Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821! 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822!

 Ὁ Κασομούλης μαζὶ μὲ τὸν Διαμαντῆ καὶ τὸν Ντιτζια ἐπιχειροῦν νὰ καταλάβουν τον Κολινδρὸ Πιερίας. 

Ὁ Μακεδόνας Νικόλαος Κασομούλης ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποῦ σήκωσαν τὴ σημαία τῆς Ἐλευθερίας στὴν κεντρικὴ Μακεδονία. 

Οἱ ὀρεινὲς περιοχὲς τοῦ Ὀλύμπου, τῶν Πιερίων καὶ τοῦ Βερμίου εἶχαν ἰσχυροὺς ἀρματολοὺς ὁπλαρχηγούς, οἱ ὁποῖοι ὅμως δίσταζαν νὰ κτυπήσουν πρῶτοι τὸν Τοῦρκο κατακτητὴ καὶ περίμεναν ἐνισχύσεις ἀπὸ τὸν νότο. 

Ὁ Κασομούλης, ἀπὸ τὸ Σεπτέμβριο τοῦ 1821 εἶχε ξεκινήσει μία προσπάθεια ἀνεύρεσης πόρων, γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ ἀρματωλοὶ τοῦ Ὀλύμπου νὰ ἐπιτεθοῦν στὶς τουρκικὲς φρουρές. 

Πάντως στὴ Μακεδονία, οἱ μουσουλμᾶνοι ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικὰ ἔναντι τῶν Χριστιανῶν, ἐνῷ ἡ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴ Θράκη ἐπέτρεπε τὴν ἀποστολὴ πολλῶν ὀθωμανικῶν στρατευμάτων σὲ μικρὸ σχετικὰ χρόνο. 

Ὁ Κασομούλης ταξίδεψε στὰ Ψαρᾶ, τὴν Ὕδρα, τὶς Σπέτσες καὶ τὴν Πελοπόννησο, ἀλλὰ τὸ ταξείδι του δὲν ἀπέφερε σημαντικὴ ὑλικὴ ὑποστήριξη. Ἐπέστρεψε στὸν Ὄλυμπο τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1822 καὶ ἔκανε τὴν πρώτη στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση ἐναντίον τῆς τουρκικῆς φρουρᾶς τοῦ Κολινδροῦ στὶς 8 Μαρτίου 1822, ἡ ὁποία ἦταν τὸ ἔναυσμα τῆς ἐπανάστασης ποῦ ξέσπασε στὸν Ὄλυμπο καὶ στὶς γύρω μεγάλες πόλεις, ὅπως ἦταν ἡ Νάουσα, ἡ Βέροια, ἡ Κοζάνη, ἡ Ἔδεσσα, ἡ Σιάτιστα κ.ἄ. 

Οἱ Ἕλληνες ὁπλαρχηγοὶ ἐπιτέθηκαν ἐναντίον περίπου 1.500 Τούρκων. 

Οἱ Τουρκικὲς δυνάμεις ὀχυρώθηκαν σὲ πύργους καὶ πέτρινα σπίτια τῆς κωμόπολης καὶ ἀντιστάθηκαν στὶς ἐπιθέσεις τῶν Ἑλλήνων μὲ ἐπιτυχία. Ἀπὸ τὶς συγκρούσεις σκοτώθηκαν περίπου 70 Τοῦρκοι καὶ τραυματίστηκαν 40. 

Ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες σκοτώθηκαν 3 καὶ τραυματίστηκαν 6. 

Μετὰ τὶς ἄκαρπες ἐπιθέσεις, οἱ Ἕλληνες ἀναγκάστηκαν νὰ ὑποχωρήσουν. 

Στὶς 13 Μαρτίου 1822 ἔφθασε στὸ Ἐλευθεροχώρι ὁ Γρηγόριος Σάλας, ἐπί κεφαλῆς 300 ἀνδρῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν πολλοὶ Γερμανοὶ καὶ Πολωνοὶ φιλέλληνες καὶ Ἕλληνες ἀπὸ τὰ νησιά. Μαζὶ τοὺς ἦταν καὶ ὁ Θεόφιλος Καΐρης. 

Ὁ Σάλας ἦταν μία ἀτυχὴς ἐπιλογὴ τοῦ Ὑψηλάντη. 

Ἀντὶ νὰ σπεύσει ἀμέσως νὰ βοηθήσει τὴ Μακεδονία σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ ἀρχηγοῦ του, αὐτὸς εἶχε καθυστερήσει ἀρκετοὺς μῆνες γιὰ ἐρωτοδουλειὲς στὴ Μύκονο. 

Οἱ μάχες στὸν Κολινδρὸ Πιερίας συνεχίστηκαν μὲ τοὺς Ἕλληνες νὰ ἔχουν στὴ διάθεσή τους τέσσερα κανόνια τὰ ὁποία τὰ χειρίζονταν οἱ Γερμανοὶ πολυβολητὲς ποῦ εἶχαν συνοδεύσει τὸν Σάλα. 

