H «ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ»!

 Οἱ Νεοδημοκράτες ποὺ τό '74 ἔλεγαν «ἡ Κύπρος εἶναι μακριὰ» καὶ ἄφησαν τὸ νησὶ νὰ πέσει στὰ χέρια τῆς εἰσβολῆς, σήμερα φοροῦν τὸ πατριωτικὸ μανδύα καὶ παριστάνουν τοὺς ὑπερασπιστές της!

 Ὁ «Ἐθνάρχης» Μακάριος ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ σειρὰ Ἐθνικῶν μειοδοσιῶν καὶ αὐτενεργειῶν προσωπικῆς ἱκανοποίησης ὁδηγήθηκε ...μακρὰν τῶν ὑποσχέσεων του ἀπὸ τὸν Ὅρκο τῆς Φανερωμένης... ὅπως ἄλλωστε καὶ ἡ Κύπρος μας ἦταν .. μακριὰ γιὰ τὸν ἐπίσης «Ἐθνάρχη» Καραμανλῆ! Ἡ μοῖρα, βλέπετε, τοποθέτησε τοὺς ἀμυνόμενους Ἕλληνες τῆς Κύπρου ... μακρύτερα ἀπὸ τούς .. «ὑπολογισμοὺς» τῆς Κυβερνήσεως τῆς «Δημοκρατίας ΄74»! 

Ἡ ἀνατροπὴ τοῦ Μακάριου στὶς 15 Ἰουλίου 1974 θεωρήθηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους σὰν ἐσωτερικὴ ὑπόθεση τῶν Ἑλληνοκύπριων. Καὶ δήλωσαν ὅτι δὲν τοὺς ἀφορᾶ. Ὁ κὸς Μοῦσκος (Μακάριος) ὅμως εἶχε ...ἄλλη γνώμη. Ἤθελε νὰ κυβερνᾶ. Χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἔκταση τοῦ κράτους ποὺ ἤθελε νὰ κυβερνήσει, ἀρκεῖ νὰ χωροῦσε τὸ κτίσμα τοῦ «κυβερνητικοῦ μεγάρου» του, γιὰ νὰ διαθέτει τὰ σκηνικὰ τοῦ πολιτικοῦ θιάσου ποὺ τόσο τὸν συγκινοῦσε νὰ κατευθύνει ἀπὸ τὸν ρόλο τοῦ πρωταγωνιστῆ. Ἕνα πλῆθος στοιχείων ἀποδεικνύει τὴν φιλόδοξη καὶ ἀντεθνικὴ διάθεση τοῦ σύγχρονου «Ἰούδα» τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὴν κατάχρηση ἀξιωμάτων ἱεροσύνης ποὺ διέθετε, ἐπιδίωξε καὶ πέτυχε τὴν ἀπομάκρυνση του ἀπὸ τὴν γραμμὴ τοῦ ἀγῶνα γιὰ Ἕνωση μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Ἕνωση γιὰ τὴν ὁποία πραγματοποιήθηκε ὁ ἐθνικοαπελευθερωτικὸς ἀγῶνας τῆς θρυλικῆς ΕΟΚΑ καὶ τῶν Κυπρίων Ἡρώων ἀγωνιστῶν ἐναντίον τῶν ἀποικιοκρατῶν δυνάμεων τῆς Ἀγγλίας. 

Ἂς θυμηθοῦμε, λοιπὸν τὶς ὑποχθόνιες κινήσεις τοῦ κ. Μούσκου γιὰ σύσταση ἀνεξαρτήτου κράτους ὥστε ἀνενόχλητα νὰ ἐφαρμόζει τὰ φιλόδοξα «προεδρικά» του σχέδια ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει, ὁπωσδήποτε, τὶς γεωπολιτικὲς σχεδιάσεις τῶν ξένων ἐπεκτατικῶν συμφερόντων στὴ Μεγαλόνησο, τὴν ἀνατολικὴ λεκάνη τῆς Μεσογείου. 

