλλὰ θὰ ἀλλάξει καὶ αὐτὴν τὴν ἴδια στὶς μητροπολιτικὲς χῶρες, πυροδοτῶντας παράλληλα ὀξύτατους ἀγῶνες κατανομῆς. Ἂν ὁ 20ος αἰῶνας σήμανε τὴ διάψευση τῆς κομμουνιστικῆς οὐτοπίας, ὁ 21ος θὰ χαρακτηρισθεῖ ἀπὸ τὴν κατάρρευση τῆς φιλελεύθερης. Ποιά συγκεκριμένα γεγονότα θὰ συγκροτήσουν τὶς μεγάλες ροπὲς κατὰ τὸν 21ο αἰῶνα, ποὺ θὰ εἶναι ὁ συγκλονιστικότερος καὶ τραγικότερος τῆς ἀνθρώπινης Ἱστορίας, δὲν μποροῦμε νὰ ξέρουμε. Ἕνα ὡστόσο εἶναι βέβαιο: ἡ Ἱστορία δὲν τελείωσε». «Ἀπὸ τὸν 20ο στὸν 21ο αἰῶνα» ἐκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ. 

Ἡ Ἱστορία δὲν τέλειωσε, λοιπόν, ἂς τὸ πάρουν ἀπόφαση. Ἂς πάρουν ἀπόφαση ἐπίσης ὅτι ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ εἶναι ἐδῶ εἴτε τοὺς ἀρέσει, εἴτε δὲν τοὺς ἀρέσει! 

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΙΔΡΥΤΗΣ Λαϊκου ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2023/04/29/11/157127/