ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ... ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

 Κάθε χρόνο, στὰ τέλη τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, οἱ ὑποκριτὲς ποὺ ἐσχάτως αὐτοπροσδιορίστηκαν ὡς κοινοβουλευτικὸ τόξο, ἑορτάζουν μεγαλοπρεπῶς τὴν ἐπάνοδο τῆς δημοκρατίας, μιᾶς δημοκρατίας τῆς μίζας, τῆς διαφθορᾶς, τῆς ρεμούλας, τῶν σκανδάλων, τῶν πελατειακῶν σχέσεων. Γιορτάζουν γιὰ μιὰ δημοκρατία ποὺ ἐφάρμοσε μὲ τὸν πιὸ στυγνὸ καὶ ληστρικὸ τρόπο τὰ μνημόνια τῶν διεθνῶν τοκογλύφων, ποὺ εἶναι χρεωμένη μὲ τὶς 4000 αὐτοκτονίες τῶν συμπολιτῶν μας, οἱ ὁποῖοι λύγισαν ὑπὸ τὸ βάρος τῆς οἰκονομικῆς ἀνέχειας. 

Γιορτάζουν τέλος γιὰ μιὰ δημοκρατία, ὑπεύθυνη γιὰ τὴν παραχάραξη καὶ παραποίηση τῆς Ἱστορίας τῆς ἔνδοξης Πατρίδας μας, καθὼς καὶ γιὰ τὴν εἰσβολὴ ἑκατομμυρίων λαθρομεταναστῶν. Αὐτὸ γιορτάζουν οἱ δημοκράτες στὰ τέλη τοῦ Ἰουλίου. Δίχως αἰδῶ, περιφέρονται, δεξιώνονται ἐνδεδυμένοι τὸ προσωπεῖο τοῦ πολιτικῶς ὀρθοῦ, κατακεραυνώνοντας ὅτι ἀπειλεῖ νὰ τοὺς θέσει πρὸ τῶν εὐθυνῶν τους. Ἐμεῖς ὅμως, δὲν γιορτάζουμε στὰ τέλη Ἰουλίου Γιὰ ἐμᾶς, εἶναι ἕνας ἀκόμη λόγος νὰ γιὰ τὸ μαῦρο καὶ πένθιμο χρῶμα τῆς μπλούζας μας Γιατί ἦταν 20 Ἰουλίου τοῦ 1974 ὅταν πραγματοποιήθηκε ἡ βάρβαρη τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο μας καὶ μιὰ σειρὰ γεγονότων, ποὺ ἔρχονται σιγά-σιγά στὸ φῶς, μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιληφθοῦμε ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεση ἦταν μιὰ προδοσία, μιὰ μειοδοσία, ἕνα καλὰ ὀργανωμένο σχέδιο διχοτόμησης τοῦ νησιοῦ, τὸ ὁποῖο συντελέστηκε εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἑλληνικότητας τῆς Κύπρου. Δημιουργήθηκε λοιπὸν μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἕνα τετελεσμένο, ἕνα γεγονὸς στὸ ὁποῖο ἡ Ἑλλάς, ὅπως πάντα, προδόθηκε ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὑποτίθεται πὼς τὴν ὑποστήριζαν ὡς σύμμαχοι της. 

Ὁ Ἀττίλας I ὅπως ὀνομάζουν τὴν τούρκικη εἰσβολή, ἔγινε μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι καταπατοῦνται τὰ δικαιώματα τῶν τούρκων τῆς Κύπρου, μετὰ ἀπὸ κάλεσμα οὐσιαστικὰ τοῦ Μιχαὴλ Μούσκου (Μακάριου), ὁ ὁποῖος ἔβλεπε πὼς χάνει τὴν ἐξουσία. Ὁ ἴδιος αὐτοεξορίστηκε σὲ ἐξωτικὰ μέρη καὶ παρέδωσε τὴν Κύπρο στοὺς σφαγεῖς μογγόλους. Ἦταν αὐτός, ποὺ στὶς 26 Δεκεμβρίου 1963 δέχτηκε τὴν Πράσινη γραμμὴ καὶ τὸ εἰρηνευτικὸ σχέδιο τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν βρετανικῶν δυνάμεων στὴ Κύπρο, στρατηγοῦ Γιάνγκ, ὁ ὁποῖος χάραξε πάνω στὸ χάρτη τῆς Λευκωσίας μιὰ γραμμὴ μεταξὺ τῶν θέσεων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Τούρκων, χρησιμοποιῶντας γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ ἕνα πράσινο μολύβι, δημιουργῶντας τὴν περιβόητη «Πράσινη Γραμμή». 

