Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ!

 Μὲ πρωτοβουλία τοῦ ἐθνοπροδοτικοῦ ΑΚΕΛ καὶ τὴν συνέργεια τῶν «λοιπῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων» τῆς Κύπρου, υἱοθετήθηκε πρὸ ἐτῶν ψήφισμα ποὺ χαρακτήριζε «ἀνάξιο κάθε τιμῆς ἀπὸ τὴν πατρίδα» τὸν πρωτεργάτη τῆς λευτεριᾶς τῆς Κύπρου ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς βρετανικῆς ἀποικιοκρατίας, Γεώργιο Γρίβα – Διγενῆ!!! 

Εὐκαιρίας δοθείσης, γιὰ νὰ μαθαίνουν οἱ νεώτεροι, θὰ ἀναφερθοῦμε σήμερα στὴν κομμουνιστικὴ προδοσία τοῦ ἀντιαποικιακοῦ ἀγῶνος τῆς ΕΟΚΑ! 

Μιὰ προδοσία ποὺ ἔγινε μὲ τὸ «καλημέρα», ποὺ λέμε! Ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸ σταθμὸ «Ἡ φωνὴ τῆς ἀλήθειας» (ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ λέγεται «Ἡ φωνὴ τῆς προδοσίας») τοῦ ΚΚΕ, ποὺ ἐξέπεμπε ἀπὸ τὸ παραπέτασμα, ἀποκαλύφθηκε στοὺς ἀποικιοκράτες ἀπὸ τὸν ἴδιο τόν τότε Γ.Γ. τοῦ ΚΚΕ Νῖκο Ζαχαριάδη, ὅτι ὁ «Διγενὴς» ἦταν ὁ συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας (ἐκπομπὴ 24ης Ἀπριλίου 1955). Ἰδοὺ τί εἶπε ἐπὶ λέξει ὁ ἀρχιπροδότης: 

«Τo Φλεβάρη τoὺ 1955, πιάστηκε ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους τo βενζινόπλοιο Ἅγιος Γεώργιος πoὺ o καπετάνιος τoὺ στὸν πόλεμo ἦταν στὴν ὑπηρεσία τῶν Βρετανῶν, μαζὶ τoὺ δὲ πιάστηκε καὶ o Σωκράτης Λοϊζίδης, παλιὸς πράκτορας τῆς Ἰντέλιτζενς Σέρβις καὶ φρέσκος στὸ Ἐφ Μπὶ Ἄι. 

Στὴν τσάντα τοῦ Λοϊζίδη βρέθηκε καὶ κατασχέθηκε τo καταστατικὸ μιᾶς ψευτοπατριωτικῆς ὀργάνωσης ΕΜΑΚ, ποὺ ἀργότερα μετονομάστηκε σὲ ΕΟΚΑ. Ἡ ὀργάνωση αὐτὴ ἔχει ἐπί κεφαλῆς της, ἕναν γνωστὸ ψευτοπαλληκαρὰ ἀξιωματικὸ Χίτη, τὸ Γρίβα, ποὺ μετὰ τὴ Βάρκιζα δολοφονοῦσε πατριῶτες καὶ ποὺ μπροστὰ στὸ Δημοκρατικὸ Στρατὸ τό ’κοβε λάσπη. Πρόκειται γιὰ τὸν ψευτο-Διγενῆ ποὺ οἱ Ἄγγλοι τὸν κυνηγᾶνε, δῆθεν, μὰ δὲν τὸν πιάνουν καὶ ποὺ φυσικὰ τὰ ὅπλα ποὺ μαζεύει προορίζονται ἐνάντια στo ΑΚΕΛ καὶ τὸν Κυπριακὸ λαό». 

