ΟΜΙΛΙΑ Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 19η ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ , ΠΡΙΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ!

 Ἡ ὁμιλία τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς Νικόλαου Γ. Μιχαλολιάκου στὴν ἐκδήλωση Τιμῆς καὶ Μνήμης ποὺ διοργάνωσε ὁ Λαϊκὸς Σύνδεσμος στὶς Ἀχαρνὲς γιὰ τὴν 19η Μαΐου: Ἡμέρα Ἐθνικῆς Μνήμης γιὰ τὴν Γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἦταν μόλις λίγους μῆνες πρὶν ἀρχίσει ὁ μεγάλος διωγμὸς κατὰ τοῦ Ἐθνικισμοῦ! 

«Εἶναι ἰδιαίτερη ἡ τιμή μου ποὺ βρίσκομαι καὶ ὁμιλῶ σὲ αὐτὴν τὴν περιοχή, ὅπου πάρα πολλοὶ εἶναι Ἕλληνες ξεριζωμένοι. Τοὺς ξερίζωσαν, κατ' ἀρχάς, ἀπὸ τὶς πατρογονικές τους ἑστίες στὸν Πόντο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ βρεθήκανε, μὲ τὴν προστασία τῆς αὐτοκρατορικῆς Ρωσίας, στὴν Κριμαία καὶ σὲ ἄλλες παράλιες πόλεις πάλι τοῦ Εὐξείνου Πόντου, ὅπου ἀπὸ ἐκεῖ πάλι ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ ἕναν ἀρχισφαγέα, τὸν «πατερούλη» τῶν σύγχρονων γενίτσαρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῶν μπολσεβίκων, τὸν Στάλιν. Τιμοῦμε τὸ αἷμα τῶν 353.000 καὶ πλέον Ἑλλήνων καὶ ἔχουμε νὰ καταγγείλουμε ὅτι κανένα κόμμα στὶς ἀνακοινώσεις ποὺ ἐξέδωσαν, δὲν εἶπε μία λέξη γι’ αὐτὸν ποὺ ὑπῆρξε ὁ σφαγέας τῶν Ἑλλήνων, τὸν Κεμάλ. Ντροπή τους.» 

Ἔχουμε καταντήσει στὸ σημεῖο στὴν συμβασιλεύουσα κάποτε τῆς αὐτοκράτειρας τῶν πόλεων, τῆς Κωσταντινουπόλεως, στὴν Θεσσαλονίκη μας, νὰ ὑπάρχει μνημεῖο τοῦ σφαγέα τῶν ἀδερφῶν μας, τῶν Ποντίων, τοῦ Κεμὰλ Ἀτατούρκ. Στὸ σημεῖο νὰ χαίρονται κάποιοι γιατί θὰ ἔλθουνε, λέει, τουρίστες καὶ ἔτσι, ὅποτε εἶναι ἡ ἐπέτειος τοῦ Κεμάλ, ἔρχονται πούλμαν ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ ἀκούγονται τουρκικὰ ἐμβατήρια μέσα στὴν προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη. Ντροπή! Ἐὰν ποτὲ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἔχει τὴ δύναμη αὐτὸ θὰ σταματήσει. Κανένα μνημεῖο γιὰ τὸν σφαγέα τῶν Ἑλλήνων μέσα στὴ χώρα τῶν Ἑλλήνων». 

