ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΟΥ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΥ!

 Παρακολουθῶντας τὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας, ἡ ὁποία μοιραῖα διαμόρφωσε καὶ τὴν πολιτιστικὴ καὶ τὴν οἰκονομικὴ καὶ τὴν κοινωνικὴ καὶ κάθε τομέα τοῦ βίου τοῦ Ἔθνους, γιατί ὅλα τελικὰ εἶναι καὶ πολιτική, παρακολουθῶντας λοιπὸν μισὸ αἰῶνα πλέον τὰ γεγονότα καὶ τὰ πρόσωπα, ἔχω διαπιστώσει πόσο δημοφιλεῖς εἶναι οἱ κάθε εἴδους αὐταπάτες, τὶς ὁποῖες καλλιεργοῦν στὸν ὄχλο μὲ μεγάλα λόγια καὶ ὑποσχέσεις ἐπιτήδειοι πολιτικοὶ ἀπατεῶνες. Στὸν χῶρο, στὸν ὁποῖον ἐγὼ δραστηριοποιήθηκα τὸ πλέον προσφιλὲς καὶ κατὰ τοῦτο δημοφιλὲς ψεῦδος εἶναι ὅτι ὅπου νά ‘ναι, ἐρχόμαστε στὴν ἐξουσία! 

Ἥμουν καὶ εἶμαι καὶ τώρα ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ φτηνοῦ λαϊκισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ οὐσιώδη δεδομένα τῆς πραγματικότητας. Πιστεύω στὰ ὄνειρα καὶ τοὺς Μύθους καὶ μάλιστα βαθειά. Αὐτό, ὅμως, εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὸ ἀπὸ τὸ νὰ ἐπενδύεις στὴν ἰδιοτέλεια καὶ τὸ συμφέρον τοῦ ὄχλου, ὁ ὁποῖος περιστασιακὰ σὲ ἀκολουθεῖ, πιστεύοντας ὅτι θὰ ἔχει «λαμβάνειν» ἀγωνιζόμενος στὸ πλευρό σου καὶ ὅταν δεῖ ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ προοπτικὴ μακρινὴ ὄχι μόνο σὲ ἐγκαταλείπει, ἀλλὰ καὶ σὲ κατηγορεῖ καὶ σὲ μισεῖ ὅτι δῆθεν πρόδωσες τὰ ὄνειρά του, ποὺ ποτὲ δὲν ἦταν ὄνειρα, ἀλλὰ ἕνα φτηνὸ προσωπικὸ συμφέρον. 

Φυσικὰ καὶ δὲν εἶναι ὅλοι ἔτσι καὶ δὲν λείπουν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μένουν Πιστοὶ στὰ Λάβαρα καὶ τὴν θέση τῶν δειλῶν, τῶν προδοτῶν καὶ τῶν λιποτακτῶν, ποὺ ἄλλοι μᾶς πολεμοῦν καὶ ἄλλοι ἔνοχα σιωποῦν, ἔχουν πάρει νέα παιδιὰ μὲ Πίστη στὴν καρδιὰ καὶ θέληση γιὰ Ἀγῶνα. Ὁ λαὸς ποὺ εἶναι ἀνάμεσα σὲ ὅλα αὐτά; Ἀπὼν καὶ τώρα, ὅπως καὶ πάντοτε στὴν ἱστορία. Στὰ χρόνια μάλιστα ποὺ ἔζησα εἶδα τὸν Μιθριδατισμὸ σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖο. Ἔ́ζησα πὼς θερίζει ψυχὲς καὶ συνειδήσεις ὁ φόβος καὶ ὁ ραγιαδισμός. Ἀπὸ τὸ 1974 μέχρι σήμερα, πενῆντα ὁλόκληρα χρόνια μετά, ἔχω ἀκούσει κάθε εἴδους θεωρία γιὰ κάποια «ἐπανάσταση», ποὺ ΘΑ ἐρχόταν. Ἔ́χω ἀκούσει γιὰ ἐπαναστάσεις στρατιωτικὲς γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς 21ης Ἀπριλίου, οἱ ὁποῖες ἀποδείχθησαν κακόγουστα παραμύθια μὲ δράκους τοὺς ρουφιάνους τοῦ Ἀβέρωφ, ποὺ ἔστηναν ὅλες αὐτὲς τὶς ἐκ τῶν προτέρων προδομένες συνωμοσίες. Μετὰ εἴχαμε «ἐπαναστάσεις» γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ μάλιστα, ὅπως ἔλεγαν οἱ ρουφιάνοι καὶ οἱ φαντασιόπληκτοι μυθομανείς, αὐτὸ ἦταν μὲ τὴν ἔγκριση καὶ τὶς εὐλογίες τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς! Κάποτε οἱ «ἐπαναστάσεις», ποὺ χρησίμευαν γιὰ νὰ φακελώνεται κάθε ἀντικαθεστωτικὸ στοιχεῖο τελείωσαν καὶ ἄρχισαν οἱ θεωρίες ὅτι δῆθεν ὁ λαὸς ὀργισμένος θὰ ἀντιδράσει ἀπὸ τὶς ὑποχωρήσεις στὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν κοινωνικὴ σαπίλα, τὴν οἰκονομικὴ κρίση κ.λπ. Καμία ἐπανάσταση δὲν ἔγινε γιατί οἱ λαοὶ ποτὲ δὲν κάνουν ἐπαναστάσεις, ἀλλὰ μόνο ἀκολουθοῦν τοὺς ἐπαναστάτες. Χωρὶς τὸν Κρόμγουελ καὶ τοὺς πουριτανοὺς δὲν θὰ ἐπιβαλλότανε ἀπὸ τὸν λαὸ ὁ μερκαντιλισμὸς κατ’ ἀρχὰς καὶ ὁ ἀνελέητος καπιταλισμός, τὸν ὁποῖον ζοῦμε στὶς μέρες μας. Χωρίς τον Οὐάσιγκτων καὶ τὸν Φραγκλίνο δὲν θὰ γεννιόταν τὸ πολυεθνικὸ τέρας, ἡ Νέα Βαβυλῶνα τῆς ἐποχῆς μας. Χωρίς τον Ροβεσπιέρο, τὸν Δαντῶν, τὸν Μαρά, τὸν Σαὶν Ζύστ, χωρίς τον Λένιν καὶ τὸν Τρότσκι δὲν θὰ γινόταν ποτὲ ἡ Γαλλικὴ καὶ ἡ κομμουνιστικὴ ἀνταρσία. Ἔ́τσι καὶ στὴν Ἑλλάδα καμία ἐπανάσταση δὲν ἔγινε καὶ ὅσους τόλμησαν νὰ σκεφτοῦν ἔστω ἐπαναστατικά, οἱ πρῶτοι ποὺ τοὺς ἐγκατέλειψαν ἦταν ὁ περίφημος λαὸς καὶ γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβεῖς ὁ ὄχλος τῶν ψηφοφόρων. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/02/02/19/168643/