Καὶ δὲν σταμάτησε ἐκεῖ ἡ προδοσία τοῦ ΚΚΕ. Τὴν 30η Ἀπριλίου καὶ τὴν 1η Μαΐου 1955, τὸ ὄργανο τοῦ ΑΚΕΛ «Νέος Δημοκράτης» δημοσίευσε σὲ δύο συνέχειες ἕνα ἄρθρο του Ζαχαριάδη, στὸ ὁποῖο ὁ ἀρχικουκουὲς τάσσεται ξεκάθαρα ὑπὲρ τῆς διχοτομήσεως τῆς Κύπρου (τὸ κατάπτυστο ἄρθρο ὑπάρχει καὶ στὸ βιβλίο του «Δέκα χρόνια πάλης»: 

«Τόσο στὴν Ἀθήνα ὅσο καὶ στὴν Κύπρο οἱ προσκυνημένοι καὶ συνθηκολόγοι ἐθνοπροδότες προβάλλουν κάθε τόσο τὰ ἐντυπωσιακὰ πυροτεχνήματά τους κρύβοντας πίσω τὴν προδοσία καὶ τὸ ξεπούλημα ποὺ πραγματοποιοῦν καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ὅμως ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι πραγματικὴ παρὰ μόνο σὰν ἀπελευθέρωση καὶ τῶν Τούρκων. Ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου δὲν μπορεῖ νὰ σημαίνει ἰδιοποίηση ἢ χειροτέρευση τῆς ὑποδούλωσης τῶν Τούρκων, μὰ ἀπελευθέρωση καὶ γιὰ τὴν Τουρκικὴ μειονότητα τοῦ νησιοῦ μὲ βάση τὴν πλήρη ἐθνικὴ αὐτονομία. Διεκδικῶντας τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεως μέχρι καὶ ἀποχωρισμοῦ γιὰ τοὺς Ἕλληνες, δὲν μποροῦμε νὰ ἀρνηθοῦμε τὸ ἴδιο αὐτὸ δικαίωμα στὴν Τουρκικὴ κοινότητα. Ἀλλιῶς θὰ χαντακώναμε καὶ τὴν ὅλη ὑπόθεση τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Κύπρου. Ὅταν λέμε αὐτονομία, ἐννοοῦμε πολιτικὴ αὐτοδιοίκηση, δηλαδὴ ἐδαφική, οἰκονομική, κοινωνική, κρατική, ἐκπολιτιστική, ἐκπαιδευτική, θρησκευτικὴ αὐτοδιάθεση». 

Ἰδοὺ τώρα τὰ πρῶτα ντοκουμέντα τῆς προδοσίας τοῦ κυπριακοῦ ΚΚ, τοῦ ΑΚΕΛ: 

Ἀνακοίνωση τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ ΑΚΕΛ, στὶς 2 Ἀπριλίου 1955: 

Πῶς πρέπει ὁ Κυπριακὸς λαὸς νὰ δεῖ τὰ γεγονότα; Εἶναι μήπως γεγονότα, ποὺ ἔστω καὶ κατὰ διάνοιαν μποροῦν νὰ προάγουν τὴν ὑπόθεση του; Εἶναι μήπως «πατριωτικὸ» ἔργο ποὺ κάνουν οἱ ἐμπνευστὲς αὐτῆς τῆς δράσης, ὅπως διατείνεται ἕνα ὕποπτο φυλλάδιο, ποὺ κυκλοφόρησε ταυτόχρονα μὲ τὶς πρωινὲς δυναμιτιστικὲς ἐκρήξεις; Εἶναι μήπως οἱ ἐμπνευστὲς αὐτῆς τῆς δράσης «διαλεκτοὶ» ἥρωες, ποὺ πρέπει νὰ τιμήσει ὁ λαός; Εἶναι πιθανὸ μερικοὶ καλῆς πίστης ἄνθρωποι, ἐπηρεασμένοι ἀπὸ δημαγωγικὰ λόγια, νὰ πιστεύουν ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἐξυπηρετεῖ τὸν ἐθνικὸ ἀγῶνα. Ἀδίστακτα ὅμως τὸ ΑΚΕΛ λέγει: Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ δραστηριότητα μονάχα ζημιὰ μπορεῖ νὰ προκαλέσει στὸν κυπριακὸ ἀγῶνα. Πιστεύουμε δὲ ὅτι ὁ Κυπριακὸς λαός, Βασισμένος καὶ στὴν πεῖρα του, συμφωνεῖ ἀπόλυτα μ’ αὐτὴ τὴ θέση. 

