"Γνώριζα τὴν αἰτία τῶν διωγμῶν μου, ἀλλὰ δὲν ἔριχνα νερὸ στὸ κρασί μου!"

 Ὅταν φυλακίστηκα πρώτη φορὰ σὲ ἡλικία 19 ἐτῶν τὰ Χριστούγεννα τοῦ 1976 ἤμουν ἤδη φοιτητὴς στὸ Μαθηματικὸ τμῆμα τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἔμεινα στὴν φυλακὴ λίγους μῆνες. Σκάνδαλο ἦταν καὶ ἡ προφυλάκισή μου, ἀφοῦ ἡ κατηγορία ἐναντίον μου ἦταν γιὰ ἕνα πλημμέλημα. Μετὰ τὴν ἀποφυλάκισή μου λίγο καιρὸ μετὰ κατετάγην μὲ τὴν κλάση μου στὸν Στρατό. Δὲν χρησιμοποίησα ὅπως εἶχα τὴν δυνατότητα τὴν ἀναβολὴ λόγῳ σπουδῶν. 

Ἤθελα νὰ πάω στὸν Στρατὸ γιατί τὸν ἀγαποῦσα. Ἄλλωστε ἐὰν δὲν ἦταν τὰ πράγματα ὅπως ἦταν τὸ 1975 δὲν θὰ ἔδινα στὴν Φυσικομαθηματικὴ Σχολή, ἀλλὰ στὴν Σχολὴ Εὐελπίδων καὶ στὴν Σχολὴ Ἰκάρων. Στρατὸς 6ο Σύνταγμα Πεζικοῦ, νεοσύλλεκτος στὴν Κόρινθο καὶ μετὰ ὑποψήφιος Ἔφεδρος Ἀξιωματικὸς Πεζικοῦ στὴν ΣΕΑΠ (Σχολὴ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Πεζικοῦ) στὸ Ἡράκλειο τῆς Κρήτης. Τὸ ΣΕΑΠ σήμαινε ὅπως μᾶς ἔλεγαν ψιθυριστὰ γιὰ νὰ μᾶς τρομοκρατήσουν τὴν φράση "Σήμερα Ἔρχεσαι Αὔριο Πεθαίνεις). 

Δὲν ἄργησα μέσα στὴν Σχολὴ νὰ κάνω γνωριμίες. Ἄλλωστε λίγο-πολὺ ἤμουν γνωστὸς ἀπὸ τὰ πρωτοσέλιδα γιὰ τὴν προφυλάκισή μου σχετικὰ μὲ τὰ ἐπεισόδια στὴν κηδεία του Μάλλιου. Ὑπῆρχαν πολλοὶ ἐθνικιστὲς μέσα στὴν Σχολὴ καὶ Ἀξιωματικοὶ καὶ μαθητές. Μὴ ξεχνᾶτε εἴμαστε στὸ 1977 καὶ ἀκόμη δὲν ἔχουν διαλυθεῖ τὰ πάντα στὶς Ἔνοπλες Δυνάμεις. Ἡ δραστηριότητά μου στὴν Σχολὴ γίνεται ἀντιληπτή. Κάποιοι Ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι τώρα εἶναι σκυλιὰ τῆς Ν.Δ. δυσαρεστοῦνται. Εἶναι, ὅμως, μειοψηφία καὶ ἔτσι ὄχι μόνον δὲν μὲ διώχνουν ἀπὸ τὴν Σχολή, ὅπως ἤθελαν, ἀλλὰ στὴν μετάβαση ἀπὸ ΥΕΑ(Α) σὲ ΥΕΑ(Β) γίνομαι Ἐπιλοχίας τοῦ 4ου Λόχου. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴν Ρεντίνα, στὸ ΚΕΑΠ (Κέντρο Ἐκπαιδεύσεως Ἀνορθόδοξου Πολέμου), στὴν 2η Μοῖρα Ἀλεξιπτωτιστῶν, στὴν στοχοποίησή μου καὶ τὴν μετάθεσή μου στὸ 22ο Σύνταγμα Πεζικοῦ καὶ μετὰ πάλι φυλακή. Γνώριζα τὴν αἰτία τῶν διωγμῶν μου καὶ δὲν ἔριχνα νερὸ στὸ κρασί μου. 

Μάλιστα ὅταν ἤμουν ΥΕΑ(Α) ἀκόμη στὴν Σχολὴ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Πεζικοῦ μὲ κάλεσε στὸ γραφεῖο του ὁ διευθυντὴς τοῦ 2ου γραφείου τῆς Σχολῆς (τοῦ γραφείου πληροφοριῶν) καὶ μὲ ἔντονο ὕφος μου εἶπε ὅτι κάνω φασιστικὴ πολιτικὴ στὴν Σχολὴ καὶ μόνο μὲ συνθήματα μὲ ἀγκυλωτοὺς σταυροὺς δὲν ἔχω γεμίσει τοὺς τοίχους τῆς Σχολῆς καὶ ὅτι κανονικὰ δὲν ἔπρεπε νὰ φοιτῶ σὲ αὐτήν. Δὲν τοῦ πέρασε καὶ ὄχι μόνο. Σὲ λίγες ἡμέρες ἦλθε ἀνώτερος ἀξιωματικὸς τῶν Καταδρομῶν καὶ μὲ ἐπέλεξε γιὰ τὰ ΛΟΚ καὶ ἡ Τιμὴ ἦταν διπλῆ, ἀφοῦ ὁ Ἀξιωματικὸς αὐτὸς ἦταν ὁ Διοικητὴς τῆς θρυλικῆς μοίρας, ποὺ εἶχε δώσει στὴν Κύπρο τὴν μάχη τοῦ ἀεροδρομίου, ὁ ἡρωικὸς καὶ ἀείμνηστος Στρατηγὸς Παπαμελετίου. 

Ν.Γ.Μ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