"ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ " – ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΓΚΙΓΙΩΜ ΦΕΫ (GUILLAME FAYE) !

 Ἑπτὰ χρόνια ἀπὸ τὸ θάνατο τοῦ Γάλλου στοχαστῆ καὶ ἀκτιβιστῆ Γκιγιὼμ Φέϋ! 

Σήμερα συμπληρώνεται ἕνας χρόνος ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ σπουδαίου Γάλλου ἐθνοφυλετιστὴ διανοούμενου, δημοσιογράφου καὶ ἀκτιβιστῆ Guillaume Faye, ποὺ ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ στὶς 7 Μαρτίου 2019, ὕστερα ἀπὸ μακροχρόνια μάχη μὲ τὴν ἐπάρατη νόσο. 

Ὁ Guillaume Faye (Γκιγιὼμ Φέϋ) ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους θεωρητικοὺς τῆς Νέας Δεξιᾶς (Nouvelle Droite), μιὰ ἰσχυρὴ προσωπικότητα μὲ φαουστικὴ θέληση καὶ νιτσεϊκὰ ὁράματα. Ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς δημιουργοὺς τῆς G.R.E.C.E. (Groupement de recherche et d’ études sur la civilisation européenne – Ὁμάδα Ἔρευνας καὶ Μελετῶν ἐπὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ) μαζὶ μὲ τοὺς Alain de Benoist, Pierre Vial, Jean-Claude Valla, Giorgio Locchi, Dominique Venner, Louis Rougier, Charles Champetier, Patrice de Plunkett, Michel Marmin, Yves Chisten, Louis Pauwels κ.α.. 

Ἡ G.R.E.C.E., ποὺ ἱδρύθηκε τὸ 1968 καὶ ἀπαρτιζόταν ἀπὸ διανοητές, πανεπιστημιακούς, φιλοσόφους, ἐπιστήμονες, συγγραφείς, δημοσιογράφους καὶ πολιτικοὺς ἀκτιβιστές, ἔδρασε στὴ Γαλλία μεταξὺ 1969 καὶ 1990, δίνοντας μιὰ ἄνευ προηγουμένου μάχη Ἰδεῶν ἐνάντια στὸ φιλελεύθερο καὶ μαρξιστικὸ πολιτιστικὸ κατεστημένο τῆς ἐποχῆς. Ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ ’70, ἡ δράση της ἐπεκτάθηκε καὶ σὲ ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Οἱ ἄνθρωποι τῆς G.R.EC.E. ἔγραψαν πληθώρα βιβλίων καὶ ἄρθρων, ἵδρυσαν δεκάδες ἐκδοτικῶν οἴκων, συμμετεῖχαν σὲ ἑκατοντάδες συνέδρια καὶ κινήσεις στὴ Γαλλία καὶ τὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη, κατορθώνοντας μέσα σὲ λίγα χρόνια νὰ κάμψουν τὴν κυριαρχία τῆς ἀριστερῆς σκέψης καὶ κουλτούρας. 

Ὁ Guillaume Faye γεννήθηκε στὶς 7 Νοεμβρίου 1949 στὴν Angoulême, πρωτεύουσα τοῦ τμήματος Charente, ποὺ βρίσκεται στὴν περιοχὴ τῆς Νέας Ἀκουιτανίας. Ἂν καὶ ἀνῆκε στὴν γαλλικὴ μεγαλοαστικὴ τάξη, τὸν ἐνοχλοῦσε ἡ ὑποκρισία, ἡ ἰδιοτέλεια, ὁ κομφορμισμὸς καὶ ὁ ψευτοπατριωτισμὸς τῶν Γάλλων ἀστῶν. «Τὸ κοινωνικὸ περιβάλλον προέλευσης μοῦ εἶναι ἐκεῖνο τῆς μεγάλης παρισινῆς μπουρζουαζίας, τὴν ὁποία γνωρίζω ἐκ τῶν ἔσω καὶ δὲν μπόρεσα ποτὲ νὰ μοιραστῶ τὰ συμβατικὰ καὶ ὑλιστικὰ ἰδεώδη τῆς» εἶχε δηλώσει σὲ μιὰ συνέντευξή του. 

