Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ!

 Εἶχα τὴν Τιμὴ νὰ ἐπιλεγῶ στὴν ΣΕΑΠ ἀπὸ τὸν ἥρωα Παπαμελετίου γιὰ Δόκιμος στὰ ΛΟΚ τὸ 1978. Ὁ Λοχαγὸς Μπένος ποὺ σταμάτησε μὲ τὴν βολὴ τοῦ ΠΑΟ τοὺς Τούρκους στὸ ἀεροδρόμιο, σκοτώνοντας 12 μετὰ τὴν μεταπολίτευση μετετέθη δυσμενῶς σὲ μονάδα Πεζικοῦ στὸν Ἕβρο. Εἶχε τὸ "ἐλάττωμα" νὰ εἶναι ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ! Καὶ ὁ Ἥρωας Παπαμελετίου δὲν ἔγινε ποτὲ Στρατηγός... 

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος 

Τὴν ἑπόμενη μέρα τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στὴ Κύπρο, τὸ καθεστὼς ἀποφασίζει νὰ στείλει μία Μοῖρα Καταδρομῶν. Ὁ κλῆρος ἔπεσε στὴ Α’ Μοῖρα Καταδρομῶν ποὺ ἕδρευε στὸ Μάλεμε τῆς Κρήτης μὲ διοικητὴ τὸν Γιῶργο Παπαμελετίου. 

Ὁ Παπαμελετίου, σὲ συνέντευξη τοῦ ἔχει δηλώσει: «Ἀργὰ στὶς 21 Ἰουλίου ἐπικοινώνησε ὁ Διοικητὴς Καταδρομῶν μαζί μου καὶ μοῦ εἶπε ὅτι θὰ φύγουμε. Δὲν μοῦ ἔστειλαν εἰδικὸ σῆμα κρυπτογραφημένο ἢ μή, ἀλλὰ μὲ τὴν τηλεφωνικὴ αὐτὴ ἐπικοινωνία ὁ Διοικητὴς Καταδρομῶν προσπαθοῦσε νὰ μοῦ δώσει νὰ καταλάβω ὅτι δὲν πάω στὰ νησιὰ ἀλλὰ στὴν Κύπρο. Μὲ τὰ ἴδια μισόλογα, μοῦ εἶπε πὼς δὲν χρειάζεται νὰ πάρω πολλὰ πυρομαχικὰ καὶ οὔτε τὰ μεγάλα ὅπλα, ὅλμους κ.λπ. 

Ἀρχικῶς, ἐνημερώθηκαν οἱ ἀξιωματικοὶ γιὰ τὴν ἀποστολὴ καὶ στὴ συνέχεια οἱ καταδρομεῖς, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπῆρξε ἀνησυχία ἀλλὰ καὶ ἐνθουσιασμός. «Δὲν βρέθηκε οὔτε ἕνας ποὺ νὰ κάνει πίσω» εἶχε δηλώσει ὁ Θανάσης Ζαφειρίου ὁ ὁποῖος ἀπεβίωσε τὸ 2016 καὶ ἦταν ὁ μοναδικὸς ἐπιζὼν καταδρομέας ποὺ ἐπέβαινε στὸ Noratlas «Νίκη 4» ποὺ καταρρίφθηκε ἀπὸ φίλια πυρὰ στὸ ἀεροδρόμιο Λευκωσίας. Ὁ Γιῶργος Παπαμελετίου, ὅταν οἱ καταδρομεῖς ἐπιβιβάστηκαν στὰ λεωφορεῖα γιὰ νὰ μεταφερθοῦν στὸ ἀεροδρόμιο τῆς Σούδας τοὺς ἐνημέρωσε γιὰ τὴν ἀποστολὴ καὶ τοὺς εἶπε τί θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπόψη τους γιὰ τὶς πρῶτες ὧρες. Κανένας δὲν ἦταν σίγουρος γιὰ τὸ τί θὰ ἀντιμετώπιζαν, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε καμία ἀπολύτως πληροφορία γιὰ τὶς συνθῆκες ποὺ ἐπικρατοῦσαν στὴν Κύπρο. Ὁ τότε ὑπολοχαγὸς Σταῦρος Μπένος*, εἶχε δηλώσει πὼς «δὲν ὑπῆρχε κανένας καταδρομέας ποὺ νὰ ἔχει τὸν παραμικρὸ ἐνδοιασμό, ὅτι πᾶμε νὰ πολεμήσουμε σὲ ἑλληνικὸ ἔδαφος. Τὸ ὅ,τι τραγουδάγαμε μὲ δύναμη καὶ θέρμη μέσα στὸ λεωφορεῖο ποὺ μᾶς πήγαινε στὸ ἀεροδρόμιο καὶ ξεσηκώναμε τὶς γειτονιές, σημαίνει πὼς αὐτὸ ποὺ πηγαίναμε νὰ κάνουμε τὸ πιστεύαμε». 

