ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ!

 Τὸ τελευταῖο χρονικὸ διάστημα, καὶ ἰδίως μετὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογὲς στὰ τέλη τοῦ 2024 καὶ τὶς πολεμικὲς ἐξελίξεις στὴν Μέση Ἀνατολή, παρατηρεῖται ἕνα ξεκάθαρο μοτίβο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ κατ’ ἐπέκταση ἡ ἑλλαδικὴ κυβέρνηση στὶς διακρατικές της σχέσεις. Τὸ ἄλλοτε ἑνωμένο δυτικὸ μπλὸκ ποὺ συναποτελοῦσαν οἱ γραφειοκράτες τῶν Βρυξελλῶν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες Ἀμερικῆς καὶ τοὺς σιωνιστὲς πάτρωνές τους, φαίνεται νὰ ἔχει προσωρινὰ διαρραγεῖ. 

Τὴν πρόκληση αὐτῆς τῆς κόντρας μεταξὺ τῶν φιλελεύθερων ἐλὶτ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ τῶν ἐξίσου φιλελεύθερων ὑπερατλαντικῶν «κορακιῶν», τὴν εἶδε ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἐκτυλίσσεται μὲ ἀφορμὴ (καὶ) τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία. Ἐκεῖ ὅπου ἡ Ε.Ε. τάχθηκε καὶ τάσσεται ἀκόμα ὑπὲρ τῆς συνεχιζόμενης παροχῆς βοήθειας στὸ καθεστὼς Ζελένσκι, καὶ ποὺ στὸ πρόσωπο τοῦ Μπάϊντεν εἶχε βρεῖ ἕναν ἔνθερμο συμπαραστάτη σὲ αὐτὴ τὴν προσπάθεια, ἦρθε ἡ ἔλευση τοῦ Τρὰμπ στὸν προεδρικὸ θῶκο νὰ ἀποδυναμώσει αὐτὸ τὸ μέτωπο, καὶ νὰ ἀπορροφήσει συγκέντρωση καὶ πολύτιμους ἀμερικανικοὺς πόρους ἀπὸ τὴν ἐνδοσλαβικὴ πολεμικὴ σύρραξη σὲ ἄλλα φλέγοντα (γιὰ τὴν παγκοσμιοποίηση) πεδία. 

Ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ διεθνοῦς γεωπολιτικοῦ πλαισίου, ἡ Ν.Δ. ἐκαλεῖτο νὰ «ἐπιλέξει» τρόπον τινὰ ποιόν «προστάτη» θὰ ἀκολουθήσει καὶ ποιανοῦ τὰ θελήματα θὰ σπεύσει νὰ ἱκανοποιήσει καλύτερα. Μιὰ κυβέρνηση ὑποτελῶν ἡ ὁποία οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὴν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία καὶ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων, ἑπόμενο εἶναι νὰ πλευρίσει τὴν μεγάλη δύναμη τὴν ὁποία θεωρεῖ ἰσχυρότερη ὡς πρὸς τὴν παγίωση τῶν ἴδιων τῶν προδοτικῶν πολιτικῶν τους ὑπάρξεων στὴν ἐξουσία τοῦ ἐνταῦθα προτεκτοράτου. Γιὰ νὰ τεθεῖ καὶ πιὸ «λαϊκὰ» τὸ ζήτημα, ὅταν μιὰ χώρα δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ μιὰ ἀδύναμη «ἑταίρα» τῆς διεθνοῦς «πιάτσας», θὰ ἐπιλέξει τὸν ὑλικὰ καὶ πολιτικὰ πιὸ ἰσχυρὸ «νταβατζή». Αὐτὴ ἡ ὠμὴ ἐκτίμηση τῆς κυνικῆς ἀντίληψης τοῦ «δικαίου τῆς ἰσχύος», καταρρίπτει ἀκόμα ἕνα φιλελεύθερο φληνάφημα: αὐτὸ τοῦ ἀφηγήματος περὶ τῆς δῆθεν σπουδαιότητας τοῦ «διεθνοῦς δικαίου», μὲ τὸ ὁποῖο ἐν τοῖς πράγμασι οὔτε κἂν οἱ ἴδιοι οἱ δημοκράτες πολιτικάντηδες δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ εὐθυγραμμιστοῦν. 