Σπούδασε στὸ Institut d’études politiques τοῦ Παρισιοῦ καὶ ἦταν κάτοχος διδακτορικοῦ διπλώματος στὶς Πολιτικὲς Ἐπιστῆμες. Οἱ διανοητὲς καὶ φιλόσοφοι ποὺ τὸν ἐπηρέασαν περισσότερο ἦταν οἱ Friedrich Nietzsche, Carl Schmitt, Julius Evola, Giorgio Locchi, Raymond Ruyer καὶ Martin Heidegger, 

Ὑπῆρξε συντάκτης καὶ ἀρθρογράφος σὲ δεκάδες περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες τοῦ ἐθνικιστικοῦ χώρου, καθὼς καὶ σὲ περιοδικὰ εὐρείας κυκλοφορίας ὅπως τὰ Figaro Magazine, Le Spectacle du Monde καὶ Paris Match, ἐνῷ γιὰ ἕνα διάστημα δίδαξε Κοινωνιολογία τοῦ φύλου στὸ πανεπιστήμιο. Ὑπῆρξε, ἐπίσης, ἀρχισυντάκτης τοῦ μαχητικοῦ περιοδικοῦ J’ai Τόut Compris! τὸ ὁποῖο εἶχε σύντομη διάρκεια καὶ ἐπανεκδόθηκε τὸ 2000. 

Τὸ 1987, ὁ Faye ἐγκαταλείπει τὴν G.R.E.C.E. μετὰ ἀπὸ διαμάχες καὶ ἀποκλίσεις σὲ βασικὰ ζητήματα, ἰδεολογικά, πολιτικὰ καὶ ὀργανωτικὰ καὶ προσεγγίζει τὸν Βέλγο ἐθνικιστὴ διανοούμενο Robert Steukers, πρώην μέλος τῆς Γραμματείας Σπουδῶν καὶ Ἐρευνῶν της βελγικῆς G.R.E.C.E. καὶ ὑποστηρικτὴ μιᾶς πολιτιστικῆς ὁμάδας ποὺ γεννήθηκε στὸν ἀπόηχο τῆς «Νέας Δεξιᾶς», ἀλλὰ πιὸ ριζοσπαστική: τὴν ὁμάδα EROE (Études, Recherches et Orientations Européennes). 

Στὸ πρῶτο του βιβλίο, τὸ συγκλονιστικὸ Le système à tuer les peoples (Τὸ Σύστημα ποὺ σκοτώνει τοὺς λαούς), Copernic (1981), περιγράφει μὲ διορατικότητα τὸν ἐφιάλτη τῆς παγκοσμιοποίησης ποὺ βιώνουμε σήμερα. 

Στὸ πόνημά του αὐτό, ποὺ γράφτηκε πρὶν 40 χρόνια περίπου, ὁ Faye ἀνησυχεῖ γιὰ τὴν ὁμογενοποίηση τῶν λαῶν τοῦ πλανήτη στὸ ὄνομα μιᾶς ἑνιαίας ἀστικῆς, καταναλωτικῆς καὶ παγκοσμιοποιημένης ἰδεολογίας: Οἱ λαοὶ τῆς γῆς βρίσκονται ὑπὸ τὴν κυριαρχία ἑνὸς συστήματος, ποὺ στόχο ἔχει νὰ ἐξοντώσει κάθε ἐθνικὴ καὶ πολιτισμικὴ ταυτότητα πρὸς ὄφελος μιᾶς παγκόσμιας πολυφυλετικῆς καὶ πολυπολιτισμικῆς κοινωνίας. Πρόκειται γιὰ ἕνα τεχνικο-οἰκονομικὸ σύστημα τὸ ὁποῖο ἀναπτύσσεται καὶ ἐξαπλώνεται σὰν γάγγραινα σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς οἰκουμένης. Ἀπέναντι σὲ αὐτὸν τὸν ἐμποροκρατικὸ ὁλοκληρωτισμὸ καλοῦνται ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι Ἐθνικιστὲς καὶ Πατριῶτες νὰ ἀντισταθοῦν γιὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ταυτότητά τους, τὸν πολιτισμό τους καὶ τὴ θρησκεία τους. 

Τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ Συστήματος, ποὺ περιγράφει ὁ Faye, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι λειτουργεῖ μὲ ἕνα μηχανιστικό, ἀπρόσωπο καὶ ἀκέφαλο τρόπο. «Ἡ φύση τοῦ Συστήματος δὲν εἶναι νὰ ζεῖ σὰν ἕνα ὀργανισμὸς ἀλλὰ νὰ λειτουργεῖ σὰν μηχανή»... «Τὸ Σύστημα δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ θέλει τὸ τέλος τῆς Ἱστορίας σύμφωνα μὲ τὶς ἰσοπεδωτικὲς ἰδεολογίες οἱ ὁποῖες τὸ δημιούργησαν καὶ τὸ ἐμψύχωσαν»... «Ἡ σημερινὴ πραγματικότητα εἶναι οἱ ἀπειλούμενες πολιτισμικὲς καὶ ἐθνικὲς ὀντότητες, οἱ λαοὶ ποὺ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον χάνουν τὸ περιεχόμενό τους ἀπὸ μιὰ διηπειρωτικὴ μακρο-δομή. Χωρὶς ἔδαφος, ἀλλὰ ἐγκατεστημένο παντοῦ καὶ ὁπουδήποτε, αὐτὸ τὸ γιγαντιαῖο χταπόδι βρίσκεται πρῶτα ἀπ’ ὅλα στὴν ὀργάνωση τῆς τεχνικῆς καὶ τῆς οἰκονομίας. Πολιτισμοί, ἔθνη, περιφέρειες, ὅλες οἱ ἀνθρώπινες ὁμάδες ποὺ ἔχουν σφυρηλατηθεῖ ἀπὸ τὴν ἱστορία ἀποτελοῦν τὰ δυνητικά του θηράματα» γράφει χαρακτηριστικά. 

Στὴν Ἑλλάδα, τὸ 1981, ἐκδόθηκε τὸ βιβλίο τῶν Ἀλαὶν ντὲ Μπενουὰ & Γκιγιὼμ Φέϋ: «Ἡ ἰδεολογία τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ δικαίωμα τῶν ἀνθρώπων» (Ἐκδόσεις «Ἐλεύθερη Σκέψις», 1981) ποὺ εἶναι μετάφραση ἑνὸς ἄρθρου, τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὴν ἐπιθεώρηση "Elements" ("Στοιχεῖα"), ἐπίσημο ὄργανο τῆς G.R.E.C.E. 

Γράφει ὁ ἀείμνηστος Ἀνδρέας Δενδρινὸς στὸν πρόλογο τοῦ βιβλίου: «Τὴν ὥρα ποὺ ὁ ποδηγετημένος καὶ κατευθυνόμενος μηχανισμὸς τῶν «μέσων ἐνημερώσεως» ἀποδύεται σὲ μιὰ πρωτοφανῆ ἀπὸ τὸ 1945 πλύση ἐγκεφάλου, τὸ κείμενο αὐτὸ πρέπει νὰ διαβαστεῖ μὲ προσοχὴ ὥστε νὰ γίνει ἀντιληπτὸ τί κρύβεται κάτω ἀπὸ τὰ παχιὰ λόγια καὶ τοὺς λογοκοπικοὺς «ἀνθρωπισμούς». Εἶναι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ μὴ σφυρηλατήσουν – νὰ μὴν ἐξακολουθήσουν νὰ σφυρηλατοῦν! οἱ ἄνθρωποι τὶς «χρυσὲς» καὶ φυσικὰ ἀνάλογα βαριὲς ἁλυσίδες τῆς δουλείας ποὺ τοὺς ἑτοιμάζουν». 

Ἔννοιες ὅπως «δικαιώματα», «ἀνθρωπισμός», «ἐλευθερία», «δουλεία», κ.λπ. ἀναλύονται διεξοδικὰ μὲ ἀναφορὲς σὲ πολλοὺς διανοητὲς καὶ φιλοσόφους ὅπως οἱ Κὰρλ Σμίτ, Ζυλιὲν Φρόϋντ, Μάρτιν Χάϊντεγκερ, Ἰούλιος Ἔβολα, Ἄρνολντ Γκελέν, Λουὶ Πῶβελς, κ.α.). 

