Ο ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

 Ἡ Μαύρη σελίδα γιὰ τὸν Ἑλληνισμό! 

Τὰ νικηφόρα στρατεύματα τοῦ Μουσταφᾶ Κεμὰλ ἦταν ἐκτὸς ἐλέγχου καὶ ὁ πληθυσμὸς τῆς πόλης ποὺ τώρα εἶχε διογκωθεῖ καὶ εἶχε φτάσει τοὺς ἑπτακόσιες χιλιάδες ἀνθρώπους ἢ καὶ περισσότερους- διέτρεχε θανάσιμο κίνδυνο....Υπήρχαν πάρα πολλοὶ Τοῦρκοι στρατιῶτες ποὺ τριγύριζαν ἐδῶ κι ἐκεῖ. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς μπῆκε κάπου ὅπου κρυβόταν μιὰ ἀρμενικὴ οἰκογένεια καὶ τὴν κατέσφαξε. Βγαίνοντας , τὸ γιαταγάνι του ἔσταζε αἷμα. Τὸ σκούπισε πάνω στὶς ἀρβύλες καὶ τὶς γκέτες του... Λυσσασμένοι τσέτες ἔσπαζαν τὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν, πυροβολοῦσαν τοὺς φτωχούς, τρομοκρατημένους κατοίκους, λεηλατοῦσαν κ.λ.π... 

Σύμφωνα μὲ τὸν George Horton, τὸν Ἀμερικανὸ πρόξενο στὴ Σμύρνη ἐκείνη τὴν περίοδο: «Στὸ βάθος τοῦ δρόμου, μιὰ ὁμάδα στρατιωτῶν ξεφόρτωνε κάτι ποὺ ἔμοιαζε νὰ εἶναι μεγάλα βαρέλια πετρέλαιο. Δὲν εἶδα τὸ περιεχόμενό τους, ἀλλά, ...κρίνοντας ἀπὸ τὸ χρῶμα καὶ τὸ σχῆμα τους, ἦταν ὀλόϊδια μὲ τὰ βαρέλια τῆς Ἑταιρείας Πετρελαίων τῆς Σμύρνης. Κάθε βαρέλι φρουροῦνταν ἀπὸ δύο ἢ τρεὶς Τούρκους στρατιῶτες, οἱ ὁποῖοι τὰ κυλοῦσαν κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Ρεσιντὶ πρὸς τὴν Ἀρμενικὴ Ἐπισκοπή. Ἔνιωσα ἕνα ρῖγος στὴ ραχοκοκαλιὰ καὶ συνειδητοποίησα τὸ σκοπὸ ὅλων αὐτῶν τῶν προετοιμασιῶν"..."άκουσα κάτι ποὺ μπορῶ νὰ περιγράψω μόνο ὡς ἤχους ἀπὸ σταγόνες βροχῆς ποὺ χτυποῦν σὲ στέγη". 

Οἱ Τοῦρκοι στρατιῶτες κατάβρεχαν τὰ κτίρια μὲ πετρέλαιο....Οι φλόγες ἔγιναν ἀντιληπτὲς λίγο ἀργότερα. Ἕνας ἀπο τοὺς πρώτους ἀνθρώπους ποὺ πρόσεξαν τὸ ξέσπασμα τῆς φωτιᾶς ἦταν ἡ δεσποινὶς Μίνι Μίλς, διευθύντρια τοῦ Ἀμερικανικοῦ Διακολεγιακοῦ ἰνστιτούτου...Δεν ἦταν ἡ μόνη ποὺ εἶδε τὸ ξέσπασμα τῆς φωτιᾶς. Οἱ δάσκαλοι καὶ τὰ κορίτσια μας εἶδαν τοὺς Τούρκους ποὺ φοροῦσαν κανονικές, στολὲς στρατιωτῶν, καί, σὲ πολλὲς περιπτώσεις, στολὲς ἀξιωματικῶν νὰ κρατοῦν μακριὰ ξύλα μὲ κουρέλια στὴν ἄκρη τους, τὰ ὁποῖα εἶχαν βουτήξει σὲ ἕναν τενεκὲ μὲ κάποιο ὑγρό. Τὰ ἔφερναν μέσα σὲ σπίτια ποὺ ἀμέσως μετὰ ἔπιαναν φωτιά"... 

«Καθὼς ἡ πυρκαγιὰ ἐξαπλώθηκε καὶ κατευθύνθηκε πρὸς τὴν προκυμαία, οἱ ἄνθρωποι ξεχύνονταν σὲ ἕναν ὅλο καὶ μεγαλύτερο χείμαρρο πρὸς τὴν προκυμαία, νέοι, γέροι, γυναῖκες, παιδιὰ καὶ ἄρρωστοι. Ὅσους δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ περπατήσουν τοὺς κουβαλοῦσαν μὲ φορεῖα ἢ στοὺς ὤμους τῶν συγγενῶν"...Ανάμεσα σὲ οὐρλιαχτὰ καὶ χτυπήματα, οἱ ἄνθρωποι ἔπεφταν στὴ θάλασσα καὶ ὁ καπνὸς ἦταν τόσο καυτὸς πού, στὸ λόγο μου, νόμιζα ὅτι τὰ σωθικά μου εἶχαν πάρει φωτιά»... 

Ἦταν ἡ Τετάρτη τῆς 13ης Σεπτεμβρίου 1922! 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2020/09/13/13/141955/