ΚΚΕ. ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΠΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ!

 Στὸ περιοδικὸ «Χρονικά», τὸ ἐπίσημο ἔντυπο τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου στὴν Ἑλλάδα (τεῦχος Σεπτεμβρίου–Οκτωβρίου 1992, σελ. 13-14), διαβάζουμε, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ ἀκόλουθα ἀποκαλυπτικά: «Εὐθὺς μετὰ τὴ νεοτουρκικὴ ἐπανάσταση, δραστηριοποιεῖται στὴ Θεσσαλονίκη, τὸ σιωνιστικὸ κίνημα μὲ τὴν ἵδρυση τῆς λέσχης «Μπὲνὲ Σιῶν» καὶ τοῦ ἀθλητικοῦ συλλόγου «Μακαμπή». 

Ὁ σιωνισμὸς εἶχε πρωτοεμφανισθεῖ στὴν πόλη ἀπὸ τὸ 1899, καλυπτόμενος ἀρχικὰ κάτω ἀπὸ τὸν μανδύα σωματείων ὅπως ἡ «Καδιμὰ» πὸὺ προέβαλε σὰν κύριο σκὸπὸ τὴν διάδοση τῆς ἑβραϊκῆς γλώσσας. Σχὲδὸν ταυτόχρονα, τὸ 1909, μέσα ἀπὸ τὴν εὐάριθμη ἑβραϊκὴ ἐργατικὴ τάξη τῆς Θεσσαλονίκης, γεννιέται καὶ ἡ σοσιαλιστικὴ ἐργατικὴ ὁμοσπονδία, περισσότερο γνὼστὴ μὲ τὸν τίτλο της «Φεντερασιὸν» στὴν ἰσπανοεβραϊκὴ γλῶσσα, πὸὺ θὰ λειτουργήσει αὐτόνομα μέχρι τὸ 1918, ὅταν μὰζὶ μὲ ἄλλες ἑλληνικὲς ἀριστερὲς ὀργανώσεις ἔγινε συνιδρύτρια τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Ἐργατικοῦ Κόμματος Ἑλλάδας (ΣΕΚΕ). 

Ἱδρυτὴς καὶ ἡγέτης της Φεντερασιὸν ἦταν ὁ Ἀβρὰὰμ Μπεναρόγια. Τὸ ΣΕΚΕ, ἱδρυθὲν στὶς 17 Νοεμβρίου τοῦ 1918, προσχώρησε στὴν Γ’ Κομμουνιστικὴ Διεθνῆ, τῆς ὁποίας προΐστατο ὁ Ἑβραῖος Ζηνόβιεφ καὶ μετονομάστηκε σὲ ΚΚΕ. Στὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1926, οἱ πρῶτοι βουλευτὲς τοῦ ΚΚΕ πὸὺ ἐξελέγησαν ἦταν οἱ Μπεναρόγια, Βεντούρα καὶ Μπὲχὰλ Σολάν, ἐνῷ τὸ 1925 στελέχη τοῦ ΚΚΕ προσήχθησαν σὲ δίκη γιὰ προπαγάνδιση ἀντεθνικῶν θέσεων, πὸὺ ἀφοροῦσαν τὴν αὐτονόμηση τῆς Μακεδονίας καὶ τὴν σύσταση αὐτόνομου «μακεδονικοῦ κράτους», στὴν ὁποία καταδικάστηκε ὁ Ἑβραῖος Σαπόρτα. 

Τὸ ΚΚΕ σὲ ἀνακοίνωση πὸὺ ἐξέδωσε μετὰ τὴν συγκρότηση τῆς 4ης Ὁλομέλειας τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς του τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1931, κατήγγειλε τὴν Ἑλλάδα πὼς καταδιώκει καὶ ἐξοντώνει τὶς ἐθνικὲς μειονότητες, κυρίως τὸὺς Ἑβραίους! Ἡ ἴδια ἀνακοίνωση διατράνωνε τὴν ἀπόφαση τοῦ ΚΚΕ «νὰ διεξάγει μὶὰ ἀκατάπαυστη πάλη ἐνάντια στὸ ἀστικὸ καθεστώς, πὸὺ στρέφεται ἐναντίον τοῦ ἑβραϊκοῦ πληθυσμοῦ, λαμβάνοντας θέση ἐνάντια στὶς καταδιώξεις, πὸὺ φθάνουν μέχρι τὰ αἱματηρὰ πὸγκρὸμ καὶ νὰ πάρει δραστήρια μέρος στὴν ὀργάνωση αὐτοάμυνας τοῦ ἐργαζόμενου ἑβραϊκοῦ πληθυσμοῦ». 