«Μήπως ὁ Δυτικὸς Κόσμος δὲν δημιούργησε ξανὰ νέες μορφὲς «δουλείας» καὶ συλλογικῆς ὑποδούλωσης μέσῳ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐπεκτατισμοῦ, τῆς πολιτιστικῆς κυριαρχίας καὶ τῆς δικτατορίας τῶν «μέσων ἐνημερώσεως»; τονίζουν οἱ συγγραφεῖς. 

Ὅσον ἀφορᾶ στὸν ἐμποροκρατικὸ καπιταλισμό: «Γιὰ νὰ μπορέσουν οἱ λαοὶ καὶ οἱ κοινωνικὲς ὁμάδες νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κυριαρχία καὶ τὴν κοινωνικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀλλοτρίωση τῆς ἐμποροκρατικῆς κοινωνίας, πρέπει νὰ υἱοθετήσουν ναὶ ἀντιατομικιστικὴ ἰδεολογία καὶ στρατηγική, ὅπου οἱ χῶροι ἀντιστάσεως νὰ μποροῦν νὰ εἶναι πειθαρχημένοι καὶ ὀργανωμένοι ἀπὸ μιὰ θέληση ἀπελευθερώσεως, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι παρὰ θέληση κυριαρχίας καὶ πολιτική. Δυστυχῶς, ἡ παντοδυναμία τῆς ἰδεολογίας τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου τους ὠθεῖ πρὸς μιὰ κατεύθυνση τελείως ἀντίθετη, γιατί ὁ ψευδοαπελευθερωτικὸς «λόγος» της ὑποστηρίζει καὶ ἐγγυᾶται τὸ σύνολο τοῦ ἐμποροκρατικοῦ συστήματος». 

Γιὰ μιὰ δεκαετία περίπου (ἀπὸ τὸ 1988 ἕως τὸ 1998), ὁ Faye ἀπέχει ἀπὸ τὴν ἐνεργὸ πολιτική, ἐνῷ συνεχίζει νὰ ἀρθρογραφεῖ καὶ νὰ λαμβάνει μέρος σὲ πολλὲς ραδιοφωνικὲς καὶ τηλεοπτικὲς ἐκπομπές. 

Τὸ 1998 ἀναλαμβάνει ξανὰ πολιτικὴ δράση, γράφοντας μιὰ σειρὰ δοκιμίων γύρω ἀπὸ ζητήματα τῆς ταυτότητας, τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς θρησκείας. Συνεργάζεται μὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς ἐθνικιστικὲς ὁμάδες καὶ καθίσταται ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς θεωρητικοὺς τῶν εὐρωπαϊκῶν ταυτοτικῶν κινημάτων. 

Ὁ Faye ἔγραψε πλῆθος βιβλίων καὶ ἄρθρων, σὲ ὁρισμένα ἐκ τῶν ὁποίων ἐξέφρασε κάποιες προσωπικές, «αἱρετικὲς» καὶ οὐτοπικὲς ἀπόψεις. Ὡς πολύπλευρος στοχαστής, δὲν παραμέλησε νὰ ἀσχοληθεῖ καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἀνάλυση. Ὅσον ἀφορᾶ στὴν οἰκονομία, ὁ Faye εἶναι κομιστὴς ἑνὸς ὁράματος ἀνάπτυξης ποὺ προσδιορίζεται ὡς αὐτοκεντρικὸ καὶ προστατευτικό, σὲ ἄμεση ἀντίθεση μὲ τὶς κατευθυντήριες γραμμὲς τῆς παγκοσμιοποίησης. 

Τὸ 1998 ἐκδίδεται το πολύκροτο ἔργο τοῦ L’Archéofuturisme (Ὁ Ἀρχαιοφουτουρισμὸς) τὸ ὁποῖο προκαλεῖ μεγάλη αἴσθηση, καθὼς περιλαμβάνει ἕνα συνδυασμὸ πνευματικότητας, παράδοσης καὶ τὴν ἔννοια τῆς κυριαρχίας, μὲ τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας. Σύμφωνα μὲ τὸν Faye, «εἶναι ἀπαραίτητο νὰ συμβιβάσουμε τὸν Evola καὶ τὸν Marinetti. Ἡ νέα ἰδέα του Ἀρχαιοφουτουρισμοῦ ἀξιοποιεῖ τὴν ὀργανική, ἑνωτικὴ καὶ ριζοσπαστικὴ σκέψη τῶν Friedrich Nietzsche καὶ Martin Heidegger: νὰ φανταστοῦμε τὴν ἐπιστήμη τῆς τεχνολογίας καὶ τὴν ἀμνημόνευτη κοινότητα τῆς παραδοσιακῆς κοινωνίας μαζί, ποτὲ τὴ μία χωρὶς τὴν ἄλλη». 

Τὸ παγκόσμιο Σύστημα, ποὺ βασίζεται στὸ ἀποτυχημένο μοντέλο τῆς ἀέναης ἀνάπτυξης, θὰ καταρρεύσει σύντομα ἀπὸ μιὰ σειρὰ πολλαπλῶν κρίσεων. 

Υἱοθετῶντας τὶς ἀπόψεις τοῦ μεγάλου Γερμανοῦ φιλοσόφου Oswald Spengler περὶ κύκλων ποὺ διαγράφουν οἱ πολιτισμοὶ (γέννηση, ἀκμή, παρακμὴ καὶ θάνατος), ὁ Faye καταλήγει στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Δυτικὸς Πολιτισμὸς σήμερα ἔχει φτάσει σὲ ἕνα σημεῖο θανάτου ποὺ ὀφείλεται σὲ πολλοὺς παράγοντες, ὅπως ἡ συνεχιζόμενη λαθρομετανάστευση, ἡ ἰσλαμικὴ ἀπειλή,οι πολυπολιτισμικὲς καὶ πολυφυλετικὲς κοινωνίες, ἡ πολιτικὴ ὀρθότητα, ὁ ἀσύδοτος καπιταλισμός, τὸ παγκόσμιο χρηματοπιστωτικὸ σύστημα, ἡ οὐτοπικὴ «παγκόσμια ἀνάπτυξη» τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ἡ ἀποσύνθεση τῶν οἰκογενειακῶν δομῶν καὶ κοινοτήτων, ἡ ὑπογεννητικότητα, ὁ ξέφρενος καταναλωτισμός, ἡ ἐπίπλαστη εὐημερία, κ.λπ. 

Τὸ 2001 ἐκδίδεται τὸ βιβλίο τοῦ «Pourquoi nous combattons. Manifeste de la résistance européenne» (Γιατί ἀγωνιζόμαστε – Μανιφέστο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀντίστασης) ποὺ ἀποτελεῖ ἔργο ἀναφορᾶς γιὰ πολλὰ ταυτοτικὰ κινήματα τῆς Εὐρώπης καὶ ἔχει μεταφραστεῖ (ὅπως καὶ ἄλλα ἔργα του) σὲ πολλὲς γλῶσσες. 

Δέκα ἀπὸ τὶς βασικὲς ἔννοιες ποὺ περιλαμβάνονται στὸ βιβλίο του αὐτό, καθὼς καὶ στὰ περισσότερα ἔργα ποὺ ἔγραψε τὶς δύο τελευταῖες δεκαετίες, εἶναι οἱ παρακάτω: 

Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται σὲ πόλεμο, ἀλλὰ δὲν τὸ γνωρίζει... Βρίσκεται ὑπὸ κατοχή, εἶναι ἀποικισμένη ἀπὸ ἀφροασιατικὰ πλήθη καὶ ὑπόκειται οἰκονομικά, στρατηγικὰ καὶ πολιτιστικὰ στὴν ἀμερικανικὴ νέα παγκόσμια τάξη. 