353.000 ψυχὲς θύματα τῶν Σοβιετικῶν ὅπλων καὶ τῆς τουρκικῆς βαρβαρότητας 

Ἂς θυμηθοῦμε ὅτι μετὰ τὴν ἀπόβαση τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στὴν Σμύρνη ἡ μανία τῶν Τούρκων ὁδήγησε τὸν Πόντο σὲ συνθῆκες μιᾶς ἀπάνθρωπης γενοκτονίας. Ὁ Πόντος ἤτανε ἕρμαιο στὶς ληστρικὲς συμμορίες τοῦ Τοπὰλ Ὀσμάν. Ὅμως, ἕνας ὑπέροχος ἀγῶνας γενναίων ἀνδρῶν ἔστησε τὸ ἀντάρτικο τοῦ Πόντου ἤδη ἀπὸ τὰ 1914. Καὶ νὰ θυμηθοῦμε μία 25η Μαρτίου ἀντάξια τοῦ 1821, τὴν 25η Μαρτίου τοῦ 1919, ὅταν συγκροτήθηκε τὸ πρῶτο Ἐθνικὸ Συμβούλιο τοῦ Πόντου μὲ ἐμπνευστὴ τὸν Ἱεράρχη τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα, Γερμανὸ Καραβαγγέλη. Τότε οἱ Πόντιοι ὁπλαρχηγοὶ εἴχανε ζητήσει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα δύο ἁπλᾶ πράγματα: κάποιους ἀξιωματικοὺς γιὰ νὰ ὀργανώσουνε τὸ ἀντάρτικο καὶ ἕνα καράβι μὲ ὅπλα, ποὺ δὲν ἔφτασε ποτὲ καὶ ποὺ ἐὰν εἶχε φτάσει, τότε θὰ μποροῦσε πίσω ἀπὸ τὰ στρατεύματα τοῦ Κεμὰλ νὰ ὑπάρχει ἕνα ἀντάρτικο καὶ νὰ τὸν παρενοχλεῖ καὶ θὰ εἶχε πέσει ἡ Ἄγκυρα καὶ θὰ εἶχε γίνει ἡ Μεγάλη Ἑλλάδα τῶν ὀνείρων μας.» 

Ἡ γενοκτονία τῶν ἀδερφῶν μας τοῦ Πόντου, ἤτανε ἕνα μόνο κομμάτι ἀπὸ τὸ δρᾶμα ποὺ παίχτηκε ἐκεῖνα τὰ τραγικὰ χρόνια. Θὰ πρέπει νὰ τονίσουμε ὅτι ὁ βασικότερος συντελεστὴς τῆς τελικῆς ἥττας τοῦ στρατοῦ μας στὴ Μικρὰ Ἀσία, ὑπῆρξε ἡ σημαντικὴ μπολσεβίκικη βοήθεια ποὺ παρείχανε οἱ Ρῶσοι κομμουνιστὲς στὸν Κεμάλ. Καὶ ὄχι μόνο οἱ Ρῶσοι κομμουνιστές. Καὶ τὸ ΚΚΕ μοίραζε προκηρύξεις στὸ μέτωπο: «ἐγκαταλεῖψτε τὰ στρατόπεδα, λιποτακτῆστε, ὁ πόλεμος εἶναι χαμένος» καὶ δὲν μετάνιωσαν ποτέ. Χρόνια 13 μετὰ τὴν Καταστροφὴ ὁ «Ριζοσπάστης» ἔγραφε: «ὄχι μόνο δὲν λυπηθήκαμε γιὰ τὴν ἀστικοτσιφλικάδικη ἧττα στὴ Μικρασία μὰ καὶ τὴν ἐπιδιώξαμε». 

Μέγας εὐεργέτης τοῦ Κεμὰλ ἡ Σοβιετικὴ Ρωσία του Λένιν καὶ τοῦ Τρότσκυ. Ὑπέγραψαν τὸ τουρκοσοβιετικὸ Σύμφωνο στὶς 3 Μαρτίου τοῦ 1921, λίγο πρὶν τὴ μεγάλη Ἑλληνικὴ ἐπίθεση. Ἐπίσημες ἀναφορὲς τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς σοβιετικῆς Ρωσίας καταγράφουν μὲ λεπτομέρειες τὴν βοήθεια ποὺ ἔδωσε ὁ Λένιν στὸν Μουσταφᾶ Kεμάλ. 

