ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ!

 Ποιά εἶναι ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα στὸ ὁδικὸ δίκτυο καὶ στὸν σιδηρόδρομο; Ἡ ἀπάντηση εἶναι πολὺ ἁπλῆ: ὁ σιδηρόδρομος εἶναι μέσο ποὺ πραγματικὰ ἀναπτύσσει μιὰ χώρα τεχνικὰ καὶ βιομηχανικά. Εἶναι ἕνα μέσο ποὺ μεταφέρει ὗλες καὶ προϊόντα, ἐργατικὸ δυναμικό, γρήγορα ,παραγωγικὰ καὶ ξεκούραστα, ὥστε ἡ χώρα νὰ εἰσέρχεται σὲ πραγματικὰ ἀναπτυξιακοὺς ρυθμούς. Ἐπίσης εἶναι ἕνα μέσο ποὺ γνωρίζει τὸ περιβάλλον καὶ προάγει τὴν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὸν τόπο τους, καθὼς εἶναι καὶ ἐπιβατικὸ μέσο. 

Βάσει σχεδίου, ἡ Ἑλλὰς ὄχι μόνο δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναπτυχθεῖ μὲ βάση τὸν ἀέρα της, τὴν γῆ της καὶ τὴν θάλασσά της, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἀναπτυχθεῖ μόνο ὁδικὰ ἀπὸ τὶς περισσότερο ἀκίνδυνες παραγωγικά, ἀλλὰ «προσοδοφόρες» γιὰ «κάποιους», ὁδικὲς συγκοινωνίες. Διότι ἀντίθετα, τὸ ὁδικὸ δίκτυο εἶναι περισσότερο μέσο ἐμπορικῆς ἀνάπτυξης, μονόπλευρης χάραξης δρόμων μεταφορᾶς ἀνθρώπων, καὶ καμία χώρα δὲν μπορεῖ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἔχοντας μόνο ὁδικὸ δίκτυο (καὶ μάλιστα οὔτε κἂν ἱκανοποιητικὰ λειτουργικὸ σὲ ὁλόκληρη τὴν περιφέρεια, ἀλλὰ μόνο στὸν ἄξονα Ἀθήνας – Θεσσαλονίκης). Ἡ χώρα ἔπρεπε νὰ μείνει ἀνεκμετάλλευτη, σταδιακὰ νὰ πουληθεῖ σὲ ξένους, ἄρα δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναπτύξει πλῆρες σιδηροδρομικὸ δίκτυο καὶ ἀκτοπλοϊκὲς συγκοινωνίες (π.χ. τρένα θαλασσῶν), διότι αὐτὸ θὰ σήμαινε ἀνάπτυξη βιομηχανικὴ καὶ τεχνολογική, ἀλλὰ καὶ πρωτεύουσα θέση στὰ Βαλκάνια καὶ στὴν Εὐρώπη. Πίσω ἀπὸ τὴν ἀπαξίωση τοῦ σιδηρόδρομου κρύβεται ἡ προσπάθεια στάσιμης ὑπανάπτυξης τῆς Πατρίδος καὶ ἡ προσπάθεια μιᾶς ἁπλῆς ὁδικῆς ἀνάπτυξης, ἡ ὁποία θὰ συνεπάγεται μιὰ ἁπλῆ ψυχαγωγικὴ χαρὰ γιὰ τὸν Ἕλληνα καὶ τὸ αὐτοκίνητό του. 

Θὰ σήμαινε ὅμως καὶ κάποιες προσόδους παραπάνω γιὰ τοὺς μεγαλοεργολάβους τῶν διοδίων: ἀθροιστικά, τὸ ὁδικὸ δίκτυο εἶναι πολλαπλάσια χιλιόμετρα μεγαλύτερο ἀπὸ τὸ σιδηροδρομικὸ δίκτυο. Ὅπως προκύπτει ἀπὸ παλιὰ μελέτη τοῦ καθηγητῆ τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης Προφυλλίδη, ἡ μεταφορὰ ἑνὸς ἐπιβάτη ὁδικῶς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα πρὸς τὴ Θεσσαλονίκη ἐπιβάρυνε ὅλους μας (σὲ τιμὲς 1998) μὲ 5.071 δραχμές, ἐνῷ ἡ ἐπιβάρυνση θὰ ἦταν μόνο 1.249 δραχμές, ἐὰν ἡ ὅλη μετακίνηση γινόταν μὲ τὸν σιδηρόδρομο. H ὑπόθεση τοῦ ΟΣΕ ἀντιμετωπίζεται μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστε σὲ πολλὰ νὰ θυμίζει τὴν περίπτωση τοῦ παγόβουνου. Κατὰ καιροὺς ἀποκαλύπτονται πράγματα καὶ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν κορυφὴ μόνο τῆς ἀλήθειας, προκειμένου καὶ αὐτὸ τὸ θέμα νὰ τελειώσει καὶ νὰ περάσει χωρὶς ἡ ἀλήθεια νὰ ἀποκαλυφθεῖ στὴν ὁλότητά της. 