Ἀρχαιοφουτουρισμός: εἶναι ἡ Ἰδέα ποὺ ἀναγνωρίζει ὅτι τὸ μέλλον προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀναγέννηση τῶν προγονικῶν ἀξιῶν καὶ ὅτι οἱ ἔννοιες τοῦ νεωτερισμοῦ καὶ τοῦ παραδοσιακοῦ χαρακτῆρα πρέπει νὰ ξεπεραστοῦν διαλεκτικά... Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὸ μέλλον, εἰδικὰ σήμερα, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ καταφύγουμε σὲ μιὰ ἀρχὴ ποὺ ἀποκαθιστᾶ τὶς ἀρχαϊκὲς ἀξίες καὶ τὴν κοινωνικὴ τάξη...Επομένως, τὸ μέλλον δὲν εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς παράδοσης ἢ τῆς ἱστορικῆς μνήμης ἑνὸς λαοῦ ἀλλὰ ἡ μεταμόρφωσή του, ἡ ἀνάπτυξή του καὶ ἡ ἀναγέννησή του. 

Ταυτότητα: Ἕνα χαρακτηριστικὸ τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ἡ ποικιλομορφία καὶ ἡ ἰδιαιτερότητα τῶν λαῶν καὶ τῶν πολιτισμῶν της. Κάθε ὁμογενοποίηση εἶναι συνώνυμη μὲ τὸ θάνατο τῶν πολιτισμῶν καὶ ὁδηγεῖ στὴν ἐξαφάνισή τους. 

Βιοπολιτική: Ἕνα πολιτικὸ σχέδιο ποὺ ἀνταποκρίνεται στὶς βιολογικὲς καὶ δημογραφικὲς ἐπιταγὲς ἑνὸς λαοῦ. Ἡ βιοπολιτικὴ ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅτι ἡ βιολογικὴ ποιότητα ἑνὸς λαοῦ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐπιβίωση καὶ τὴν εὐημερία του. 

Ἐπιλογή: Ἡ συλλογικὴ διαδικασία, βασισμένη στὸν ἀνταγωνισμό, ποὺ ἐλαχιστοποιεῖ ἢ ἐξαλείφει τοὺς ἀδύναμους καὶ εὐνοεῖ τοὺς δυνατοὺς καὶ ἱκανούς. Ἡ ἐπιλογὴ περιλαμβάνει τόσο τὴ φυσικὴ ἐξέλιξη ἑνὸς εἴδους ὅσο καὶ τὴν ἱστορικὴ ἐξέλιξη ἑνὸς πολιτισμοῦ. 

Interregnum: Ἡ περίοδος μεταξὺ τοῦ τέλους ἑνὸς πολιτισμοῦ καὶ τῆς πιθανῆς γέννησης ἑνὸς ἄλλου. Ζοῦμε σὲ ἕνα interregnum, μιὰ τραγικὴ ἱστορικὴ στιγμή, ὅπου ὅλα καίγονται καὶ κατεδαφίζονται καὶ ὅπου ὅλα, ὅπως ὁ Φοῖνιξ, μποροῦν νὰ ἀναγεννηθοῦν ἀπὸ τὶς στάχτες. 

Ἐθνικὸς Ἐμφύλιος Πόλεμος: Μόνο ἡ ἔκρηξη ἑνὸς τέτοιου πολέμου θὰ λύσει τὰ προβλήματα ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τὸν σημερινὸ ἀποικισμό, τὴν ἀφρικανικοποίηση καὶ τὸν ἐξισλαμισμὸ τῆς Εὐρώπης... Μόνο ὅταν εἶναι στὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς ἕνας λαὸς εἶναι ἀναγκασμένος νὰ καταφύγει σὲ λύσεις ποὺ σὲ ἄλλες ἐποχὲς εἴτε δὲν θὰ τὶς εἶχε κἂν σκεφτεῖ, εἴτε θὰ τὶς εἶχε ἀπορρίψει. 