Ἑπομένως, ἡ ἑρμηνεία τῶν πρόσφατων πομπωδῶν ὑποσχέσεων καὶ ἐξελίξεων δὲν πρέπει νὰ παραξενεύει κανέναν: τὰ «μεγαλεπήβολα» σχέδια στὸν τομέα τῆς ἐνέργειας (βλέπε «κάθετο διάδρομο», ἀναγγελίες ἐξορύξεων στὸ Ἰόνιο κ.α.), ἡ ἐσχάτως δειλὴ ἀγνόηση τῆς «πράσινης» ἀπάτης τῆς «κλιματικῆς ἀλλαγῆς» καὶ ὅλης αὐτῆς τῆς συναφοῦς παράνοιας, συνδέεται στενὰ μὲ τὸ ἀπροκάλυπτο ξεπούλημα τῶν ἑλληνικῶν ὑδρογονανθράκων στοὺς ἀμερικανοσιωνιστὲς καὶ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ μερικὲς ἀπὸ τὶς ἐπιταγὲς τῶν εὐρωγραφειοκρατῶν. Σὲ αὐτὰ προστίθεται καὶ ἡ ἄκρως ἐβραιόδουλη πολιτικὴ στάση τῶν «γαλάζιων» ὀσφυοκαμπτῶν ποὺ ἐξουσιάζουν τὴν Πατρίδα μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν «βαφτίσει» ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδας σχεδὸν ὅλους τοὺς ἀντιπάλους τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τὸ Ἰράν. 

Ἀντιδρῶσα σὲ αὐτὲς τὶς κινήσεις, ἡ διεφθαρμένη κλίκα τῶν Βρυξελλῶν ἀποφάσισε νὰ κινηθεῖ ἐνάντια σὲ μιὰ ἄλλοτε πλήρως πιστή της μαριονέτα, γιὰ νὰ τὴν «νουθετήσει» καὶ νὰ τιμωρήσει προσωρινὰ τὴν «ἀταξία» τῆς πρόσφατης μερικῆς λοξοδρόμησης τῆς ἑλλαδικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς: Δὲν εἶναι τυχαία λοιπὸν ἡ ἀπάντηση στὶς «ἐπικρίσεις ποὺ δέχεται ὁ θεσμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελέας» ποὺ ἔδωσε ἡ ρουμάνα Λάουρα Κοβέσι, μιλῶντας στὸ Οἰκονομικὸ Φόρουμ τῶν Δελφῶν: «Ἂν κάποιος διαπράξει ἀπάτη στὴν Ἑλλάδα, ἐπιστρέφει τὰ χρήματα καὶ μένει ἐλεύθερος. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτό;», διερωτήθηκε, ἐκφράζοντας παράλληλα προβληματισμὸ γιὰ τὸ θεσμικὸ πλαίσιο στὴ χώρα μας, τὸ ὁποῖο ὅμως ἔπασχε ἀνέκαθεν, καὶ δὲν ξεκίνησε νὰ εἶναι προβληματικὸ «τυχαῖα» τὸν τελευταῖο χρόνο ἀσφαλῶς. 

Ἡ Λάουρα Κοβέσι χαρακτήρισε τὴν Εὐρωπαϊκὴ Εἰσαγγελία (EPPO) «μεγάλη ἐπιτυχία», ὑπογραμμίζοντας ὅτι δὲν περιορίστηκε στὴ θέσπιση κανόνων, ἀλλὰ προχώρησε καὶ στὴν οὐσιαστικὴ ἐφαρμογή τους. «Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία ἔχουμε ἕναν εὐρωπαϊκὸ θεσμὸ ποὺ ἔχει ἄμεσο ἀποτέλεσμα στὴ ζωὴ τῶν πολιτῶν», ἀνέφερε, προσθέτοντας ὅτι βασικὸς στόχος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἦταν ἡ οἰκοδόμηση ἐμπιστοσύνης. «Δεχόμαστε πολλὲς καταγγελίες ἀπὸ πολῖτες. Αὐτὸ θέλαμε ἐξ ἀρχῆς, νὰ μᾶς ἐμπιστευτοῦν», εἶπε. Ἰδιαίτερη αἴσθηση προκάλεσε ἡ ἀναφορὰ τῆς σὲ διαφορὲς νομικῆς πρακτικῆς μεταξὺ κρατῶν–μελών. «Στὴν Ἑλλάδα, ἂν κάνεις κάποια παρανομία, ἂν κλέψεις χρήματα, τὰ πληρώνεις καὶ εἶσαι ἐλεύθερος. Γιὰ μᾶς αὐτὸ ἦταν ἕνα σόκ», ἀνέφερε, τονίζοντας ὅτι ἡ EPPO ἐπιδιώκει ἑνιαία ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. «Αὐτὸς εἶναι ὁ εὐρωπαϊκὸς τρόπος λειτουργίας καὶ ὅταν εἶσαι μέρος τοῦ EPPO πρέπει νὰ προσαρμόζεσαι ἀναλόγως», σημείωσε ἐπίσης. 

