Ὁ κομματισμὸς ὡς μάστιγα καὶ μιὰ σημαντικὴ διαφοροποίηση!

 Ὡς πολιτικὸς ὀργανισμὸς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμία δυσκολία γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ στὸ νὰ κατονομάσει ἐναργῶς τὸν κομματισμὸ ὡς μιὰ ξεκάθαρη μάστιγα τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ἡ ὁποία τυραννάει τὴν Πατρίδα καὶ τὸν λαό. Ἡ δημοκρατία ἀπὸ μόνη τῆς εἶναι ἕνα ἄρρωστο πολίτευμα ἔμφορτο παθογενειῶν, καὶ τὰ κόμματα ὡς σχηματισμοὶ ἡ μέγιστη ἐνσάρκωση τῆς σήψης αὐτοῦ τοῦ χρεοκοπημένου συστήματος λήψης ἀποφάσεων καὶ διοίκησης. Ὅμως ἱστορικὰ οἱ κοινωνίες συνήθως, ἐὰν ὄχι πάντα, δὲν εἶναι δομημένες ὁμοιογενῶς καὶ μὲ κοινὰ ὑπαρκτὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα ἀσπάζονται ὅλες οἱ ἐπί μέρους μερίδες των. 

Τοὐτέστιν, ὅταν ὑπάρχει μιὰ καθεστηκυῖα τάξη καὶ ὑπάρχουν ὁμάδες ἀνθρώπων οἱ ὁποῖες προτάσσουν ἐπαναστατικὰ καὶ ἀντικαθεστωτικὰ αἰτήματα ἀντιτιθέμενα πρὸς τὴν τάξη αὐτήν, ἡ κοινοβουλευτικὴ ὁδὸς καὶ ἡ κομματικὴ ὀργάνωση ἀποτελοῦν μονόδρομο γιὰ ὅσους σοβαρὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ στοχεύουν στὴν ἀνατροπὴ τοῦ status quo. Κοινῶς, ἂν θέλει κάποιος νὰ κυβερνήσει καὶ νὰ ἐφαρμόσει στὴν πραγματικὴ ζωὴ τὶς ἰδέες του (καὶ ὄχι στὴν φαντασία του ἢ στὰ σκουριασμένα καὶ κιτρινισμένα φύλλα τῶν σκονισμένων βιβλίων τοῦ δωματίου του...), ὀφείλει νὰ ἀνατρέψει τὸ καθεστὼς εἴτε μὲ τὰ ὅπλα, εἴτε διὰ τῆς βουλῆς, πρὶν ἐπιβάλλει τὴν δική του ἐπαναστατικὴ ἐξουσία καὶ κάνει πράξη τὶς δικές του πολιτικὲς θέσεις. 

Ἡ διαφοροποίηση ἔγκειται στὸν σκοπό, στὸν τρόπο καὶ στὴν ἰδεολογικὴ βάση ἐπὶ τῆς ὁποίας διεξάγεται (καὶ) ὁ προεκλογικὸς ἢ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἀγῶνας, πάντα σὲ συνάρτηση μὲ τὴν παράλληλη δράση ἑνὸς εὐρύτερου πολιτικοῦ κινήματος μὲ πολυεπίπεδη ἐπήρεια. Χαρακτηριστικὴ ἐπαλήθευση ἀποτελεῖ ἀκόμα καὶ ὁ παγκοίνως γνωστὸς μπολσεβίκος Λένιν, ὁ ὁποῖος δὲν δίσταζε νὰ διακηρύσσει πὼς γιὰ νὰ ἔρθει ὁ (φύσει καὶ θέσει ἀντιδημοκρατικὸς καὶ ἀντικοινοβουλευτικὸς) κομμουνισμὸς στὴν ἐξουσία στὴν Ρωσία, ἀπαιτεῖτο ταυτόχρονα ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΚΑΙ τοῦ ἔνοπλου ἀγῶνα, ἀλλὰ ΚΑΙ τῆς συμμετοχῆς σὲ ἐκλογές! Τὸ ἔχουν λάβει ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ καθόλου οἱ «ὑπερεπαναστάτες» ἐθνικοπατριῶτες, οἱ ὁποῖοι ξιφουλκοῦν ἐν εἴδει παραληρήματος κατὰ τῶν κομμάτων συλλήβδην ὅταν κατέρχεται στὸν ἐκλογικὸ στίβο ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἀλλὰ στηρίζουν εἴτε φανερὰ εἴτε ὑπογείως τὴν Νέα Δημοκρατία, καὶ προτρέπουν φανατικὰ σὲ ψῆφο «ὁπωσδήποτε» σὲ μικρότερους ἀκροδεξιοὺς σχηματισμούς, ὅταν ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὶς ἐκλογές, ἀναπαράγοντας ἐμετικὰ φιλοκυβερνητικὰ ἀφηγήματά περί δῆθεν «ἀποχῆς ποὺ ἐνισχύει τὸ σύστημα»; 

Συνεπῶς, ἀντιλαμβάνεται ἀκόμα καὶ ὁ πιὸ ἄσχετος μὲ τὰ πολιτικὰ ζητήματα πὼς ἕνα κόμμα εἶναι ἕνα ἐργαλεῖο καὶ μιὰ νομικὴ μορφὴ ἔκφρασης ἰδεῶν (ἢ συμφερόντων). Τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ κατεστημένα κόμματα τοῦ ἀστικοῦ κόσμου ἔχουν ξεφτιλίσει κάθε ἔννοια ἐντιμότητος καὶ πατριωτισμοῦ στὴν πολιτική, δὲν ἀπαγορεύει ὡς συνθήκη στὶς ἀνατρεπτικὲς δυνάμεις τοῦ τόπου αὐτὴ τὴν ὁδό, ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα διεξαγωγῆς τοῦ πολιτικοῦ ἀγῶνα γιὰ τοὺς δικούς τους λόγους. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2025/12/01/08/168419/