ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821!

 Οἱ Μακεδόνες δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἀπουσιάσουν ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τὸ 1821 καὶ συμμετεῖχαν σύσσωμοι στὶς μάχες ἐναντίον τῶν Ὀθωμανῶν κατακτητῶν στὴν πατρογονική τους γῆ ἀλλὰ καὶ στὴν Νότια Ἑλλάδα, ὅταν κατεστάλη ἡ ἐπανάσταση στὴν Μακεδονία. Ὁ βόρειος προμαχῶνας τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατέβαλε βαρὺ φόρο αἵματος, γνωρίζοντας τὶς θηριωδίες τῶν Τούρκων. 

Ἕνα μαρτυρικὸ σημεῖο εἶναι αὐτὸ στὴν Ἰερισσὸ τῆς Χαλκιδικῆς, τὸ λεγόμενο «Μαύρου νιοῦ τ’ ἁλώνι». Τὸ 1821, τὴν τρίτη ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὁ Μπαϊρὰμ πασᾶς μὲ ἰσχυρὲς δυνάμεις παγίδευσε μὲ δόλο τρεῖς χιλιάδες περίπου ἀγωνιστὲς καὶ γυναικόπαιδα στὴ συγκεκριμένη θέση καὶ τοὺς ἔσφαξε ὅλους! Περήφανος ὁ Μπαϊρὰμ πασᾶς ἀνέφερε στὸ Σουλτᾶνο: «Ἀφοῦ διαπεράσαμεν ἐν στόματι μαχαίρας τοὺς ἀπίστους τεσσαράκοντα δυὸ χωρίων... ἠχμαλωτίσαμεν τὲς συζύγους καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ ἐλαφυραγωγήσαμεν τὲς πλούσιας περιουσίας αὐτῶν, τὰ χωρία καὶ στρατόπεδα αὐτῶν παραδώσαμε εἰς τὲς φλόγας...». 

Φυσικὰ ἀπὸ τὶς βαρβαρότητες τῶν Τούρκων δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ γλιτώσει ἡ μητρόπολη τῆς Μακεδονίας Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα μὲ τὸ ἔργο τοῦ Ἰωάννη Κ. Βασδραβέλλη «Οἱ Μακεδόνες εἰς τοὺς ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας ἀγῶνας», τὸ σύνθημα τῶν σφαγῶν δὲν ἄργησε νὰ δοθεῖ καὶ στὴν Θεσσαλονίκη. Μόλις ἐξοντώθηκε ἡ τουρκικὴ φρουρὰ στὸν Πολύγυρο Χαλκιδικῆς καὶ ἡ εἴδηση ἔφτασε στὴν Θεσσαλονίκη, τὸ ἴδιο βράδυ σφάχτηκαν στὶς φυλακές του διοικητηρίου οἱ μισοὶ ἀπὸ τοὺς ὁμήρους ποὺ κρατοῦσαν οἱ Τοῦρκοι. 

Ὁ μανιώδης ὄχλος, τὸν ὁποῖον παρότρυναν οἱ ἐπίσημες ἀρχές, ρίχτηκε στὴν καταστροφὴ καὶ τὴ διαρπαγὴ μὲ πρωτοφανῆ λύσσα. Ἡ ἀγριότητα αὐξάνει διαρκῶς καὶ σὲ δυὸ ἡμέρες φτάνει στὸ ὕψιστο σημεῖο της. Ἡ μανία τοῦ τουρκικοῦ καὶ ἑβραϊκοῦ ὄχλου ἀνατρέπει τὰ πάντα καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς μαρτυρικῆς αὐτῆς πόλης καθίσταται ἕρμαιο της. Συλλαμβάνονται ὁ τοποτηρητὴς τοῦ μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ἐπίσκοπος Κίτρους Μελέτιος, οἱ δημογέροντες Χρ. Μπαλάνος, Γ. Πάϊκος, Χρ. Μενεξές, Στ. Πολύδωρος, Ἄν. Κυδωνιάτης, Ἀθ. Σκανδαλίδης, Κ. Τάττης, ὁ ἱερέας τοῦ Ἁγίου Μηνὰ Παπαγιάννης κ. α., καὶ δεμένοι ὁδηγοῦνται στὴν ἀγορὰ Καπάνι. Ἐκεῖ ὁ Γιουσοὺφ μπέης τοὺς παρέδωσε στοὺς δήμιους. 