Ὁ Μπεναρόγια δὲν ὑπῆρξε καθόλου τυχαῖα μὸρφὴ τοῦ Σιωνισμοῦ. Ἀπὸ ἀπόσπασμα τοῦ βιβλίου τοῦ Ραφαὴλ Φρὶζὴ «Ὁ Ἑβραϊκὸς Τύπος στὴν Ἑλλάδα» (Ἔκδοση τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητας Βόλου, 1999), ἀναγράφονται τὰ κάτωθι στὶς σελίδες 431-433, γιὰ τὴν δράση του Μπεναρόγια: «Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1908, λίγους μῆνες μετὰ τὴν ἐπανάσταση τῶν Νεοτούρκων, συγκέντρωσε τριάντα περίπου συντρόφους του καὶ ἀποφάσισαν τὴν ἵδρυση τῆς Ἰσραηλινῆς Ἐργατικῆς Λέσχης, μὲ σκὸπὸ νὰ κάνουν ὁμιλίες καὶ διαλέξεις γιὰ τὴν ἐπιμόρφωση τῶν Ἑβραίων ἐργατῶν. Ἕνὰ χρόνο ἀργότερα, τὴν ἑπόμενη μέρα ἀπὸ τὴν πρώτη ἐπέτειο τῆς Νεοτουρκικῆς Ἐπανάστασης, μὲ πρωτοβουλία του, ἱδρύθηκε ἡ «Σοσιαλιστικὴ Ἐργατικὴ Ὁμοσπονδία», πὸὺ ἔμεινε γνὼστὴ ὡς «Φεντερασιόν». Ὁ Μπεναρόγια κατατάχθηκε ἐθελοντὴς στὸν Τουρκικὸ Στρὰτὸ γιὰ νὰ μετάσχει στὴν ἐκστρατεία των Νεότουρκων στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ τὴν καθαίρεση τοῦ «αἱμοσταγοῦς Σουλτάνου» Ἀβδὸὺλ Χαμίτ. Δὲν δίστασε νὰ καλέσει τὸὺς φίλους του σοσιαλιστὲς σιωνιστὲς Ἰτσχὰκ Μπὲν Τσβὶ καὶ Δὰβὶδ Μπὲν Γκουριόν, πὸὺ ἦλθαν στὴν Θεσσαλονίκη καὶ μίλησαν στὴν λέσχη της Φεντερασιόν». Στὶς ἀρχὲς Νοεμβρίου τῆς ἴδιας χρονιᾶς, μετέχοντας τοῦ «Σοσιαλιστικοῦ Συνεδρίου» γιὰ τὴν ἵδρυση πολιτικοῦ κόμματος, ὑπῆρξε ἀπὸ τὸὺς συνιδρυτὲς τοῦ «Σοσιαλιστικοῦ Ἐργατικοῦ Κόμματος Ἑλλάδας» (Σ.Ε.Κ.Ε.) καὶ ἀποτέλεσε ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα στελέχη του». 

Ἀπὸ τὴν προσεκτικὴ ἀνάγνωση τοῦ παραπάνω κειμένου, τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ Ἑβραῖο συγγραφέα καὶ ἀποτελοῦν μέρος ἐπίσημης ἐκδόσεως τῆς «Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητας Βόλου», διαπιστώνεται πὼς κάθε κίνηση τοῦ βουλγαρικῆς καταγωγῆς Ἑβραίου Ἀβρὰὰμ Μπεναρόγια γιὰ τὴν ἐξάπλωση τοῦ ἐθνοδιαβρωτικοῦ κομμουνισμοῦ στὴν Ἑλλάδα, εἶναι παράλληλη μὲ τὴν ἐξάπλωση τοῦ φιλελεύθερου ἐθνικιστικοῦ κινήματος τῶν Νεότουρκων στὴν Τουρκία, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ντὸμνὲ Ἑβραῖο Μουσταφᾶ Κεμάλ, τοῦ σφαγέα τοῦ Μικρασιατικοῦ καὶ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐπίσης, ἀπὸ χρονικῆς συγκυρίας, τὸ 1908 στὴν Θεσσαλονίκη, ἐκδηλώνονται τρία γεγονότα φαινομενικὰ ἀσύνδετα, ὅμως ἐξυπηρετῶντας τὶς ἴδιες σκοπιμότητες, ὅπως ἡ ἄφιξη τοῦ Α. Μπεναρόγια στὴν Θεσσαλονίκη καὶ ἡ ἵδρυση τῆς «Φεντερασιόν», ἡ ἵδρυση τῆς ἑβραϊκῆς παραστρατιωτικὴς ὀργάνωσης «Μακαμπὶ» (Μακκαβαῖοι), ἐμφορούμενη ἀπὸ τὸ σιωνιστικὸ πνεῦμα, καὶ ἡ ἐνεργοποίηση τοῦ νεοτουρκικοῦ κινήματος στὴν Θεσσαλονίκη, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἐπιτροπῆς « Ἕνωση καὶ Πρόοδος» τῶν Τουρκοεβραίων. 

