Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΗΜΑ «ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ»! ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ;

 Οἱ λέξεις μὲ τὸ χρόνο καὶ τὶς περιστάσεις χάνουν πολλὲς φορὲς τὴ σημασία τους. Τὸ "νεαρὸν ὕδωρ", δηλαδὴ τὸ φρέσκο νερὸ ἔγινε νερὸ καὶ ἄλλες πολλὲς λέξεις σημαίνουν σήμερα ἄλλα πράγματα ἀπὸ ὅτι σήμαιναν στὴν ἀρχή. Ἡ λέξη ἰδιώτης γιὰ παράδειγμα ἔγινε idiot στὰ ἀγγλικὰ καὶ σημαίνει βλάκας. 

Θὰ ἀσχοληθοῦμε, ἐν συντομίᾳ, μὲ μιὰ λέξη χρησιμοποιημένη κατὰ κόρον στὴν πολιτικὴ τὴ λέξη «Φασίστες» καὶ τὸν ὅρο «Φασισμός». Διαβάζουμε ἐπὶ τούτου τί γράφει σχετικὰ ὁ ἱστορικὸς Στάνλεϊ Πείν, ὁ ὁποῖος νὰ σημειωθεῖ εἶναι ἀριστερός. Ἀπὸ τὸ σχετικὸ βιβλίο τοῦ «Ἡ Ἱστορία τοῦ Φασισμοῦ», σελίδα 21: 

Στὰ τέλη τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα ὁ ὅρος ΦΑΣΙΣΜΟΣ παραμένει ἴσως ὁ πιὸ ἀσαφὴς ἀπὸ τοὺς σημαντικοὺς πολιτικοὺς ὅρους ... O ὅρος ἔχει χρησιμοποιηθεῖ περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους τοῦ παρὰ ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτές του, καὶ οἱ πρῶτοι ὑπῆρξαν ὑπεύθυνοι γιὰ τὴ γενίκευση τοῦ ἐπιθέτου σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο ἤδη ἀπὸ τὸ 1923. Ἡ λέξη φασίστας εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ πολυχρησιμοποιημένες ὑποτιμητικὲς πολιτικὲς ἐκφράσεις, καὶ συνήθως ὑποδηλώνει «τὸν βίαιο», «τὸν κτηνώδη», «τὸν καταπιεστικὸ» ἢ «τὸν δικτατορικό». Ἂν ὅμως φασισμὸς δὲν σημαίνει τίποτε περισσότερο ἀπ’ αὐτό, τότε τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα, γιὰ παράδειγμα, θὰ ἔπρεπε πιθανὸν νὰ ἐνταχθοῦν στὴν κατηγορία τῶν πιὸ φασιστικῶν καθεστώτων, ἀποστερῶντας ἔτσι τὴ λέξη ἀπὸ κάθε χρήσιμο προσδιορισμό. 

Εἶναι ξεκάθαρο λοιπὸν ὅτι γίνεται μία χρήση ἢ μᾶλλον κατάχρηση τοῦ ὅρου «Φασισμὸς» καὶ Φασίστας, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα. Ἐπίσης, πρέπει νὰ τονισθεῖ ὅτι καὶ διάφοροι ἀστοὶ ἢ καὶ «πατριῶτες» πολιτικοί, χρησιμοποιοῦν κατὰ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸν ὅρο ἀκολουθῶντας πιστὰ κατὰ τοῦτο τὴν προπαγάνδα τῆς ἀριστερᾶς. Μία προπαγάνδα ἡ ὁποία ἔχει τὶς ρίζες της στὶς ἀρχὲς ἀκόμη τοῦ 20ου αἰῶνα καὶ ταυτίζει τὸν Φασισμὸ μὲ κάθε τι «κακὸ» στὴν πολιτική, ἐξαγνίζοντας τὴν ἀριστερὰ καὶ τὸν αἱματοβαμμένο ἀντιφασισμό της. 

Ἡ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δὲν εἶναι Κίνημα «φασιστικό», ὄχι γιατί μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἔγκριση τῶν ἀντιφασιστῶν (αὐτὴ θὰ ἦταν κατὰ πολὺ προσβλητικότερη ἀπὸ τὸν ἴδιο τόν χαρακτηρισμὸ) ἀλλὰ λόγῳ Ἰδεολογικῆς ὡριμότητας. Ἡ θετικὴ πρωτοπορία τοῦ Φασισμοῦ ἐγγυεῖται στὸ γεγονὸς ὅτι ξεκίνησε ἕνα πανευρωπαϊκὸ ρεῦμα ἀντίθεσης στὸν καπιταλισμὸ ὑπὸ ἕνα μὴ Μαρξιστικὸ πρίσμα. Ὅμως δυστυχῶς, παρὰ τὶς προσπάθειες ἀξιόλογων στοχαστῶν τῆς ἐποχῆς, στὸ ἐπίκεντρο τοῦ δὲν τέθηκε τελικὰ τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Φυλή, ἀλλὰ τὸ κράτος. 

Ἔτσι, ἐξετάζοντας τὸ θέμα ἰδεολογικὰ διαπιστώνουμε ὅτι ὁ αὐθεντικὸς Φασισμὸς ὑπῆρξε, κυρίως, μία ἔκφανση Ἰταλικοῦ κρατισμοῦ, σχεδὸν ἀντιρατσιστική. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ δημοφιλὲς φασιστικὸ ἐμβατήριο Faccetta nera («Μαῦρο προσωπάκι») ποὺ καλεῖ ἕνα κορίτσι ἀπὸ τὴν Ἀβησσυνία τῆς Ἀφρικῆς νὰ ἐνταχθεῖ στοὺς μελανοχίτωνες κι ἔτσι «νὰ γίνει Ρωμαία». Ἐμεῖς, ὅμως, πιστεύουμε στὸ Ἔθνος, ὄχι στὸ ὁποιαδήποτε κράτος, ποὺ εἶναι πολλὲς φορὲς ἀντεθνικό. Ἔχουμε τὴν ὡριμότητα (τὴν ὁποία εὐτυχῶς ἀποκτοῦν πλέον καὶ οἱ Ἰταλοὶ) νὰ ἀναγνωρίζουμε τὴν ἀξία καὶ τῆς Φυλῆς καὶ δὲν θεωροῦμε ὅτι ἕνας Ἀφρικανὸς μπορεῖ νὰ γίνει ξαφνικὰ Ρωμαῖος, Ἕλληνας ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο, ἁπλᾶ ἐπειδὴ «τοῦ δόθηκε ἄλλος νόμος καὶ ἄλλος βασιλιᾶς». 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/07/07/13/171383/