Τὸ θέμα τῆς Κύπρου, ἡ γεωστρατηγικὴ σημασία τῆς ὁποίας ταλάνιζε τὶς ΗΠΑ ἀλλὰ καὶ τὴν Ρωσία, ὁδήγησε τὶς βρετανικὲς βάσεις στὴ Δεκέλεια καὶ τὸ Ἀκρωτήρι νὰ ἀποκτήσουν ἀκόμη μεγαλύτερη στρατηγικὴ ἀξία, εἰδικὰ μετὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν Ἄγγλων ἀπὸ τὴ διώρυγα τοῦ Σουὲζ (1956) καὶ τὸ Ἄδεν (1967). Τὸ ΝΑΤΟ θεωροῦσε τὸ Κυπριακὸ ὡς δική του ὑπόθεση, ἐξ αἰτίας τῆς στρατιωτικῆς παρουσίας τῆς Ἀγγλίας καὶ τῶν ΗΠΑ στὸ νησί. Κύρια φροντίδα τῆς Ἀμερικῆς ἦταν νὰ ἀποτραπεῖ μιὰ σύγκρουση μεταξὺ Ἑλλάδας καὶ Τουρκίας ἐξ αἰτίας τῆς Κύπρου. Κάτι τέτοιο θὰ ἀποτελοῦσε καταστροφή, ἐπειδὴ θὰ ἐπέφερε διάσπαση τῆς νοτιοανατολικῆς πτέρυγας τοῦ ΝΑΤΟ, ἰσχυροποίηση τῆς παρουσίας τῆς Ρωσίας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ κίνδυνο μετατροπῆς τῆς Κύπρου σὲ σοβιετικὸ δορυφόρο, μιᾶς καὶ ἡ Ρωσία εἶχε ἀσχοληθεῖ ἐπισταμένως μὲ τὸ θέμα καὶ εἶχε ὑποσχεθεῖ πολλαπλῆ βοήθεια στὴν Κύπρο. Γιὰ νὰ παύσει λοιπὸν ὁ κίνδυνος ἑνὸς ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου ἔπρεπε ἡ τουρκία νὰ συγκρατηθεῖ ἀπὸ τὸ νὰ εἰσβάλει στὴν Κύπρο. Κάτι τέτοιο ἐρχόταν ὅμως σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἐπιδιώξεις τῆς Τουρκίας ἀλλὰ καὶ τῶν προστατῶν της, τῶν ΗΠΑ, ποὺ τὴν ἤθελαν εὐχαριστημένη. Γι’ αὐτὸ ὁποιαδήποτε λύση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχει τὴν ἔγκριση καὶ τῆς Τουρκίας. Οἱ Τοῦρκοι, γνωρίζοντας ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν ἐπιθυμοῦσαν γενικευμένο ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο τόλμησαν τὴν ἀπὸ καιρὸ σχεδιαζόμενη εἰσβολή. 

Λίγοι εἶναι πάντα αὐτοὶ ποὺ ἀντιστέκονται καὶ ἐνῷ ὑπῆρχαν ὑπόνοιες καὶ ἑτοιμασίες πολλὰ χρόνια πρὶν τὴν εἰσβολή, ἐλάχιστη ἕως μηδαμινὴ προετοιμασία εἶχε συντελεστεῖ προκειμένου νὰ ἀποφευχθοῦν τὰ ὅσα τραγικὰ ἐπακολούθησαν. 

Τὸ ξημερώματα τῆς Παρασκευῆς 19 Ἰουλίου 1974, ὁ σταθμός της Κυρήνειας ἔπιασε ἕνα σῆμα μὲ ὁδηγίες πρὸς τοὺς τουρκοκύπριους καθὼς καὶ σήματα ποὺ ἔλεγαν ὅτι ἡ Τουρδὺκ μίλαγε συνέχεια μὲ τὴ Μερσίνα ποὺ ἑτοίμαζε στόλο γιὰ ἀπόβαση. Ἀκόμη, πὼς ἡ Τουρδὺκ βγῆκε σὲ διασπορὰ καὶ ἐπιφυλακή. Στὶς 20:00 τῆς ἴδιας ἡμέρας, ὁ διοικητὴς τῆς Ναυτικῆς Διοίκησης Κύπρου ἐνημέρωσε τὸ ΓΕΕΦ ὅτι παρακολουθεῖ δύο νηοπομπὲς προερχόμενες ἀπὸ Μερσίνα νὰ πλέουν πρὸς Κύπρο. 

Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἑλληνικὲς δυνάμεις στὴν Κύπρο διέθεταν σχέδιο ἄμυνας ποὺ ἔλεγε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθεῖ διασπορὰ μάχης, ἐξολόθρευση τῶν θυλάκων τῶν τούρκων, εἰδικά του θύλακα Λευκωσίας – Ἁγ. Ἰλαρίωνα ποὺ ἦταν ὁ σημαντικότερος καὶ ἔπειτα πλῆγμα στὶς δυνάμεις ἀπόβασης, τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν πραγματοποιήθηκε, λόγῳ πλήρους ἀπουσίας ὀργάνωσης. Ἂντ’ αὐτοῦ, εἰδοποιήθηκε ὁ πρεσβευτὴς τῶν ΗΠΑ στὴν Κύπρο, Ρότζερ Ντέϊβις, ποὺ ἀπάντησε πὼς πρόκειται γιὰ ἐπίδειξη δύναμης. Στὶς 20 Ἰουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες τοῦρκοι στρατιῶτες, ὑπὸ τὴν ὑποστήριξη τῆς τουρκικῆς ἀεροπορίας καὶ τοῦ ναυτικοῦ εἰσέβαλαν στὴν βόρεια πλευρὰ τοῦ νησιοῦ. 

Ἡ ἀπόβαση τοὺς πραγματοποιήθηκε σὲ δύο φάσεις, μὲ ἕνα μῆνα σχεδὸν διαφορά, γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε στὴν παράνομη κατοχὴ τοῦ 37% τῆς Κύπρου. Περίπου 200.000 ἄνθρωποι ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τὸ σπίτια τους, ἐνῷ οἱ νεκροὶ ἀνέρχονται σὲ 4.000 καὶ 1.619 δηλώθηκαν ἀγνοούμενοι Ἡ τουρκία ὑποστήριξε ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ εἰσβολὴ ἀλλὰ γιὰ «εἰρηνικὴ ἐπέμβαση» . ἐνεργῶντας ὅμως μὲ βάση ἕτοιμα σχέδια πολλῶν ἐτῶν. Ὁ τουρκικὸς στόλος ἐπιτέθηκε στὸ λιμάνι της Κερύνειας καὶ στὰ σημεῖα ὅπου βρίσκονταν ἑλληνοκυπριακὲς δυνάμεις. Δυνάμεις ἀλεξιπτωτιστῶν ρίχτηκαν σὲ περιοχὲς τουρκοκυπριακὲς καὶ στὴν τουρκοκυπριακὴ συνοικία τῆς Λευκωσίας. Στὶς ἐπιθέσεις αὐτές, ἡ ἀντίδραση τῶν ἑλληνοκυπριακὼν καὶ ἐλλαδίτικων δυνάμεων ἦταν ἀνοργάνωτη καὶ σπασμωδική. Οἱ εἰσβολεῖς διέθεταν ὅλα τὰ σύγχρονα ὅπλα τῆς ἐποχῆς. Ἀντίσταση ἄξια λόγου πρόβαλε μόνο ἡ ΕΛΔΥΚ καὶ ὁρισμένα σώματα Κυπρίων Ἐθνοφρουρῶν, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους σκοτώθηκαν, αἰχμαλωτίστηκαν ἢ χάθηκαν. 

Τὸ χρονικὸ τῆς πρώτης εἰσβολῆς 

Ὁ διοικητὴς τῆς ΕΛΔΥΚ, βλέποντας τὴν ὀλιγωρία τῶν ἰθυνόντων, διατάσει τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ σχεδίου διασπορᾶς. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ οἱ ἄλλες μονάδες ἐθνοφυλακῆς. Πράγματι, μὲ τὸ πρῶτο φῶς πέφτουν βόμβες ναπὰλμ στὴν παράκτια ζώνη του Πενταδάκτυλου, πρὸς ἐξουδετέρωση τῶν ἑλληνικῶν θέσεων, ἔτσι ὥστε τὰ τουρκικὰ ἀποβατικὰ νὰ κατορθώσουν νὰ βγοῦν στὴν ἀκτή. Οἱ βομβαρδισμοὶ ἐπεκτάθηκαν στὸ δρόμο Ἁγ. Ἰλαρίωνα – Κυρήνειας καθὼς καὶ σὲ θέσεις στρατοπέδων, ἀνάμεσά τους καὶ τὸ στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ. Μεταγωγικὸ ἀεροσκάφη καὶ ἑλικόπτερα πραγματοποιοῦν ρίψη ἀλεξιπτωτιστῶν στὴν περιοχὴ Κιόνελι – Μάνδρα. Τὸ 251 Τάγμα Πεζικοῦ χτυπᾶ θαρραλέο τὸ προγεφύρωμά τους. Ἡ μάχη πραγματοποιεῖται μὲ αὐτόματα, ἀτομικὸ ὁπλισμὸ καὶ λίγους ὅλμους καὶ ἔτσι οἱ τοῦρκοι παρὰ τὶς τεράστιες ἀπώλειες ποὺ ἀντιμετωπίζουν, κατορθώνουν νὰ διατηρήσουν τις κατειλημμένες θέσεις τους καὶ νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὸν τουρκοκυπριακὸ θύλακα στὴν περιοχή. 

