Εἶναι ἀνθρώπινο δικαίωμα νὰ ἀναγνωριστεῖ ὅλη αὐτὴ ἡ ταλαιπωρία!

 Ἀξιότιμοι κύριοι ἀρεοπαγῖται. 

Μέσα ἀπὸ τὴ στάθμιση ποὺ πρέπει νὰ κάνετε στὸ στάδιο τῆς ἐπιμέτρησης θὰ σᾶς φωτίσω κάποια ἀπὸ τὰ ἤδη ἐξαχθέντα συμπεράσματα, ἀπὸ τὰ ἔγγραφα καὶ τοὺς μάρτυρες τῆς ὑπεράσπισης. 

Δὲν θὰ ἀξιολογήσω, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῶν ἰσχυρισμῶν θὰ δώσω ἕναν τίτλο: ἐὰν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπαχθεῖ σὲ ἕναν τίτλο, «μιὰ ὁμιλία καὶ μιὰ φράση». Αὐτὰ ἦταν ἀρκετὰ γιὰ νὰ σᾶς ἀποδείξει, στὰ 65 χρόνια της, ἡ κα. Ζαρούλια, ὅτι ὅλος ὁ προγενέστερος βίος της δὲν ἦταν μιὰ ἐγκληματικὴ προετοιμασία στὴν τέλεση τῶν πράξεων γιὰ τὶς ὁποῖες καταδικάστηκε. Αὐτὸ θέλει ὁ νομοθέτης, αὐτὸ θέλει καὶ ἡ νομολογία: πῶς ἕνα δικαστήριο ὑπολαμβάνει μιὰ συμπεριφορὰ ὡς μιὰ ἐξαίρεση/παρένθεση στό, κατὰ τὰ λοιπά, ἔντιμο, σύννομο βίο. 

Θὰ σᾶς πῶ ὅτι ἡ κα. Ζαρούλια δὲν ἔχει πρόβλημα νὰ ἀναμετρηθεῖ μὲ τὸν ἔντιμο βίο. Δὲν ἔχει παραβεῖ ὁποιονδήποτε κανόνα δικαίου [...] Δὲν ἀκούστηκε τότε, καὶ δὲν ὑπῆρχε καὶ τίποτε νὰ ἀκουστεῖ. 

Ἡ κα. Ζαρούλια ἔχει ἕνα θλιβερὸ προνόμιο. Παρ' ὅτι ἀπὸ τὰ πρῶτα στάδια τὰ δικονομικὰ τῆς ἀναγνωρίστηκε ἡ ἀπόλυτη ἐλευθερία νὰ διαβιεὶ κατ’ οἶκον περισσότερο, νὰ διαβιεὶ καὶ νὰ συμμετέχει στὸ κοινωνικὸ βίο ἐλεύθερα, ἡ ποινὴ ποὺ τῆς ἐπιβλήθηκε, ἀναλογικά, ἔχει ἐκτιθεῖ, γιατί σὲ αὐτὸ τὸ διάστημα κλήθηκε νὰ συμπαρασταθεῖ δίπλα στὸν σύζυγό της, τὸν ὁποῖο στήριξε μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις της. Γνωρίζετε τί βίωνε μὲ τὸ ἴδιο της τὸ παιδί. Τί προκλήσεις κλήθηκε νὰ ἀντιμετωπίσει, καὶ ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ κάνει σὲ μιὰ συνθήκη ποὺ κανεὶς δὲν θὰ ἤθελε νὰ βιώσει. 

Τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει παράσχει ἐνώπιόν σας τεκμήρια, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖτε ὅτι [...] εἶναι συνεπεῖς, σύννομες καὶ προσαρμοσμένες σὲ ἀξίες, θὰ τὸ ἔχετε κατανοήσει ἤδη. 

Συνέχεται καὶ μὲ τὴ σύνδεση μὲ τὸ κατηγορητήριο. Πολὺ νωρίς [...] εἶχε μιὰ ἔντονη καὶ δραστήρια ἐθελοντικὴ δράση, μὲ διάφορα ζητήματα ποὺ τὴν ἐνδιέφεραν, ὅπως ἡ δράση μὲ θέματα περιβαλλοντικά, φιλοζωικά, ὄχι μόνο στὸ πλαίσιο τοῦ κόμματος καὶ πρὶν δραστηριοποιηθεῖ βουλευτικά. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἤθελε πάντα νὰ προσφέρει προσμετρᾶται. Ἔντιμη μητέρα, ἔκανε ὅλα ὅσα προσδοκοῦσε ἡ κοινωνία ἀπὸ αὐτή. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀσχολοῦνταν καὶ μὲ ἄλλα πράγματα συνέτεινε στὸ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὴ ΧΑ. Καμία ἀμφιβολία δὲν καταλείπεται ὡς πρὸς αὐτό. 

