ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ: MONO ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ! ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;

 Μιὰ ἀπὸ τὶς σπάνιες (ἴσως καὶ ἡ μοναδικὴ ἐκτενὴς συνέντευξη μέσα ἀπὸ τὶς φυλακὲς Κορυδαλλοῦ) τοῦ ἀνώτερου ἀξιωματικοῦ τῆς «Ἐπαναστάσεως» ποὺ ἔδεσε τοὺς πολιτικοὺς τὸ ξημέρωμα τῆς 21ης Ἀπριλίου, Νικόλαου Ντερτιλή, δημοσιεύτηκε πρὸ δεκατριῶν ἐτῶν σὲ γνωστὴ ἐφημερίδα τῆς λεγόμενης «λαϊκῆς δεξιᾶς». Στὴν χειμαρρώδη ἐξομολόγηση ποὺ εἶχε κάνει ὁ Ντερτιλής, μιλοῦσε μὲ πολὺ σκληρὰ λόγια κατὰ τοῦ καθεστῶτος καὶ διατράνωνε μὲ μνημειώδη τρόπο τὴν στρατιωτικὴ ὑπόσχεση τιμῆς νὰ «τοῦ καρφώσουν τὸ ἀποφυλακιστήριο πάνω στὸ φέρετρο». Ὅπως ἔδειξαν οἱ ἐξελίξεις, ὁ στρατηγὸς τοῦ πραξικοπήματος φάνηκε συνεπὴς σὲ ὅσα εἶχε δημόσια ὁρκιστεῖ. 

Παρατίθεται μέρος τῆς μεγάλης σὲ ἔκταση συνέντευξης, μὲ τὶς ἐρωταπαντήσεις, χωρὶς περικοπές: 

Κατηγορηθήκατε γιὰ ἕναν φόνο (γιὰ τὴ δολοφονία τοῦ φοιτητῆ Μυρογιάννη). Γιὰ ἕναν φόνο ὁ ὁποῖος ἔγινε στὸ Πολυτεχνεῖο τὸ 1973. Ἔτσι δὲν εἶναι; 

Κακοπαιγμένη θεατρικὴ παράσταση μὲ ἕναν μάρτυρα, μόνον, τραβηγμένη ἀπὸ τὰ μαλλιά. 

Ποιό ἦταν τὸ κατηγορητήριο; 

Τὸ κατηγορητήριο ἦταν γιὰ αὐτὸ ποὺ λὲς ἐσύ. Λοιπόν, ἐδῶ ὁ πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου ἐλέγετο κ. Κουσουλός. Ὅπως εἶπε γιὰ τὰ γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου, ὁ Ντερτιλής, ἀθῶος. Ὅταν λοιπὸν αὐτοὶ τὸ ἀκούσανε αὐτό, βγάλανε τὸ ἄλλο. Ἀρχικῶς, εἶχαν βγάλει γιὰ ἕναν ἄλλον τὸν ὁποῖο βρῆκε ὁ πατέρας του τὸν ἔνοχο καὶ τὸ βουλώσανε. Κατόπιν αὐτοῦ, αὐτοὶ τί θέλανε; Ἐπειδὴ ἐγώ, τὴ νύχτα 20 πρὸς 21, μ’ ἀκοῦς; 

Βεβαίως σᾶς ἀκούω. 

Ἔκανα τὴν ἐπιχείρηση καταλήψεως τῶν Ἀθηνῶν, χωρὶς ἄλλες δυνάμεις. Χωρὶς τὰ ἅρματα τοῦ Παττακοῦ, τὰ τεθωρακισμένα τὰ δικά μου ἦταν, ὄχι τεθωρακισμένα, ἦταν τὰ τεθωρακισμένα ὀχήματα μεταφορᾶς προσωπικοῦ. Ἔ, αὐτὸ δὲν μοῦ τὸ συγχωρούσανε. Ἔπρεπε νὰ μὲ χώσουν μέσα. Οἱ πολιτικοὶ ἔχασαν τὴν κουτάλα. Προσπαθοῦσαν μὲ τὸν χειρότερο τρόπο καὶ βρῆκαν αὐτόν. Τὸ τί κάνουν καὶ μεταξύ τους, τὸ βλέπετε. Θέλει φιλοσοφία νὰ καταλάβετε τὰς μεθόδους τους; Ἐγώ, ὅταν πῆρα τὴν ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Παπαδόπουλο, ἔκανα ἀναγνωρίσεις τὴ νύχτα, μὲ τὰ πολιτικὰ δηλαδή, γιὰ τοὺς στόχους ποὺ εἶχα καὶ κατήρτισα πλῆρες σχέδιο. Τὴ μονάδα τὴν εἶχα ἐκπαιδεύσει ὁ ἴδιος ἐπιμελῶς, οἱ στρατιῶτες ἦταν ἀφοσιωμένοι σὲ μένα καὶ οἱ στρατιωτικοί. Ἐγὼ δὲν εἶχα μυήσει κανέναν καὶ ἁπλῶς ἠρκέστην νὰ δώσω τὴν ἐντολή. Ἐπροσέβαλα τοὺς στόχους, ταυτοχρόνως ὅλους, δὲν μποροῦσε ὁ ἕνας νὰ βοηθήσει τὸν ἄλλον, ἄλλους ἀφόπλισα, ἄλλους ὄχι. Ἀφοῦ παρεδόθησαν καὶ μετά, ὅσους ἐχρειαζόμουν, τοὺς ἔθεσα ὑπὸ τὰς διαταγάς μου, κυρίως τὶς ἀστυνομικὲς δυνάμεις γιὰ νὰ ἔχουν τὰ δρομολόγια ἀνοιχτά, νὰ κινοῦμαι καὶ σὲ ἄλλα σημεῖα, γιατί εἶχα τὴν Ἀττικὴ ὁλόκληρη μετά. Αὐτοὶ ἐδῶ, σκυλιάσανε βέβαια. Ἑπομένως, νὰ πεθάνει ὁ Ντερτιλής, νὰ γίνει ἀέριο. Κατὰ τὸν χειρότερο τρόπο. Ἀλλὰ τοὺς φτύνω, ὅπως εἶδες, καὶ τοὺς περιφρονῶ. Τοὺς ἔχω γραμμένους κάτω ἀπὸ τὶς μπότες μου τὶς παλιές. 

Ἐννοεῖτε τὴν τωρινὴ πολιτικὴ κατάσταση; 

Τὴν τωρινή... ἐγὼ δήλωσα τὸ ἑξῆς. Ἀπὸ τὸ 1974, τὸ δήλωσα ἐγγράφως, μέχρι σήμερα, ὅλες οἱ κυβερνήσεις ποὺ σχηματίστηκαν εἶναι παράνομες καὶ δὲν δέχομαι τὶς ἀποφάσεις τους. 

Ἐὰν σᾶς δινόταν ὅπως τότε ἡ εὐκαιρία, ἡ στρατιωτικὴ δυνατότητα νὰ ἐπιχειρούσατε κάτι ἀντίστοιχο, ὅπως εἰπώθηκε τότε, γιατί ἐσεῖς πήρατε μιὰ διαταγὴ καὶ τὴν ἐκτελέσατε στὸ ἀκέραιο. Θὰ τὸ ξανακάνατε ὑπὸ τὶς τότε συνθῆκες; 

Χίλιες φορὲς περισσότερο. Μά, ἐγὼ δὲν εἶμαι ὀπαδὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας. Καθόλου. Τὰ πολιτικὰ κόμματα τὰ θεωρῶ καταστροφὴ τῆς πατρίδος, ἀφοῦ συνεκροτήθησαν. Οἱ Ἕλληνες δὲν διοικοῦνται μὲ αὐτὲς τὶς φαυλότητες. Τὰ κόμματα δὲν ἔχουν ἄλλον σκοπό, παρὰ πῶς θὰ πάρει τὴν καρέκλα ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον. Τὰ ἄλλα δὲν τοὺς ἐνδιαφέρουν, παιδί μου. Ἡ κουτάλα τοὺς ἐνδιαφέρει. Κατάλαβες; Τὸ δημόσιο χρῆμα. 

Τί σκέφτεστε νὰ κάνετε, στρατηγέ; Ἀπ’ ὅ,τι ξέρω, ἐσεῖς δὲν ὑπάρχει περίπτωση οὔτε μία στὸ ἑκατομμύριο νὰ ὑποβάλετε μιὰ αἴτηση χάριτος. 