Τὴν ἴδια ὥρα ἀλεξιπτωτιστὲς ποὺ ἔπεσαν στὸ χωριὸ Μιὰ Μηλιὰ ἀποδεκατίστηκαν ἀπὸ τοὺς κατοίκους, οἱ ὁποῖοι κατόρθωσαν νὰ ἀποσπάσουν τὸν ὁπλισμό τους. Δύο ὑποβρύχια κοντὰ στὴν Κύπρο ἔχουν διαταχτεῖ νὰ καταστρέψουν την νηοπομπὴ ἀλλὰ τελικὰ οἱ ὁριστικὲς ἐντολές, δὲν ἦρθαν ποτέ. Ἂντ’ αὐτοῦ κατευθύνονται στὴν Ρόδο, ἡ ὁποῖο ὑποτίθεται ὅτι θὰ δεχόταν ἐπίθεση, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἔγινε ποτέ. Δεῖγμα τῆς βαρβαρότητας τῶν μογγόλων εἶναι ἡ ἐπίθεση στὴν Κυρήνεια, ὁ πληθυσμὸς τῆς ὁποίας καθὼς καὶ τῶν γύρω χωριῶν γίνονται θύματα μιᾶς πρωτόγνωρης κτηνωδίας. Οἱ τοῦρκοι συγκέντρωναν αἰχμαλώτους καὶ μετὰ ἀπὸ βασανιστήρια, ἄλλους τοὺς ἐκτελοῦσαν καὶ ἄλλους τοὺς ἔστελναν κατὰ τὴν προσφιλῆ τακτική τους, στὰ ἐνδότερα τῆς Τουρκίας. Πραγματοποιήθηκαν πρωτοφανεῖς βιασμοὶ καὶ ἀνείπωτα βασανιστήρια. Αὐτοὶ εἶναι ἡ προσέγγιση τοὺς γιὰ τὴν περιώνυμη ἑλληνο-τουρκικὴ φιλία, ποὺ κάποιοι ἐγχώριοι λακέδες εὐαγγελίζονται. 

Στὴν ἄμυνα τῆς πόλης πρωταγωνιστικὸ ρόλο ἔπαιξε τὸ 251 ΤΠ καὶ ὁ διοικητής του ἀντισ/χὴς Κουρούπης, ὁ ὁποῖος μὲ δυὸ μόνο λόχους κατάφερε νὰ ἐγκλωβίσει τὴν κατὰ πολὺ μεγαλύτερη ἀποβατικὴ δύναμη τῶν τούρκων στὸν ὅρμο Πεντεμίλι καὶ ἀκολούθως συμπτύχθηκε μαζὶ μὲ τὴν 33 Μοῖρα Καταδρομῶν, ὑπερασπιζόμενοι μέχρι τέλους τὴν πόλη. Ἔπεσε ἡρωικὰ ἔξω ἀπ’ τὴν Κυρήνεια τὸ ἀπόγευμα τῆς 22 Ἰουλίου ’74, ἐνῷ ἀνασύντασσε δυνάμεις γιὰ ἀντεπίθεση κατὰ τοῦ προγεφυρώματος, δεχόμενος καταιγισμὸ πυρῶν. 