Ἀπὸ τὶς 15 μέχρι καὶ στὶς 22 Ἰανουαρίου τοῦ 1950 διεξήχθη στὴ Μεγαλόνησο τὸ Δημοψήφισμα τῶν Κυπρίων μὲ τὸ ὁποῖο καὶ διατράνωσαν τὴν ἀπόφασή τους γιὰ Αὐτοδιάθεση- Ἕνωση. Τὸ 96,4% τῶν Κυπρίων ἐπιθυμοῦσαν νὰ αὐτοδιατεθεῖ ἡ Κύπρος στὴν ἐπιστροφή της στοὺς κόλπους τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ Γραμματέας τοῦ Γραφείου Ἐθναρχίας ὅμως, ὁ κ. Μοῦσκος(τότε Μακάριος), ὀκτὼ ἡμέρες μετὰ τὸ ἑνωτικὸ δημοψήφισμα ἔδειξε τὴν ἀντίδρασή του στὴν ἄμεση ἀπόφαση τοῦ λαοῦ, ἀμφισβητῶντας ἔμμεσα τὴν ἐγκυρότητα τῶν στόχων τοῦ δημοψηφίσματος ποὺ ἐνῷ ἦταν σαφεῖς, τώρα, ὀκτὼ ἡμέρες μετὰ παραχωρεῖ συνέντευξη σὲ ἀγγλικὴ ἐφημερίδα καὶ μὲ δηλώσεις του ἀγνοῶντας τὸ ἐκπεφρασμένο νόημα τοῦ δημοψηφίσματος λέει ὅτι «δέχεται λύση αὐτοδιάθεσης». Ἀμφισβητεῖ ἔτσι, πρῶτος αὐτός, τὸ κῦρος τοῦ δημοψηφίσματος ὁμιλῶν γιὰ «ἐπιθυμούμενη αὐτοδιάθεση» ὅταν αὐτὴ εἶχε ἤδη κατακυρωθεῖ ἀπὸ τὴν θέληση τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ. 

Μετὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ τὴν ἐξορία του στὶς Σεϋχέλλες, στὸ ξενοδοχεῖο «Μ. Βρετανία» τῶν Ἀθηνῶν, φθινόπωρο τοῦ 1958, παραχωρεῖ συνέντευξη στὴν Μπάρμπαρα Κάσλ, βουλευτῆ τῆς ἐργατικῆς ἀντιπολίτευσης τοῦ Βρετανικοῦ Κοινοβουλίου, στὴν ὁποία καὶ δηλώνει... «Δέχομαι λύσιν ἀνεξαρτησίας μὲ ἀποκλεισμὸ τῆς Ἑνώσεως». Ἀπὸ τὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ Μακάριος σηκώνει τὴ σημαία τῆς ἀνεξαρτησίας ξεφεύγοντας σαφῶς ἀπὸ τὴν πορεία τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ γιὰ Αὐτοδιάθεση- Ἕνωση τὴν ὁποία τόσο ἄμεσα καὶ ἐκφραστικὰ εἶχε διαδηλώσει ὁ Κυπριακὸς Ἑλληνισμός. Χαρακτηριστικὰ εἶναι τὰ λόγια του Διγενῆ στὰ Ἀπομνημονεύματά του.. «ὕστερα ἀπὸ τὶς δηλώσεις αὐτὲς ἔγινε ἡ ἀπαρχὴ ἐνταφιασμοῦ τῆς Ἑνώσεως καὶ δὲν θεωρεῖ πιὰ τὸν ἑαυτόν του δεσμευόμενον εἰς ὑπακοὴν στὰς ἐνεργείας τοῦ Μακαρίου». 