Ἐπανάσταση: Ἡ βίαιη ἀνατροπὴ μιᾶς πολιτικῆς κατάστασης ποὺ ἀκολουθεῖ μετὰ ἀπὸ μιὰ βαθιὰ κρίση καὶ εἶναι τὸ ἔργο μιᾶς «ἐνεργοὺς μειονότητας» ... Μιὰ πραγματικὴ ἐπανάσταση εἶναι μιὰ μεταμόρφωση, δηλαδὴ μιὰ ριζικὴ ἀνατροπὴ ὅλων τῶν ἀξιῶν. Ὁ μόνος ἐπαναστάτης τῆς σύγχρονης ἐποχῆς εἶναι ὁ Νίτσε ... καὶ ὄχι ὁ Μάρξ, ποὺ ἤθελε μόνο μιὰ διαφορετικὴ μορφὴ ἀστικῆς κοινωνίας ... Ἔχουμε περάσει ἀπὸ καιρὸ τὸ σημεῖο μὴ ἐπιστροφῆς, ὅταν ἦταν ἀκόμη δυνατὸν νὰ σταματήσουμε τὴν ἐπικράτηση τῆς παρακμῆς μὲ μετριοπαθεῖς πολιτικὲς μεταρρυθμίσεις. 

Ἀριστοκρατία: Μιὰ αὐθεντικὴ ἀριστοκρατία ἐνσαρκώνει τὴν οὐσία τοῦ λαοῦ της. Ἡ δημιουργία μιᾶς ἀριστοκρατίας εἶναι ὁ αἰώνιος στόχος κάθε πραγματικῆς ἐπανάστασης. Μιὰ τέτοια ἀριστοκρατία μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθεῖ μόνο μέσῳ τοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πιὸ ἀδίστακτος τῶν ἐπιλεκτικῶν δυνάμεων. 

Ἡ βούληση τῆς δύναμης: Ἡ τάση κάθε ζωῆς νὰ διαιωνίζεται, νὰ διασφαλίζει τὴν ἐπιβίωση καὶ νὰ αὐξάνει τὴ δύναμη, τὴν ἀνωτερότητα καὶ τὶς δημιουργικές της ἱκανότητες... Ἡ βούληση τῆς δύναμης δέχεται τὴ ζωὴ ὡς ἀγῶνα, ἕναν αἰώνιο ἀγῶνα γιὰ ὑπεροχὴ καὶ προσπάθεια βελτίωσης καὶ τελειότητας. Εἶναι ἡ δύναμη τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἱστορίας. Δὲν εἶναι μόνο ἡ ὀργανικὴ ἐπιταγὴ στὴν κυριαρχία, ἀλλὰ στὴν ἐπιβίωση καὶ τὴ συνέχεια. Ἕνας λαὸς ἢ ἕνας πολιτισμὸς ποὺ ἐγκαταλείπει τὴ βούλησή της δύναμης ἀναπόφευκτα ὁδηγεῖται πρὸς τὴν καταστροφὴ καὶ τὸν ἀφανισμό. 

Μεταξὺ τῶν σπουδαιότερων ἔργων τοῦ Faye περιλαμβάνονται τὰ ἀκόλουθα: Le système à tuer les peuples, Copernic (1981), La NSC: Nouvelle société de consommation, Editions du Labyrinthe (1984), Les nouveaux enjeux idéologiques, Editions du Labyrinthe (1985), L’Archéofuturisme, l’Æncre (1998), La colonisation de l’Europe, Discours vrai sur l’immigration et l’Islam, L’Æncre (2000), Pourquoi nous combattons. Manifeste de la résistance européenne, L’Æncre (2001), Avant-guerre: Chronique d’un cataclysme annoncé, L’Æncre (2003), Le coup d’état mondial, essai sur le nouvel imperialisme américain, l’Æncre (2004), La congergence des catastrophes., L’Æncre, 2004, La nouvelle question juive, Les éditions du Lore (2007), La congergence des catastrophes, L’Æncre, 2004, Sexe et Dévoiement, Les éditions du Lore, 2011, L’Archéofuturisme V2.0 : nouvelles cataclysmiques, Le Lorre, 2012, Mon programme: Un programme révolutionnaire ne vise pas à changer les règles du jeu mais à changer de jeu , Les Éditions du Lore, 2012, Comprendre l’islam, Tatamis, 2015, Guerre civile raciale, Éditions Conversano, 2019. 

Πολλὰ ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Guillaume Faye ἔχουν ἐκδοθεῖ μεταφρασμένα στὰ ἀγγλικὰ ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις ARKTOS (https://arktos.com/). 

Παῦλος Γκάσταρης 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2020/03/07/23/134710/