Θὰ διατυπώσω ἕνα προσωπικὸ παράπονο: ἐνῷ θεωροῦμε ὅτι ἡ ΧΑ, σὰν πολιτικὸς ὀργανισμός, δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν κοινοβουλευτικὴ δράση, προσπαθοῦμε νὰ ἐξεύρουμε μέσα μας τὴν ἀναγκαία αἰτιολογία γιὰ τὸ πῶς ἐντάχθηκε κάνοντας μιὰ ὁμιλία. 

Σὲ κάθε περίπτωση, τώρα, στὸ 84 παρ. 2α δὲν καταλείπεται καμία ἀμφιβολία, καὶ μάλιστα δὲν ἀντιλαμβάνομαι γιατί ἀποστερήθηκε σὲ α’ βαθμὸ τὴν χορήγηση σχετικοῦ ἐλαφρυντικοῦ. Ἐνδεχομένως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκηρύξει τὸν σύζυγό της, τὸ παιδί της, γιὰ νὰ τῆς χορηγηθεῖ τὸ ἐλαφρυντικό; Τὸ δικαστήριό σας θὰ πρέπει αἰτιολογημένα νὰ ἀπαντήσει γιὰ τὰ ἐλαφρυντικά. 

Ἐν συνεχείᾳ, θεωρῶ ὅτι κορυφαῖο δεῖγμα ἔναντι τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου εἶναι ἡ μεταγενέστερη πράξη: το νὰ δοκιμαστεῖ κάποιος, ἀκόμα καὶ σὲ καθεστὼς κράτησης, ὅπως σωστὰ μπῆκε στὴ νέα τροποποίηση, ἀφορᾶ καὶ αὐτὸν ποὺ τελεῖ σὲ καθεστὼς ἐλευθερίας, στὴν ὁποία δὲν ὁδηγεῖται ἐξαναγκαστικά. Δείχνει τὸ ἠθελημένο καὶ τὴ σταθερὴ στάση ζωῆς. 

Ἡ κα. Ζαρούλια εἶχε ἕναν ἀκόμη δυστυχῆ ρόλο νὰ πηγαινοέρχεται στὴ Λάρισα [...] δὲν μποροῦσαν νὰ ἐργαστοῦν, πήγαιναν συλλογικότητες καὶ πέταγαν φυλλάδια, καὶ νὰ συντρέχει ἕναν ἄνθρωπο ποὺ ἀντιμετώπιζε κίνδυνο ζωῆς. 

Στοὺς εἰδικοὺς κανόνες του ἀρ. τὸ δικαστήριο συνεκτιμᾶ τὴ βαρύτητα τῆς πράξης καὶ τὸν βαθμὸ ὑπαιτιότητας, καὶ τὸ δικαστήριο σταθμίζει καὶ συνεκτιμᾶ τὶς συνέπειες τῆς ποινῆς γιὰ τὸν ἴδιο καὶ τοὺς οἰκείους του. Αὐτὸ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ τὸ προσπεράσει τὸ δικαστήριό σας. 

Διότι, δεδομένης τῆς συνθήκης ποὺ ἔχει διαμορφωθεῖ, ἡ μὴ ἀναγνώριση ἐλαφρυντικοῦ ὁδηγεῖ μονοδρόμως νὰ ἐκτίσει 2 φορὲς τὴν ποινή. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ποινὴ ἡ ὁποία θὰ ἐπιβληθεῖ ἀπὸ ἐσᾶς ἐν τέλει, καὶ αὐτὴ ποὺ ἔχει ἤδη ἐκτίσει, δεδομένων τῶν συνθηκῶν. 

Δὲν γνωρίζω κανέναν ποὺ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες θὰ μποροῦσε νὰ ἀντέξει. Ξέρετε τί εἶναι νὰ πηγαίνεις καὶ νὰ ξενυχτᾶς στὸ πλάϊ του συντρόφου σας, ὅποτε τὸ ἐπιτρέπουν οἱ ὅροι, καὶ μετὰ νὰ γυρνᾶς πίσω στὴν Ἀθήνα; Αὐτὸ δὲν εἶναι συνέπεια; 

Ἦταν τὰ σκόρπια χαρτιὰ γιὰ τὸ ἐὰν ἔκανες καλὸ στὴν ἐνορία σου. Ἀναντίρρητα τὸ ἔδειξε. Ἀκόμα καὶ σήμερα, φροντίζει ἕναν ἄνθρωπο. Δηλαδὴ ὁποιαδήποτε δυσάρεστη ἐξέλιξη θὰ ὁδηγοῦσε στὴ φυσικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξόντωση τοῦ συνόλου τῆς οἰκογένειάς της, καὶ βεβαίως μὲ ἀνυπολόγιστες συνέπειες γιὰ τὸ οἰκογενειακό τους περιβάλλον. 

Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση πρέπει νὰ ὑπολογίσετε καὶ τὸν ρόλο της. «Μιὰ ὁμιλία καὶ μιὰ φράση». Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀκόμη ἕνα στοιχεῖο του ἀρ. 89, σὲ σχέση μὲ τὴν κρίση σας. 

Θεωρῶ ὅτι ὑπάρχει μιὰ συνέχεια ποὺ ἐκκινεῖ ἀπὸ τὸν χρόνο [...] ἐὰν θεωρήσουμε ὅτι τὸ μόνο ἀρνητικὸ τῆς ἦταν ὅτι ἔκανε λάθος ποὺ παντρεύτηκε τὸν Μιχαλολιάκο. 

Ἔχει μιὰ συνεχῆ διαδρομή της, εἰδικὰ στὸ 65ο ἔτος τῆς ἡλικίας της. Δοκιμάστηκε ἀταλάντευτα ἡ διαδρομὴ αὐτή. Μὲ τὴν τεράστια δικαστικὴ ἐμπειρία ποὺ ἐγὼ δὲν ἔχω, καὶ μπορεῖτε νὰ σκεφτεῖτε πῶς ζοῦσαν: δὲν μποροῦσαν νὰ βροῦν σκιά. Δοκιμάστηκαν σὲ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, καὶ μάλιστα ἐπιτυχῶς. 

Ὅταν τὰ δικαστήρια τῆς χώρας, κατ’ ἐπανάληψη [...] ἐγὼ βρῆκα ἀπόφαση ὅπου, γιὰ τὸ 84 παρ. 2ε, ὑπέπεσε σὲ ποινικὸ ἀδίκημα γιὰ διακίνηση ναρκωτικῶν ἐντὸς καταστήματος κράτησης καὶ τὸ ἀναγνώρισαν. Ἐδῶ θὰ ποῦμε στὴν κα. Ζαρούλια, ποὺ ἔσωσε ἕναν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν θάνατο, δοκιμάστηκε ἡ οἰκογένειά της, γιατί νὰ μὴν τὸ δικαιοῦται; 

Ὅμως, ἐδῶ, ὡς ὑπερασπιστής, ἑνώνω τὴ φωνή μου μὲ τοὺς συναδέλφους νὰ αἰτηθῶ καὶ τὸ 84 παρ. 3, δηλαδὴ τῆς μὴ εὔλογης διάρκειας τῆς δίκης. Νὰ σημειώσω ὅτι ὁ νομοθέτης τὸ ἐνέταξε στὰ ἐλαφρυντικά, γιατί θεωροῦσε ὅτι ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα στὸ ὁποῖο δοκιμάζεται ὁ κατηγορούμενος ἰσοδυναμεῖ μὲ ἔκτιση. Ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια βρισκόμαστε ἐνώπιον μιᾶς πολύχρονης διαδικασίας, γιὰ τὴ γιγάντωση τῆς ὁποίας ἡ ὑπεράσπιση δὲν ἔχει καμία εὐθύνη. 

Ἔχετε ἄλλο ἱστορικὸ ποὺ νὰ διήρκεσε τὸ ἀντίστοιχο, ἰσοδύναμο διάστημα; Ἐπίσης, ἔχετε ἄλλη περίπτωση ποὺ ἀναζητούσαμε μάρτυρες ποὺ προσέρχονταν κατόπιν ραντεβοῦ μὲ τὸν κ. γραμματέα; Ἀκόμα καὶ ἡ ἀπελθοῦσα πρόεδρος, κάποια στιγμή, διέκοψε μάρτυρα ποὺ φλυαροῦσε: «ἐδῶ θὰ μᾶς πεῖτε τὰ οὐσιώδη». Ἐδῶ εὐθύνεται ἡ ὑπεράσπιση; Οὔτε βεβαίως γιὰ ἄλλα τινά. 

