17 Ἀπριλίου 1944: Μνήμη Συνταγματάρχη Ψαρροῦ!

 Ὁ Δημήτριος Ψαρρὸς τοῦ Γεωργίου (Χρισσὸ Φωκίδας, 1893 – Κλῆμα Εὐπαλίου Φωκίδας, 17 Ἀπριλίου 1944) ἦταν συνιδρυτὴς τῆς ἀντιστασιακῆς ὀργάνωσης ΕΚΚΑ καὶ ἀρχηγὸς τοῦ συντάγματος 5/42. Δολοφονήθηκε στὶς 17 Ἀπριλίου τοῦ 1944 ἀπὸ τὸν ΕΛΑΣ, ἔπειτα ἀπὸ διαπληκτισμό. 

Ὁλοκλήρωσε τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του στὴν Ἄμφισσα. Σπούδασε στὴ νομικὴ σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ μὲ τὴν κήρυξη τοῦ Ἑλληνοτουρκικοῦ Πολέμου (1912) κατατάχθηκε ἐθελοντὴς στὸν στρατό. Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς πρώτους ἐπιτυχόντες στὸν διαγωνισμὸ τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, ἀπ’ ὅπου ἀποφοίτησε μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ του πυροβολικοῦ (1916). 

Πῆρε μέρος στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους, στὴν Ἐκστρατεία της Κριμαίας κατὰ τῶν μπολσεβίκων (1919) καὶ στὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία καθὼς σπούδασε καὶ στὴν Ἀνωτέρα Σχολὴ Πολέμου τῆς Γαλλίας. Μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ μικρασιατικοῦ μετώπου τοποθετήθηκε στὸ Γενικὸ Ἐπιτελεῖο Στρατοῦ καὶ συμμετεῖχε στὴν ὀργάνωση τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἕβρου. 

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΨΑΡΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ: 

Στὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς καὶ τῆς σκιᾶς τῶν κατακτητῶν, ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔπεσε ἀδρανής. Ὑπῆρξαν ἥρωες ποὺ δὲν ἀναζητοῦσαν δόξα, οὔτε πολιτικὰ ὀφέλη ἀλλὰ ὑπῆρξαν ἁγνοὶ πατριῶτες ποὺ ἔβαλαν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ἐλευθερία πάνω ἀπὸ κάθε προσωπικὸ συμφέρον. Μεταξὺ αὐτῶν, ὁ Δημήτρης Ψαρρός, συνταγματάρχης τῶν εὐζώνων, ὑπῆρξε ἡ ζωντανὴ φλόγα τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς στρατιωτικῆς ἀρετῆς. 

Ἀπόφοιτος τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, μαχητῆς τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων καὶ τοῦ Α’ Παγκοσμίου, ἐθελοντὴς τῆς τιμῆς, ἵδρυσε στὰ τέλη τοῦ 1942 τὴν πραγματικὴ ἀντιστασιακὴ ὀργάνωση Ἐθνικὴ καὶ Κοινωνικὴ Ἀπελευθέρωσις (ΕΚΚΑ)καὶ λίγο ἀργότερα συνέβαλε στὴν ἀναγέννηση τοῦ 5/42 Συντάγματος Εὐζώνων. Μὲ χιλιάδες ἀνδρῶν πίστη στὸ καθῆκον καὶ στὴν πατρίδα, κράτησε τὴ φλόγα τῆς ἐλευθερίας ζωντανὴ στὴ Στερεὰ Ἑλλάδα, πολεμῶντας τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Γερμανούς, μὲ πίστη στὴν Ἑλλάδα καὶ ὄχι σὲ κομματικὰ συμφέροντα. 

Δυστυχῶς ὅμως, ὁ ἴδιος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς γνώρισε τὴν πικρὴ ἀλήθεια τῆς ἀδελφοκτονίας. Ἡ δική του θυσία δὲν ὑπῆρξε ἀρκετὴ γιὰ νὰ προστατεύσει τὴν ὀργάνωση ποὺ δημιούργησε ἀπὸ τὸ φθόνο καὶ τὸν πολιτικὸ ρεβανσισμό. Ὁ ΕΛΑΣ, ὑπὸ τὴν αἰτιολογία τῆς «προστασίας τῆς Ἀντίστασης», ἀφόπλισε τὸ 5/42 Σύνταγμα, καὶ ὁ Ψαρρός, αἰχμάλωτος τῶν «συμμάχων» του στὸν ἀγῶνα, ἐκτελέστηκε ἀπὸ "Ἕλληνα" ταγματάρχη τοῦ ΕΛΑΣ. Τὸ ἀδικοχαμένο αἷμα του δὲν σήμανε βέβαια μονοπωλιακὴ δόξα, ἡ τιμή του καταγράφηκε ἀπὸ τὴν ἱστορία καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ γνωστὰ κομματικὰ ἀφηγήματα. 