Τὰ γεγονότα ποὺ συμβαίνουν ἀπασχολοῦν τὴν διεθνῆ κοινὴ γνώμη. Στὴ Νέα Ὑόρκη συνέρχεται τὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ καὶ ἀποφασίζει τὴν κατάπαυση τοῦ πυρὸς ἀπὸ τὶς 4 τὸ ἀπόγευμα τῆς 22ης Ἰουλίου. Οἱ τοῦρκοι ἀδιαφοροῦν καὶ προχωροῦν καταλαμβάνοντας τὴν Κερύνεια καὶ ἐπεκτείνοντας τὴ ζώνη κατοχῆς τους. Ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἑλληνοκυπριακὴ πλευρὰ ἐφαρμόστηκε ἡ ἀπόφαση γιὰ κατάπαυση τοῦ πυρός, δὲν συνέβη τὸ ἴδιο καὶ ἀπὸ τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι προώθησαν τὶς δυνάμεις τους καὶ κύκλωσαν τὸ ἀεροδρόμιο τῆς Λευκωσίας. Ἡ ἀντίδραση τῶν τούρκων τῆς Κύπρου ἔδειξε ὅτι ἡ τουρκικὴ κοινότητα ἦταν ἄψογα ὀργανωμένη καὶ προετοιμασμένη γιὰ ἕνα σχέδιο εἰσβολῆς, ἀπὸ καιρό. 

Τὴν ἑπομένη τῆς κατάπαυσης πυρὸς οἱ Τοῦρκοι προωθήθηκαν ἀνάμεσα στὴν ΕΛΔΥΚ καὶ στὸ ἀεροδρόμιο, τὸ ὁποῖο προσπάθησαν νὰ πλησιάσουν, ἀλλὰ ἀνακόπηκαν ἀπὸ τὴ Β’ Μοῖρα Καταδρομῶν. Ταυτόχρονα, στὴ Γενεύη συνεχίζεται ἡ διάσκεψη γιὰ τὸ κυπριακό, μὲ τὴ συμμετοχὴ τοῦ Ἕλληνα ὑπουργοῦ ἐξωτερικῶν Γ. Μαύρου, τοῦ τούρκου Τ. Γκιουνὲς καὶ τοῦ Βρετανοῦ Κάλαχαν. Παρὼν εἶναι καὶ ὁ ἀμερικανὸς Μπάφαμ, ἄνθρωπος τοῦ Κίσινγκερ, ὁ ρόλος τοῦ ὁποίου εἶναι πασίγνωστος στὴν προδοσία καὶ τὴ σφαγὴ τῆς Κύπρου. 

Ἡ τουρκία παρουσιάζεται στὶς συνομιλίες μὲ τὸν ἀέρα τοῦ νικητῆ, ἀνένδοτη καὶ ἀνυποχώρητη στὶς θέσεις καὶ τὶς ἀπαιτήσεις της, τὶς ὁποῖες προβάλλει μὲ ἰδιαίτερη θρασύτητα. Ἕνα περίεργο περιστατικό, ποὺ καταδεικνύει τὴν προσχεδιασμένη τροπὴ τῶν πραγμάτων λαμβάνει χώρα. Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν διαπραγματεύσεων τῆς Γενεύης, ὁ ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν Μαῦρος δίνει ἐντολὴ γιὰ τὴν ἄμεση ἀπελευθέρωση ἑνὸς τούρκου συνταγματάρχη καὶ 14 ἄλλων ἀξιωματικῶν αἰχμαλώτων, χωρὶς νὰ ἀπαιτήσει ὁποιουδήποτε εἴδους ἀντάλλαγμα. Ὁ συνταγματάρχης, προτοῦ ἀφεθεῖ ἐλεύθερος, παραδέχτηκε πὼς εἶχε εἰσέλθει στὴν Κύπρο μὲ πολιτικά, μαζὶ μὲ 300 ἀκόμη ἀξιωματικούς, ἀπὸ τὶς 5 Ἰουλίου 1974, προετοιμάζοντας τὸ ἔδαφος τῆς εἰσβολῆς. Ἀδιαμφισβήτητα λοιπὸν διαφαίνεται πὼς ἡ εἰσβολὴ σχεδιαζόταν πολὺ καιρὸ καὶ τὸ μόνο ποὺ περίμεναν οἱ τουρκομογγόλοι ἦταν μιὰ ἀφορμή. 

Ἡ διάσκεψη τῆς Γενεύης διακόπτει προσωρινὰ τὶς ἐργασίες της στὶς 30 Ἰουλίου. Ἀποφασίζεται ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς ἐξωτερικῶν Ἑλλάδος, Τουρκίας καὶ Βρετανίας ἡ δημιουργία ζώνης ἀσφαλείας στὰ ὅρια τῶν κατεχομένων, ἡ ἀνταλλαγὴ αἰχμαλώτων, ἡ ἐκκένωση τῶν θυλάκων ποὺ εἶχε καταλάβει ἡ Ἐθνοφρουρὰ καθὼς καὶ ὅτι δὲν θὰ ἐπεκταθοῦν οἱ περιοχὲς ποὺ ἐλέγχονται ἀπὸ τὶς δυὸ πλευρές. Τὴν ἴδια ὅμως μέρα ἡ τουρκία, ἀποφασίζει τὴν ἐπέκταση τῶν θέσεων τῆς σὲ Λάπηθο καὶ Καραβά, πρᾶγμα ποὺ προσπαθεῖ ἀνεπιτυχῶς μιᾶς καὶ τὴ νύχτα ὁ 2ος λόχος τῆς 31ης Μοίρας Καταδρομῶν μὲ αἰφνιδιαστικὴ καταδρομικὴ ἐπίθεση ἀνακαταλαμβάνει τὶς περιοχές. 

