Ὁ «Πρῶτος Πολίτης» τῆς χώρας!

 Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἐκλέγεται μὲ τὶς ψήφους τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, δηλαδὴ εἶναι διορισμένος ἀπὸ τὴ κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Ἐπιπροσθέτως, ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος τοῦ 1986 εἶχε ἤδη περιορίσει τὶς περισσότερες ἐκτελεστικὲς ἁρμοδιότητες ποὺ παραδοσιακὰ θὰ εἶχε ἕνα ἰσχυρὸ προεδρικὸ ἀξίωμα! 

Δὲν ἔχει πλέον τὴ δυνατότητα ἔκδοσης Προεδρικῶν Διαταγμάτων καὶ πρέπει νὰ ὑπογράφει ὅσα προτείνει ἡ κυβέρνηση. Δὲν μπορεῖ νὰ μπλοκάρει ἢ νὰ τροποποιεῖ κυβερνητικὲς νομοθεσίες, δὲν μπορεῖ νὰ συγκαλεῖ ἀνώτατα συμβουλευτικὰ ὄργανα σὲ κρίσιμες στιγμές, δὲν μπορεῖ νὰ προκηρύσσει αὐτεπάγγελτα δημοψήφισμα καὶ δὲν ἔχει αὐτοτελῆ ἐξουσία γιὰ νὰ διαλύσει τὴ Βουλή, ἀλλὰ μόνο κατόπιν πρότασης τῆς κυβέρνησης ἢ τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. 

Κατὰ συνέπεια τί ἀκριβῶς προσφέρει σὲ μιὰ χώρα ἕνας ἄχρηστος θεσμός ;Καὶ τὸ πιὸ εἰρωνικό ; Ἡ φτωχότερη χώρα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ἐκείνη ποὺ διώχνει τὰ πιὸ παραγωγικὰ παιδιά της στὸ ἐξωτερικὸ καὶ ποὺ δὲν ἔχει χρήματα νὰ δώσει γιὰ τὴ 13η σύνταξη στοὺς γέροντες της, ἐξακολουθεῖ νὰ διαθέτει τὴν πολυτέλεια νὰ πληρώνει 11.561 εὐρὼ τὸ μῆνα, δηλαδὴ περίπου 138.732 τὸ χρόνο, σ ἕναν ἄχρηστο πολιτειακὸ κομπάρσο ὑπάλληλο τῆς ἑκάστοτε κυβέρνησης, ποὺ περιορίζεται στὸ νὰ κόβει κορδέλες, νὰ στήνεται γιὰ φωτογραφίες, νὰ ἀπαγγέλλει ἕτοιμα κείμενα καὶ νὰ μπερδεύει τὸ 1821 μὲ τὸ 1981 προδίδοντας τὴν πλήρη ἀποξένωσή του ἀπὸ τὴν ψυχὴ καὶ τὴν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου. 

Αὐτὴ εἶναι λοιπὸν ἡ βιτρίνα τῆς πολιτικῆς κατάστασης στὴν Ἑλλάδα, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν ἐπιτομὴ τῆς παρακμῆς της. Μὲ ἕναν ἐκφυλισμένο προεδρικὸ ρόλο, μήπως ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἀναρωτηθοῦμε: δὲν εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτὸ τὸ θεσμὸ στὴν ἑπόμενη συνταγματικὴ μεταρρύθμιση; 

Νομίζω πὼς ἦρθε ἡ ὥρα, ἐπί τέλους, νὰ ἀνοίξει ἡ συζήτηση γιὰ τὸ διακοσμητικὸ ἀξίωμα ποὺ λέγεται «Πρῶτος Πολίτης» τῆς χώρας. Ἕνα ἀξίωμα μὲ τὸ ὁποῖο ἀνταμείφθηκαν τὰ τελευταῖα χρόνια κηφῆνες τῆς δημόσιας ζωῆς μὲ περίεργους ρόλους, γιὰ τὶς ὑπηρεσίες ποὺ προσέφεραν σὲ κομματικοὺς μηχανισμοὺς καὶ ἐπιτελεῖα σὲ προηγούμενα σημαντικὰ ἀξιώματα ποὺ κατεῖχαν. 

Μαρία Δεναξὰ δημοσιογράφος