ΜΠΑΖΙΛ ΖΑΧΑΡΩΦ: Ο ΚΑΚΟΣ ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!
Τὸ σύστημα πώλησης ὅπλων ποὺ δημιούργησε ὁ Σὲρ Μπαζὶλ Ζαχάρωφ γνωστὸ ὡς «σύστημα Ζαχάρωφ», ἀποτελεῖ τὸ ἐπικρατέστερο σύστημα ἕως σήμερα. Μετὰ τὴ Συνθήκη τοῦ Βερολίνου, τὸ 1878, ἡ χρονικὴ συγκυρία ἦταν ἰδανικὴ γιὰ πωλήσεις ὅπλων. Τότε, ὁ Ζαχάρωφ δούλευε μὲ ποσοστὰ ἐπὶ τῶν πωλήσεων. Ὁ ἑλληνοτουρκικὸς πόλεμος τοῦ 1897, ὁ πόλεμος Ἰαπωνίας-Κίνας καὶ οἱ εὐρωπαϊκοὶ πόλεμοι στὴν Ἀφρικὴ ἦταν εὐκαιρίες τὶς ὁποῖες ὁ Ζαχάρωφ ἐκμεταλλεύτηκε στὸ ἔπακρο καὶ οἱ ὁποῖες τοῦ ἐπέφεραν τεράστια κέρδη, ἀλλὰ καὶ γνωριμίες σὲ διπλωματικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς κύκλους. Ἡ τακτικὴ πωλήσεων ποὺ ἀκολουθοῦσε ἦταν ἐξαιρετικὰ ἔξυπνη, πούλησε στὴν Ἑλλάδα ἕνα ὑποβρύχιο Nordenfelt, παρουσίασε κατόπιν τὴν ἀγορὰ αὐτὴ στὴν Τουρκία ὡς ἀπειλὴ καὶ τῆς πούλησε δύο! Ἀπευθύνθηκε στὴ Ρωσία καί, δημιουργῶντας τὴν ἐντύπωση θαλάσσιου ὑπερεξοπλισμοῦ νότια τῆς Μαύρης Θάλασσας, πούλησε καὶ σὲ αὐτὴν ἄλλα δύο ὑποβρύχια.
Μετὰ τὴ δημοσίευση, τὸ 2005, ἀπόρρητων ἐγγράφων τοῦ Foreign Office τῶν ἐτῶν 1873-1939, προέκυψαν στοιχεῖα ὅτι ὁ Ζαχάρωφ ἐργάστηκε ὡς πράκτορας τῆς Βρετανίας προκειμένου νὰ ὁδηγήσει τὴν Ἑλλάδα νὰ μπεῖ στὸν Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στὸ πλευρὸ τῆς Ἀντὰντ (Entente) (Βρετανία – Γαλλία – Ρωσία). Γιὰ τὶς ὑπηρεσίες του αὐτές του ἀπονεμήθηκε ὁ τίτλος τοῦ Sir. Σὲ ἐπιστολὴ τοῦ Ζαχάρωφ πρὸς τὸν σύνδεσμό του μὲ τὸν Βρετανὸ πρωθυπουργὸ ἀναφέρει ὅτι γιὰ δωροδοκίες στὴν Ἑλλάδα χρειάζονταν 1,5 ἑκατ. λίρες Ἀγγλίας. Μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ ἐπιδίωκε νὰ ἐξαγοράσει 45 Ἕλληνες βουλευτές. Ὁ Βρετανὸς πρωθυπουργὸς δέχτηκε αὐτὲς τὶς προτάσεις, ὅπως ἀναφέρεται σὲ ἔγγραφο τῆς 11 Δέκ. 1915 καὶ ἔδωσε χρήματα στὸν Ζαχάρωφ – μέσῳ τῆς Barclay’s Bank. Μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ ὁ Ζαχάρωφ χρηματοδότησε, μεταξὺ ἄλλων, τὴν ἵδρυση τοῦ Ἐκδοτικοῦ Οἴκου τῶν Φιλελευθέρων. Τὸ 1916, ἐπειδὴ ἀκόμα δὲν εἶχε ἐπιτευχθεῖ ἡ εἴσοδος τῆς Ἑλλάδας στὸν πόλεμο, πέτυχε νέα γαλλοβρετανικὴ χρηματοδότηση τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων μὲ ἐπιπλέον 5.000.000 δραχμὲς γιὰ προεκλογικὰ ἔξοδα. Ἡ κυβέρνηση Βενιζέλου, τοῦ 1917-1920, τίμησε τὸν Ζαχάρωφ μὲ τὸ παράσημο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Σωτῆρος.