Στὸ βιβλίο τοῦ «Τὰ παρασκήνια τοῦ ΚΚΕ», ὁ πρώην Γ.Γ. τοῦ ΚΚΕ Ἐλευθέριος Σταυρίδης, ἀναφέρεται στὸ συγκλιθὲν συνέδριο τῆς Μόσχας (σελ. 259), κατὰ τὶς ἐργασίες τοῦ ὁποίου οἱ Βούλγαροι κομμουνιστὲς ἔθεσαν τὸ ζήτημα τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας, ἐπισημαίνοντας ὁ Σταυρίδης πῶς: «Ὑπολόγιζαν ἀκόμη καὶ στὴν εὐμενῆ στάση τῶν Ἰσραηλιτῶν τῆς Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι θὰ προτιμοῦσαν κατὰ αὐτοὺς τὴν αὐτονομία καὶ θὰ βοηθοῦσαν οἰκονομικὰ τὸν αὐτονομιστικὸ ἀγῶνα τους καὶ διεθνῶς πολιτικά, διὰ τῆς βοήθειας τοῦ διεθνοῦς Ἰουδαϊσμοῦ!», ἐνῷ στὶς σελίδες 443-444 συνεχίζει, ἀναφερόμενος σὲ ὁμιλία βουλευτῶν τοῦ ΚΚΕ στὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο, ὅπου: «Ὁ Βεντούρα, ὡς Ἑβραῖος, μετέφερε τὸ ζήτημα καὶ μίλησε ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἰσραηλιτικῆς μειονότητας ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν τῶν μειονοτήτων, τονίζοντας πὼς στὴν ἔννοια τῆς αὐτονόμησης τῆς Μακεδονίας, περιλαμβάνεται ἀκριβῶς ἡ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας τῶν μειονοτήτων. Φυσικὰ ἡ Βοὺλὴ δὲν περίμενε νὰ ἀκούσει πὼς ἐννοοῦσαν οἱ Ἑβραῖοι τὴν αὐτονομία τῆς Μακεδονίας, ἀφοῦ αὐτὴν ἐπιθυμοῦσαν καὶ οἱ ἀστοὶ Ἑβραῖοι ἐκτὸς τῶν κομμουνιστῶν». 

Ἐπακολούθησε ὀνομαστικὴ ψηφοφορία στὴν Βουλή, γιὰ τὴν παραπομπὴ ἢ μὴ τῶν βουλευτῶν στὴν Δικαιοσύνη, γιὰ τὶς ἀντεθνικὲς δηλώσεις ὑπὲρ τῆς ἀποσχίσεως τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τὸν ἐθνικὸ κορμό. Καὶ ὁ Σταυρίδης συνεχίζει: «Μετὰ τὴν ἐπανάληψη τῆς συνεδρίασης, ἄρχισε ἀμέσως ἡ ψηφοφορία, μὲ ὀνομαστικὴ κλήση. Πολλοὶ ἐκ τῶν δημοκρατικῶν βουλευτῶν ἔφυγαν κατὰ τὸ διάλειμμα γιὰ νὰ μὴν συμμετάσχουν στὴν ψηφοφορία... Συνάμα δὲν ἤθελαν νὰ ψηφίσουν κατὰ τῆς χορήγησης ἀδείας διώξεως, προκειμένου πὲρὶ ἀδικήματος ὅπως αὐτὸ τῆς αὐτονόμησης τῆς Μακεδονίας. Τελικὰ ψήφισαν μόνο 128 βουλευτές. Τὸν μεγαλύτερο ἀριθμὸ καταδικαστικῶν ψήφων ἔλαβαν οἱ Ἑβραῖοι κομμουνιστὲς βουλευτές, ὁ Βεντούρα 98, ὁ Σοὺλὰμ 96. Ἔτσι δόθηκε ἡ ἄδεια γιὰ τὴν δίωξη τῶν ἐννέα βουλευτῶν». 

Δὲν εἶναι τυχαῖο γεγονὸς πὼς τὸ ΚΚΕ, ὄχι μόνο ἀντιτάχθηκε, ἀλλὰ ὑπονόμευσε ὅλες ἀνεξαιρέτως τὶς ἑλληνικὲς προσπάθειες πὸὺ κατὰ καιροὺς καταβλήθηκαν, ἀποσκοπῶντας στὴν Ἐθνίκὴ Ἀναγέννηση καὶ στὴν πραγμάτωση τῆς Μεγάλης Ἰδέας, ἐπικαλούμενο ὡς πρόσχημα, τὴν ἰδεολογικὴ τοῦ ὑποτίθεται ἀντίθεση πρὸς τὰ αἴτια τῆς διεξαγωγῆς τῶν Ἐθνικῶν ἀγώνων. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2025/04/09/15/167309/