Ο ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ!

 Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τοῦ 1583 ἀναθεμάτισε ὅλους ἐκείνους ποὺ θὰ ἐπιφέρουν τὴν ἡμερολογιακὴ ἀλλαγή ,καθὼς ἐπίσης , καὶ ὅλους αὐτοὺς ποὺ θὰ τὴν ἀκολουθήσουν. 

Δὲν παρέπεμψε σὲ δίκη ,ἀλλὰ ΑΠΕΦΑΝΘΗ μὲ τὴν καταδίκη του ἀνάθέματός ,καὶ ἔθεσε ἐκτὸς Ἐκκλησίας ὅλους τοὺς παραπάνω. 

Τὰ περὶ πλαστότητος τοῦ Σιγγιλίου ποὺ ἐπικαλοῦνται οἱ Καινοτόμοι καὶ οἱ συνοδοιπόροι τους Ἀκακιακοί [ὄχι ὅλοι,],εντάσσονται στὴν προσπάθεια τοὺς γιὰ παραπληροφόριση καὶ αὐτοδικαίωση. 

1η Ἀπόφασις τῆς Συνόδου τοῦ 1583, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἱερεμία, Ἀλεξανδρείας, Σίλβεστρο, Ἱεροσολύμων, Σωφρόνιο καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους παρόντες Ἀρχιερεῖς: 

Κανὼν Ζ': " Ὅποιός δὲν ἀκολουθᾶ τὰ ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, καθὼς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἐθέσπισαν, καὶ τό Ἅγιον Πάσχα καὶ τὸ Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νὰ ἀκολουθῶμεν, καὶ θέλει νὰ ἀκολουθᾶ τὸ νεοεφεύρετον Πασχάλιον καὶ νέον Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καὶ ἐναντιώνεται εἰς αὐτὰ ὅλα καὶ θέλει νὰ ἀνατρὲψῃ καὶ νὰ χαλὰσῃ τὰ πατροπαράδοτα δόγματα καὶ ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, ἂς ἔχει τὸ ἀνάθεμα καὶ ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καὶ τῆς τῶν Πιστῶν ὁμηγύρεως ἂς εἶναι. 

Ἐσεῖς δὲ οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ μένετε ἐν ὁἷς ἐμάθετε, ἐγεννήθητε καὶ ἀνετράφητε καί, ὅταν τὸ καλὲσῃ ὁ καιρὸς καὶ ἡ χρεία, καὶ αὐτὸ τὸ ἄἷμα σας νὰ χύνετε, διὰ νὰ φυλάξετε τὴν πατροπαράδοτον πίστιν καὶ ὁμολογίαν σας καὶ νὰ φυλάγεσθε ἀπὸ τῶν τοιούτων, καὶ προσέχετε, ἵνα καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς σᾶς βοηθᾶ, ἅμα καὶ ἡ εὐχὴ τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν." 

1583 Ἰνδικτίων ἰβ΄, Νοεμβρίου κ' " 

2η Ἀπόφασις τοῦ 1593, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἱερεμίαν, Ἀλεξανδρείας, Μελέτιον Πηγᾶν, Ἀντιοχείας, Ἰὠακεὶμ καὶ Ἱεροσολύμων, Σωφρόνιον καὶ τὴν περὶ αὐτοὺς Ἱερὰν Σύνοδον τῶν Ἀρχιερέων: 

"Ἀπαρασάλευτον διαμένειν βουλόμεθα τὸ τοῖς πατρᾶσιν διορισθὲν περὶ τοῦ Ἁγίου καὶ σωτηρίου Πάσχα. Ἔχει δὲ οὕτως: 

Ἅπαντας τοὺς τολμῶντας παραλύειν τοὺς ὅρους τῆς Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς πρώτης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαὶᾳ συγκροτηθείσης ἐπὶ παρουσὶᾳ τοῦ εὐσεβοῦς καὶ Θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ Σωτηρίου Πάσχα, ἀκοινωνήτους καὶ ἀποβλήτους εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, εἰ ἐπιμένειν φιλονικώτερον, ἐνιστάμενοι πρὸς τὰ καλῶς δεδιδαγμένα. Καὶ ταῦτα ἡγήσθω περὶ τῶν λαϊκῶν. 

Εἰ δέ τις τῶν προεστώτων τῆς Ἐκκλησίας Ἐπίσκοπος ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος, μετὰ τὸν ὅρον τοῦτον, τολμήσειεν ἐπὶ διαστροφῇ τῶν λαῶν καὶ ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καὶ μετὰ τῶν Λατίνων καί Ἰοὐδαίων ἐπιτελεῖν τὸ Πάσχα, τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκανε τῆς Ἐκκλησίας. Δεῖ δὲ στοιχεῖν τῷ τῶν Πατέρων κανόνι, μέχρι καὶ σήμερον Θεοῦ χάριτι, ὅ, καθ' ὃ δεῖ καὶ τὰ λοιπὰ ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία διαφυλάττει. 

Ἐν ἔτει σωτηρίῳ, Ζρά΄: ἀφηγ,΄ Φεβρουαρίου ἰβ΄ 1593."