Οἱ Κρητικοί, εἶχαν βγεῖ στοὺς δρόμους καὶ χειροκροτοῦσαν τοὺς καταδρομεῖς ποὺ ἔφευγαν γιὰ τὴν Κύπρο, γνωρίζοντας ὅτι κάποιοι ἐξ αὐτῶν ἦταν ἀμφίβολο ἂν θὰ ἐπέστρεφαν. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθεῖ ὅτι πέραν τῶν 318 ἀνδρῶν τῆς Α’ Μοίρας Καταδρομῶν στὴν ἐπιχείρηση, εἶχε ἀποφασιστεῖ νὰ λάβουν μέρος καὶ περίπου 50 Καταδρομεῖς τῆς Γ’ ΜΑΚ (Μοῖρα Ἀμφιβίων Καταδρομῶν) μὲ ἐπί κεφαλῆς τὸν τότε ὑπολοχαγὸ Νικόλαο Παπᾶ. 

Ἀκολούθησε ἡ ἐπιβίβαση τῶν καταδρομέων στὰ ἀεροσκάφη καὶ ἡ ἔναρξη τῶν πτήσεων αὐτοκτονίας. Ὅταν τὰ Noratlas ἔφτασαν στὴν Κύπρο ἔβλεπαν παντοῦ φωτιὲς ἀπὸ τὶς μάχες ποὺ βρισκόντουσαν σὲ ἐξέλιξη. Αὐτὸ βοήθησε καὶ τὰ πληρώματα νὰ προσανατολιστοῦν καλύτερα καὶ νὰ ἀρχίσουν τὴ κάθοδο τοὺς πρὸς τὸ ἀεροδρόμιο Λευκωσίας. Οἱ μόνες περιοχὲς ποὺ φωτίζονταν ἦταν οἱ βρετανικὲς βάσεις τοῦ Ἀκρωτηρίου καὶ τῆς Δεκέλειας καὶ αὐτὸ ἦταν σωτήριο γιὰ τοὺς κυβερνῆτες ποὺ τὶς χρησιμοποίησαν ὡς σημεῖα στήριξης γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ βροῦν τὸ ἀεροδρόμιο. 

Ὅπως θυμοῦνται οἱ καταδρομεῖς, μόλις ἔφτασαν πάνω ἀπὸ τὴ Λευκωσία ἄρχισαν νὰ δέχονται χιλιάδες σφαῖρες καὶ βλήματα ἀντιαεροπορικῶν. Οἱ καταδρομεῖς στέκονταν ὄρθιοι μέσα στὰ ἀεροπλάνα ὥστε νὰ ἐλαχιστοποιηθεῖ ὁ ὄγκος τους καὶ νὰ μειωθοῦν οἱ πιθανότητες νὰ χτυπηθοῦν. «Οἱ σφαῖρες ἔμπαιναν ἀπὸ κάτω καὶ διαπερνοῦσαν την ἄτρακτο» δήλωνε ἕνας ἀπὸ τοὺς καταδρομεῖς. «Εἴμαστε φορτωμένοι μὲ χειροβομβίδες καὶ ἐκρηκτικὰ καὶ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ τιναχθοῦμε ὅλοι στὸν ἀέρα». 

Ὅταν οἱ καταδρομεῖς βρέθηκαν στὸ ἀεροδρόμιο Λευκωσίας περίμεναν κάποιον νὰ τοὺς ἐνημερώσει γιὰ τὸ τί θὰ κάνουν ἀλλὰ δὲν βρῆκαν κανένα. Ὁ διοικητὴς τῆς Μοίρας Γ. Παπαμελετίου, δὲν γνώριζε κἂν τί εἶχε συμβεῖ μὲ τὰ Noratlas καὶ βεβαίως δὲν γνώριζε ποὺ βρίσκονται οἱ καταδρομεῖς τῆς Μοίρας του. «Δὲν ξέραμε. Δὲν ἀπογειώθηκαν; Πέσανε; Χάσανε τὴ κατεύθυνση τους; Δὲν ἤξερα τίποτα. Δὲν ἤξερα οὔτε πόσα ἀεροπλάνα ἦταν.». 