Ἡ δεύτερη φάση τῆς εἰσβολῆς 

Τὰ ξημερώματα τῆς 14ης Αὐγούστου ἡ τουρκικὴ ἀεροπορία, προετοιμάζοντας τὴν ἐπίθεση τοῦ Ἀττίλα 2 στὴν Μόρφου, τὴν Ἀμμόχωστο καὶ στὴν Λευκωσία, ξεκινάει ἀεροπορικὲς ἐπιδρομὲς κατὰ τῶν προαναφερόμενων θέσεων. Στὴ Λευκωσία, κεντρικὸς στόχος εἶναι τὸ στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ. Ἡ κύρια ἀμυντικὴ δύναμη τῶν ἑλληνικῶν θέσεων ἦταν στὰ βόρεια καὶ ἀνατολικὰ τῆς Λευκωσίας στὴν θέση Μιὰ Μηλιά. Ὅταν διασπάστηκε αὐτὴ ἡ θέση ἄμυνας, τὰ τουρκικὰ ἅρματα προέλασαν μὲ κατεύθυνση τὴν Ἀμμόχωστο, ἐνῷ οἱ δυνάμεις τῆς Ἐθνοφρουρᾶς ἀναδιπλώνονταν στὴ γραμμὴ Λευκωσία – Λάρνακα, ἐνῷ ἄλλες ὑποχωροῦσαν ἀνατολικὰ πρὸς Ἀμμόχωστο. Πολλοὶ ἐθνοφρουροί, στὴν προσπάθεια τοὺς νὰ ἀποχωρήσουν ἢ νὰ ἀναδιπλωθοῦν πρὸς τὰ ἀνατολικά, σκοτώνονται ἢ αἰχμαλωτίζονται. Οἱ περισσότεροι δὲν θὰ ξαναδοῦν τοὺς δικούς τους. Στὸ δυτικὸ μέτωπο ἡ προέλαση τῶν τουρκικῶν δυνάμεων πρὸς Μόρφου ἔγινε ἀνεμπόδιστα. 

Ἡ μάχη τοῦ στρατοπέδου τῆς ΕΛΔΥΚ 

Τὸ πρωὶ τῆς 14ης Αὐγούστου οἱ Τοῦρκοι ἄρχισαν νὰ χτυποῦν μὲ πυρὰ βαρέος πυροβολικοῦ καὶ ἀεροπορίας τὸ στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ. Τὴν ἄμυνα τοῦ ἀποτελοῦσαν στρατιῶτες τοῦ 1ου λόχου, ὅσοι ἀπόμειναν ἀπὸ τὸν Καραβά, μὲ ὑπολείμματα τοῦ 6ου λόχου τοῦ 2ΤΠ ὑπὸ τὸν ταγματάρχη Στεργιόπουλο, ὁ 2ος λόχος μὲ διοικητή τον ὑπολοχαγὸ Κωσταντούλα, ὁ 4ος λόχος μὲ τὸν Κύπριο λοχαγὸ Ἰωαννίδη, ὁ λόχος διοικήσεως τῆς ΕΛΔΥΚ μὲ διοικητὴ τὸν ταγματάρχη Δελή, μιὰ διμοιρία μηχανικοῦ μὲ διοικητὴ τὸν ἡρωικὸ λοχαγὸ Σταυριανάκο καὶ ἄλλα μικρὰ τμήματα ἐφέδρων Κυπρίων, σὲ διμοιρίες τυφεκιοφόρων. Διοικητὴς αὐτῶν τῶν δυνάμεων ἦταν ὁ ἀντ/χὴς Σταυρουλόπουλος. Στὶς 10:00 ἐκδηλώθηκε ἡ πρώτη ἐπίθεση πεζικοῦ ἡ ὁποία ἀποκρούσθηκε ἐπιτυχῶς, μὲ πολλὲς ἀπώλειες γιὰ τοὺς Τούρκους. Στὶς 11:00 δεύτερη προσπάθεια τουρκικοῦ πεζικοῦ καὶ ἁρμάτων ἀποκρούστηκε πάλι. Τὴν ἴδια τύχη εἶχε καὶ ἡ ἐπίθεση τοὺς στὶς 15:00. Σὲ ὅλη αὐτὴ τὴ διάρκεια ἡ ἀεροπορία τους, χτυποῦσε τοὺς ὑπερασπιστὲς τοῦ στρατοπέδου. Τὴν ἑπομένη, ξανάρχισαν νὰ βάλλουν ἐναντίον τῆς ΕΛΔΥΚ μὲ πυρὰ πυροβολικοῦ καὶ ἀεροπορίας ἀδιάκοπα, χωρὶς ὅμως νὰ τολμήσουν ἐπίθεση πεζικοῦ ἢ ἁρμάτων. 

