ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ! ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝ!

 «Τὸ ἴδιο τὸ Ἔθνος εἶναι μία ποίηση. Ὅλα αὐτὰ μπορεῖ νὰ νικηθοῦν ἀπὸ τὸν ἀπατηλὸ φιλελευθερισμό, ἀπὸ τὸν ἀγγλοσαξωνικὸ καπιταλισμό, ἀλλὰ δὲν θὰ πεθάνουν» (Robert Brasillach, Γράμμα σ’ ἕναν νέο τῆς κλάσεως τοῦ ’40) 

Ὅ,τι εἴδαμε νὰ συντελεῖται μὲ ἀφορμὴ τὴν εἴσοδο τοῦ κόσμου στὸ συμβολικὸ ἔτος 2000 ἔχει προετοιμαστεῖ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια. Μία προσεκτικὴ ἀνάγνωση τῶν «Πρωτοκόλλων τῶν Σοφῶν της Σιῶν», ποὺ ἐγράφησαν πρὶν ἑκατὸ ὁλόκληρα χρόνια, ἀλλὰ καὶ τὰ ὅσα διεκήρυξαν σχετικὰ πρόσφατα οἱ ψευδοπροφῆτες τῆς «Νέας Ἐποχῆς» Φουκουγιάμα, Τσόμσκι, Χομσμπάουμ, Λεβὶ κλπ., μποροῦν νὰ σᾶς πείσουν γι’ αὐτό. Ὅλοι αὐτοί μας μίλησαν γιὰ τὸ τέλος τῆς ἱστορίας, γιὰ τὸ τέλος τῶν ἰδεολογιῶν καὶ ἤδη εἰσήλθαμε (φαινομενικὰ τοὐλάχιστον) σὲ ἕναν κόσμο χωρὶς ὁράματα, χωρὶς μέλλον, χωρὶς πόθους ὑπερβατικούς. Ἡ ἀπόλυτη «γαλήνη» στὴν πράξη, μέσα σὲ ἕνα αὐστηρὰ δομημένο οἰκονομικὸ πλαίσιο χωρὶς καμία ἔξαρση καὶ ἐξαίρεση. 

Στὴ «Καθημερινὴ» πρὸ ἐτῶν καὶ σὲ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ὁ ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ», ὁ δημοσιογράφος κ. Π. Παπακωνσταντίνου εἶχε γράψει: «Μαζὶ μὲ τὸν «σοσιαλισμὸ σὲ μιὰ χώρα» του Στάλιν, ἡττήθηκε καὶ ὁ «καπιταλισμὸς σὲ μιὰ χώρα» τῶν ἐθνικῶν κρατῶν. Μαζὶ μὲ τὴν κληρονομιὰ τῆς Ὀκτωβριανῆς ἐπανάστασης ἀπαλλοτριώθηκε καὶ ἡ κληρονομιὰ τῆς Γαλλικῆς. Μαζὶ μὲ τὸν 20ο αἰῶνα «τέλειωσε» καὶ ὁ 19ος.» 

Αὐτὰ γράφει ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος καὶ ἡ ἄποψή του ἀπηχεῖ τὴν κυριαρχοῦσα γραμμὴ τῶν ἐγκεφάλων τῆς περίφημης «παγκοσμιοποίησης». Ἔχουν ὅμως τὰ πράγματα ἔτσι; Μήπως τελικὰ ὁ 21ος αἰῶνας μὲ τὴν παγκόσμια κυριαρχία τῶν πολυεθνικῶν δὲν εἶναι παρὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως καὶ τῆς ἐπαναστάσεως τῶν Μπολσεβίκων; Μήπως τελικὰ ὁ 21ος αἰῶνας τοῦ «παγκόσμιου χωριοῦ» δὲν εἶναι παρὰ ἡ φυσικὴ καὶ λογικὴ συνέχεια τοῦ οἰκονομικοῦ διεθνισμοῦ, ποὺ ὅμοια ἴδια καὶ ἀπαράλλακτα πρέσβευαν καὶ ὁ διαφωτισμὸς καὶ ὁ μαρξισμός; Καὶ ἂν κάτι ἀπομένει διαφορετικὸ εἶναι, ἐὰν θέλετε, τὰ νόθα τέκνα αὐτῶν τῶν δύο ἐπαναστάσεων. Ὁ Ἐθνικισμός, ποὺ βρῆκε τὴν ἀφορμὴ (καὶ ὄχι γεννήθηκε) νὰ βγεῖ στὸ προσκήνιο μὲ τὴν Γαλλικὴ ἐπανάσταση καὶ ὁ πραγματικὸς σοσιαλισμός, τὸ γνήσιο λαϊκὸ αἴσθημα γιὰ κοινωνικὴ δικαιοσύνη ποὺ ταυτόχρονα ὅμως εἶναι καὶ ἐξόχως πατριωτικό. 

Μὲ δύο λόγια αὐτὸ ποὺ μένει σὰν ἡ οὐσία τῆς ἱστορίας τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος εἶναι ἡ Μεγάλη Ἐπανάσταση ἐνάντια στὴν ἀνταρσία κατὰ τῶν φυσικῶν νόμων, κατὰ τῶν προαιώνιων ἀξιῶν τῆς παραδοσιακῆς κοινωνίας, ἀνταρσία ποὺ γεννήθηκε μὲ τὸν περίφημο «διαφωτισμὸ» καὶ μὲ τὴν ἐπανάσταση τῶν μπολσεβίκων. Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ περασμένου αἰῶνος σήμερα εἶναι δύσκολος. Κάποτε ὅμως μετὰ ἀπὸ δεκαετίες, ἐὰν ὄχι ἀπὸ αἰῶνες, ὁ ἱστορικός του μέλλοντος θὰ ἀναζητήσει τί στὴν πραγματικότητα ὑπῆρξε ὁ κοινοβουλευτισμός, τί ὁ ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς καὶ ποιό τὸ «ἀπόλυτο κακὸ» τῶν τελευταίων πενῆντα χρόνων τοῦ αἱματηροῦ 20ου αἰῶνος. Τότε θὰ βρεῖ καὶ κάποια πρόσωπα καὶ θὰ μελετήσει τὰ ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες τους, θὰ βρεῖ τοὺς ἐξόριστους τῆς ἱστορίας, τοὺς ἀνθρώπους δίχως τάφους, ποὺ κάποιοι σκόρπισαν τὴν στάχτη τους στὸν ἀγέρα γιὰ νὰ μὴ μείνει πίσω κανένα σημάδι ποὺ θὰ τοὺς θυμίζει. Τότε καὶ μόνο τότε θὰ γραφεῖ ἡ πραγματικὴ ἱστορία τοῦ 20ου αἰῶνος. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://ioannislamprogiannis.blogspot.com/2026/08/blog-post 284.html