Ἡ μεγάλη σφαγὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους μεταξὺ 38 καὶ 116 μ.Χ!

 Ἐπειδὴ κάποιοι δὲν θέλουν νὰ μαθαίνουμε τὴν Ἱστορία, τὰ παιδιά μας δὲν διδάσκονται στὰ σχολεῖα ἐπὶ παραδείγματι ὅτι τὸ 38 μ. X. στὴν Ἀλεξάνδρεια, δεκάδες χιλιάδες Ἑλλήνων ὑπῆρξαν θύματα ἑβραϊκῆς ἐξεγέρσεως. Οἱ ἐξεγερθέντες μάλιστα δὲν πίστευαν ὅτι τελικὰ θὰ τιμωρηθοῦν γιατί ὁ αὐτοκράτωρ Κλαύδιος ἦταν ἑβραῖος ἀπὸ τὴν μητέρα του. Καὶ εἶχαν δίκαιο. 

Οἱ ἑβραϊκὲς κοινότητες, ἀπὸ τὸ 70 μ. Χ. ἕως τὸ 115 μ. Χ. ἀνασυντάσσονται, ὀργανώνονται καὶ περιμένουν τὴν κατάλληλη εὐκαιρία, δηλαδὴ μιὰ ἀδυναμία τῆς Ρώμης, γιὰ νὰ πορευθοῦν πρὸς τὰ «πατρογονικά» τους ἐδάφη. Ἕνα τέτοιου εἴδους κίνημα, ἀπαιτεῖ ἀνοιχτὲς γραμμὲς ἐπικοινωνίας τῆς διασπορᾶς, καλλιέργεια ἐκ μέρους τοῦ ἱερατείου συνωμοτικοῦ κλίματος, πολεμικῆς ἀρετῆς καὶ ὑψηλοῦ ἠθικοῦ, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Τὸν χειμῶνα τοῦ 116 μ. Χ. ὁ αὐτοκράτωρ Τραϊανὸς τὸν περνᾶ στὰ ἐρείπια τῆς ἀνατολικῆς πρωτεύουσάς του, τῆς Ἀντιοχείας, ἡ ὁποία τὸν προηγούμενο χρόνο εἶχε ἰσοπεδωθεῖ ἀπὸ καταστρεπτικὸ σεισμό. Ἐκεῖ, ὁ αὐτοκράτωρ ἔμαθε ὅτι οἱ ἑβραῖοι εἶχαν ἐξεγερθεῖ. 

Τὰ νέα ἦταν ὅτι, οἱ ἑβραῖοι ἐξεγερθέντες, στὴν σημερινὴ Λιβύη (Κυρηναϊκή), στὴν Ἀλεξάνδρεια, στὴν Κύπρο καὶ στὴν Μεσοποταμία, ξεσηκώθηκαν ἐναντίον τῆς Ρώμης, σφάζοντας ὅμως ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες! Ὁ Τραϊανός, ἀποφάσισε νὰ ἀνασυγκροτηθεῖ στὴν Ρώμη ἀλλά, στὶς ἀκτές της Κιλικίας στὴν Σελινούντα, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βόρειο Κύπρο, στὶς 8 Αὐγούστου τοῦ 116, πέθανε σὲ ἡλικία 62 ἐτῶν. Τὸν διαδέχθηκε ὁ ἱκανότατος καὶ φιλέλληνας Ἀδριανός. 

Ἐξέγερση καὶ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων στὴν Κυρηναϊκή 

Τὸ κίνημα τῶν ἑβραίων εἶχε ξεκινήσει στὴν Κυρήνη τῆς Λιβύης ὅπου οἱ ἐξεγερθέντες κατέσφαξαν τὸν ἑλληνικὸ πληθυσμό, ἰσοπέδωσαν τὴν πόλη, γκρέμισαν τοὺς Ναοὺς καὶ ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ σκάψουν τὸν δρόμο ποὺ ὁδηγοῦσε στὸ ἐπίνειο τῆς πόλης, τὴν Ἀπολλωνία. Κάποιος «Μεσσίας» ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἡγηθῇ τῶν ἑβραίων της Κυρήνης στὸν δρόμο πρὸς τὴν Σιῶν. Οἱ δὲ ἑβραῖοι της Κυρήνης θὰ ἡγοῦντο τῶν συμπατριωτῶν τους τῆς Αἰγύπτου. Οἱ ἑβραῖοι τῆς Μεσοποταμίας θὰ τοὺς συναντοῦσαν ἐκεῖ. Τελικά, ἡ ἐξέγερση κατεστάλη τὸ 118 μ. Χ. Στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, τὴν τάξη ἐπέβαλλε ὁ στρατηγὸς Μάρκιος Τούρβων, ἐνῷ στὴν Μεσοποταμία, ἤδη ὁ Λούσιος Κουίετος τὸ εἶχε ἐπιτύχει ἀφοῦ καὶ οἱ δύο ἐπέβαλαν τὴν τιμωρία τῶν λεγεώνων, σφάζοντας δεκάδες χιλιάδες ἑβραίων, ὁπωσδήποτε ὅμως λιγότερους ἀπὸ ὅσους Ἕλληνες οἱ ἴδιοι ἐξόντωσαν. 