Μόλις ἡσύχασαν λίγο τὰ πράγματα ὁ Γιῶργος Παπαμελετίου καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Α’ Μοίρας Καταδρομῶν πῆγαν στὸ σημεῖο ποὺ εἶχε πέσει τὸ «Νίκη 4». Ὁ λοχαγὸς Κυριάκου θυμόταν: «Στὴ συνέχεια ἐγὼ μὲ τὸν Ντούβα (μετέπειτα ἀρχηγὸς ΓΕΣ) πήγαμε στὸν τόπο ποὺ εἶχε καταρριφθεῖ τὸ ἀεροπλάνο. Τὸ θέαμα ποὺ ἀντικρίσαμε ἦταν φοβερό. Ὅλοι, πλὴν τριῶν, ἦταν καμένοι. Ἀναγνώρισα τὸν συγκυβερνήτη Συμεωνίδη, ἀπὸ τὴ φόρμα τοῦ ὁποίου ἀφαιρέσαμε διάφορα προσωπικὰ ἀντικείμενα καὶ τὸ πιστόλι του, τὰ ὁποῖα δώσαμε στὸ ΓΕΕΦ, τὸν ΔΕΑ Τσαμκιράνη καὶ ἕναν τρίτο ποὺ δὲν τὸν θυμᾶμαι. Τὸ ἀεροπλάνο εἶχε αὐλακώσει τὸ ἔδαφος, περίπου 30 μέτρα, καὶ στὴ συνέχεια εἶχε πέσει σὲ μιὰ μικρὴ χαράδρα. Ὁ ἕνας κινητῆρας εἶχε ἀποκολληθεῖ καὶ εἶχε καρφωθεῖ ἀπέναντι». 

Θερμοπύλες τὸ ἀεροδρόμιο Ταγματάρχης Παπαμελετίου 

Ὅταν ὁ Γιῶργος Παπαμελετίου καὶ οἱ καταδρομεῖς του σταθεροποιήθηκαν κλήθηκαν νὰ ὑπερασπιστοῦν τὸ ἀεροδρόμιο Λευκωσίας γιὰ νὰ μὴν πέσει στὰ χέρια τῶν Τούρκων οἱ ὁποῖοι εἶχαν πλησιάσει στὰ 100 μέτρα. 

Ὁ Γιῶργος Παπαμελετίου σὲ συνέντευξη του, εἶχε περιγράψει τὶς δύσκολες ὧρες: «Ἐπιβιβάστηκα στὸ Landrover, ποὺ μοῦ εἶχαν διαθέσει, στὸ ὁποῖο εἶχα τοποθετήσει τὴ μεγάλη κεραία τοῦ ἀσυρμάτου, μὲ ὁδηγὸ ἕναν Κύπριο Ἀστυνομικό- τὸ μικρό του ὄνομα ἦταν Γιαννάκης- τὸν ὁδηγό, καὶ τὸν ἀσυρματιστή μου. Ὅπως πληροφορήθηκα ἀργότερα. Σὲ ἀπόσταση περίπου 200 μέτρων ἀπὸ τὴν πύλη τοῦ ἀεροδρομίου, δέχομαι μία ριπὴ ἀπὸ ἀριστερά, ἀπὸ τὸ μέρος ποὺ ἦταν τὰ οἰκήματα τῆς εἰρηνευτικῆς δύναμης τοῦ ΟΗΕ.
Αμέσως, διέταξα τὸν Κύπριο ὁδηγὸ νὰ σταματήσει, λέγοντας ‘βαλλόμεθα πηδᾶτε ἔξω’. Πήδησα πρῶτος καὶ ἀκολούθησαν καὶ οἱ ἄλλοι. Εἶμαι πλέον βέβαιος πὼς οἱ σφαῖρες ποὺ ρίχτηκαν ἐναντίον μου, ἦταν σφαῖρες τῶν 9 μιλιμὲτρ ἀπὸ μικρὸ αὐτόματο ὅπλο, καὶ ἐκτιμῶ πὼς αὐτὲς τὶς ἔριξαν οἱ δυνάμεις τοῦ ΟΗΕ, ποὺ ἦταν ἀριστερά μου, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι, ὅπως διαπίστωσα, ἦταν δεξιά μου, καὶ αὐτὸ γιὰ νὰ μᾶς προκαλέσουν σύγχυση, μόλις εἶδαν τὸ Landrover μὲ τὴν κεραία τοῦ ἀσυρμάτου ποὺ προεξεῖχε, διότι κατάλαβαν ὅτι στὸ ὄχημα αὐτὸ ἦταν ὁ ἐπί κεφαλῆς τῶν δυνάμεων ποὺ εἶδαν καὶ μπῆκαν μέσα στὸ ἀεροδρόμιο.
Εκτιμώ ὅτι, ἡ ἐπέμβαση τῶν δυνάμεων τοῦ ΟΗΕ αὐτὴ τὴν ὥρα ἔγινε γιὰ νὰ μὴν προλάβουμε νὰ ἀναπτύξουμε τὸν ὁπλισμό μας (πολυβόλα, ὀπλοπολυβόλα. ἀντιαρματικὰ κ.λπ.), διότι μόλις λίγο πρὶν εἶχαν φθάσει οἱ Λόχοι στὸ ἀεροδρόμιο, ὑποβοηθῶντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, τὶς δυνάμεις τῶν Τούρκων νὰ καταλάβουν τὸ ἀεροδρόμιο. 