Ὁ ΟΣΕ ἱδρύθηκε τὸ 1971 (νόμος 674/1970). Ἀποτέλεσε τὴν ἕνωση τριῶν θυγατρικῶν ἑταιρειῶν: ΕΡΓΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ καὶ ΓΑΙΑΟΣΕ. Ἡ Ἑλλὰς εἶχε πολλὰ ὀφέλη νὰ ἀποκομίσει ἀπὸ ἕναν ὑγιῆ, ἀποδοτικὸ καὶ χρήσιμο σιδηρόδρομο, τόσο στὸν τομέα τῶν μεταφορῶν ἐπιβατῶν, ὅσο καὶ σὲ αὐτὸν τῆς μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων. Ὁ σιδηρόδρομος εἶναι γενικὰ ἕνα ἀσφαλὲς καὶ γρήγορο μέσο. Ἐξάλλου, εἶναι αὐτὸς ἐπάνω στὸν ὁποῖον ἡ βιομηχανικὴ ἐπανάσταση στήριξε τὴ ραγδαία ἐξέλιξή της. Φαίνεται ὅμως ὅτι στὸ μυαλὸ τῶν ἑλλαδικῶν κυβερνήσεων, ὁ σιδηρόδρομος εἶχε δευτερεύοντα ρόλο, καίτοι ἡ ὑγιὴς ἀνάπτυξή του καὶ ἡ ἀποδοτικότητά του θὰ μποροῦσαν νὰ βοηθήσουν σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη τῆς χώρας. Ἤδη πολλὰ χρόνια πρὶν τὸ τραγικό, πολύνεκρο ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν, ἡ διαφθορὰ ἦταν ἔκδηλη: τὸ καλοκαίρι τοῦ 2008 γιὰ παράδειγμα, ἀποκαλύφθηκε κύκλωμα λαθρεμπορίας ποὺ προμήθευε λαθραῖα καὶ κρυφὰ βαγόνια στὶς ἐμπορικὲς ἁμαξοστοιχίες. Τὸ γεγονὸς ἀποκαλύφθηκε ὅταν συγκρούσθηκε ἐμπορικὴ καὶ ἐπιβατικὴ ἁμαξοστοιχία τὸ καλοκαίρι (14 Ἰουλίου) τοῦ ἰδίου ἔτους, καὶ διαπιστώθηκε ὅτι τὰ 14 ἀπὸ τὰ 34 βαγόνια τῆς ἐμπορικῆς ἁμαξοστοιχίας δὲν συνοδεύονταν ἀπὸ τὰ ἀπαραίτητα ἔγγραφα. 

Ἕνας ὑγιὴς σιδηρόδρομος θὰ προσέφερε περισσότερη ἀσφάλεια στὶς μετακινήσεις. Θὰ προσέφερε μιὰ ἄλλη λύση πέρα ἀπὸ τὸ σύνηθες ὁδικὸ δίκτυο, τὸ ὁποῖο μάλιστα θὰ προσέφερε καὶ ἀπόλαυση τοῦ μαγικοῦ Ἑλληνικοῦ τοπίου. Οἱ ἑλληνόφωνοι πολιτικάντηδες ὅμως, ἐξύφαναν σχέδιο διάλυσης καὶ τελικῆς κατάρρευσης τοῦ σιδηρόδρομου, διότι δὲν θέλησαν νὰ ἀναπτύξουν συμμετρικὰ καὶ ὁλικὰ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μονόπλευρα, καὶ μόνο διὰ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει καὶ μὲ τὶς θαλάσσιες συγκοινωνίες ποὺ ἔχουν ἐπίσης ἀπαξιωθεῖ (πλὴν Κυκλάδων ἴσως). Οἱ ἄγονες γραμμές, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ὁποίων οἱ «φιλεύσπλαχνοι εὐεργέτες» ἐφοπλιστὲς εἰσπράττουν παχυλὲς κρατικὲς ἐπιδοτήσεις, εἶναι μιὰ πραγματικότητα, ὅπως ἐπίσης ὅτι καὶ πολλὰ ἀκριτικὰ νησιὰ ἔχουν χαμηλὴ προσβασιμότητα. 

Τὰ ἐγκαταλελειμμένα καὶ ἀποδομημένα τρένα, καθὼς καὶ οἱ δῆθεν... «καταπληκτικὲς» ὑπηρεσίες ποὺ τὸ ἰταλικὸ μονοπώλιο αὐτῶν προσφέρει στὸν λαό μας, εἶναι ἄλλο ἕνα κομμάτι τῆς εὐρύτερης, μεγάλης εἰκόνας: Ἡ χώρα μας εἶναι ἀποικία χρέους. Μὲ τὰ εὐρωμνημόνια, ξεπουλήθηκε ὁριστικὰ στοὺς ξένους δυνάστες γιὰ ὁλόκληρο τὸν 21ο αἰῶνα. Ὡς ἐκ τούτου, δὲν μποροῦμε οὐσιαστικὰ νὰ μιλᾶμε γιὰ ἀνεξάρτητη Ἑλληνικὴ ἀνάπτυξη ἄνευ ἀποτίναξης αὐτῶν τῶν δεσμῶν. Τὸ δυτικόπληκτο προτεκτορᾶτο στὸ ὁποῖο ζοῦμε, εἶναι ὑποδουλωμένο στὸ ἀγγλοεβραϊκὸ τραπεζικὸ κεφάλαιο ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1820(!). Πὼς θὰ μποροῦσαν νὰ «γλιτώσουν» οἱ συγκοινωνίες καὶ νὰ ἀποτελέσουν τὴν φωτεινὴ ἐξαίρεση ἑνὸς θλιβεροῦ κανόνα; Δὲν γίνεται. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/08/28/16/172406/