ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΣ!

 Γιὰ ἐμᾶς στὸ κέντρο τοῦ σκληροῦ πυρῆνα τῆς Πίστης μας εὑρίσκεται τὸ Ἔθνος, Ὁ ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ καὶ ὄχι ἕνα ἀνάλγητο κράτος πελατοκρατείας ποὺ ταλαιπωρεῖ τοὺς Πολῖτες, τοὺς ἐξαθλιώνει, στέλνει τὰ Ἑλληνόπουλα στὸ ἐξωτερικὸ καὶ καθίσταται ἕνα ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ, πιστὸ στὰ κελεύσματα τῶν τοκογλύφων τῆς ΝΤΠ! 

Τιμήσανε λένε προχθές αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἐξουσιάζουν τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, τὴν 25η Μαρτίου. Κυνισμὸς καὶ θράσος τοὐλάχιστον τὰ λόγια τὰ "πατριωτικὰ" ἀπὸ τοὺς ὑπέρμαχους τῶν Μνημονίων μὲ τὴν ἐκχώρηση ἐθνικῆς κυριαρχίας, εἴτε ἀπὸ τοὺς ἀρνητὲς αὐτῆς τῆς ἴδιας τῆς Ἰδέας τοῦ Ἔθνους μαρξιστές. Ὅμως, οἱ αἰώνιοι Ἥρωες μένουν χαραγμένοι στὴν μνήμη ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ, ποὺ ἀκόμη ὀνειρεύεται ζεῖ καὶ ἀναπνέει γιὰ τὸ «ποθούμενον». 

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΗΝΥΜΕΝΟΥΣ 

Σκληρὰ καὶ ματωμένα ἐκεῖνα τὰ μεγάλα χρόνια. Μὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες νὰ σφαγιάζονται μὲ ἐντολὴ τοῦ σουλτάνου ἀπὸ τὰ τουρκικὰ στίφη καὶ ὄχι μόνο στὰ μέρη ὅπου ξέσπασε ἡ Ἐπανάσταση, ἀλλὰ καὶ στὴ Κωνσταντινούπολη, τὴν Τραπεζοῦντα, τὴν Σμύρνη, τὴν Κύπρο, ὅπου ὑπῆρχαν Ἕλληνες. Αὐτὰ δὲν θὰ τὰ διδαχθοῦν ποτὲ τὰ παιδιά μας, γιατί ἔτσι ἔχουν ἀποφασίσει αὐτοὶ ποὺ κατευθύνουν τὴν «παιδεία»... 

Μέχρι τὰ τέλη τοῦ 1823 οἱ Ἕλληνες νικοῦσαν σὲ ὅλα τὰ μέτωπα σὲ Στερεὰ καὶ Πελοπόννησο, ἀλλὰ μετὰ ἦλθαν τὰ δάνεια ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς Ρικάρντο καὶ ὁ διχασμὸς καὶ ὁ καταραμένος ἐμφύλιος καὶ στὸ τέλος ὁ Ἰμπραὴμ μὲ τὰ Αἰγυπτιακὰ στρατεύματα. Τότε ἦταν ποὺ πολλοὶ ἐδείλιασαν καὶ προσκύνησαν καὶ πήρανε συγχωροχάρτι ἀπὸ τὸν Ἰμπραήμ. Τὸν Κολοκοτρώνη τὸν εἶχαν, τότε, κλείσει φυλακὴ στὴν Ὕδρα καὶ ἀναγκάστηκαν νὰ τὸν ἐλευθερώσουν μήπως καὶ σταματήσει τὴν λαίλαπα. Ἀμείλικτος ὁ Κολοκοτρώνης κράτησε ζωντανὴ τὴ φλόγα τῆς Ἐπανάστασης. Κράτησε ζωντανὴ τὴν ἱερὴ φλόγα τοῦ Ἔθνους καὶ στοὺς προσκυνημένους εἶχε ἀπευθύνει τὴν παρακάτω διαταγή: 

Δῶστε μου τα προσκυνοχάρτια τοῦ Μπραϊμη νὰ σᾶς δώσω τοῦ Ἔθνους. Ὅποιο χωριὸ δὲν γυρίσει στὸ ἔθνος θὰ τὸ ἀφανίσω ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς. Ἀπ’ τὴ μία θὰ βγαίνουν οἱ ἀραπάδες καὶ ἀπ’ τὴν ἄλλη θὰ μπαίνω ἐγώ, θὰ καίω καὶ θὰ σκοτώνω. Φωτιὰ καὶ τσεκούρι στοὺς προσκυνημένους!" 

Αὐτὰ διέτασσε ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ στὰ πικρά, μὰ γεμᾶτα Τιμὴ καὶ Δόξα ἐκεῖνα χρόνια. Ὑπάρχουν σήμερα προσκυνημένοι; Τὸ ἐρώτημα ἀφελὲς καὶ συνάμα ρητορικό. Σήμερα περισσότερο ἀπὸ ποτὲ εἶναι γιὰ κάθε Ἕλληνα ἐπίκαιρος ὁ αἰώνιος στίχος τοῦ Ἀνδρέα Κάλβου: 

«ΟΣΟΙ ΤΟ ΧΑΛΚΕΟΝ ΧΕΡΙ 

ΒΑΡΥ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ, 

ΖΥΓΟΝ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΑΣ ΕΧΩΣΙ. 

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ 

Ἡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.» 

Μὲ γνώμονα καὶ ὁδηγὸ τὰ λόγια του ποιητῆ ὁ καθένας ἂς κάνει τὶς ἐπιλογές του. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://xrisiavgi.com/2024/03/25/19/162356/