Ὁ κ. Μοῦσκος παραχωρεῖ τὰ τυπογραφεῖα τῆς «Ἀναγεννήσεως», ποὺ ἀνῆκαν στὴν Ἀρχιεπισκοπή, στὸν ἐγγλέζο Τσὰρλς Φόλλεϋ γιὰ νὰ ἐκδώσει τὴν ἐφημερίδα «Τάϊμς τῆς Κύπρου» καὶ περιοδικὰ ἀθετῶντας τὴν ὑπόσχεσή του ἐνῷ εἶχε συμφωνήσει προηγουμένως τὴν ἐκχώρηση τῶν τυπογραφικῶν ἐγκαταστάσεων πρὸς χρήση ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ Ἀγῶνα. Ἡ γραμμὴ τῆς ἐν λόγῳ ἐφημερίδας ἦταν νὰ καλλιεργεῖ τὴν «γραμμὴ ἀνεξαρτησίας» καὶ νὰ νοθεύει τὸ γνήσιο φρόνημα τοῦ ἑνωτικοῦ ἀγῶνος, παίζοντας τὸ ρόλο τῆς «μέσης λύσης». Ἔτσι, ἀρχὲς τοῦ 1959 οἱ «Τάϊμς τῆς Κύπρου» ἔγραφαν δῆθεν γιὰ ἀναζήτηση Προεδρικοῦ Μεγάρου μὲ ἐπιλογὴ μεταξὺ τοῦ Κυβερνείου ἢ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς ἐνῷ ὁ βασικὸς στόχος τοῦ δημοσιεύματος ἦταν νὰ καλλιεργηθεῖ ἡ ἰδέα γιὰ ἀνεξάρτητη Κύπρο μὲ τὴν προεδρικὴ ἰδιότητα παραχωρημένη στὸν κ. Μοῦσκο. 

Μὲ ἀνοιχτὲς ἐπιστολὲς σὲ Κυπριακὴ ἐφημερίδα καταγγέλλεται ὁ κ. Μοῦσκος γιὰ τὴν προδοτικὴ στάση του στὴ Ζυρίχη καὶ τὸ Λονδῖνο ἀπὸ πλῆθος Ἑλλήνων Πατριωτῶν. Στὶς 1 Μαρτίου 1959, τὴν ἡμέρα ποὺ ἐπέστρεφε στὴ Κύπρο, μεταξὺ ἄλλων γραφόταν τὰ ἑξῆς.. «κάποιαν ἡμέραν θὰ ὑφίστατο τὴν ἀτίμωσιν ποὺ ὑφίστανται οἱ ἔνοχοι καὶ οἱ ὑπεύθυνοι μετὰ ἀπὸ μίαν ἐθνικὴν συμφοράν. Στὸ πέρασμά σου ὁ λαὸς θὰ βλέπη πλέον κινούμενην τὴν σκιὰν τοῦ Ἰούδα». (Ἐφημερὶς «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» τῶν Πατρῶν 01/03/59) 

Θὰ μπορούσαμε νὰ γράψουμε χιλιάδες παραδείγματα τῆς ἀντιλαϊκῆς καὶ ἀντεθνικῆς συμπεριφορᾶς τοῦ κ. Μούσκου ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη τοῦ 1958 ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ ἐξεφράσθη μὲ δηλώσεις του ἀντίθετα ἀπὸ τὴν λαϊκὴ θέληση τῶν Κυπρίων γιὰ Ἕνωση. Δολοφονίες ἑνωτικῶν ἀγωνιστῶν (Παντελίδης, Νοῦρος, Παναγιώτου, Αὐγουστής, Σωτηρίου). Δολοφονίες γιὰ τὶς ὁποῖες ὁ «πρόεδρος» οὐδέποτε ἐπεδίωξε τὴν διελεύκανση καὶ τὴν ἀνακάλυψη τῶν δραστῶν καίτοι αὐτοὶ ἀποτελοῦσαν κοινὸ μυστικὸ στὴν Κύπρο. Ἀναίτιες ἐπιθέσεις καὶ ξυλοδαρμοὶ Ἑλλήνων εὑρισκομένων στὴ Κύπρο ἀπὸ τοὺς κατευθυνόμενους ὑποστηρικτὲς τοῦ Κυπρίου «προέδρου», δολιοφθορὲς σὲ αὐτοκίνητα, ἀπειλὲς πρὸς ἑνωτικούς. Πρὸ τῶν «ἐκλογῶν» τοῦ 1968, στὶς 12 Ἰανουαρίου, 200 περίπου ἄτομα τοῦ «προέδρου» ἐπιτεθήκαν ἐναντίον ἑνωτικῆς ἐφημερίδας... «..Αἱ ἀρχαὶ καλούμενοι ἐπανειλημμένως οὐδεμίαν προστασίαν παρέσχον..».(Μαύρη Βίβλος – Προεδρικαὶ Ἐκλογαὶ 1968. Σέλ. 15). 