Σὲ ὅλες τὶς συγκυρίες καὶ τὶς δυσκολίες πρέπει νὰ ἐπισημανθεῖ καὶ ὁ ὕπουλος ρόλος ἀπὸ ἄνδρες τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποκάλυπταν στοὺς τούρκους πληροφορίες θέσεων τῶν Ἑλληνικῶν Δυνάμεων. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ μαρτυρίες στρατιωτῶν, ὅπως τοῦ Σπανογιάννη τῆς ΕΛΔΥΚ, ὁ ὁποῖος εἶδε τεράστια διαφορὰ στὶς βολὲς τοῦ πυροβολικοῦ τῶν τούρκων, πέντε λεπτὰ μετὰ τὴν πτήση ἑλικοπτέρων τοῦ ΟΗΕ πάνω ἀπὸ τὶς Ἑλληνικὲς θέσεις ἐνῷ πέντε λεπτὰ νωρίτερα οἱ βολὲς ἦταν παντελῶς ἄστοχες. Καναδοὶ στρατιῶτες περνοῦσαν ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς ἑλληνικὲς θέσεις, στὶς στιγμὲς ἀνάπαυλας ἢ παύσης πυρῶν καὶ στὴ συνέχεια μετέφεραν τὰ σχέδια ὀχύρωσης τῶν Ἑλλήνων. 

Στὶς 08:30 τὸ πρωὶ τῆς ἑπόμενης μέρας ἄρχισε καταιγισμὸς πυρῶν ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἀεροπορία καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ κινήθηκαν πρὸς τὸ στρατόπεδο δύο ἴλες ἁρμάτων Μ-47 μαζὶ μὲ τάγματα πεζικοῦ, ὑποστηριζόμενα ἀπὸ πυρὰ πυροβολικοῦ ἐνῷ ταυτόχρονα παρατηρήθηκε καὶ ἕνας τρίτος σχηματισμὸς ἀποτελούμενος ἀπὸ μία ἴλη ἁρμάτων Μ-48 καὶ πεζικό, πρὸς τὴ θέση τοῦ 4ου Λόχου καὶ τοῦ Λόχου Διοικήσεως. Οἱ ἐλάχιστοι ὑπερασπιστές, φυλάσσοντας τὶς δικές τους Θερμοπύλες, ἀπέκρουσαν γενναῖα ὅλες τὶς ἐπιθέσεις τῶν τούρκων. 

Στὶς 13:00 διατάχτηκε ἀπαγκίστρωση, χωρὶς κάλυψη καὶ σὲ ἔδαφος ἐπικλινές. Στὶς 13:35 τὰ ἅρματα τῶν τούρκων ἔμπαιναν ὀπὸ ὅλες τὶς μεριὲς στὸ στρατόπεδο. Τότε ἕνας ἡρωικὸς Ἀνθυπασπιστὴς μὲ τὴν Διμοιρία Πολυβόλων ἀρνήθηκε νὰ ὑποχωρήσει ὥστε νὰ μπορέσει νὰ καλύψει τοὺς συναδέλφους του. Ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ θεωρεῖται ἀγνοούμενος. 