Ὅπως διαβάζουμε σὲ μελέτη ποὺ ἀξιοποίησε τὰ σχετικὰ γαλλικὰ ἀρχεῖα, μεσολαβητὴς ἀνάμεσα στὸν Βενιζέλο καὶ τὸν Ζαχάρωφ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἦταν «κάποιος Ἀβέρωφ» (Christos Theodoulou, «Greece and the Entente», ΙΜΧΑ, Θέσ/νίκη 1971, σ. 191). Ὁ λόγος γιὰ τὸν Γεώργιο Ἀβέρωφ (1886-1928), στενὸ συνεργάτη του Βενιζέλου καὶ μετέπειτα πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ ἡ ἐπιστολὴ ποὺ παραθέτω παρακάτω. Πρόκειται γιὰ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ζαχάρωφ, τὸν Μάϊο τοῦ 1916, σχετικὴ μὲ τὴ χρηματοδότηση τῶν Φιλελευθέρων. Ἀντικείμενό της, ἡ ἀγορὰ γραφείων τοῦ κόμματος τὰ ὁποῖα θὰ χρησίμευαν καὶ σὰν κατοικία τοῦ ἴδιου του Βενιζέλου. Ὁ τελευταῖος φέρεται νὰ ἀρνεῖται μιὰ τέτοια «δωρεὰ» πρὸς τὸ πρόσωπό του, νὰ τὴν ἀποδέχεται ὅμως γιὰ λογαριασμὸ τοῦ κόμματος. Ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τοῦ ἴδιου φακέλου γνωρίζουμε πὼς ὁ Ζαχάρωφ ἐνέκρινε τελικὰ τὴν ἀγορὰ μὲ συνθηματικὸ τηλεγράφημά του (30.5/12.6.1916) κι ὅτι τὴν ἑπομένη, «κατόπιν συνεννοήσεως» μὲ τὸν βενιζελικὸ δικηγόρο Ἰωάννη Ἀθανασάκη, ὑπογράφηκαν τὰ σχετικὰ χαρτιὰ στὸ ὄνομα τοῦ Ἀβέρωφ. Σκοτεινὴ παραμένει, ὡστόσο, ἡ συνέχεια τῆς ὑπόθεσης. Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι ἡ διχοτόμηση τῆς Ἑλλάδας, τρεῖς μῆνες ἀργότερα, κατέστησε μᾶλλον δευτερεύουσες αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς ἐπιστολὲς ντοκουμέντα τοῦ Ἀβέρωφ πρὸς τὸν Ζαχάρωφ..
Γεώργιος Ἀβέρωφ πρὸς Μπάζιλ Ζαχάρωφ (Μάϊος 1916)
«Ἀξιότιμε Φίλε κ. Ζαχάρωφ
Συμφώνως μὲ τὴν ἐκφρασθεῖσαν πρὸς μὲ ἐπιθυμίαν σας κατὰ τὴν ἐν Monte Carlo συνάντησίν μας, σπεύδω σήμερον μετὰ πάροδον τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ν’ ἀποστείλω ὑμῖν ἐσωκλείστως συνοπτικὴν κατάστασιν τῆς διαχειρίσεως τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα τόσον γενναιοφρόνως ἐθέσατε εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.
Ἐκ τῆς καταστάσεως ταύτης θέλετε ἴδη τα μέχρι τέλους Ἀπριλίου πεπραγμένα. Τὰ ἀποτελέσματα εἶναι πράγματι ἰκανοποιητικότατα, διότι aι τελευταῖαι ἐκλογικαὶ ἐπιτυχίαι καὶ ἡ λαμπρὰ στάσις τοῦ Τύπου μέχρι σήμερον καὶ ἡ ἐν γένει εὐχάριστος θέσις τοῦ κόμματος τῶν Φιλελ[ευθέρων] ὀφείλονται ἐν μέρει τοὐλάχιστον εἰς τὴν ὑλικὴν ταύτην ὑποστήριξιν.
Ἐν τούτοις τὸ μέχρι σήμερον δαπανηθὲν ποσὸν δὲν εἶναι ὑπέρογκον καὶ τοῦτο διότι ἡ διαχείρισις ἐγένετο μετὰ πολλῆς φειδοῦς καὶ νοικοκυροσύνης καὶ διότι ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει ὑπ’ ὄψιν της διὰ τοῦ γενναίου ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐθέσατε εἰς τὴν διάθεσίν της νὰ ἐπαρκέση εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας καὶ ὑποχρεώσεις τοῦ κόμματος μέχρι τοῦ τέλους 1916 καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν ἀκόμη τῆς οἰκίας ἥτις συμφώνως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας σας θὰ δωρηθῇ ἐκ μέρους ὑμῶν πρὸς τὸν Πρόεδρόν μας κ. Βενιζέλον.
Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὀφείλω νὰ σᾶς γνωρίσω τὰ ἑξῆς. Μόνον πρὸ τριῶν ἡμερῶν, κατόπιν πολλῶν διαπραγματεύσεων, κατόρθωσα νὰ ὑπογράψω προκαταρκτικὸν συμβόλαιον (option) τὸ ὁποῖον λήγει τὴν 30ὴν Μαΐου V.J. [μὲ τὸ παλιὸ ἡμερολόγιο] ἢ 12 Ἰουνίου N.J. [μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο], δι’ οὐ δυνάμεθα ν’ ἀγοράσωμεν τὴν οἰκίαν ἀντὶ 400 χιλ. δραχμῶν. Τὸ ποσὸν εἶνε ἀληθῶς ὑπέρογκον: κατὰ τὴν ἐν Monte Carlo δὲ συνάντησίν μας ὑπελόγιζα τοῦτο εἰς δρ. 280 χιλιάδας. Ἡ ἀπότομος ὅμως ὑπερτίμησις τῶν οἰκιῶν καὶ οἰκοπέδων ἐνταῦθα καθιστᾶ τὴν τιμὴν τῶν 400 χιλ. καὶ πάλιν συμφέρουσαν. Ἐπειδὴ ὅμως πρόκειται πάντοτε περὶ διαθέσεως μεγάλου ποσοῦ ἐπροτίμησα τὴν ὑπογραφὴν μόνον προκαταρκτικοῦ συμβολαίου option, δὲν θαπροβὼ δὲ εἰς τὸ ὁριστικὸν συμβὸλ[αιον] ἀγορᾶς ἐπ’ ὀνόματί σας ἢ μὴ μόνον ὅταν λάβητε τὴν καλοσύνην νὰ μοὶ γνωρίσητε τὴν ἔγκρισίν σας τηλεγραφικῶς διὰ τῶν λέξεων va bien πρὸ τῆς λήξεως τῆς option ἤτοι 12 Juin N.J. [12 Ἰουνίου μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο].
Ἡ μεγάλη δυσχέρεια εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐπίμονον ἄρνησιν τοῦ Προέδρου μᾶς κ. Βενιζέλου νὰ δεχθῇ προσωπικῶς μίαν τόσον μεγάλην δωρεάν, καίτοι ἀναγνωρίζει τὴν μεγάλην χρησιμότητα καὶ ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν γραφείων τοῦ κόμματος καὶ τῶν ἐφημερίδων μᾶς εἰς εὐπρεπὲς οἴκημα, εἰς διαμέρισμα τοῦ ὁποίου καὶ νὰ κατοικῇ.
Κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἡ δυσχέρεια αὕτη δύναται νὰ ἀρθῇ εὐκόλως ἐὰν τὴν δωρεὰν κάμητε ὑμεῖς ἢ πρὸς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἢ κάλλιον πρὸς τὸν κ. Βενιζέλον ὡς ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων: τοιουτοτρόπως ὁ κ. Βενιζέλος θὰ ἔχει τὴν χρῆσιν τῆς οἰκίας ἐφ’ ὅσον ζῇ, κατόπιν δὲ θὰ περιέρχεται αὕτη εἰς τὸ κόμμα.
Μίαν ταύτην λύσιν προτεινομένην παρ’ ἡμῶν, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θ’ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Βενιζέλος, λύεται δὲ οὕτω τὸ σπουδαῖον τοῦτο ζήτημα, μεγίστης δι’ ἡμᾶς σημασίας διότι ἑδραιοῦται πλέον καὶ ὀργανοῦται ὁριστικῶς, συμφώνως μὲ τὰ ἐν Ἀγγλίᾳ κρατοῦντα, τὸ μέγα τοῦτο κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ὁποίου ὑμεῖς θὰ εἶσθε ὁ μέγας εὐεργέτης».
(ΕΛΙΑ, Ἀρχεῖο Γ. Ἀβέρωφ, φ. 1.2)
Τελικὰ ἡ κατοικία του Βενιζέλου ἐπεστράφη στὴν Ἀγγλία καὶ εἶναι ἡ σημερινὴ κατοικία του...Άγγλου πρέσβη!
Μοιραῖος ἦταν γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ ὁ Μπαζὶλ Ζαχάρωφ, ποὺ δὲν ἦταν Ἐληνικὴς καταγωγῆς τὰ χρόνια 1921 -1922. Ἡ Πατρίδα μας ἦταν σὲ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ ὑπῆρχε σοβαρὸ πρόβλημα ἐφοδιασμοῦ τοῦ Στρατοῦ μας σὲ ὅπλα, κανόνια, ὅπλα, πυρομαχικά , βλήματα πυροβόλων. Ἡ Ἀθήνα ζήτησε τὴν βοήθεια τοῦ Ζαχάρωφ, μεγάλου ἐμπόρου ὅπλων, ποὺ εἶχε στὸ πρόσφατο παρελθὸν χρυσοπληρώσει ἡ Ἑλλάδα. Ἀνταπόκριση οὐδεμία .... Ἡ κρίσιμη ἐπίθεση στὰ ὑψώματα τοῦ Καλὲ Γκρότο ἔγινε μὲ ἐλλιπῆ κάλυψη πυροβολικοῦ.
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
https://xrisiavgi.com/2026/08/28/22/172427/



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου