Τὸ «Γκοβέρνο Μιλιτάρε» του Νικηταρά!
"Τί θὰ κάμετε, θ’ ἀφῆστε Ν’ ἀποκτήσωμεν ἐμεῖς
Λευθερίαν ἢ θὰ τὴν λῦστε Ἐξ αἰτίας πολιτικῆς;"
Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ, Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν
Στὰ 1838 ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μίλησε ἀπὸ τὰ βράχια της Πνύκας στοὺς μαθητὲς τῶν Ἀθηνῶν. Ἀνάμεσα στὰ ἐμπνευσμένα λόγια ποὺ εἶπε καὶ τὰ παρακάτω, ποὺ δείχνουν μὲ τί φρόνημα γράφτηκε ἡ χρυσῆ σελίδα δόξης τῆς ἱστορίας μας, τὸ 1821: «Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμομε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε, οὔτε πόσοι εἴμεθα, οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἅρματα, οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις, οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «ποῦ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλά, ὡς μία βροχή, ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καὶ ὅλοι, καὶ οἱ κληρικοί, καὶ οἱ προεστοί, καὶ οἱ καπεταναῖοι, καὶ οἱ πεπαιδευμένοι, καὶ οἱ ἔμποροι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτὸν τὸ σκοπό, καὶ ἐκάμαμε τὴν Ἐπανάσταση».
Λένε πολλὰ οἱ πολιτικοί μας καὶ τὰ ποδηγετούμενα ἀπὸ τοὺς Μαρξιστὲς ΜΜΕ γιὰ τὴν 25η Μαρτίου. Λένε ὅτι οἱ ἀγωνιστὲς τοῦ 1821 ἀγωνίστηκαν γιὰ νὰ ἔχουμε σήμερα... "δημοκρατία"! Ἐπί τέλους, κάποιοι πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ὁ ἀγῶνας γιὰ τὸ Ἔθνος στέκει πάνω ἀπὸ τὴν ὁποιαδήποτε πολιτικὴ προτίμηση, στέκει πάνω ἀπὸ τὴν ὁποιαδήποτε ἄποψη γιὰ τὸ πολίτευμα τῆς χώρας. Εἶναι σίγουροι ὅτι ὁ Κολοκοτρώνης, ὁ Καραϊσκάκης, ὁ Μᾶρκος Μπότσαρης ὅταν ἔχυναν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶχαν στὸν νοῦ τους στὸ σημερινὸ κοινοβούλιο;
Ἕνα χαρακτηριστικὸ παράδειγμα μέσα ἀπὸ τὴν Ἱστορία δείχνει αὐτὸ ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖο ἀνέφερα προηγουμένως. Τὸν Νοέμβριο τοῦ 1823, ὅταν ὁ ἐμφύλιος καὶ ἡ ἀλληλοσφαγὴ εἶχε ἁπλωθεῖ στὴν Ἑλλάδα, ὁ Νικηταρὰς σὲ μιὰ συνομιλία τοῦ μὲ τὸν πολιτικὸ Ἀνδρέα Λόντο εἶχε πεῖ:
«Μὰ τὴν ἀλήθεια ἂν δὲν ἀγαπηθῆτε ὀγλίγωρα, εἴμεθα βιασμένοι οἱ στρατιωτικοὶ νὰ κάμωμεν Γκοβέρνο Μιλιτάρε (Διοίκηση Στρατιωτική). Δὲν ὑποφέρεσθε πλέον διὰ τὴν διχόνοιά σας, μὲ τὴν ὁποία θέλετε ἀφανίσει τὸ Γένος».
Τελικὰ «γκοβέρνο μιλιτάρε» δὲν ἔγινε. Ἀντίθετα οἱ πολιτικοὶ χρησιμοποιῶντας τὸ δάνειο τοῦ ἀγῶνα πλήρωσαν κάποιους ἐμπαθεῖς καὶ ἐπιόρκους γιὰ νὰ σφάζουν τοὺς ὑπολοίπους Ἕλληνες. Ὅσο γιὰ τὸν Νικηταρά, ποὺ εἶχε ἐκείνη ἀκόμη τὴν ἐποχὴ τέτοιες «φασιστικὲς» ἀντιλήψεις γιὰ «γκοβέρνο μιλιτάρε» τὸν πλήρωσε μὲ τὰ πρέποντα ἡ "δημοκρατία"...
Αὐτὸς ὁ ἥρωας, αὐτὸς ὁ ἀκέραιος ἀγωνιστὴς πέθανε πάμπτωχος μέσα στὴν θλίψη καὶ τὴν δυστυχία, ἀφοῦ πρῶτα εἶχαν φροντίσει καὶ νὰ τὸν φυλακίσουν σάν... συνωμότη! Ἕνα δὲν μπόρεσαν νὰ τοῦ ἀφαιρέσουν: τὴν δόξα ἀπὸ τὰ Δερβενάκια, ἀπὸ τὰ Δολιανὰ καὶ ἀπὸ τὶς τόσες μάχες, ὅπου ἔδωσε μὲ τὸ αἷμα του τὸ μεγάλο παρόν του!
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
https://xrisiavgi.com/2026/03/25/19/169334/



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου