ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ, ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

 Μὲ τὴν μελέτη τῆς Ἱστορίας καθίσταται ὁλότελα προφανὲς ὅτι, ὁ Πολεμιστὴς ὁ ὁποῖος θέτει σὲ κίνδυνο τὴν Ζωὴ καὶ τὴν Ἐλευθερία του γιὰ ἰδανικὰ μεγαλύτερα ἀπὸ τὴν δειλὴ μικροαστικὴ ἀντίληψη στὴν ὁποία ἔχουν γαλουχηθεῖ καὶ ἐκπαιδευτεῖ οἱ μᾶζες «ἀπὸ τηλεοράσεως», γιὰ κανένα λόγο δὲν ἀποτελεῖ τὸ ἰδανικὸ πρότυπο τῆς ἐποχῆς μας. Δὲν ἔχει κἂν θέση σ’ αὐτήν. Ἔχει ἕνα ἑδώλιο κατηγορουμένου ὅπου βρίσκεται δέσμιος καὶ βάλλεται : Εἶναι ἀφελῶς ρομαντικὸς ἢ ἀνόητος, εἶναι ἀθεράπευτα αἰθεροβάμων ἢ βαθιὰ ὀπισθοδρομικός, εἶναι ψυχοπαθητικὰ πολεμοχαρὴς ἢ ὁλότελα ἀνεδαφικός. 

Σὲ μιὰ χώρα ποὺ τελεῖ ὑπὸ ξένη κατοχὴ (ἡ ὁποία μάλιστα ἔχει γίνει ἰδιαιτέρως ἀπροκάλυπτη τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια τῶν κυβερνήσεων τῶν Μνημονίων καὶ τῆς ξένης κηδεμονίας, τῆς Τρόϊκας, τῶν Διεθνῶν τοκογλύφων καὶ τῶν ντόπιων σερβιτόρων τους), ἡ προδοσία σὲ βάρος τῆς Πατρίδας καὶ ἡ πρόθυμη ἀποδοχὴ τῆς σκλαβιᾶς εἶναι τὰ μόνα ἀποδεκτὰ «πολιτικὰ ὀρθὰ» πρότυπα, στὰ ὁποῖα τὸ Καθεστώς μας ἐπιβάλλει νὰ ὑποταχθοῦμε, ἀνάγοντάς τα μάλιστα σὲ μοναδικὲς λογικὲς λύσεις καὶ σὲ κριτήρια κατάλληλου «προοδευτισμοῦ». 

Ὁ κάποτε φανερὸς τυραννικὸς βασιλιᾶς, ὁ ἀπρόσιτος φεουδάρχης, ὁ βουλιμικὸς τσιφλικὰς ἢ ὁ πλουτοκράτης ἐργοστασιάρχης, ὅλοι οἱ ἀνάλγητοι ἐκμεταλλευτές, οἱ «κακοὶ» τῆς Ἱστορίας, πολὺ ἐπιτήδεια ἔχουν ἀλλάξει ἰδιότητα, ἐξακολουθοῦν ὅμως νὰ ἔχουν καὶ πρόσωπο καὶ ὄνομα. Ἡ διαφορὰ μὲ τὸ παρελθὸν εἶναι ὅτι, τώρα πλέον ὑπάρχουν περισσότεροι ἐντολοδότες, ἀφανεῖς διαχειριστὲς τῆς ἐξουσίας, οἱ ὁποῖοι δὲν φανερώνονται πουθενά, ἀλλὰ εἶναι «ἄχρωμα φαντάσματα». Σ΄αυτές τὶς σατανικὲς ὀντότητες ἔχουν πουλήσει τὴν μικρὴ καὶ δειλὴ ψυχή τους ὅλοι ὅσοι ἐντάσσονται στὸ «κόμμα τῶν πολιτικῶν κομμάτων», ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄθλιοι Δεξιοὶ κι Ἀριστεροί, ποὺ μᾶς καλοῦν νὰ ὑποταχθοῦμε, ἀπαιτῶντας νὰ γίνουμε σκλάβοι μέσα στὴν ἴδια μας τὴν Πατρίδα. 

