ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΩΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ!

 Οἱ παράγοντες τῆς οἰκονομίας εἶναι grosso modo τρεῖς. Κατ' ἀρχὰς εἶναι τὸ ἐργατικὸ δυναμικὸ ὑπὸ τὴν εὐρεῖα ἔννοια ποὺ περιλαμβάνει ὅλους τοὺς ἐργαζομένους (ἐργάτες, ὑπαλλήλους κ.λπ.). Αὐτοὶ ἀποτελοῦν την κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικὴ τάξη γιατί ἡ ἐργασία ποὺ προσφέρουν μετατρέπεται ἀπ' εὐθείας σὲ παραγωγή. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν αὐτὸς ὁ κόσμος τῆς ἐργασίας θὰ κατέχει τὴν πλέον τιμητικὴ θέση στὸ Ἐθνικὸ Κράτος ποὺ παλεύουμε νὰ δημιουργήσουμε. 

Μιὰ δεύτερη κατηγορία εἶναι οἱ κεφαλαιοκράτες. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κάτοχοι–καταχραστές τοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖο μετατρέπεται σὲ ἀγαθὰ ὅπως μηχανές, κτίρια κ.α., ὥστε νὰ δομηθεῖ τὸ ὑπόβαθρο τῆς παραγωγῆς. Ὅμως, οἱ κεφαλαιοκράτες, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐργάζονται καὶ ἀποτελοῦν στὴν οὐσία μιὰ τάξη παρασιτική, ὡς ἰδιοκτῆτες τοῦ (ἀπαραίτητου γιὰ τὴν παραγωγὴ) κεφαλαίου, καρπώνονται ὁλόκληρη τὴν προκύπτουσα ὑπεραξία στὴν καπιταλιστικὴ οἰκονομία. Ἐν τούτοις, αὐτὴ ἡ ἰδιοποίηση οὐδόλως ἐγγυᾶται στὸ κοινωνικὸ σύνολο πὼς ὁ ὀλιγάρχης θὰ προβεῖ στὴν ἐπανεπένδυση τῶν κερδῶν στὴν ἐγχώρια ἀγορά. Σύμφωνα μὲ τὴν δική μας κοσμοθέαση, τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα τῆς ὑπεραξίας τὴν δικαιοῦται ὁ παράγων τῆς ἐργασίας. Ὁ ἁπλούστερος τρόπος μοιράσματος τῆς ὑπεραξίας μεταξὺ κεφαλαίου καὶ ἐργασίας εἶναι «ἕνα πρὸς ἕνα» (1:1). 

Ἡ τρίτη κατηγορία εἶναι οἱ τραπεζῖτες. Αὐτοὶ δέχονται τὶς ἀποταμιεύσεις τῶν καταθετῶν, σχηματίζοντας ἔτσι ἕνα κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο ἐν συνεχείᾳ δανείζουν πρωτίστως (ὑποτίθεται) γιὰ ἐπενδύσεις. Ζοῦν καὶ αὐτοὶ παρασιτικὰ γιατί δὲν ἐργάζονται, ἁπλῶς καρπώνονται τὴν ὑπεραξία ποὺ προκύπτει λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῶν ἐπιτοκίων ἀποταμίευσης καὶ δανεισμοῦ. Εἶναι ἔτσι αὐτόχρημα ἁπλῶς καὶ μόνον μεσάζοντες μεταξὺ τῶν ἀποταμιευόντων καταθετῶν καὶ τῶν κεφαλαιοκρατῶν ἐπενδυτῶν. Οὐσιαστικά, «προσφέρουν» τὴν ὑπηρεσία τῆς ἄμεσης διάθεσης ρευστοῦ στὸν ἐνδιαφερόμενο, μὲ τοὺς τόκους νὰ ἀποτελοῦν τὴν «ἀμοιβὴ» αὐτῶν τῶν ἁρπακτικῶν γιὰ τὴν ἐν λόγῳ διευκόλυνση. 

Εἶναι φανερὸ ὅτι τὰ κεφάλαια ποὺ οἱ τραπεζῖτες δανείζουν δὲν εἶναι δικά τους. Εἶναι τῶν καταθετῶν! Ἔτσι λοιπόν, ἂν οἱ κεφαλαιοκράτες ζοῦν μιὰ φορὰ παρασιτικά, οἱ τραπεζῖτες ζοῦν διπλᾶ παρασιτικὰ (χωρὶς αὐτὸ νὰ «ἀθωώνει» στὸ ἐλάχιστο τοὺς πρώτους)! Τὸ δίκαιο λοιπόν, εἶναι νὰ τοὺς ἀφαιρεθεῖ ὁλόκληρη ἡ ὑπεραξία ποὺ κατέκλεψαν. Θὰ ἐκλείψει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο τελείως ἡ τάξη τους, ποὺ μὲ τὴν δύναμη ποὺ τῆς παρεῖχαν τὰ κεφάλαια τῶν καταθετῶν μποροῦσε νὰ δανείζει ἀκόμη καὶ κράτη καὶ νὰ διαφεντεύει ἔτσι τὴν παγκόσμια ἐξέλιξη, οὖσα στὴν οὐσία καὶ αὐτὴ μιὰ τάξη ἐντελῶς παρασιτική. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/07/12/10/171507/