ΤΑ ΑΟΡΙΣΤΑ ΕΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΥΠΟΥ «ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ»! ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ!

 Ἀναντίρρητα, το πολύνεκρο κρατικὸ ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν τὸ 2023 συγκλόνισε ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, καὶ ἀνέδειξε μὲ τὸν πλέον ὀδυνηρὸ τρόπο τὴν ἀνεπάρκεια καὶ τὴν πλήρη διάλυση στὴν ὁποία ἔχουν περιέλθει κρίσιμες ὑποδομὲς τῆς χώρας. Φυσιολογικὰ ὁ λαὸς στήριξε καὶ στηρίζει τοὺς γονεῖς τῶν θυμάτων, στὸν ἄνισο ἀγῶνα ποὺ ἐκεῖνοι δίνουν (ἐπὶ ματαίῳ ὅπως φαίνεται, ἐλέῳ συγκάλυψης) ἐνάντια στὴν διεφθαρμένη ἐξουσία, ἡ ὁποία προστατεύει μὲ τὸν στυγνότερο τρόπο τὰ ἐκλεκτά της «τέκνα». Ἡ ἀνυπαρξία τιμωρίας καὶ ἡ ὀργὴ γιὰ τὴν προκλητικὴ ἀσυλία τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν ὑπηρετῶν τοῦ κεφαλαίου, μορφοποιοῦν τὸ «ποτήρι» τὸ ὁποῖο ἔρχεται νὰ ξεχειλίσει μὲ τὶς ἀπαράδεκτες συνθῆκες ὑπὸ τὶς ὁποῖες ξεκίνησε προσφάτως, μετὰ ἀπὸ τρία ἔτη, νὰ διεξάγεται ἡ δίκη τῶν Τεμπῶν, μὲ ὅλα τὰ παρελκόμενα εὐτράπελα ποὺ παρατηρεῖ κανεὶς στὴν καθεστωτικὴ εἰδησεογραφία. 

Ἡ λαϊκὴ ἀπέχθεια γιὰ τὴν κυβέρνηση καὶ ἡ πανεθνικὴ ἀπαίτηση γιὰ ἀπονομὴ δικαιοσύνης καὶ διαλεύκανσης τοῦ σιδηροδρομικοῦ ἐγκλήματος ὅμως, δὲν μπορεῖ νὰ στέκονται ὡς ἀφορμὴ ὥστε νὰ παίζονται πολιτικὰ παιχνίδια, τὰ ὁποῖα μποροῦν ἀκόμα καὶ νὰ εὐνοήσουν τὸ καθεστώς. Ἡ (πιὸ προβεβλημένη ἐκ τῶν δύστυχων γονέων) κ. Καρυστιανοῦ ἔχει ἀνακοινώσει πρὸ καιροῦ τὴν δημιουργία κόμματος, μὴ ἔχοντας στὸ παρελθὸν καμία πολιτικὴ ἐνασχόληση ἢ ἄλλες ἐκπεφρασμένες τοποθετήσεις ἐπὶ τῶν βασικῶν ἐθνικῶν καὶ κοινωνικῶν ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν Πατρίδα μας. Γρήγορα ἡ ἴδια ἀπογοήτευσε τοὺς ἀριστερούς, τοὺς ὁποίους ἀπομάκρυνε μὲ τὴν στάση της (καὶ λόγῳ κάποιων διφορούμενων δηλώσεων γιὰ τὶς ἐκτρώσεις), προσεγγίζοντας περισσότερο τὸ «λαϊκὸ» δεξιὸ στρατόπεδο, μὲ τὶς παρασκηνιακὲς φῆμες νὰ ὀργιάζουν περὶ τῆς ὑλικῆς στήριξής της ἀπὸ πασίγνωστο (φιλοκυβερνητικὸ) ἐφοπλιστή. Καθόλου τυχαῖα δὲν εἶναι ἡ πρὸ ἡμερῶν εἴδηση, πὼς ἤδη ἀρκετὰ στελέχη προερχόμενα ἀπὸ τὴν κεντροαριστερά, ἐγκατέλειψαν τὸ «καράβι» καὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὸν κύκλο της, προτοῦ κἂν αὐτὸ τὸ ὑπὸ διαμόρφωση κόμμα ἐκκινήσει τὴν οὐσιαστικὴ πολιτικὴ διαδρομή του. 