Ὁ ἐπίσκοπος κατακρεουργήθηκε ἀπὸ τὸν μαινόμενο ὄχλο, μαζὶ μὲ τὸν ἱερέα Παπαγιάννη, ποὺ τοῦ ἔκοψαν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια. Τὸν Μενεξὲ τὸν κρέμασαν στὸν πλάτανο τῆς πλατείας Ἁγίου Γεωργίου. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους Θεσσαλονικεῖς μάρτυρες ὁ Χρ. Μπαλάνος, πλουσιότατος καὶ ὑπέροχος πατριώτης Φιλικός, ὁ Γ. Πάϊκος κ. α., ἐκτελέστηκαν ἄγρια στὸ Καπάνι. Ἔπειτα τὸ κῦμα τοῦ ὄχλου κατευθύνεται στὴ Μητρόπολη, μέσα στὸν αὐλόγυρο τῆς ὁποίας βρισκόταν δυὸ χιλιάδες περίπου Ἕλληνες. Ἐδῶ ἐπακολούθησε ἀγριότατη σφαγή, ποὺ ὑπερβαίνει τὰ ὅρια κάθε περιγραφῆς. Ἐλάχιστοι κατόρθωσαν νὰ διαφύγουν ἀπὸ τὸ φρικτὸ αὐτὸ μαρτύριο. 

Περισσότεροι τῶν τριῶν χιλιάδων Ἑλλήνων τῆς Θεσσαλονίκης ὑπολογίζεται ὅτι σφάχτηκαν κατὰ τὶς φοβερὲς ἐκεῖνες ἡμέρες τῆς ἐθνικῆς δοκιμασίας. Ἡ ζωὴ τῶν Ἑλλήνων δὲν εἶχε καμία ἀξία καὶ οἱ περιουσίες τους ἁρπάχτηκαν ἡ καταστράφηκαν. 

Τραγικὸς τόπος μαρτυρίου στὴν Κεντρικὴ Μακεδονία ὑπῆρξε ἐπίσης ἡ ἡρωικὴ Νάουσα Ἠμαθίας, ὅπου ὁ Ἐμποῦ Λουμποὺτ πασᾶς ἀπαγχόνισε καὶ ἔσφαξε πάνω ἀπὸ δυὸ χιλιάδες Ἕλληνες, οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά τους αἰχμαλωτίστηκαν καὶ πουλήθηκαν ὡς δοῦλοι, οἱ περιουσίες τους διανεμήθηκαν στοὺς Τούρκους στρατιῶτες καὶ τὰ σπίτια τους πυρπολήθησαν. Γιὰ τὰ τραγικὰ θύματα τῆς Νάουσας ὁ τότε Γάλλος πρόξενος στὴ Θεσσαλονίκη, Πουκιεβίλ, γραφει: «Οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά, ποὺ γλίτωσαν ἀπὸ τὴν πρώτη ἀχαλίνωτη λύσσα τῶν Τούρκων, σύρθηκαν στὴν αἰχμαλωσία. Τὰ μάτια μας δὲν ἀντέχουν στὴν καθημερινὴ θέα τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν θυμάτων τοῦ πιὸ εἰδεχθοῦς ἐγκλήματος.». 

Ἐνῷ συνεχίζει καὶ καταγράφει τὶς θηριωδίες τῶν κατακτητῶν: «Ἔπειτα ὁ Ἐμποῦ Λουμποὺτ παρέδωσε στὰ βασανιστήρια τοὺς προκρίτους της Βέροιας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους μόνο τριάντα τέσσερεις ἄντεξαν στὰ μαρτύρια μὲ βραστὸ λάδι... Ἡ Θεσσαλονίκη ἦταν θέατρο βασάνων καὶ σφαγῶν. Ὁ πασᾶς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἐπεφύλαξαν τὴν ἐξαιρετικὴ ἐπιτηδειότητα τοὺς σὲ κακουργίες γιὰ τὸν βασανισμὸ τῶν αἰχμαλώτων γυναικῶν. Πολὺ δίστασα νὰ ἀναφέρω τὰ γεγονότα αὐτά, ἀλλὰ ἡ φωνὴ τῆς ἀληθείας μὲ ὑποχρεώνει νὰ τὰ περιγράψω. Οἱ δυστυχεῖς ἐκεῖνες, στὶς ὁποῖες ἐπιβλήθηκε νὰ ἀπαρνηθοῦν τὸν Παντοδύναμο Θεό, ὑπέστησαν μαρτύρια, τὰ ὁποῖα φρικιῶ, καθὼς τὰ γράφω.». Ἕνας ἀκόμη αὐτόπτης μάρτυρας περιγράφει τὸ φοβερὸ σκλαβοπάζαρο τῆς Θεσσαλονίκης ὡς ἑξῆς: «Στὸ Μποσνὰκ Χάνι πωλοῦνταν ὁμαδικὰ τὰ αἰχμάλωτα γυναικόπαιδα τῆς Νάουσας, τῆς Χαλκιδικῆς καὶ ἄλλων μερῶν ἀπὸ 6 μὲ 8 χιλιάδες γρόσια...». 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/03/30/19/169607/