ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΧΕΡΙ!

 Οἱ "πολλοὶ" ἀκολουθοῦν πάντοτε τοὺς ΛΙΓΟΥΣ! 

Οἱ συνθῆκες εἶναι συνθῆκες καὶ οἱ ἄνθρωποι, ἄνθρωποι καὶ ἄλλοι καπεταναῖοι μποροῦν ν’ ἀντέξουν μὲ τὸ πλοῖο τους καὶ τὴν πιὸ σκληρὴ τρικυμία καὶ ἄλλοι τὸ ρίχνουν στὰ βράχια ἢ τὸ ὁδηγοῦν στὸ βυθό, ἀπὸ ἀβλεψία, δειλία ἢ καὶ μεγάλη τόλμη ἢ τὸ χειρότερο ἀπὸ ἀτυχία γιατί ὅπως ἔχει γράψει ὁ Λουκιανὸς χιλιάδες χρόνια πρὶν "καὶ τύχης δεῖσθαι λαμπρᾶς". 

Τέκνα τῆς ἀνάγκης ἦταν ἄραγε οἱ μαυροφορεμένοι Ἱππότες τοῦ Θανάτου μὲ τὴν νεκροκεφαλὴ καὶ τὴν τρίχρωμη Σημαία, ποὺ πέθαναν ἕνα θάνατο, ποὺ τοὺς ὁδήγησε στὴν Ἀθανασία, "τὸ καύχημα νέον", τῶν Γενναίων τοῦ Ἱεροῦ Λόχου Ἀρχοντόπουλα φοιτητὲς οἱ περισσότεροι σὲ Πανεπιστήμια τῆς Εὐρώπης, ἔπεσαν στὸ Δραγατσάνι; Αὐτὸ συλλογιζόμενος θυμᾶμαι τὰ λόγια ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ξεχωριστοὺς ἀνθρώπους, ποὺ γνώρισα, τοῦ ἀείμνηστου Ἀνδρέα Δενδρινοῦ, ποὺ ἔλεγε ὅτι ἐπαναστάτες ἀληθινοὶ εἶναι Ἀριστοκράτες, ὅπως ἦταν ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ἱσπανικῆς Φάλαγγας Χοσὲ Ἀντόνιο Πρίμο Ντὲ Ριβέρα. Καὶ πράγματι! Δὲν εἶναι ἀληθινὸς Ἐπαναστάτης, αὐτὸς ποὺ πολεμάει τὴν ἐξουσία γιὰ τὸ ψωμί του, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ πέρα ἀπὸ κάθε συμφέρον ὑλικὸ γίνεται θυσία καὶ ὁλοκαύτωμα γιὰ μιὰ Ἰδέα! Ὅμως, θὰ διατυπωθεῖ στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ ἀντίλογος γιὰ νὰ γίνει μία Ἐπανάσταση χρειάζονται οἱ "πολλοί"... Λάθος! 

Οἱ "πολλοὶ" ἀκολουθοῦν πάντοτε τοὺς ΛΙΓΟΥΣ, τοὺς ξεχωριστούς, ποὺ τὴν στιγμὴ ποὺ εἶναι γόνιμη ἡ μοῖρα καὶ ἡ Ἱστορία γράφουν τὴν δική τους σελίδα. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ "ΛΙΓΟΙ" δὲν γίνεται τίποτε. 

Αἰῶνες ἀτέλειωτες κράτησε ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία μὲ τὴν πεῖνα νὰ ἁπλώνεται σὲ ἀτέλειωτους λαοὺς καὶ ἐπανάσταση καμία δὲν ἔγινε, ὅπως καὶ στὸν Μεσαίωνα. Ἔγινε μόνο γιὰ λόγους Ἐθνικούς, μὲ τοὺς Μακκαβαίους στὴν Ἰουδαία, τὸν Σπάρτακο ἕναν ἡγέτη πολεμιστή, πολέμαρχο πραγματικὸ ἀπὸ τὴν Θράκη καὶ ἀκόμη καὶ στὴν Ρωσία, ποὺ εἶχαν ξεκινήσει ἐπαναστάσεις ἀπὸ τὸ 1800 σχεδὸν μὲ τοὺς Δεκεμβριστές, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ὁ Λένιν καὶ ὁ Τρότσκι καὶ τὸ χρῆμα ἀπὸ τραπεζῖτες καὶ ἀπὸ τὸν Κάϊζερ τίποτε δὲν θὰ γινότανε. Ὅλα αὐτὰ σὰν ἕνας πρόλογος στὴν ἀπάντηση, ποὺ πρέπει νὰ δοθεῖ σὲ αὐτούς, ποὺ λένε ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἦταν μία παραξενιὰ τῆς πολιτικῆς ἱστορίας, ἕνα γέννημα τῆς κρίσης καὶ ὄχι τὸ ἀποτέλεσμα ἑνὸς ἀγῶνα Ἰδεολογικοῦ σὲ βάθος χρόνου καὶ μίας βούλησης. 

Βεβαίως εἶναι ἀπαραίτητη μία κρίση. Δὲν φτάνει ὅμως ... Χρειάζεται καὶ τὸ σιδερένιο χέρι, οἱ ΛΙΓΟΙ καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ τύχη γιὰ νὰ ἱππεύσεις την τίγρη, νὰ πορευθοῦν ἀκροβατῶντας ἐπάνω στὰ γεγονότα, ἔχοντας κατὰ νοῦ ὅτι μέσα ἀπὸ μιὰ κρίση ἔρχεται πάντοτε ἡ Λύση. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/04/28/20/170026/