Ἡ Ἀντίσταση δὲν ἦταν προνόμιο μιᾶς ἰδεολογίας. Δὲν ἦταν μονοπώλιο τοῦ ΕΑΜ οὔτε τοῦ ΚΚΕ. Ἦταν ἡ ψυχὴ κάθε Ἐλλήνα ποὺ ὄρθωσε τὸ ἀνάστημά του ἀπέναντι στὸν κατακτητή, μὲ ἀνεξάρτητο φρόνημα, μὲ ἐλεύθερη βούληση, μὲ πατριωτικὴ πίστη. Ὁ Ψαρρὸς καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ 5/42 Συντάγματος Εὐζώνων ὑπενθυμίζουν πὼς ἡ Ἀντίσταση δὲν ἀνήκει σὲ κανέναν ποὺ ἐπιδιώκει νὰ τὴν καπηλευθεῖ, ἀνήκει σὲ ὅλους ὅσους πολέμησαν καὶ πλήρωσαν μὲ αἷμα τὴν ἐλευθερία. 

Σήμερα, τὸ μαυσωλεῖο στὸ Κλῆμα τῆς Δωρίδας στέκει σὰν φάρος μνήμης. Ἐκεῖ δὲν γράφει κόμμα οὔτε ἰδεολογία, γράφει τιμή, θυσία, καὶ τὴν ἀλήθεια μιᾶς Ἀντίστασης ποὺ ποτὲ δὲν πέθανε. Κάθε Ἕλληνας ποὺ τιμᾶ τὸν Ψαρρὸ ξέρει καλὰ ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι πάνω ἀπὸ πολιτικὲς σκοπιμότητες, καὶ ἡ μνήμη τῶν ἡρώων δὲν δίνεται σὲ κανένα μονοπώλιο. 

Ὁ Ψαρρὸς ζεῖ στὸν ἦχο τῶν εὐζώνων ποὺ δὲν λύγισαν, στὴ γῆ ποὺ ἀγωνίστηκε, στὸ αἷμα ποὺ πότισε τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἱστορία τὸν θυμᾶται, ὄχι γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει πολιτικὰ συμφέροντα, ἀλλὰ γιὰ νὰ θυμίζει σὲ ὅλους ὅτι ἡ πατρίδα, ὅταν τὴν ἀγαπᾶς ἀληθινά, δὲν ἔχει χρῶμα, οὔτε κόμμα ἔχει μόνο καρδιὰ καὶ ψυχή. 

Υ. Γ. Ἡ ἀληθινὴ Ἀντίσταση δὲν ἦταν οὔτε κόμμα οὔτε ἰδεολογία, ἦταν ψυχή, καὶ ἀτσαλένια θέληση γιὰ ἐλευθερία. Αὐτὴ τὴν Ἀντίσταση θέλησαν νὰ σβήσουν οἱ γνωστοὶ ἄγνωστοι ποὺ μέχρι καὶ σήμερα καπηλεύονται κάθε προσπάθεια γιὰ ἀγῶνα καὶ ὑγιὴς διαμαρτυρία. 

Ὁ Δημήτριος Ψαρρός, ὁ Κίτσος Μαλτέζος, ἡ Ἑλένη Παπαδάκη καὶ χιλιάδες ἀκόμη ἁγνοὶ πατριῶτες πλήρωσαν μὲ τὴν ἀφοσίωσή τους στὴν πατρίδα, ἐκτελεσμένοι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δῆθεν «προστάτευαν τὴν Ἀντίσταση». Ὅ,τι καὶ νὰ κάνουν ὅμως, ἡ μνήμη τους ζεῖ! Ἂς μὴν μᾶς κουνᾶνε τὸ χέρι οἱ ἀπόγονοι ὅλων αὐτῶν τῶν δῆθεν ἀντιστασιακῶν, ποὺ προσπαθοῦν νὰ κλέψουν τὴν πραγματικὴ δόξα τῶν προγόνων μας καὶ νὰ διαστρεβλώσουν τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια ἕως καὶ σήμερα. Ἡ Ἑλλάδα ποὺ ἀγωνίστηκε, ποὺ πολέμησε, ποὺ θυσιάστηκε, δὲν δίνει λογαριασμὸ σὲ κανέναν ποὺ τὴν θέλει χειραγωγημένη. Ὅσο θὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ποὺ τιμοῦν τοὺς ἥρωες μὲ καθαρὴ καρδιά, ἡ τῆς ἐλευθερίας θὰ καίει ἀδιάκοπα ἀνεξάρτητη, ἀπαραβίαστη καὶ ἀληθινὰ ἑλληνική. 

Στύλ. Καβάζης 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/04/17/08/169895/