Οἱ τοῦρκοι μάζεψαν τοὺς νεκροὺς στρατιῶτες τῆς ΕΛΔΥΚ μπροστὰ ὀπὸ τὸ στρατόπεδο καὶ ἀφοῦ τοὺς ἀπογύμνωναν, τοὺς ἔκοβαν τὰ κεφάλια καὶ τοὺς φωτογράφιζαν. Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἡρωικὰ πεσόντες Ἀξιωματικούς της ἦταν ὁ Λοχαγὸς Σταυριονάκος, ἐπί κεφαλῆς τῆς διμοιρίας Μηχανικοῦ τῆς Μονάδας, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ἔχασε τοὺς 25 ἀπὸ τοὺς 30 ἄνδρες του, πυροβολήθηκε ἀπὸ συζυγὲς πολυβόλο ἅρματος. Σύμφωνα μὲ τὶς μαρτυρίες τοῦ λοχία Φλέσσα, μέχρι τὴν τελευταία στιγμὴ διέταζε τοὺς ἄνδρες του νὰ μείνουν στὰ ὀρύγματά τους καὶ ἂν χρειαστεῖ τὰ Τουρκικὰ ἅρματα νὰ περάσουν ἀπὸ πάνω τους. «Τὸ στρατόπεδο εἶναι Ἑλλάδα καὶ θὰ τὸ ὑπερασπιστοῦμε μέχρι ἑνὸς» εἶπε λίγο πρὶν περάσει στὰ Ἠλύσια πεδία, δίπλα στοὺς ἥρωες τῆς Φυλῆς μας. 

Ὁ ὑποδιοικητὴς τῆς ἀνδρείας αὐτῆς ὁμάδας ποὺ ὑπερασπίστηκε μέχρις ἐσχάτων τὸ στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ, Ταξίαρχος ε.α. Παν. Σταυρουλόπουλος, σὲ συνέντευξη τοῦ στὴν ἐφημερίδα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ξεσκεπάζει τὸ βρώμικο ρόλο τῶν πολιτικάντηδων σὲ Ἀθήνα καὶ Κύπρο: «Ὅπως γνωρίζετε οἱ διαβιβαστὲς ἀκοῦνε ὀπὸ τοὺς ἀσυρμάτους κάθε ἐπικοινωνία μεταξὺ διοικήσεως καὶ μονάδων Μετὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου ἦρθαν καὶ μὲ βρῆκαν περίπου 10 στρατιῶτες τῶν διαβιβάσεων καὶ μοῦ εἶπαν ἐπὶ λέξει «Κύριε διοικητά, τὰ τηλεφωνήματα ποὺ λαμβάναμε καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ, ἐννοῶντας Κύπρο καὶ Ἑλλάδα ἀντίστοιχα, ἔλεγαν ἀφῆστε τους νὰ πεθάνουνε». Ἄλλωστε, ὁ ὑπάνθρωπος ποὺ ὑποδέχτηκαν στὴν Ἀθήνα ὡς «Ἐθνάρχη», τὸ εἶχε δηλώσει ξεκάθαρο, λέγοντας πὼς «ἡ Κύπρος κεῖται μακράν». 

Ἐπίλογος 

Καμία πρόνοια δὲν λήφθηκε γιὰ τὶς πληγωμένες ψυχὲς αὐτῶν ποὺ γύρισαν ἀπὸ τὸν πόλεμο. Ἡ ἀνακάλυψη ὁμαδικῶν τάφων, ἡ ταυτοποίηση τῶν ὀστῶν μὲ τὸ DNA, οἱ ἀποκαλυπτικὲς φωτογραφίες ποὺ εἶδαν τὸ φῶς μὲ αἰχμαλώτους νὰ ὁδηγοῦνται στὸ ἄγνωστο, δὲν παίζουν κανένα ἀπολύτως ρόλο γιὰ τοὺς ἐδῶ καὶ περίπου 40 ἔτη κυβερνῶντες, ποὺ στρουθοκαμηλίζουν ἀδιαλείπτως, ἐνῷ τὴν ἴδια στιγμὴ ἀρέσκονται νὰ παπαγαλίζουν τσιτάτά περί ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας, ἀλληλεγγύης τῶν λαῶν καὶ λοιπὲς φαιδρολογίες ποὺ στὴ συνείδηση τοῦ Ἕλληνα εἶναι ἀβάσιμες καὶ ἀδικαιολόγητες. Ὅσο κι ἂν προσπάθησαν μὲ τοὺς σάπιους διδασκάλους ἰνστρούχτορες καὶ τὶς ἀχταρμάδικες θεωρίες τους νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς μπίζνεσμαν τῆς ἑλληνοτουρκικῆς ἀπατηλῆς φιέστας, οἱ Ἕλληνες Ἐθνικιστὲς εἶναι ἐδῶ καὶ μὲ στεντόρεια καὶ ἀρειμάνια φωνὴ κραυγάζουν: ΚΥΠΡΟΣ 74 – ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΘΑ ΕΚΔΙΚΗΘΩ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/07/20/07/171681/