Ἐμεῖς κατηγορηθήκαμε χωρὶς νόημα. Κάναμε τὸ ἐπαίσχυντο νὰ φέρουμε βίντεο, τρέϊλερ, τῶν ἀνθρώπων ποὺ δικάζονταν γιὰ τὶς ὁμιλίες τους. Ἕνα δικαστήριο πρέπει νὰ ἀναγνωρίσει ὅτι ἡ διάρκεια τῆς δίκης δὲν ἦταν εὔλογη. Εἶναι αὐτὴ ἡ δίκη. Θέλαμε καὶ κοινὸ καὶ κάναμε «περιφορὰ» τῶν αἰθουσῶν. Οὔτε καὶ ἐμεῖς ἤμασταν ποὺ κάναμε συνεννοήσεις μὲ τὶς διοικήσεις γιὰ τὸ ποιά αἴθουσα μᾶς βολεύει. Ἀλλὰ σᾶς τὰ λέγω αὐτὰ γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦμε ὅτι ἐμεῖς συμπιεστήκαμε. 

Ὅσο μπορούσαμε, σὲ ὅλα τὰ στάδια, ἐμεῖς προσπαθήσαμε. Θὰ μπορούσαμε νὰ πᾶμε καὶ μέχρι τὸ βράδυ. Καὶ σήμερα, στὴν ἀπόφαση, μετὰ ἀπὸ 13 χρόνια, θὰ τὴν βγάλουμε μέσα σὲ μισὴ μέρα, μαζὶ μὲ τὰ ἐλαφρυντικά. Δὲν νομίζω ὅτι καλοὶ συνάδελφοι ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ θὰ παρεῖχαν στὸ δικαστήριό σας τὴν πολυτέλεια ποὺ ἐμεῖς παρέχουμε. 

Ὁ κ. Ὀπλαντζάκης πῆγε στὸ γραφεῖο του, στὸ διάλειμμα, νὰ γράψει σημείωμα. Δὲν θὰ ἀναγνωριστεῖ αὐτὸ στοὺς κατηγορούμενους; Ἑνώνω τὴ φωνή μου σὲ ἕνα γενικότερο ἀνθρωπιστικὸ λόγο. Εἶναι ἀνθρώπινο δικαίωμα νὰ ἀναγνωριστεῖ ὅλη αὐτὴ ἡ ταλαιπωρία. 

Ἡ κα. Ζαρούλια θὰ ἔρθει, μετὰ ἀπὸ 13 χρόνια, νὰ ἐκτίσει ποιό λόγο; Σὲ ρόλο ποιόν; Ἐγκληματοπολιτικό, σωφρονιστικό; Σὲ αὐτὴ τὴν ὑποκρισία; Τὸ συνδέω καὶ μὲ τὸ 84 παρ. 2α, γιατί δοκιμάζονται πολὺ σκληρὰ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες. Ὄχι, συγγνώμη, κα. πρόεδρε, οὔτε ἐσεῖς θὰ ἐπιτελέσετε τέτοιο [...] 

Ζητῶ νὰ ἀναγνωριστοῦν, λοιπόν, αὐτὰ τὰ ἐλαφρυντικά, καὶ πιστεύω ὅτι στὴν προσδοκία της θὰ σταθεῖτε μὲ σύνεση καὶ στὸ ἀνθρώπινο κριτήριο, ποὺ δὲν μπορεῖτε παρὰ νὰ ἐφαρμόσετε σὲ αὐτὸ τὸ στάδιο. Ἐνώπιόν σας, πολὺ εὐπρόσωπα τὰ ζητᾶ καὶ πολὺ δίκαια τὰ ἀναμένει αὐτὰ τὰ ἐλαφρυντικά. 

β` βαθμός - 226η δικάσιμος 

ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ 

Μιχαλόλιας Νίκ. [ὑπεράσπιση Ζαρούλια] Ἡ φωνή μου φτάνει στὴν ἕδρα σας. Ἐξάλλου δὲν καταγράφονται [...]