Ἐγὼ νὰ ὑποβάλω χάρη; Καλύτερα νὰ πεθάνω 151 φορές. Αὐτοὶ θὰ δώσουν χάρη σὲ μένα; Τί λές, κύριε Χίο; Τί λές, παιδί μου; 

Ξέρω ὅτι εἶναι θέση ζωῆς αὐτό. 

Μὰ ἐγὼ μένω στὴ φυλακὴ γιὰ μιὰ τιμή. Ἐγὼ τὰ σέβομαι τὰ γαλόνια μου. Δὲν εἶναι μόνο αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ σὲ ὅλη τὴν ἱστορία μου. Σὲ ὅλη τὴν ἱστορία μου εἶναι αὐτό. Στὸν πόλεμο καὶ στὴν εἰρήνη. Ἀλλά, ἄκουσε κύριε Χίο. Ἕνα πρᾶγμα θὰ σοῦ πῶ. Σοῦ εἶπα, δὲν εἶμαι πολιτικός, στρατιώτης παλαιὸς εἶμαι. Ὑπάρχει διαφορά, νὰ τὸ προσέξετε αὐτό. Τὰ γαλόνια μας ἐμεῖς τὰ σεβόμεθα. 

Μετανιώσατε γιὰ τίποτα στὴ ζωή σας, στρατηγέ; 

Ποτὲ καὶ σὲ καμία περίπτωση. Οὔτε λογοδοτῶ σὲ κανέναν οὔτε μετάνιωσα γιὰ τὶς πράξεις μου καί, τὸ σπουδαιότερο, δὲν ζητάω ἀπὸ κανέναν συγγνώμη. Ἀγαπῶ τοὺς φίλους ὅταν εἶναι πραγματικοὶ φίλοι καὶ συμπαρατάσσομαι μὲ αὐτοὺς σὲ μιὰ περιπέτεια ὁποιαδήποτε. 

Φίλους πολιτικοὺς ἔχετε; 

Ἐγώ; Φίλους πολιτικούς; Πᾶς ὅστις εἶναι πολιτικὸς ἢ ἀκόμα καὶ πολιτευόμενος, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι φίλος δικός μου. 

Συμπεριφερθήκατε ποτὲ βίαια ἢ ἄσχημα; 

Ἄκουσε. Σοῦ εἶπα καὶ πάλι. Γιὰ τὰ πεπραγμένα ἄλλων δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος, ἀλλὰ δὲν τὸ πιστεύω αὐτό, ὅτι τὸ καθεστὼς τὸ ἔκανε τὴ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ Παπαδόπουλος ἄδειαζε συνέχεια μὲ ἀμνηστία τὶς φυλακὲς καὶ ἐπιπλέον ἔβγαζε ἔξω τὸν Παναγούλη. Καὶ τὸν Παναγούλη δὲν τὸν ἔκλεισαν φυλακὴ ποὺ ἦταν ἔφεδρος ἀξιωματικὸς καὶ ὁ Παπαδόπουλος δὲν τὸν ἄφησε νὰ μπεῖ μέσα, τὸν ἔβγαλε μὲ ἀμνηστία. Καὶ μὲ εἰδικὴ διατύπωση τοῦ διατάγματος, νὰ μὴν προσβάλει τὴν προσωπικότητά του. Ὁ Παπαδόπουλος ἦταν ἀρχιεπίσκοπος, δὲν ἦταν δικτάτορας. 

Ἄρα, ἐλπίζετε σὲ τί, ἐὰν μοῦ τὸ ἐπιτρέπετε; 

Ἡ δική μου ἀποστολὴ εἶναι ἡ ἑξῆς. Νὰ πεθάνω ὡς στρατιώτης. Καὶ αὐτὸ θὰ πεῖ ὅτι πρέπει νὰ πεθάνω στὴ φυλακή. Διότι, συγγνώμη, διότι ἐὰν ἐγὼ ὑπογράψω χαρτὶ γιὰ τὴ χάρη, εἶναι σὰν νὰ ζητάω συγγνώμη. Καὶ ἐγὼ συγγνώμη δὲν ζητάω. Τὸ κατάλαβες; Τὸ ἀποφυλακιστήριό μου θὰ μοῦ τὸ καρφώσουν πάνω στὸ φέρετρο. Τὸ κατάλαβες; 

Μάλιστα 

Ἔτσι μπράβο. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/05/10/08/170149/