Ὁ πατριωτικὸς Κυπριακὸς λαὸς δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μ’ αὐτὲς τὶς τρομοκρατικὲς πράξεις. Τὸ ἀλάθητο συμπέρασμα, ποὺ πρέπει νὰ Βγάλει κάθε Κύπριος πατριώτης, εἶναι ὅτι τέτοιες μέθοδες ποτὲ δὲν προωθοῦν τὸν ἀγῶνα γιὰ ἐθνικὴ ἀπελευθέρωση. Οἱ μέθοδες αὐτὲς ἐκφυλίζουν τὸν ἀγῶνα καὶ τὸν ἐκθέτουν στὴ συκοφαντία καὶ τὰ κτυπήματα τῶν ἐχθρῶν του. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ δυναμιτιστικὲς ἀπόπειρες ὀργανώθηκαν ἀπὸ ταραχοποιοὺς ποὺ θέλουν νὰ ὑποχρεώσουν τὴν Ἀγγλικὴ Διοίκηση νὰ πάρει αὐστηρὰ μέτρα ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ αὐξήσουν τὴν ἐχθρότητα ποὺ χωρίζει τοὺς Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Σίγουρα ὁ σκοπὸς τῶν ἐκρήξεων ἦτο γιὰ νὰ κτυπηθεῖ τὸ γνήσιο, τὸ μαζικό, ἐργατικὸ κίνημα. Ἡ δράση τῆς ΕΟΚΑ εἶναι καθαρὰ ἀντικομουνιστικὴ καὶ σίγουρα στρέφεται καὶ κατὰ τῶν Τούρκων τῆς Κύπρου, καὶ ὡς ἐκ τούτου Ἕλληνες καὶ Τοῦρκοι ἑνωμένοι νὰ ἀμυνθοῦν γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν κοινὸ ἐχθρό τους τὴν ΕΟΚΑ». 

Παρόμοια στάση τήρησε καὶ τὸ συνδικαλιστικὸ ὄργανο τοῦ ΑΚΛΕ, ἡ ΠΕΟ (Παγκύπρια Ἐργατικὴ Ὁμοσπονδία), ἡ ὁποία σὲ ψήφισμα τῆς ἀνέφερε: 

«Ἡ ἔκτακτη συνδιάσκεψη τῆς ΠΕΟ, ποὺ συνῆλθε στὶς 2 καὶ 3 Ἀπριλίου 1955 στὴν «Ἀλάμπρα», καλεῖ τὴν ἐργατικὴ τάξη τῆς Κύπρου νὰ μείνει μακρυὰ ἀπὸ τὶς προκλητικὲς ἐνέργειες, ποὺ σημειώνονται τελευταῖα». 

Ὡστόσο, μέχρι τὰς ἀρχὰς τοῦ 1957, οἱ κομμουνιστὲς στέκονταν ἐχθρικοὶ πρὸς τὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ δὲν εἶχαν ἐνεργὴ ἀνάμειξη ἐναντίον του, παρὰ μόνον μὲ καταδικαστικὲς ἀποφάσεις καὶ δημοσιεύματα τοῦ κόκκινου τύπου, ποὺ κυκλοφοροῦσε ἐλευθέρως. Ἰδοὺ κάποια ντοκουμέντα: 

Στὶς 22 Ἀπριλίου 1955, ἡ ἐφημερίδα τοῦ ΑΚΕΛ «Νέος Δημοκράτης» χαρακτήριζε τὸν Ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ «ὕποπτο», τὸν Ἀρχηγό της « Ψευτοδιγενῆ», τοὺς ἀγωνιστὲς «παλληκαράδες» καὶ «μασκαρεμένους ἐλευθερωτές». 

Τὴν 1η Μαΐου 1955, ἡ ἴδια ἐφημερίδα ἔγραψε: 

«Τὸ ΑΚΕΛ εἶναι τὸ κόμμα ποὺ ξεσκέπασε τὸν ψευτοδιγενῆ καὶ ἔδειξε στὸ λαὸ πὼς τὰ μάσκουλά του σκοπὸν ἔχουν νὰ συγκαλύψουν τὴν προδοσία τοῦ Κυπριακοῦ ἀπὸ μέρους τῆς Παπαγικῆς Κυβέρνησης, τὴ γραμμὴ τῆς παραχώρησης βάσεων στοὺς Ἐγγλέζους, τὴν τακτικὴ συνταγματικὴ προθεσμία καὶ τὴ διάσπαση ἀπὸ μέρους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς λεγόμενης Ἐθναρχίας... Ὁ ψευτοδιγενής, ὄργανο τῶν ἰμπεριαλιστῶν, ὑποτιμᾶ τὴ νοημοσύνη τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ νομίζει πὼς μὲ τὰ μούσκουλα καὶ τὶς ἀπειλὲς μπορεῖ νὰ ἀλλοιώσει τὰ ἀδυσώπητα γεγονότα, νὰ τρομοκρατήσει τὸ λαὸ καὶ νὰ τὸν παρασύρει στὰ φιλοϊμπεριαλιστικὰ σχέδια του». 