Ἡ κακοκαιρία ὅμως ἀνάγκασε τοὺς Μακεδόνες ἐπαναστάτες νὰ ὑποχωρήσουν στὰ χωριὰ Καστανιὰ καὶ Μηλιά. 

Στὶς 28 Μαρτίου 1822, δύναμη 2000 Ὀθωμανῶν ἐπιτέθηκε στὴν Καστανιά, τὴν ὁποία εἶχε ὀχυρώσει ὁ ἀρματολὸς Νικόλαος Διαμαντῆς μὲ 200 παλληκάρια. 

Τελικὰ τὴν ἑπομένη ὁ Διαμαντῆς ὑποχώρησε στὴ Ράντιανη (Ρυάκια) καὶ ἀπὸ ἐκεῖ κατευθύνθηκε νοτιότερα στὴ Μηλιά. 

Ἀνήμερα τὸ Πάσχα (2 Ἀπριλίου 1822), οἱ Τοῦρκοι ἐπιτέθηκαν στὴ Μηλιά, δυτικὰ τῆς Κατερίνης. 

Οἱ Μακεδόνες ποῦ εἶχαν ἀρχηγοὺς τοὺς Τόλιο Λάζο, Νικόλαο Διαμαντῆ καὶ Νικόλαο Κασομούλη, ὑποχώρησαν, ἐνῷ μία ὁμάδα ἀπὸ αὐτοὺς κλείστηκε στὸν πύργο τῶν Λαζαίων. 

Οἱ Λαζαῖοι ἦταν μία ξακουστὴ οἰκογένεια κλεφταρματολών, τῆς ὁποίας ὁ γενάρχης Τόλιος Λάζος εἶχε γεννηθεῖ στὴν Ἐλασσόνα, στὶς ἀρχὲς τοῦ 18ου αἰῶνα. 

Ἡ ἕδρα τῆς οἰκογένειας ἦταν στὴ Μηλιὰ Πιερίας καὶ ὁ Τόλιος στὴν περίοδο τῶν Ὀρλωφικῶν εἶχε πολεμήσει μὲ τοὺς Τουρκαλβανούς, οἱ ὁποῖοι τὸν κατεδίωξαν ἄγρια. Ἀπέκτησε τέσσερις γιούς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν φρικτὴ τύχη. 

Ὁ Γιάννης Λάζος σφάχτηκε στὸν Τύρναβο ἀπὸ τὸ Βελὴ Πασᾶ, (γιὸ τοῦ Ἀλὴ) μαζὶ μὲ 36 ἄλλα μέλη τῆς οἰκογένειας τῶν Λαζαίων, ὁ Λιόλιος ἀπαγχονίστηκε τὸ 1815 στὴν Πόλη μαζὶ μὲ τοὺς δύο γιούς του, ὁ Δῆμος σουβλίστηκε ἀπὸ τὸν Βελὴ καὶ ὁ Κώστας Λάζος ἀνασκολοπίστηκε ἀπὸ τὸν Ἀλὴ Πασᾶ στὰ Γιάννενα. 

Τελικῶς οἱ κλεισμένοι στὸν πύργο τῶν Λαζαίων κατάφεραν νὰ διαφύγουν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς νύκτας καὶ ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες σκόρπισαν σὲ ἄλλα μέρη γιὰ νὰ συνεχίσουν νὰ πολεμοῦν τὸν προαιώνιο ἐχθρὸ τῆς πατρίδος μας. 

Οἱ συνέπειες τῆς ἐξέγερσης γιὰ τοὺς κατοίκους τῶν χωριῶν τῆς Πιερίας ἦταν βαρύτατες. 

Τὰ περισσότερα χωριὰ λεηλατήθηκαν καὶ πυρπολήθηκαν ἀπὸ τὶς ὀρδὲς τοῦ Ἀβδοὺλ Ἀμποὺτ πασᾶ, ἐνῷ ὅσα γυναικόπαιδα συλλαμβάνονταν, στέλνονταν στὰ σκλαβοπάζαρα τῆς Ἀνατολῆς. 

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1822, ἡ πόλη τῆς Νάουσας ἀριθμοῦσε περίπου 1000 χριστιανικὲς οἰκογένειες καὶ ἦταν ἡ πρώτη πόλη, ἡ ὁποία μὲ ἐνθουσιασμὸ ξεσηκώθηκε κατὰ τῶν Τούρκων κατακτητῶν. 

Στὶς 22 Φεβρουαρίου 1822, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, μετὰ ἀπὸ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ὁ πρόκριτος Ζαφειράκης Λογοθέτης ὕψωσε τὴν ἐπαναστατικὴ σημαία τοῦ Ὑψηλάντη καὶ κήρυξε τὴν ἐπανάσταση. 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 

Ι.Λ 

ΛΑΡΙΣΑ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