Η ΔΥΣΩΔΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ "ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ" ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!

 Ἡ κάθαρση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος εἶναι ἕνα αὐτόχρημα ἀναγκαῖο ζητούμενο τῶν καιρῶν μας καὶ ἡ ἀστικὴ φιλελεύθερη Δημοκρατία εἶναι τόσο δυσώδης, πὸὺ δὲν ἐπιδέχεται «φτιασιδώματος» ἢ μεταρρύθμισης, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ γκρεμιστεῖ συθέμελα. Ὅμώς, πολιτικὴ «καριέρα» δὲν χτίζεις μόνο εὐαγγελιζόμενος τὴν τιμωρία τῶν προδοτῶν ἢ τὴν ἀναδιοργάνωση τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. 

Δίχως ἰδεολογία καὶ σαφεῖς, στέρεες πολιτικὲς θέσεις γιὰ τὸ φυλετικό/δημογραφικὸ ζήτημα, τὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν ἄμυνα, τὴν οἰκονομία, τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ κ.α., δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθεῖ καμία κοινωνικὴ ἢ κοινοβουλευτικὴ καταξίωση, πέρα ἀπὸ κάποια «πυροτεχνήματα», τὰ ὁποῖα μποροῦν ἁπλᾶ μόνο νὰ κάμψουν τὴν δυναμικὴ κάποιων δῆθεν «ἀντιπολιτευόμενων» κομμάτων μὲ πανομοιότυπη φρασεολογία. 

Ὅσὸ καὶ ἐὰν οἱ φιλελεύθεροι δημοσιολογοῦντες ἐπιμένουν νὰ ἰσχυρίζονται ὅμως τὸ ἀντίθετο, ΔΕΝ πέθαναν οἱ ἰδεολογίες, ΔΕΝ ἔχει ἔρθει τὸ τέλος τῆς μάχης τῶν Ἰδεῶν, καὶ ΔΕΝ εἶναι ὁ «ρεαλιστικὸς» μονόδρομος ἡ ἁπλῆ συστημικὴ διαχείριση: ἡ μεταμοντέρνα νεωτερικότητα, ὁ ἄθλιος καπιταλισμὸς καὶ ἡ «μετα–ανθρωπιστική» παγκοσμιοποίηση ἐπιβάλλουν ξεκάθαρες διαχωριστικὲς γρὰμμὲς καὶ ἀνάληψη κινηματικῶν πρωτοβουλιῶν, οἱ ὁποῖες θὰ διαμορφώσουν πὸλὺ πῖὸ σαφῆ καὶ ὁλοκληρωμένα σχήματα δημόσιας ὀργάνωσης καὶ πρακτικῆς, ἀπὸ τὰ παντελῶς ἀθῶα, πλὴν ὅμως ἀόριστα εὐχολόγια τύπου «νὰ εἴμαστε ὅλοι καλά». 

Ι.Λ 

ΛΑΡΙΣΑ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/04/17/170194/