Γιατί ἤμασταν οἱ χαμένοι τοῦ Μεγάλου Πολέμου!

 Τὸ 1945 μὲ τὴν λήξη τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ἡττήθηκαν κράτη καὶ μιὰ Ἰδεολογία. Ἡττήθηκε ἡ Ἰδέα τοῦ Ἐθνικισμοῦ σὲ ὅλες της τὶς μορφὲς (Φασισμός, Ἐθνικοσοσιαλισμός, 4η Αὐγούστου, Σιδηρᾶ Φρουρὰ στὴν Ρουμανία κ.λπ.). Νικητὲς ἀναδείχθηκαν Ἰδεολογικὰ ἡ δυτικὴ δημοκρατία καὶ ὁ κομμουνισμός. Ἡττήθηκαν καὶ κράτη μὲ πρώτη καὶ καλύτερη τὴν Μεγάλη Βρετανία, ποὺ ἔπαψε πλέον νὰ εἶναι Μεγάλη καὶ ἡ Γαλλία, ἡ ὁποία μέσα σὲ λίγα χρόνια εἶδε νὰ χάνει ὅλα τὰ ὑπερπόντια ἐδάφη της ἀπὸ Ἰνδοκίνα μέχρι Βόρειο Ἀφρική. 

Ἡττήθηκαν καὶ ἡ Ἑλλάδα καὶ χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ τραγούδι τῆς Σοφίας Βέμπο τοῦ 1946-47 «Κάνε κουράγιο Ἑλλάδα μου», στὸ ὁποῖο καταγγέλλονται οἱ σύμμαχοί μας γιὰ ὅσα ψεύτικα μᾶς τάζανε ἀπὸ τὰ Λονδίνα τους καὶ χαρακτηριστικὰ ἀναφέρεται ὅτι «μᾶς ρίξανε μπαμπέσικα οἱ σύμμαχοι στὴν μοιρασιά». 

Νικήθηκε, λοιπόν, μιὰ Ἰδεολογία καὶ κατ’ οὐσίαν καὶ τὰ κράτη, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν τὶς μεγαλύτερες θυσίες στὸν πόλεμο, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Ἑλλάδα. Τί νὰ πεῖ κανεὶς καὶ γιὰ τὴν δύστυχη Πολωνία, ποὺ γιὰ χάρη της ὑποτίθεται κήρυξαν τὸν πόλεμο στὴν Γερμανία ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Γαλλία. Δὲν τὸν κήρυξε, ὅμως, στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση τοῦ Στάλιν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ εἰσέβαλε στὴν Πολωνία. Ἀφοῦ τελείωσε, λοιπόν, ὁ πόλεμος οἱ «σύμμαχοι», οἱ μεγάλοι δημοκράτες, ἄφησαν τὴν Πολωνία γιὰ τὴν ὁποίαν δῆθεν ἔκαναν ἕναν παγκόσμιο πόλεμο ὑπόδουλη καὶ λάφυρο στὸν Στάλιν. 

Ἤμασταν, λοιπόν, οἱ ἐπίγονοι τῶν νικημένων τοῦ μεγάλου Πολέμου καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω ἐμφατικὰ καὶ τὸ ἐξηγῶ. Νικημένοι Ἰδεολογικὰ γιατί εἴμαστε ἐθνικιστὲς καὶ ὄχι λιμπεραλιστὲς ἢ μπολσεβίκοι. Νικημένοι καὶ Ἐθνικὰ ὡς Ἕλληνες γιατί ὄχι δὲν μᾶς ἔδωσαν τὴν Κύπρο, ὅπως μᾶς εἶχαν ὑποσχεθεῖ οἱ Ἄγγλοι, ἀλλὰ μόλις δέκα χρόνια μετὰ κρεμούσανε στὴν Λευκωσία Ἑλληνόπουλα, ποὺ ἀγωνιζόντουσαν γιὰ τὴν Ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν μητέρα Πατρίδα. Καὶ στοὺς τελευταίους ἰθαγενεῖς τῆς Ἀφρικῆς ἔδωσαν τὴν ἐλευθερία τους, στοὺς Ἕλληνες τῆς Κύπρου ΟΧΙ. Τελικὰ μάλιστα ὁ ἀγῶνας τῆς ΕΟΚΑ καὶ τὰ φυλακισμένα μνήματα ξεπληρώθηκαν μὲ μιὰ «ἀνεξαρτησία», ποὺ ὁδήγησε στὴν Τουρκικὴ εἰσβολή, ὅπως εἶχε προβλέψει τότε ὁ πρέσβης τῆς Ἑλλάδος στὸ Λονδῖνο μέγας ποιητὴς Σεφέρης, ποὺ παραιτήθηκε. Δὲν μᾶς ἔδωσαν οὔτε Κύπρο, οὔτε Βόρειο Ἤπειρο καὶ ὄχι μόνο... 

Μὲ τὶς εὐλογίες τους, εὐλογίες τόσο τῶν Σοβιετικῶν, ὅσο καὶ τῶν Ἀγγλοαμερικανῶν ἀρχίζει στὴν Ἑλλάδα μιὰ ἀλληλοσφαγὴ ὅπως καὶ νὰ τὴν ποῦμε εἴτε συμμοριτοπόλεμο, εἴτε ἐμφύλιο, καὶ δὲν εἶναι οἱ μάχες μόνο στὰ πεδία τῶν μαχῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ χιλιάδες μικροὶ πόλεμοι καὶ οἱ ἀλληλοσκοτωμοὶ μέχρι τὸ τελευταῖο Ἑλληνικὸ χωριό. Αὐτὴ ἡ ἀλληλοσφαγὴ ἄρχισε στὰ 1943 (ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ λεχθεῖ ὅτι ὑπῆρξε ἡ ἀρχὴ τοῦ «Ψυχροῦ Πολέμου»), κορυφώθηκε τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1944 καὶ ἔλαβε τὴν μορφὴ κανονικοῦ πολέμου στὰ ἔτη 1946-1949 καὶ ἦταν αὐτὸς ὁ ἀδελφοκτόνος πόλεμος περισσότερο αἱματηρὸς ἀπὸ τὸν Ἔλληνο-Ἰταλικὸ καὶ Ἔλληνο-Γερμανικὸ πόλεμο καὶ ὅσο γιὰ τὶς ὑλικὲς καταστροφὲς ἀκόμη μεγαλύτερες. Ἔτσι γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ πόλεμος κράτησε ἐννέα ὁλόκληρα χρόνια, ἀφοῦ συνεχίστηκε καὶ μετὰ τὸ τέλος τοῦ Μεγάλου Εὐρωπαϊκοῦ Πολέμου καὶ τὴν πτώση τοῦ Βερολίνου. Μετὰ ταῦτα, λοιπόν, ὑπάρχει κανένας νὰ πιστεύει ὅτι εἴμαστε μὲ τοὺς νικητὲς τοῦ πολέμου; 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/04/13/20/169841/