Ἀπόφαση τῆς Κεντρικῆς Γραμματείας τοῦ ΑΚΕΛ (Σεπτέμβριος 1955), μὲ τὴν ὁποία οἱ κομμουνιστὲς καλοῦσαν τοὺς Κυπρίους «νὰ σαμποτάρουν τὸν ἔρανο ὑπὲρ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, διότι τὰ χρήματα, προορίζονται διὰ τὴν ἀγορὰν ὅπλων τῆς ἐγκληματικῆς ΕΟΚΑ». 

Ἀπόφαση τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΑΚΕΛ (Μάϊος 1956) ποὺ κατήγγειλε τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ «ὡς λανθασμένη τακτικὴν τῆς τρομοκρατίας τῆς ΕΟΚΑ... δίνει εἰς τοὺς Ἄγγλους πατήματα... ἐξ αἰτίας τῆς ΕΟΚΑ ὑφίστανται τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως... ἐκεῖνοι ποὺ πιάσανε ὅπλο καὶ κτύπησαν τὸν δυνάστην ἔφεραν καταστροφὴν στὸν τόπον». Ἀποτέλεσμα τῆς στάσεως τῶν κομμουνιστῶν, ἦταν τὰ ἐγκώμια τοῦ βρετανικοῦ ΒΒC (ἐκπομπὴ 29 Αὐγούστου 1956): 

«Τὸ ΑΚΕΛ, μὲ φυλλάδια τοῦ ἀντιτίθεται εἰς τὴν ΕΟΚΑ καὶ ζητεῖ συνέχιση τῆς ἐκεχειρίας καὶ εἰρήνευση πρᾶγμα ποὺ δεικνύει ὅτι τὸ ΑΚΕΛ ἔχει συναίσθηση τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ λαοῦ». 

Ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1957, ὅμως, οἱ δόλιοι Βρετανοί τους χρησιμοποίησαν ἐνεργὰ ὡς τὸ τελευταῖο ὅπλο ποὺ τοὺς εἶχε ἀπομείνει κατὰ τοῦ ἑνωτικοῦ ἀγῶνος. Ἔτσι, οἱ «Κύπριοι» κομμουνιστὲς ἐπιστρατεύθηκαν κανονικὰ ἀπὸ τοὺς Βρετανοὺς ἀποικιοκράτες-καπιταλιστές, ὡς κοινοὶ ρουφιάνοι καὶ καταδότες τῶν «παρωπιδοφόρων τῆς ΕΟΚΑ» (ὅπως ἀποκαλοῦσαν τοὺς ἀγωνιστάς). Ὅμως, οἱ Ἰοῦδες αὐτοί, καλοπληρωμένοι μὲ ἐγγλέζικες λίρες, ἔλαβαν συντόμως αὐτὸ ποὺ τοὺς ἄξιζε. Ὁ Διγενὴς ἵδρυσε εἰδικὴ ὁμάδα τιμωρίας τῶν σπιούνων, μὲ τὴν μόνη ποινὴ ποὺ ἀξίζει στοὺς προδότες: τὸν θάνατο. 

Γιὰ τὴν μαύρη σελίδα ποὺ ἔγραψαν τὰ βρωμερὰ σκουλήκια τοῦ κομμουνισμοῦ στὴν Κύπρο, ἔγραψε στὸ περιοδικὸ «Ἐγερτήριον Σάλπισμα» ὁ τότε ἀγωνιστὴς τῆς ΕΟΚΑ «Δευκαλίων», ποὺ ἦτο ὁ κατοπινὸς πρόεδρος τοῦ ἡρωικοῦ «ΟΧΙ» στὸ σχέδιο Ἀνάν, ὁ ἀείμνηστος σήμερα Τάσσος Παπαδόπουλος: 

«Ξενοκρατία καὶ Ἀκελικὴ ἡγεσία ὑφαίνουν τὸ ἴδιο πανί, ἔχουν τοὺς ἴδιους σκοποὺς καὶ ἐπιδιώξεις. Ἡ ἐρυθρὰ ἡγεσία ζητοῦσε ἑνότητα γιὰ νὰ παρεισφρήσει αὐτὴ καὶ τὰ τυφλὰ ὄργανά της μεταξὺ τῶν ὀρθῶς σκεπτομένων καὶ δρώντων εἰς τὸ ἐθνικὸν ζήτημά μας, διὰ νὰ διασπᾶ καὶ νὰ προδίδει εὐκολότερα τὸν ἀγῶνα μας». 