Πολλοὶ παρόμοιοι σχηματισμοί, ὡς ἄλλοι «διάττοντες ἀστέρες» ἔχουν ἐμφανιστεῖ στὴν σύγχρονη πολιτικὴ ἱστορία τῆς χώρας μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν ἐκλογικὴ καταξίωση, καὶ ἔχουν ἀποτύχει ὅλα: κομματίδια μὲ πάρα πολὺ μικρὰ ποσοστὰ (ὁριακὰ ἀνιχνεύσιμα...) ποὺ ἔδρασαν τὴν περίοδο τῆς προδοσίας τῶν Πρεσπῶν, παλαιότερα σχηματισμοὶ ποὺ «ἀσχολήθηκαν» μόνο μὲ τὰ Μνημόνια ἢ ἡ ἀτζέντα τους κινοῦνταν μονόπαντα γύρω ἀπὸ τὸ περιβάλλον (τάχα) ἢ κάποια «μειονοτικὰ» δικαιώματα, προσωποκεντρικοὶ θνησιγενεῖς ὀργανισμοὶ ποὺ «ἔσβησαν» μόλις ὁ πρόεδρός τους προσχώρησε σὲ κάποιο μεγαλύτερο κόμμα, ἔχουν ὑπάρξει πολλὲς ἀκόμη παρεμφερεῖς περιπτώσεις. Τὸ κίνητρο, ἡ συγκολλητικὴ οὐσία ὅλων αὐτῶν τῶν ματαιόδοξων κινήσεων, δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ βουλευτικὸ ἑφταχίλιαρο, καθὼς τὰ λεφτὰ εἶναι πολλὰ καὶ οἱ ἐπίδοξοι «ἐθνοσωτῆρες» ἀκόμα περισσότεροι... 

Ἡ κάθαρση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος εἶναι ἕνα αὐτόχρημα ἀναγκαῖο ζητούμενο τῶν καιρῶν μας καὶ ἡ ἀστικὴ φιλελεύθερη Δημοκρατία εἶναι τόσο δυσώδης, ποὺ δὲν ἐπιδέχεται «φτιασιδώματος» ἢ μεταρρύθμισης, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ γκρεμιστεῖ συθέμελα. Ὅμως, πολιτικὴ «καριέρα» δὲν χτίζεις μόνο εὐαγγελιζόμενος τὴν τιμωρία τῶν προδοτῶν ἢ τὴν ἀναδιοργάνωση τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Δίχως ἰδεολογία καὶ σαφεῖς, στέρεες πολιτικὲς θέσεις γιὰ τὸ φυλετικό/δημογραφικὸ ζήτημα, τὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν ἄμυνα, τὴν οἰκονομία, τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ κ.α., δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθεῖ καμία κοινωνικὴ ἢ κοινοβουλευτικὴ καταξίωση, πέρα ἀπὸ κάποια «πυροτεχνήματα», τὰ ὁποῖα μποροῦν ἁπλᾶ μόνο νὰ κάμψουν τὴν δυναμικὴ κάποιων δῆθεν «ἀντιπολιτευόμενων» κομμάτων μὲ πανομοιότυπη φρασεολογία. 

Ὅσο καὶ ἐὰν οἱ φιλελεύθεροι δημοσιολογοῦντες ἐπιμένουν νὰ ἰσχυρίζονται ὅμως τὸ ἀντίθετο, ΔΕΝ πέθαναν οἱ ἰδεολογίες, ΔΕΝ ἔχει ἔρθει τὸ τέλος τῆς μάχης τῶν Ἰδεῶν, καὶ ΔΕΝ εἶναι ὁ «ρεαλιστικὸς» μονόδρομος ἡ ἁπλῆ συστημικὴ διαχείριση: ἡ μεταμοντέρνα νεωτερικότητα, ὁ ἄθλιος καπιταλισμὸς καὶ ἡ «μετα–ανθρωπιστική» παγκοσμιοποίηση ἐπιβάλλουν ξεκάθαρες διαχωριστικὲς γραμμὲς καὶ ἀνάληψη κινηματικῶν πρωτοβουλιῶν, οἱ ὁποῖες θὰ διαμορφώσουν πολὺ πιὸ σαφῆ καὶ ὁλοκληρωμένα σχήματα δημόσιας ὀργάνωσης καὶ πρακτικῆς, ἀπὸ τὰ παντελῶς ἀθῶα, πλὴν ὅμως ἀόριστα εὐχολόγια τύπου «νὰ εἴμαστε ὅλοι καλά». 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/04/17/170194/