Δὲν ἔμεινε ὅμως μόνο ἐκεῖ ἡ κόντρα μεταξὺ Ν.Δ. καὶ Ε.Ε., ἀλλὰ ἐπεκτάθηκε καὶ στὸ φλέγον ζήτημα τοῦ εἰσβολικοῦ–μεταναστευτικού! Ἡ εὐρωπαία εἰσαγγελέας κατέθεσε ἔκθεση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὸ Ὑπουργεῖο Μετανάστευσης ἐρευνᾶται ἐπίσημα γιὰ τέσσερα προγράμματα ποὺ διαχειρίζεται. Ἡ ἔρευνα κάνει λόγο γιὰ κακοδιαχείριση, πιθανὲς ἀτασθαλίες καὶ σπατάλη δημόσιου χρήματος σὲ ἕνα ὑπουργεῖο ποὺ ἐδῶ καὶ χρόνια λειτουργεῖ σὰν μαῦρο «κουτί». Καὶ ἐνῷ ἡ κυβέρνηση πανηγυρίζει γιὰ τάχα «ἐπιτυχίες» στὴ μετανάστευση, τὰ περίφημα «ἀσυνόδευτα προσφυγόπουλα» φέρεται νὰ στοιχίζουν 3.000 (τρεῖς χιλιάδες!) εὐρὼ τὸν μῆνα τὸ καθένα. Ναί, 3.000€ τὸν μῆνα, γιὰ κάθε ἕνα! 

Ὅταν βλέπει κανεὶς τέτοια νούμερα, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀναρωτηθεῖ: ποῦ πῆγαν τόσα λεφτά; Ποιοί ἐπωφελήθηκαν ἀπὸ αὐτὸ τὸ τεράστιο business τῆς «φιλοξενίας»; Ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι «ἔλυσε» τὸ μεταναστευτικό, τώρα βρίσκεται στὸ στόχαστρο τῆς εὐρωπαϊκῆς δικαιοσύνης. 

Δὲν εἶναι καθόλου ἀπίθανο πάντως στὸ μέλλον νὰ σημειωθοῦν ἐντυπωσιακὲς κυβιστήσεις καὶ νὰ ξαναμονιάσουν τὰ δύο διακριτὰ αὐτὰ «στρατόπεδα», καὶ συνεπῶς νὰ πάψει ἡ ὁποιαδήποτε σκανδαλολογία ἐκ μέρους τῆς Ε.Ε., ἡ ὁποία τὰ προηγούμενα χρόνια συγκάλυπτε πλήρως τὶς ἀσυδοσίες ποὺ τώρα «ἀνακαλύπτει» – ἀλλὰ καὶ πολλὲς περισσότερες ἀκόμη ποὺ δὲν ἔχουν ἔρθει μέχρι τώρα στὴν ἐπιφάνεια. Τὸ προδοτικὸ καθεστὼς Μητσοτάκη ἐπέλεξε γιὰ «προστάτη» ἐξάλλου, ἕνα ἐξουσιαστικὸ σύμπλεγμα τὸ ὁποῖο λοιδωροῦσε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του Μπάϊντεν, στὸν ὁποῖον ἐπίσης εἶχε προσκολληθεῖ δουλικά. Ἡ οὐσιώδης διαφορὰ ὅμως εἶναι ὅτι ὁ «ἀνοϊκὸς Joe» εἶχε συμπήξει μιὰ εὐρεῖα συμμαχία μεταξὺ τῶν Δημοκρατικῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῶν ρωσόφοβων Βρυξελλῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπεράσπισης τοῦ φιλελεύθερου προτεκτοράτου τῆς Οὐκρανίας, καὶ ἡ Ν.Δ. μποροῦσε νὰ «μοιράζει» τὴν ὑποταγή της περίπου στὴν μέση. 

Ὅποια ὅμως καὶ ἐὰν εἶναι ἡ ἔκβαση τῆς ἐνδοσυστημικῆς ἀντιπαλότητας μεταξὺ τῶν Εὐρωπαίων φεντεραλιστὼν καὶ τῶν ὑπερατλαντικῶν δυναστῶν, τὸ ἐθνικὸ συμφέρον ζημιώνεται ἀμείωτα καὶ ἡ ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία παραμένει τὸ κύριο καὶ πρωτεῦον πολιτικὸ πρόταγμα κάθε πραγματικὰ ἀντισυστημικοῦ πολιτικοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ σωτηρία δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ καμία μεγάλη «αὐτοκρατορικὴ» δύναμη ποὺ ἐνσαρκώνει τὴν παγκοσμιοποίηση, καὶ ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὸ δικό της σκοτεινὸ ὅραμα σὲ ἕναν κόσμο ἀντεστραμμένων ἀξιῶν, σὲ ἕναν κόσμο ποὺ ὁ ἀντιρατσισμός, ὁ φιλελευθερισμὸς καὶ οἱ φθονερὲς δυνάμεις τῆς ὕλης ὁδηγοῦν τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ τὸν Λευκὸ ἄνθρωπο ἐν γένει, στὸν ἀφανισμό. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/01/12/170053/