Τὸ ἀντάλλαγμα: H ὑπόσχεση μιᾶς ὑλικῆς εὐμάρειας, ἡ ὁποία μάλιστα ὁλοένα καὶ ξεμακραίνει,ως τὸ βάθος τῶν 99 ἐτῶν γιὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ξεπουλήσει τὴν οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία τῆς χώρας. Γιὰ τὸν Ἕλληνα, -ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν ἀνάλογο ὑλιστικὰ ἀποχαυνωμένο σύγχρονο Εὐρωπαῖο-, δὲν ὑπάρχει πιὰ οὔτε ἐργοστάσιο, οὔτε κατάστημα, οὔτε ἐργαστήριο, οὔτε κἂν χωράφι ποὺ νὰ τοῦ ἀνήκει ἢ νὰ εἶναι ἐκεῖνος πρόθυμος νὰ ἱδρώσει γιὰ νὰ τὸ ἀποκτήσει. 

Εὐκταῖον ἀντικείμενο ἐργασιακοῦ μόχθου δὲν εἶναι πλέον ἡ ἀνεξαρτησία, τὸ χωράφι «μου», τὸ μαγαζί «μου», τὸ σπίτι «μου», ἀλλὰ ἡ ὑπαγωγὴ στὸν «ἐπενδυτὴ» καὶ στὴν πολυεθνική («Σ΄ευχαριστώ ὦ ἑταιρεία ! Ἐν ἀφθονίᾳ μου παρέχεις τ’ ἀγαθά !»). Εἶναι τὸ μεγάλο -δανεικό- σπίτι καὶ τὸ ἀστραφτερὸ αὐτοκίνητο ποὺ δὲν σοῦ ἀνήκουν, εἶναι τὰ «πανάκριβα» ροῦχα ποὺ δὲν σοῦ ἀνήκουν, γιατί ὅλα ἀγοράζονται μὲ «πλαστικὸ χρῆμα» καὶ βεβαίως μὲ τὴν ἔγκριση τῆς ἀνώτατης Τραπεζικῆς Ἀρχῆς. Μὲ ἄλλα λόγια, πρόκειται γιὰ μιὰ αὐτόβουλη ὑπαγορευμένη ὑπαγωγὴ στὴν δουλεία ὑπὸ τὸν ἀφέντη Μαμμωνᾶ, πρόκειται γιὰ μιὰ πλήρη διαστροφὴ κι ἕνα ὁλόπλευρο ἐκφυλισμὸ τοῦ τρόπου σκέψης πάνω στὸν ὁποῖο στηρίχθηκε ὁ κώδικας τῆς ἐργασίας καὶ ἡ ἠθικὴ τῶν Ἑλλήνων σὲ ὅλο τὸ βάθος τῆς Ἱστορίας μας. Εἶναι ἡ διαστροφὴ καὶ τελικὰ ὁ ἀφανισμὸς τοῦ Ὁμηρικοῦ προτύπου τῆς Αὐτάρκειας, τοῦ ὁράματος τῆς Τιμῆς καὶ τῆς Ἀξιοπρέπειας γιὰ τὸ ὁποῖο ἀγωνίζεται ἀνυποχώρητα ὁ Πολεμιστής – Παραγωγὸς προκειμένου νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸν κόσμο του. 

Ὁ σύγχρονος Ἕλληνας, ἀπολειφάδι τραγελαφικὸ τοῦ θαυμαστοῦ παρελθόντος, πρόθυμα συμφωνεῖ στὸν ἐξευτελισμὸ τῆς συναινετικῆς ὑποταγῆς, ἀποδεχόμενος νὰ δίνει στοὺς ἀόρατους δυνάστες του τὸ μισό του εἰσόδημα, μὲ φόρους ποὺ χρηματοδοτοῦν τὴν μαζικὴ ἐξόντωσή μας. 

Ὁ Ἕλληνας νιώθει πὼς ἔχει ὑποχρέωση στόν.... ξένο ἀφέντη του! Ἕναν ἀφέντη ποὺ εἶναι πιὸ μακρινὸς καὶ ἀπλησίαστος ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ σὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη χρονικὴ στιγμὴ τῆς Ἱστορίας, σήμερα ποὺ ζοῦμε στὴν μεταπολιτευτικὴ «πλέρια», Γ’ «ἑλληνικὴ» δημοκρατία. Σὲ αὐτὸν τὸν δεσπότη τῆς ζωῆς του ὁ μεταπολιτευτικὸς «νεοέλληνας» θαρρεῖ πὼς χρωστᾶ χάρη, ἐπειδὴ τὸν ἀφήνει νὰ ἔχει ἕνα «ἐλάχιστο ἐγγυημένο εἰσόδημα», ἴσα γιὰ νὰ μὴν πεθαίνει «τῆς πείνας», ἀλλὰ ὥστε νὰ ζεῖ γιὰ νὰ πληρώνει τὰ χαράτσια ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ Βρυξέλλες κι οἱ ντόπιοι συνεργάτες τους, νὰ φοράει ροῦχα ἀπὸ τὴν Κίνα, ν’ ἀγοράζει καὶ νὰ καταναλώνει ζωωδῶς προϊόντα εἰσαγωγῆς καὶ νὰ χαριεντίζεται μὲ βαρβαρικῆς ἐμπνεύσεως τραγούδια ἐμπρὸς ἀπὸ τηλεοράσεις .... εἰσαγωγῆς. 