Σὰν ἀντίδραση στὴν καταστροφή τους, οἱ ἑβραῖοι σταμάτησαν νὰ μαθαίνουν στὰ παιδιά τους ἑλληνικά! Γιὰ τὴν Κύπρο ὅμως, ἡ καταστροφὴ ἦταν ὁλοκληρωτική. Ἡ ἀντιπαλότητα μεταξὺ ἑβραίων καὶ Κυπρίων ξεκίνησε ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς ὑποδουλώσεως τῆς Κύπρου στοὺς Ρωμαίους. Ὁ Κάτων κατέλαβε τὴν Κύπρο τὸ 56 π. Χ. καὶ κυριολεκτικὰ τὴν καταλεηλάτησε ἀπὸ κάθε εἶδος πλούτου ὁδηγῶντας τοὺς Κυπρίους σὲ πλήρη ἐξαθλίωση. 

Σύμμαχοι τῶν Ρωμαίων σὲ αὐτὴ τὴν καταπίεση ἦταν ἑβραῖοι ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι, ὡς ὑπεργολαβία, ἀνέλαβαν νὰ ἐκμεταλλεύονται, γιὰ λογαριασμὸ τῶν Ρωμαίων, τὰ πλούσια ὀρυχεῖα χαλκοῦ καὶ κάθε ἄλλο πλουτοπαραγωγικὸ πόρο. Στὰ ἑπόμενα χρόνια, καὶ μετὰ τὸ 70 μ. Χ., ὁ ἑβραϊκὸς πληθυσμὸς τῆς Κύπρου αὐξήθηκε κατὰ πολύ. Ἔτσι, ὑπῆρχε ἀρκετὸ πλῆθος γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ στὴν Κύπρο τῶν σιωνιστικῶν σχεδίων. Τὸ 117 μ. Χ. λοιπὸν κάποιος ἑβραῖος ὀνόματι Ἀρτεμίων ἡγήθηκε τῶν ἑβραίων ἐξεγερθέντων. 

Ὁ Βυζαντινὸς ἱερομόναχος λόγιος καὶ ἱστορικὸς καὶ μετέπειτα Πατριάρχης Ἰωάννης Ξιφιλίνος, διέσωσε τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ σφαγιασθέντες στὸ νησὶ ἔφθασαν τὶς διακόσιες σαράντα χιλιάδες, ἀφοῦ ἀπὸ ἀρχαῖες πηγὲς μόνο ὁ Δίων ὁ Κάσιος ἀναφέρεται στὴν σφαγὴ αὐτὴ στὸ περίφημο ἔργο του «Βίοι Αὐτοκρατόρων». 

Δεύτερη πηγή, τοῦ περιφήμου Ἄγγλου ἱστορικοῦ Γίββων, ποὺ ἔζησε ἀπὸ τὸ 1737 ἕως 1794, ἤτοι κατὰ τὴν περίοδο τοῦ σκλαβωμένου ἑλληνισμοῦ. Τὸ κείμενο αὐτὸ ἀνευρίσκεται στὸ μνημειῶδες ἔργο του «Ἱστορία τῆς Παρακμῆς καὶ Πτώσεως τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας» καὶ ἀναφέρεται, ἀκόμη, στὸ βιβλίο «Δίκη» (Trial) τοῦ Bill Grimstad. 

«Ἡ ἀνθρωπότης μένει ἔκπληκτη ἀπὸ τὸ ρεσιτὰλ (σὲ τρεῖς πράξεις) τῶν φοβερῶν κακουργημάτων τῶν Ἑβραίων, ἐναντίον τῶν ἀνυποψιάστων, γηγενῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι τοὺς θεωροῦσαν φίλους. Οἱ Ἑβραῖοι πρόδωσαν αὐτὴ τὴ φιλία καὶ ἔσφαξαν 220.000 Ἕλληνες στὴν Κυρηναϊκὴ καὶ κατακρεούργησαν 240.000 Ἕλληνες στὴν Κύπρο, καθὼς καὶ μέγα τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ στὴν Αἴγυπτο. Πολλοὶ τῶν θυμάτων Ἑλλήνων, ἐπριονίσθησαν στὰ δύο ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσή τους, ὅτι ὁ Δαυὶδ ἐπεκύρωσε αὐτὸν τὸν τρόπο ἐκτέλεσεως μὲ τὸ παράδειγμά του. Κατὰ τὶς σφαγὲς αὐτὲς τῶν Ἑλλήνων, οἱ Ἑβραῖοι κατεβρόχθιζαν τὶς σάρκες τῶν νεκρῶν, ἔπιναν τὸ αἷμα τους καὶ κατέστρεφαν τὰ ἐντόσθια!...». 

Αὐτά, ὅσο κι ἂν φαίνονται ἀπίστευτα, ὑποβολιμαῖα ἢ ὑπερβολικά, γράφονται ἀπὸ ἕναν ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἱστορικῶν συγγραφέων τοῦ παρελθόντος ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ καταστεῖ ὕποπτος «ἀντισημιτισμοῦ» (στὴν ἐποχή του τοὐλάχιστον), οὔτε νὰ κατηγορηθεῖ γιὰ ἔλλειψη σοβαρότητος, ἀφοῦ τὰ ἔργα του ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι μία ἐκ τῶν σοβαροτέρων πηγῶν τῆς Ἀρχαιότητας. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/12/08/170145/