Γιὰ τὶς ἐκτελέσεις τῶν κομμουνιστῶν προδοτῶν, ἔγραψε ὁ Τάσσος Παπαδόπουλος: 

«Φυσικὰ θλιβόμεθα ὅταν βρισκόμαστε εἰς τὴν ἀναπότρεπτον ἀνάγκην νὰ τιμωρήσωμεν ὁμοεθνεῖς μας, εἴτε αὐτοὶ εἶναι ἀριστεροὶ εἴτε οἱασδήποτε ἄλλης παρατάξεως. Διεξάγωμεν, ὅμως, ἀγῶνα ἐθνικὸν καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν σὲ ἀνθρωπάρια, τὰ ὁποῖα οὐδὲν μέχρι σήμερον προσέφεραν εἰς τὸν ἀγῶνα μας ὡς κόμμα, νὰ μᾶς ἀντιστρατεύονται καὶ ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίου καὶ ὁδηγιῶν νὰ προδίδουν καὶ νὰ ἐπιτίθενται ἐναντίον πραγματικῶν πατριωτῶν». 

Καὶ συνεχίζει ὁ ἀείμνηστος Τάσσος γιὰ τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ἐθνοπροδοτικοῦ ΑΚΕΛ στὶς ἐκτελέσεις των χαφιέδων του: 

«Δὲν ἐδίστασαν νὰ ἀποπειραθοῦν νὰ προκαλέσουν ἀπεργίας καὶ θεατρικὰς ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας ὑπὸ τὰς εὐλογίας τῶν συμμαχικῶν τῶν Δυνάμεων Ἀσφαλείας, διὰ τὸν φόνον κομμουνιστῶν πρακτόρων τῶν Ἄγγλων». 

Γιατί, ὅμως, οἱ «Κύπριοι» κομμουνισταὶ ἔγιναν ὄργανα τῶν Βρετανῶν καὶ προδότες τῆς πατρίδος των; Καὶ πάλι ὁ λόγος εἰς τὸν ἀείμνηστο Τάσσο: 

«Διατὶ ὅμως ἡ ἐρυθρὰ ἡγεσία ἀντιστρατεύεται τὸν ἀγῶνα μας; Διότι εἰσέπραξε καὶ εἰσπράττει τὰ βρετανικὰ ἀργύρια. Διότι ὁ Ζιαρτίδης καὶ ΣΙΑ ἔγιναν πράκτορες τῆς Ἰντέλιτζενς Σέρβις. Καὶ ἐπειδὴ εἰσέπραξαν τὰ βρετανικὰ ἀργύρια καὶ ἐπειδὴ ἐτέθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν της Ἰντέλιτζενς Σέρβις, εἶχαν τὴν ἀποκλειστικὴν ἀποστολὴν νὰ ἐνταφιάσουν τὸ Κυπριακόν». 

Τέλος, ἰδοὺ καὶ πὼς σχολίασε ὁ Διγενὴς τὸν προδοτικὸ ρόλο τῶν κομμουνιστῶν: 

«Εἴχαμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τρεῖς ἐχθρούς. Τοὺς Βρετανούς, τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς κομμουνιστάς. Ὁ μεγαλύτερος μοῦ πονοκέφαλος ἦτο οἱ κομμουνισταί». 

Καὶ στὸ Κυπριακὸ ζήτημα, λοιπόν, οἱ κομμουνιστὲς ἐπιβεβαιώνουν διαρκῶς, τὸ «μιὰ φορὰ προδότης – γιὰ πάντα προδότης»! 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://xrisiavgi.com/2024/04/03/09/162534/

Γράφει : Γ. Δημητρακόπουλος, Σύν. Ἐκπαιδευτικός