Ὁ θλιβερὸς μεταπολιτευτικὸς «νεοέλληνας» ἀποδέχεται πρόθυμα πὼς τὸ κράτος-ἀκράτεια ἔχει κάθε δικαίωμα νὰ τοῦ ἐπιβάλλει φόρους δυσανάλογους πρὸς τὴν φοροδοτική του ἱκανότητα, ἀλλὰ ταυτόχρονα, νὰ τοῦ ἐπιβάλλει νὰ χρηματοδοτεῖ ἀναγκαστικὰ τὴν εἰσβολὴ ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀλλοφύλων, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν κάθε προνομίου στέγης, περιθάλψεως καὶ ἐπισιτισμοῦ, (προνόμια τὰ ὁποῖα ὁ μεταπολιτευτικὸς «νεοέλληνας» πληρώνει μὲ τοὺς συντριπτικοὺς φόρους του). Μαζὶ μὲ ὅλα αὐτὰ ὁ μεταπολιτευτικὸς «νεοέλληνας» ἐκπαιδεύεται συστηματικὰ νὰ ἐκχωρεῖ τὴν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία σὲ «φίλιες» καὶ «συμμαχικὲς» δυνάμεις, οἱ ὁποῖες ἐντείνουν τὴν δουλεία του, αὐτὸ δὲ νὰ τὸ θεωρεῖ ἕνα ζήτημα ἥσσονος σημασίας. 

Στὸ ξενόδουλο αὐτὸ θέατρο τοῦ παραλόγου χωρεῖ κάθε χυδαία κι ἀνιστόρητη ἀντεθνικὴ ὑπερβολὴ καὶ κάθε χοντροκομμένο κατάφωρο ψέμμα : Μέχρι κι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΚΚΕ, τοῦ πλέον καθεστωτικοῦ κόμματος στὴν βουλή, κάλεσε τοὺς πολῖτες σὲ μιά .... νέα Ὀκτωβριανὴ ἐπανάσταση (sic!). Δηλαδὴ ὁ ἀρχηγὸς τῶν σερβιτόρων, γυρεύει μιὰ ἐπανάσταση ἡ ὁποία εἶναι ἱστορικὰ ἀποδεδειγμένο πὼς ἀπαγορεύει τὸ δικαίωμα στὴν Γνώμη, φιμώνει καὶ στέλνει στὰ γκουλὰγκ τοὺς ἀντιφρονοῦντες ὅταν δὲν τοὺς ἐξοντώνει συνοπτικά ! Αὐτὴ εἶναι ἡ ... λαοφιλὴς Ἀριστερὰ μὲ τὸ «ἠθικὸ πλεονέκτημά» της, στὴν ὁποία ὑποκλίνονται οἱ ὀπαδοὶ τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ «τιμοῦν τοὺς ἀγῶνες της» οἱ «μπροστάρηδές της». 

Φεῦ! Στὴν θλιβερή, φθισικὴ καὶ ὑπερχρεωμένη τούτη χώρα, σ΄αυτήν τὴν ἀτελῆ ἀπομίμηση προτεκτοράτου μὲ τὰ «προκατασκευασμένα» ὄνειρα, πολλοὶ ὁμοεθνεῖς μας, (ἀκόμη καὶ κάποιοι Ἐθνικιστές), ἔχουν ἐναποθέσει τὴν πληροφόρηση καὶ τὴν ἐπικοινωνία τους .... στὸ «Διαδίκτυο». Οἱ «ἕλληνες ἐθνικιστές», ἐὰν κάποτε συνειδητοποίησαν τὸν Ἐθνικισμό, φαίνεται πὼς παθαίνουν παρατεταμένες διαλείψεις, ἀρεσκόμενοι μὲ πάθος στὴν ἀβαθῆ ἐντύπωση, στὴν πρώτη ματιά, στὴν πρώτη εἰκόνα καὶ στὰ «ρηχὰ» γενικευμένα συνθήματα. Χωρὶς νὰ ψάχνουν στὸ παρασκήνιο καὶ χωρὶς νὰ προσπαθοῦν νὰ ἑρμηνεύσουν κινήσεις καὶ καταστάσεις. Τὰ βίντεο τῶν «ταγῶν» τοῦ πατριωτισμοῦ μονοπωλοῦν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ πατριωτικοῦ (;) «χώρου», ἐνῷ οἱ προβολές τους στὸ youtube ἀποτυπώνουν τὰ ρεύματα τῆς ἀναμοχλευόμενης «ἐθνικοπατριωτικῆς» ἀκροδεξιᾶς. 

Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπικοινωνιακὸ παίγνιο σ’ αὐτήν την φαρσοχώρα, μὲ τὴν ψευδεπίφαση δημοκρατικότητας καὶ πλουραλισμοῦ, ὅπου μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ «δημοσίου συμφέροντος», κάθε πρόσωπο ἢ φορέας μπορεῖ νὰ αὐθαιρετεῖ, νὰ ἀποφασίζει ποιός θὰ μιλᾶ, ποιός θὰ ἔχει «ἐπικοινωνιακὸ διαβατήριο» καὶ τί θὰ διαγράφεται ἀπὸ τὴν καθημερινότητα. Μάλιστα μὲ πρῶτο διδάξαντα τὸ μεταπολιτευτικὸ κράτος τὸ ὁποῖο συστηματικὰ παραβίασε τὴν νομιμότητα, φιμώνοντας τὸ Ἐθνικιστικὸ Κίνημα μετὰ τὴν χαλκευμένη δίωξη τὸ 2013 καὶ ἀποκλείοντάς το ἀπὸ τὸν δημόσιο διάλογο. 

Πρέπει νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε : Ἐνῷ τὸ Κίνημα ἐβλήθη καὶ συνεχίζει νὰ βάλλεται ἀπὸ παντοῦ, ἡ «σοβαρὴ Χρυσῆ Αὐγή» (....ποὺ ἤθελε ὁ γνωστὸς Κὸς Μπάμπης Παπαδημητρίου) συγκροτεῖται μεθοδικὰ καὶ λεπτομεριειακὰ μπροστὰ στὰ μάτια μας. Ὑφαίνεται μὲ σπουδὴ μιὰ καινούργια ἀκροδεξιὰ κομματικὴ σέκτα, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετεῖ καὶ πάλι τοὺς πλουτοκράτες ὑποτακτικοὺς τῶν Διεθνῶν Ἐπικυριάρχων. Συνισταμένη ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ οὐδέποτε κήρυξαν πόλεμο στὴν ἀντεθνικὴ δεξιὰ καὶ στοὺς μητραλοῖες ἐκπροσώπους της. Ἀπὸ «πονηροὺς» ποὺ πάντα τριγυρνοῦσαν στοὺς ἀκροδεξιοὺς ὑπονόμους τοῦ κυβερνητικοῦ κομματισμοῦ, πάντα «διακρινόμενοι καὶ διακεκριμένοι» γιὰ τὸν ἀκατάπαυστο ἀήθη ἀριβισμό τους. 

Ἀριστοτέχνες τῆς ὀσφυοκαμψίας καὶ τῆς προσποίησης, ποὺ διατηροῦσαν πάντα ἐκλεκτικὲς ἐπαφὲς μὲ σημαίνοντες φανατικοὺς «ἀντιφασίστες». 

Ὑποτίθεται πὼς ἡ διασφάλιση τῆς ἐλευθερίας τοῦ Λόγου καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς Σκέψεως, εἶναι ἡ ἀναγκαία συνθήκη μιᾶς ἀνεξάρτητης Πολιτείας. Γιὰ τὸ Ἔθνος, ἡ Κοινωνικὴ Δικαιοσύνη καὶ ἡ ὑπεράσπιση τῆς Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας ἀποτελοῦν ἀντιστοίχως τὶς ἀναγκαῖες συνθῆκες διατήρησης τῆς ἴδιας τοῦ τῆς ὑπάρξεως. Στὶς ἀνισόρροπες καὶ καταθλιπτικὲς ἡμέρες μας καὶ στὶς ταραχώδεις χειρότερες ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν, ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ Ζωή μας θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν προάσπιση αὐτῶν τῶν συνθηκῶν. 

