Ο ΠΡΕΝΤΕΝΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ»!

 Τὸ κείμενο τοῦ Γιάννη Πρετεντέρη εἶχε θέμα τὶς ἐκλογὲς τῆς 6ης Μαΐου 2012 καὶ τὸν εὑρηματικὸ τίτλο "Ἡ φάρσα τῶν φαντασμάτων". Ἕνα ἀπὸ τὰ φαντάσματα κατ’ αὐτὸν καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἡ ὁποία ὅπως γράφει "ἐκτοξεύεται στὸ 6,97% ἀπὸ 0,29% καὶ τὴ νύχτα ἐκείνη τὸ πολιτικὸ σύστημα τῆς Μεταπολίτευσης εἶχε διαλυθεῖ μπροστὰ στὰ μάτια μας." Δυστυχῶς δὲν κράτησε πολὺ ἐκείνη ἡ μαγικὴ βραδιὰ τῶν "φαντασμάτων". Ὅμως, τὸ "φάντασμα", ὅμως Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν ἐξαφανίστηκε, παρέμεινε ἀπειλητικὸ μέχρι τὸ θέρος τοῦ 2019 καὶ θὰ κρατοῦσε ἐξίσου ἰσχυρὸ ἐὰν οἱ... ἐξορκιστὲς τύπου Πρετεντέρη δὲν ἔκαναν τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ ἐξαφανίσουν. Ἂς γνωρίζουν πάντως ὅτι ἀκόμα καὶ τὸ 2,93% δὲν χάνεται ἀπὸ τὴν μία στιγμὴ στὴν ἄλλη παρ’ ὅλα τὰ κόλπα τὰ πονηρὰ μὲ "ἀντικαταστάτες" τῆς ὀκᾶς. 

Ἄλλωστε καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρετεντέρης φοβᾶται τὴν ἐπιστροφὴ τῶν... φαντασμάτων καὶ δὲν τὸ κρύβει. Ἀπὸ τὸ κείμενό του τα παρακάτω: 

Θυμᾶμαι τὶς ἐκλογὲς τῆς 6ης Μαΐου 2012 σὰν νὰ ἦταν χθές. 

Εἴχαμε ἐκλογικὴ βραδιὰ στὸ Mega καὶ τὰ μηνύματα δειλά-δειλὰ ἄρχισαν νὰ ἔρχονται ἀπὸ νωρίς. Δὲν ξέρω πόσοι τὰ περίμεναν, νομίζω κανείς. 

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς βραδιᾶς κοιταζόμασταν μὲ τοὺς συναδέλφους καὶ τοὺς καλεσμένους σχεδὸν ἀποσβολωμένοι [...] Ἡ ἀνύπαρκτη ἕως τότε Χρυσῆ Αὐγὴ ἐκτοξεύεται στὸ 6,97% ἀπὸ 0,29% [...] Τὸ πολιτικὸ σύστημα τῆς Μεταπολίτευσης εἶχε διαλυθεῖ μπροστὰ στὰ μάτια μας. 

Φυσικὰ ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει λόρδους, οὔτε στοιχειωμένους πύργους, οὔτε φαντάσματα [...] Ἔχουμε ἄλλωστε μερικὰ στοιχεῖα ποὺ δὲν μᾶς ἀφήνουν ἥσυχους: [...] Τὴν κόπωση τοῦ συστήματος ἐξουσίας ποὺ ἔχει ἀναλάβει τὴν ὁμαλοποίηση τῆς χώρας στὴ δεκαετία ποὺ διανύουμε. Μπορεῖ τὸ «σύστημα τοῦ ἑνὸς κόμματος καὶ κάτι ψιλὰ» νὰ μὴν ἔχει καταλυθεῖ ἢ ἀμφισβητηθεῖ σοβαρά, ἀλλὰ ἡ φθορὰ καὶ ἡ κόπωσή του εἶναι περισσότερο ἐμφανεῖς κι ἀπὸ τὰ πρόσωπα τῶν παλαιῶν στὰρ στὴν Κρουαζὲτ τῶν Καννῶν [...] Μιὰ ὑπόκωφη κοινωνικὴ δυσαρέσκεια. Μπορεῖ νὰ μὴ στηρίζεται σὲ ἰσχυρὴ βάση ἢ σὲ ὀρθολογικὰ ἐπιχειρήματα, οὔτε κἂν σὲ πραγματικὰ δεδομένα, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὴν καθιστᾶ λιγότερο ἀποσταθεροποιητική." 

Ἔχουμε καὶ λέμε, λοιπόν: "κόπωση τοῦ συστήματος ἐξουσίας", "φθορὰ καὶ ἡ κόπωση", "ὑπόκωφη κοινωνικὴ δυσαρέσκεια" καὶ κοντὰ σὲ αὐτὰ ἀπολιτικοποίηση, ἄφθονα σκάνδαλα, ἀκρίβεια. Δὲν φτάνουν ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ ζωντανέψει ἕνα φάντασμα; 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://xrisiavgi.com/2026/06/05/08/170769/