H πρώτη δόση τῆς σοβιετικῆς βοήθειας ἦταν τὸ καλοκαίρι τοῦ 1920. Παραδόθηκαν στοὺς Τούρκους 6 χιλιάδες ὅπλα, 5 ἑκατομμύρια σφαῖρες καὶ 17.600 ὀβίδες. Τὸν Σεπτέμβριο παραδόθηκαν 200 κιλὰ χρυσοῦ σὲ ράβδους. Στὶς 16 Μαρτίου 1921 ὁ Λένιν προσέφερε 33.275 τυφέκια, 57.986.000 φυσίγγια, 327 πολυβόλα, 54 κανόνια, 129.479 ὀβίδες. Μὲ τὰ ὅπλα τῶν κομμουνιστῶν ἐξόντωσαν τὸν Ἑλληνισμὸ οἱ τοῦρκοι στὴν Μικρασία, αὐτὸ δὲν τὸ λέει καμία «ἱστορία» ἀπὸ αὐτὴ ποὺ μαθαίνουν στὰ παιδιά μας». 

Ἡ γενοκτονία των Ποντίων ἀπὸ τὸν Στάλιν 

Τὸ 1936 οἱ κομμουνιστὲς ξεκίνησαν μιὰν εὐρύτατη πολιτικὴ ἐθνοκάθαρσης εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου. Ἔτσι ἄρχισαν οἱ συλλήψεις καὶ οἱ ἐκτελέσεις καὶ κατεστράφησαν ἐκ θεμελίων τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα. Ὅλοι οἱ ἄνδρες ἀπὸ 17 χρονῶν καὶ ἐπάνω καταδικάστηκαν σὲ «στημένα» κομματικὰ δικαστήρια καὶ ἐξορίσθηκαν σὲ στρατόπεδα καταναγκαστικῆς ἐργασίας (στὰ διαβόητα «Γκουλὰγκ») μὲ τὴν κατηγορία ὅτι «προσπάθησαν νὰ δημιουργήσουν ἀνεξάρτητο ἑλληνικὸ κράτος». 

Μὲ τὸ ἀπόρρητο ἔγγραφο Νο 50215 τῆς 11ης Δεκεμβρίου 1937 ξεκινοῦσαν οἱ μαζικὲς συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς ΕΣΣΔ ποὺ ἔμεινε στὴν ἱστορία ὡς ἡ «Ἑλληνικὴ ἐπιχείρηση». Τὸ ἔγγραφο ἔλεγε: «Διατάσσουμε στὶς 15 Δεκεμβρίου, ταυτοχρόνως σὲ ὅλες τὶς περιοχές, νὰ πραγματοποιηθοῦν συλλήψεις ὅλων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὕποπτοι γιὰ κατασκοπία, διαφθορὰ καὶ ἐθνικιστικὴ ἀντισοβιετικὴ δραστηριότητα». 

Στὴν περίοδο τοῦ πολέμου, ὁ Στάλιν ἐξέδωσε στὶς 29 Μαΐου 1942 τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1828 διάταγμα μὲ βάση τὸ ὁποῖο ἐξορίσθηκαν Ἕλληνες τοῦ Κρασνοντὰρ καὶ τοῦ Ροστὸβ στὴν Σιβηρία. Νέα διατάγματα συνέχισαν αὐτοὺς τοὺς ἐκτοπισμοὺς πρὸς τὶς σοβιετικὲς «δημοκρατίες» τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ στὸ Καζακστάν. Νέο διάταγμα στὶς 2 Ἰουνίου 1944 ἐπέβαλε τὸν ἐκτοπισμὸ τῶν Ἑλλήνων της Κριμαίας πρὸς τὸ Οὐζμπεκιστάν, μὲ τὴν κατηγορία τῆς δῆθεν «συνεργασίας τους μὲ τοὺς Γερμανούς». Ὁ συστηματικὸς ἐκτοπισμὸς τῶν Ἑλλήνων συνεχίστηκε τὴν ἴδια ἐποχὴ καὶ ἀπὸ Γεωργία καὶ Ἀρμενία πρὸς τὴν ἔρημη καὶ πρωτόγονη περιοχὴ τοῦ Καζακστάν. Ἡ «Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν Ἀποκατάσταση τῶν Δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων τῆς ΕΣΣΔ», ἐπὶ Γκορμπατσόφ, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἐκτοπίστηκε εἶναι 350.000, ἐνῷ οἱ νεκροὶ φτάνουν τοὺς 50.000! 