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ πρώην δημάρχου τῆς Λευκωσίας, Θ. Δέρβη, ἐκδότη τῆς ἐφημερίδας «ΕΘΝΙΚΗ» ὁ ὁποῖος ἀναγκάστηκε νὰ κατέβει καὶ νὰ πουλᾶ ὁ ἴδιος τὴν ἐφημερίδα γιατί τὸ πρακτορεῖο τύπου, ὑπακούοντας στὶς ἐντολὲς τοῦ «προέδρου» δὲν τὴν διέθετε. Τὴν ἴδια αὐτὴ περίοδο ἀκούστηκαν ἀπὸ ἐπίσημα χείλη τὰ κατάπτυστα καὶ ὑβριστικὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες... «Ἐντρέπομαι διότι εἶμαι Ἕλλην» ἢ τὸ «Οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ εἶναι παράνομοι».(Κληρίδης) 

Αὐτὸς ἦταν ὁ «Ἐθνάρχης» Μακάριος! Αὐτὸς ποὺ στὸ λόγο του στὸν Ὁ.Η.Ε στὶς 19 Ἰουλίου 1974, 24 ὧρες πρὶν τὴ μογγολικὴ εἰσβολὴ στὰ Πάτρια ἐδάφη μας, ὑποστήριξε ὅτι ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ καὶ ὅτι ἡ ἀνατροπή του ἦταν ἀποτέλεσμα ΕΙΣΒΟΛΗΣ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, δίνοντας ἔτσι δυὸ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα στοὺς τούρκους γιὰ τὴν εἰσβολὴ αὐτή , τὴν ὁποία ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕ, ἀφοῦ ὡς ἐγγυητὲς τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Κύπρου, εἶχαν δικαίωμα καὶ ὑποχρέωση νὰ ἐπέμβουν γιὰ νὰ ἐκδιώξουν τὰ ΞΕΝΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ τὰ ὁποῖα πραγματοποίησαν τὴν εἰσβολή! Αὐτὸς ἦταν ὁ «Ἐθνάρχης» Μακάριος! Αὐτὸς ποὺ ἀποκάλεσε περιφρονητικὰ «ΑΥΤΟΥΣ» τοὺς Ἕλληνες Ἀξιωματικούς, ποὺ μετὰ ἀπὸ δυὸ ὁλόκληρες μέρες ἔδιναν τὴ ζωή τους καὶ ἔγραφαν «σελίδες Δόξας», ὅταν τά... παλικάρια τοῦ Μακάριου συγκεντρώνονταν ὁπλισμένα στὸ Τροόδος γιὰ νὰ προετοιμάσουν τὴν ἐπιστροφή του. 

Ὁ «Ἐθνάρχης» Μακάριος, ὁ ὁποῖος θεωροῦσε τοὺς τούρκους ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες! Αὐτὸς ποὺ ἀποκάλεσε ΔΙΠΛΟΠΡΟΣΩΠΗ τὴν ἑλληνικὴ Κυβέρνηση ἐπειδὴ αὐτὴ κατὰ βάθος ἐπιθυμοῦσε τὴν Ἕνωση. Αὐτὸς ποὺ κατηγόρησε σὰν ὑπεύθυνη τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴν ἀποτυχία τῶν συνομιλιῶν Ἑλλήνων καὶ τούρκων τῆς Κύπρου. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://xrisiavgi.com/2021/07/15/08/149187/