Ὁ Ἐθνικισμὸς ἔχει ἐπίσης τὴν δική του «ἀναγκαῖα» καὶ «ἱκανὴ» συνθήκη, εἶναι Ἐθνικισμὸς καὶ ὄχι ἀκροδεξιὸς ἐθνισμός – πατριωτισμός, ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝ ΑΝ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ («ὁμολογεῖ») ΚΑΙ ΔΡΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ(«πράττει»). Συνεπῶς γιὰ κανένα λόγο δὲν εἶναι Ἐθνικιστὴς καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι Ἐθνικιστής, ὅποιος δὲν τὸ δηλώνει καὶ δὲν λειτουργεῖ σύμφωνα μὲ τὶς ἀξιωματικές του παραδοχές. Ὅποιος δὲν τολμᾶ νὰ πεῖ οὔτε μιὰ λέξη ἐνάντια στὸν καπιταλισμό, στοὺς Διεθνεῖς Πλουτοκράτες καὶ στοὺς ντόπιους θαλαμηπόλους τοὺς τραπεζῖτες, ποὺ ἀφαίμαξαν τὸν Λαό μας, εἶναι ἁπλῶς ἕνας «ξύπνιος» «ἐθνικόφρονας», ἀμυνόμενος «περὶ πάρτης». Ὅταν ἀκοῦτε ἠχηρὲς φράσεις γενικόλογου «πατριωτισμοῦ» νὰ ἐπαναλαμβάνονται ἐπιτρεπτὲς καὶ ἀνενόχλητες, τότε εἶναι πλέον ἢ βέβαιο πὼς οἱ πομποί τους εἶναι ἱκανοὶ καὶ πετυχημένοι πρωταγωνιστὲς (ἢ ρολίστες) τοῦ μεταπολιτευτικοῦ πολιτικοῦ θιάσου, ἀλλὰ ὄχι Ἐπαναστάτες Ἐθνικιστές. 

Εἶναι σαφές, καὶ θὰ γίνεται ὁλοένα πιὸ ξεκάθαρο, πὼς ἡ ἑπόμενη Ἐθνικὴ Ἐπανάσταση θὰ γίνει γι΄ αὐτὰ τὰ βασικὰ καὶ θεμελιώδη, τὰ ὁποῖα ὁ σύγχρονος μεταπολιτευτικὸς «νεοέλληνας» μαζάνθρωπος ἔμαθε νὰ ἀπεμπολεῖ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ. Κι αὐτὰ τὰ βασικὰ καὶ θεμελιώδη εὐτυχῶς δὲν μποροῦν νὰ τὰ διαχειριστοῦν πρόσωπα, φορεῖς καὶ κόμματα ποὺ συνήθως διαφεντεύουν τὸν λεγόμενο «ἐθνικιστικὸ χῶρο» πρὸς ὄφελος τῶν πρεσβειῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν πρεσβειῶν. 

Γι’ αὐτά, θὰ χρειαστεῖ σύντομα νὰ ἐπαναστατήσει ἂν θέλει νὰ ζήσει. Καὶ γιὰ νὰ ζήσει, θὰ πρέπει νὰ γίνει ξανὰ Πολεμιστής. Τὸ δίλημμα εἶναι ἀπόλυτα ξεκάθαρο : Ἐπιλέγει κάποιος νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν ἐπικίνδυνη ζοφερὴ πολιτικὴ πραγματικότητα ἢ ἀκολουθεῖ σκηνοθετημένους «Σωτῆρες» ποὺ θὰ τὸν διατηρήσουν σὲ λαθροβίωση στὸν ψεύτικο κόσμο τῶν Ἐπικυριάρχων; 

Ἡ ἀπάντηση, σύμφωνα μὲ τὸν ἀρχέγονο Ἰνδοευρωπαϊκό – Ἑλληνικὸ τρόπο, εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὅπως ἡ θεία ἀποκάλυψη, ἡ θρησκευτικὴ ἐπιλογή : Ἐλεύθερη καὶ Προσωπική! Γιὰ τοῦτο τὸ Ἄτομο πρέπει νὰ ἀποκτήσει Πρόσωπο. Ὅπως ὁ λίθος κρινόμενος καὶ σχηματοποιούμενος ἀπὸ τὴν βάσανο τῆς «παιδείας» (παιδεύω = ταλαιπωρῶ) ἀπὸ τὴν σμίλη, μὲ τὴν διαδικασία τῆς «μόρφωσης» ἀποκτᾶ Μορφὴ καὶ Πρόσωπο. 

Ε.Δ. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2020/06/18/13/138785/