Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΑΠΟ ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΑΘΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΝΤΖΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΧΘΕΣ!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΑΝΑΡΧΟΑΠΛΥΤΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΜΝΗΜΕΙΑ. Η ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΩΝ Γ.ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ ΚΑΙ Μ.ΚΑΠΕΛΩΝΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΧΘΕΣ! 

Ἡ διαχείριση τῶν νεκρῶν διέπεται ἀπὸ αὐστηροὺς κανόνες ποὺ ἀποσκοποῦν στὴ διαφύλαξη τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴ μνήμη τῶν θανόντων 

Ἡ βεβήλωση τῶν νεκρῶν ἀποτελεῖ μιὰ πράξη ποὺ θεωρεῖται καθολικὰ ἀπεχθής, ἔχοντας νομικές, ἠθικὲς καὶ πνευματικὲς προεκτάσεις.Στην ἑλληνικὴ ἔννομη τάξη, ἡ βεβήλωση νεκρῶν διώκεται ποινικά, ἐνῷ ἱστορικὰ καὶ θρησκευτικά, ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ νεκρὸ σῶμα θεωρεῖται ἱερὸ καθῆκον. 

1. Νομικὴ Διάσταση (Ποινικὸς Κώδικας): Σύμφωνα μὲ τὸ Ἄρθρο 201 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα (Περιύβριση νεκρῶν), τιμωρεῖται μὲ φυλάκιση ὅποιος:Αφαιρεί αὐθαίρετα νεκρό, μέλη του ἢ τὴν τέφρα του ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν δικαίωμα νὰ τὰ φυλάξουν.Ενεργεί πράξεις ὑβριστικὰ ἀνάρμοστες σὲ σχέση μὲ αὐτὰ ἢ μὲ τάφο. 

2. Ἱστορικὴ καὶ Πολιτισμικὴ Σημασία Αρχαιότητά: Ἡ ταφὴ θεωροῦνταν θρησκευτικὸ καθῆκον καὶ νόμος. Τὸ νὰ μείνει ἕνας νεκρὸς ἄταφος θεωροῦνταν μεγάλη ἀτίμωση καὶ ἔγκλημα, ἐνῷ πίστευαν ὅτι ἡ ψυχὴ δὲν μποροῦσε νὰ ἀναπαυθεῖ.Κοινωνιολογική σκοπιά: Ἡ βεβήλωση συχνὰ χρησιμοποιεῖται ὡς μέσο ψυχολογικοῦ πολέμου γιὰ νὰ πληγεῖ τὸ ἠθικὸ τῶν ζωντανῶν ἢ ὡς παραβίαση τῆς μνήμης καὶ τῆς ἀξιοπρέπειας τοῦ ἀνθρώπου 

3. Θρησκευτικὴ Προσέγγιση: Στην Ὀρθόδοξη παράδοση, τὸ σῶμα ἀντιμετωπίζεται μὲ σεβασμὸ ὡς «κεκοιμημένο» καὶ ὄχι ἁπλῶς ὡς νεκρό, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀναστάσεως. Ἡ ταφὴ προκρίνεται ἔναντι τῆς καύσης, ἡ ὁποία θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους ὡς ἄρνηση τῆς πίστης 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 

ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΙ ΜΑΝΟ : ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ! 

Παρὰ τὴν πολυετῆ ἀνυπαρξία κράτους καὶ νόμων, ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες Ἐθνικιστές, οἱ Χρυσαυγίτες, δὲν θὰ σταματήσουμε πὸτὲ νὰ παλεύουμε γιὰ τὴ Δικαίωση τῶν Ψυχῶν τοῦ Γιώργου καὶ τοῦ Μανώλη! 

Γιὰ τὸὺς ἄνανδρους δολοφόνους , ὅμως, τῶν δύο ἀδελφῶν μας Γιώργου Φουντούλη καὶ τοῦ Μανώλη Καπελώνη τὴν 1η Νοεμβρίου 2013 ἐδῶ καὶ δέκα χρόνια ἀπὸ τὸ παρακράτος ἐπιβεβαιώνεται γιὰ ἀκόμη μὶὰ φὸρὰ ὅτι οἱ εἰσαγγελικὲς ἀρχὲς δὲν ὑπερασπίζονται τὴν ἀρχὴ τῆς εὐνομούμενης πολιτείας ἀλλὰ ἀντίθετα ἐλέγχονται ἄμεσα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία καὶ δὲν ἔχει γίνει καμία ἀπολύτως προσπάθεια καὶ φαίνεται ὅτι ἡ ὑπόθεση ἔχει μπεῖ γιὰ τὰ κὰλὰ στὸ συρτάρι γιατι αὐτά τα παιδια δὲν τὰ γέννησαν Ἑλληνίδες Μάνες! 

Ὁ Γιῶργος καὶ ὁ Μάνος εἶχαν ἀφιερώσει τὴ σύντομη ζωή τους στὴν προάσπιση τῶν Ἰδανικῶν καὶ τῶν Ἀξιῶν τῆς Πατρίδος μας. Κάποιοι θρασύδειλοι, ὅμως, δὲν ἀντέχουν νὰ βλέπουν τὰ "παιδιὰ μὲ τὶς μαῦρες μπλοῦζες" νὰ στέκουν ἀγέρωχα καὶ περήφανα ἔξω ἀπὸ τὰ κάστρα τοῦ Ἐθνικισμοῦ. 

Πεθαίνει, λένε, κάποιος ὅταν τὸν ξεχνοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοῖρα τῶν θνητῶν. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ΑΘΑΝΑΤΟΙ! 

Γιῶργο καὶ Μάνο, ἀκοῦστε ἐκεῖ ψηλά, τὰ ἀδέρφια σᾶς κρατᾶνε γιὰ πάντα τὰ στενά! ΑΘΑΝΑΤΟΙ! 

Ι.Λ 

ΛΑΡΙΣΑ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