Ἡ θέση ποὺ βρισκόταν ὁ Παπαμελετίου. καλυμμένος σὲ ἕνα ρεῖθρο μὲ βαθούλωμα δίπλα στὸ δρόμο, ἦταν μεταξὺ τοῦ Λόχου του Κιουτσούκη καὶ τῶν Τούρκων.
Οι καταδρομεῖς ποὺ ἦταν μέσα στὸ ἀεροδρόμιο, δὲν γνώριζαν ποιός ἦταν αὐτὸς μὲ τὸ Landrover, καὶ ἄρχισαν νὰ τὸν κτυποῦν καὶ ἐκεῖνοι, στὸ σημεῖο ποὺ βρισκόταν. Συνεχίζοντας ὁ Παπαμελετίου, εἶχε πεῖ: «Ἡ ὥρα πρέπει νὰ ἦταν περίπου 11:00. ὅταν ἄρχισε ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν πυρῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τραυματίσθηκε ὁ Κύπριος ὁδηγός μου Γιαννάκης στὴ μέση, κατὰ μῆκος τῆς σπονδυλικῆς στήλης, ἀπὸ σφαῖρα ποὺ ἐξοστρακίσθηκε, ἀλλὰ δὲν ἦταν σοβαρὴ ἡ κατάσταση του, ὅπως καὶ ὁ ἀγγελιοφόρος μου ὁ Σπύρος ποὺ εἶχε δεχθεῖ σφαῖρα στὸν ὦμο, καὶ αὐτὸς ἐλαφρά, καὶ ἐμένα μὲ εἶχαν χτυπήσει κάτι σκάγια, ποὺ διαπίστωσα τὴν ἄλλη ἡμέρα.
Αιφνιδιάστηκα ἀπὸ τὴν ἐξέλιξη αὐτή, διότι δὲν γνώριζα ὅτι οἱ Τοῦρκοι εἶχαν φθάσει τόσο κοντὰ στὸ ἀεροδρόμιο. 

Ὑπολοχαγὸς Μπένος 

Μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτά, ποὺ κράτησαν μιάμιση ὥρα περίπου ἐνεργοποιήθηκαν οἱ δυνάμεις τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, βγῆκαν ἀπὸ τὰ φυλάκια τους, ὕψωσαν λευκὲς σημαῖες καὶ διέταξαν ‘Παύσατε πῦρ’. Ἀπὸ τὴν ταράτσα ποὺ βρισκόταν ὁ Ὑπολοχαγὸς Μπένος, ὅπως πληροφορήθηκα ἐκ τῶν ὑστέρων, ἦταν καὶ ἕνας καταδρομέας ἀπὸ τὴν Πάτρα πολὺ καλὸς σκοπευτής. Αὐτὸς ὁ καταδρομέας εἶδε μιὰ ὁμάδα Τούρκων καὶ μὲ μία βολὴ ΠΑΟ σκότωσε 12, ὅταν τοὺς εἶδε νὰ τρέχουν γιὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν περιοχή. Ὅπως ἀποδείχθηκε μετὰ καὶ ἀπὸ σχετικὰ σήματα ποὺ ὑπεκλάπησαν ἀπὸ τὴν ΚΥΠ, ἦταν μία τούρκικη διλοχία 150 στρατιωτῶν, ποὺ εἶχε ὡς ἀποστολὴ νὰ καταλάβει τὸ ἀεροδρόμιο, πρὶν αὐτὸ παραδοθεῖ στὶς δυνάμεις τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἡ διλοχία αὐτὴ εἶχε καὶ 4 ἅρματα μάχης τὰ ὁποῖα ἦταν προσανατολισμένα πρὸς τὴν ΕΛΔΥΚ, προφανῶς γιὰ νὰ καλύπτει τὰ νῶτα της. 

Ὁ Γ. Παπαμελετίου, εἶχε γεννηθεῖ τὸ 1931 καὶ ἀποφοίτησε ἀπὸ τὴ Σχολὴ Εὐελπίδων τὸ 1954. Ὑπηρέτησε στὶς Δυνάμεις Καταδρομῶν ἐνῷ ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους Ἕλληνες ἀλεξιπτωτιστές. Ἡ πατρίδα τὸ 1983 ... τὸν «ἐπιβράβευσε» μὲ τὴν ἀποστρατεία του στὸν βαθμὸ τοῦ Ταξιάρχου, καθὼς ἔπρεπε νὰ ἀνελιχθοῦν ἄλλοι. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/07/24/07/171779/