50.000 Ἕλληνες ἐξοντώθηκαν ἀπὸ τοὺς μπολσεβίκους του πατερούλη Στάλιν. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν κάποιοι ἐδῶ οἱ ὁποῖοι δὲν λένε λέξη. Καὶ ὄχι μόνο δὲν λένε λέξη, ἀλλὰ σὲ τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ ὁ βουλευτὴς τοῦ ΚΚΕ Ἠλίας Μαΐλης εἶχε ἀπαντήσει περὶ τοῦ θέματος ὅτι «ἦταν πράκτορες τῶν Ναζί»! 

Καὶ τοῦ χρόνου στὶς Σκλαβωμένες Πατρίδες μας 

«...Αὐτὴ ἡ Σημαία ποὺ ἔχω ἐδῶ μπροστά μου εἶναι τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Τραπεζοῦντος, τῶν μεγάλων Κομνηνῶν, ἡ ὁποία ἄντεξε 8 ἀκόμα χρόνια μετὰ τὴν πτώση της Βασιλεύουσας. Τί νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τοὺς Ποντίους. Γιὰ τὴν ἀρχαία τους λαλιά. Τί νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τὸν Πυρρίχιο χορό, ἕναν χορὸ πολεμικό. Σ΄ ἕναν χορὸ πολεμικό σας καλῶ ὅλους καὶ ὅλες ἐσᾶς γιὰ νὰ πάρουμε τὴν Πατρίδα μας πίσω καὶ νὰ ξαναγίνει ἡ Ἑλλάδα Ἑλληνική. 

Μίλησε ὁ Ἐρντογὰν γιὰ τὰ σύνορα τῆς καρδιᾶς του. Νομίζει ὅτι ἐμεῖς δὲν ἔχουμε καρδιά; Πὼς ἡ δική μας καρδιὰ δὲν ἔχει σύνορα; Ἔχει σύνορα ποὺ φτάνουν βαθιά, ὅπου ὑπῆρχε Ἑλλάδα, στὸν Πόντο, στὴν Κωνσταντινούπολη, στὴ Σμύρνη, παντοῦ. Στὴ Βόρειο Ἤπειρο, στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία. 

Οἱ Τοῦρκοι θέλουν τὴ γῆ μας. Κάποιοι θὰ ποῦν ὅτι εἴμαστε ρομαντικοί, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι χαμένα καὶ ὅτι δὲν θὰ κερδίσουμε τίποτε. Ἐπὶ 2.000 χρόνια οἱ Ἑβραῖοι ἔλεγαν ὁ ἕνας στὸν ἄλλον τὴν εὐχὴ "τοῦ χρόνου στὴν Ἱερουσαλήμ" ... Πιστεύουν ὅτι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες Ἐθνικιστές, εἴμαστε ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θεωροῦν τὶς πατρίδες αὐτὲς ἁπλᾶ ἀλησμόνητες, ξεχασμένες καὶ ὅλα αὐτά; Ὄχι! Σκλαβωμένες τὶς θεωροῦμε. Καὶ μ’ αὐτὸ θὰ τελειώσω. 

Τοῦ χρόνου στὴν Σαμψούντα, στὴν Τραπεζοῦντα, στὴν Κωνσταντινούπολη, στὴ Σμύρνη». 

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος 

Γενικὸς Γραμματέας Λαϊκοῦ Συνδέσμου – Χρυσῆ Αὐγή 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

https://www.youtube.com/watch?v=yQTDKUgSH6Y

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