ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΚΑΠΟΤΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΤΗΝ "ΣΑΠΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

 Στὴν Ἑλλάδα ὁ Ἐθνικὸς Στρατὸς ἦταν ὁ νικητὴς ἀπέναντι στὴν κομμουνιστικὴ ἀνταρσία. Ἀπὸ τὴν πολιτικὴ δειλία, ὅμως, καὶ τὴν ἡττοπάθεια τῶν φιλελεύθερων ὅλοι οἱ λεγόμενοι δεξιοὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς εἰσαγωγικῶν τὸ πρῶτο ποὺ δηλώνουν εἶναι ὅτι δὲν εἶναι φασίστες, ναζιστὲς κ.λπ. Ἐμεῖς αὐτὸ δὲν τὸ λέμε γιατί δὲν ἔχουμε νικηθεῖ ἰδεολογικὰ καὶ πολιτικὰ ἀπὸ τὴν ἀριστερὰ γιὰ νὰ ἀπολογούμαστε. 

Ἐπιπλέον, γιὰ νὰ μιλήσουμε οὐσιαστικὰ στὸν μεσοπόλεμο ὑπῆρχαν τρία πολιτεύματα. Τὰ δημοκρατικά, τὸ κομμουνιστικὸ καὶ τὰ ἐθνικιστικά. Μέσα στὰ ἐθνικιστικὰ(ή "φασιστικὰ" ἐὰν θέλετε) ἦταν καὶ τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου. Σὲ ἄλλο κείμενο θὰ ἀναφερθοῦμε στὶς οὐσιώδεις διαφορὲς Μεταξᾶ καὶ τοῦ Ἀγγλόφιλου καὶ ἐβραιόφιλου Γεωργίου... 

Οἱ δημοκράτες θέλουν ὅλο τὸν πατριωτισμὸ δικό τους, ἀκόμη καὶ τὸν Μεταξᾶ. ΟΜΩΣ ὁ Μεταξᾶς δὲν ἦταν δημοκράτης. Ἀπόδειξη γιὰ αὐτὸ ὅτι θεωροῦσε "κακὸ μέγα" καὶ "πληγὴ" τὸν κοινοβουλευτισμό. Τὸν θέλετε ἀκόμη δημοκράτες; Καὶ τὸ ἔλεγε αὐτὸ σὲ συνέντευξη στὴν ἐπίσημη ἐφημερίδα τοῦ Ναζιστικοῦ κόμματος. Συγκεκριμένα στὴν ἐφημερίδα τῆς Γερμανίας τοῦ μεσοπολέμου «Λαϊκὸς Παρατηρητής», ποὺ ἦταν τὸ ἐπίσημο ὄργανο τοῦ ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ κόμματος, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς δήλωνε λίγες μόλις ἡμέρες μετὰ τὴν 4η Αὐγούστου 1936: «Εἶχον ἀναγνωρίσει ἤδη ἀπὸ πολλοῦ τὴν πληγὴν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ὡς ἕνα μέγα κακὸν καὶ ἐπεδίωκον μίαν ἐνίσχυσιν τῆς κρατικῆς ἐξουσίας. Ἀλλὰ διὰ τὴν πλήρη μεταρρύθμισιν τοῦ Κράτους ἤθελον ν’ ἀναμείνω τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην πρὸς τοῦτο. Ἡ ἀνάγκη αὕτη ἐνεφανίσθη τὴν ἑσπέραν τῆς 3ης Αὐγούστου.» 

Ὅταν ξέσπασε ὁ πόλεμος στὴν ἀρχὴ ἀκόμη εἶδε τὴν οὐσία τοῦ πολέμου γράφοντας στὸ ἡμερολόγιο τοῦ ὅτι οἱ Ἑβραῖοι δίδουν τὸ κτύπημα κατὰ τῆς Γερμανίας: «4 Ὀκτωβρίου 1939, Εἰρήνη ἄραγε; Πολὺ ἀμφιβάλλω. Οἱ Ἑβραῖοι δίδουν τὸ κτύπημα κατὰ τῆς Γερμανίας." 

Στὴ συνέχεια σὲ ἄλλο του κείμενο ἀποκαλεῖ λαϊκώτατα κράτη τὰ φασιστικὰ καὶ χιτλερικὰ καθεστῶτα καὶ γράφει σχετικά: «Τέτοια κράτη μπορεῖ νὰ εἶναι λαϊκώτατα, καὶ νὰ κυριαρχῇ μέσα σὲ αὐτὰ τὸ καθαρὸ λαϊκὰ συμφέρον. Ἀλλὰ ὁ Καπιταλισμὸς τὰ ὀνομάζει τυραννίες, φασιστικές, χιτλερικὲς κλπ – ὀνομάζει δὲ Δημοκρατίες, παίζοντας μὲ τὴν λέξι, τὰ κράτη ποὺ στὸ σύστημά τους ἐπικρατεῖ αὐτός. Καὶ ξεγελάει τὸ μικρὸ κόσμο μὲ τὶς λέξεις. Τὴν κυριαρχία του τὴν ὀνομάζει Δημοκρατία.» 

Ὅσοι λοιπὸν κάποτε ἐθνικιστὲς θέλουν νὰ κλαίγονται καὶ λένε ὅτι δὲν εἶναι φασίστες καὶ ναζί, ἐλπίζοντας σὲ μιὰ θέση σὲ αὐτὴ τὴ σάπια δημοκρατία, καλὴ ἐπιτυχία! Ἡ προσωπική τους τύχη δὲ μᾶς ἀφορᾶ! 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/21/14/170474/