Κανένας δὲν εἶναι πῖὸ μισητὸς ἀπὸ Αὐτὸν ποῦ λέει τὴν Ἀλήθεια! Πλάτων

 "Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου. Ἑλλὰς γὰρ μόνη ἀνθρωπογονεί, φυτὸν οὐράνιον καὶ Βλάστημα θεῖον ἠκριβωμένον, λογισμὸν ἀποτίκτουσα οἰκειούμενον ἐπιστήμην." 

Διότι μόνη ἡ Ἑλλὰς γεννᾶ ἀνθρώπους φυτὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ Βλάστημα ἐξακριβωμένον ἀπογεννῶσα λογικὴν σκέψιν, ἰδιοποιουμένη τὴν ἐπιστήμην. 

Ὅλη ἡ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ ταυτίζεται ἀπόλυτα μὲ τὴν ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν καὶ σκέψιν καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ ὑπάρχει σωρεία παραδειγμάτων. 

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: 

Ἰησοῦς: " Ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται." 

Χείλων ὁ Λακεδαιμόνιος (600 π.Χ.): "Τὰ μὲν ὑψηλὰ ταπεινοῦν (ὁ Θεός), τὰ δὲ ταπεινὰ ὑψοῦν." 

Ἰησοῦς: " Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν" Μάτθ.κεφ.5 §44 

Κλεόβουλος ὁ Ρόδιος (500 π.Χ.): Τὸν δὲ ἐχθρὸν φίλον ποιεῖν." 

Ἰησοῦς: " Εὐεργετεῖτε ἐκείνους ποὺ σᾶς μισοῦν" Μάτθ.κεφ.5 §44. 

Κλεόβουλος ὁ Ρόδιος (500 π.Χ.): Τὸν δὲ ἐχθρὸν εὐεργετεῖν". 

Ἰησοῦς: " Ὄυκ ἐπιορκήσεις" Μάτθ.κεφ.5 §33. 

Πυθαγόρας: (580 π. Χ.) "Σέβου ὅρκον." 

Ἰησοῦς: " Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην." 

Πλάτων (427 π.Χ.): "Ἡ δικαιοσύνη εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀγαθὸν γιὰ τὴν ἴδια τήν ψυχήν." 

Καὶ ὁ χρυσὸς κανών 

Ἰησοῦς: "Ὅλα ὅσα θέλετε νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, κάνετε καὶ σεὶς τὰ ἴδια σ΄αυτούς." 

Μάτθ.κεφ.7 §12 

Ἰσοκράτης (430 π.Χ.): "Μὴν κάνετε στοὺς ἄλλους ἐκεῖνα γιὰ τὰ ὁποῖα ἐσεῖς θυμώνετε ὅταν τὰ κάνουν οἱ ἄλλοι σὲ σᾶς." 

Βλέπουμε λοιπὸν ὅτι ὅλο τὸ ἠθικὸν δίδαγμα τοῦ Ἰησοῦ εἶναι ταυτισμένο μὲ τὸ ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν πνεῦμα. Καὶ ἐδῶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται ἀναφορὰ στοὺς ἱεροὺς Ἑλληνορθόδοξους Ναοὺς γιὰ τὸ ποῖοι 

πρωτοεῖπαν τὰ μεγάλα αὐτὰ ἠθικὰ διδάγματα. 

Βλέποντας λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἔρχονται πρὸς Αὐτόν, διαβλέπει ὅτι μόνον διὰ μέσου τοῦ Ἑλληνισμοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ διαδοθεῖ ἡ διδασκαλία Τοῦ –πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς ἔτσι συνέβη- καὶ εἶναι ὄντως 

μία τεράστια ἀναγνώριση τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος ἀπὸ Αὐτὸν τὸν ἴδιον τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου. 

Τί μεγαλεῖο ἀλήθεια καὶ τί ἀρετὴ στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου! 

Ὅταν λοιπὸν ὁ ἱδρυτὴς τῆς θρησκείας τῆς ἀγάπης ὁμιλεῖ ἔτσι γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες, ἐμεῖς τί ἄλλο μποροῦμε νὰ ποῦμε περισσότερον; 

Δύο χιλιάδες χρόνια τώρα μετὰ Χριστὸν τὰ λόγια τοῦ Ἰησοῦ περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ πρέπει νὰ γίνουν ὁ Φάρος ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήσει διὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ Θείου, 

ὥστε νὰ ἐκπληρώσουμε τὴν ἀποστολήν μας διὰ τῆς τελειοποιήσεως ὡς πνευματικῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς Γῆς. 

Ἠλίας Παπαδόπουλος 

Καθηγητὴς μουσικῆς 

Πάτραι – Πάσχα 2002 

Ι.Λ

ΛΑΡΙΣΑ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