ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ Ἢ Ὁ «ΝΑΖΙ» ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΚΙΩΔΗΣ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!

 Καὶ ὅμως, ὑπῆρχε σοβαρὴ πιθανότητα ἡ ἀνθρωπότητα νὰ εἶχε γλιτώσει τὴν τραγικότητα τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ἐὰν ἕνας καὶ μόνο ἄνθρωπος δὲν ἐξαναγκαζόταν σὲ παραίτηση ἀπὸ τὴ θέση του. Ἀκόμη καὶ σήμερα, ἡ ἱστοριογραφία ἀντιμετωπίζει τὴν ὑπόθεση τοῦ Βασιλιᾶ Ἐδουάρδου Η΄ τῆς Ἀγγλίας μὲ μεγάλη ἀμηχανία, καθὼς εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ἀποδεχτεῖ ὅτι ὁ Βασιλιᾶς τῆς Μεγάλης Βρετανίας ἦταν θαυμαστής του Ἀδόλφου Χίτλερ καὶ τοῦ ἔργου του. 

Ὁ Ἐδουάρδος Η΄ (Edward VIII, 1894–1972) παραμένει μία ἀπὸ τὶς πιὸ πολυσυζητημένες καὶ ἀμφιλεγόμενες προσωπικότητες τῆς βρετανικῆς βασιλικῆς οἰκογένειας. Εἶναι ὁ μοναδικὸς Βρετανὸς μονάρχης ποὺ παραιτήθηκε οἰκειοθελῶς ἀπὸ τὸν θρόνο. Ὡς διάδοχος, ἀπέκτησε τεράστια δημοφιλία. Ἦταν χαρισματικός, μοντέρνος, εἶχε τὸ στὺλ ἰνδάλματος τῆς ἐποχῆς καὶ ἔδειχνε ἐνδιαφέρον γιὰ τὰ κοινωνικὰ προβλήματα καὶ τοὺς ἀνέργους. Μὲ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1936, ἔγινε Βασιλιᾶς. Ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα ἡ βασιλεία του ἔσπασε τὰ βρετανικὰ στερεότυπα, καθὼς ἡ ἐρωτικὴ σχέση του μὲ τὴν Ἀμερικανίδα Γουόλις Σίμπσον (Wallis Simpson) —ἡ ὁποία ἦταν ἤδη διαζευγμένη μία φορὰ καὶ παντρεμένη μὲ τὸν δεύτερο σύζυγό της— ἀποτελοῦσε σκάνδαλο γιὰ τὴν πουριτανικὴ ἀγγλικὴ κοινωνία. Ὁ Ἐδουάρδος ἦταν ἀποφασισμένος νὰ παντρευτεῖ τὴ Σίμπσον. Ὡστόσο, ὡς Βασιλιᾶς ἦταν καὶ ὁ Ἀνώτατος Κυβερνήτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας, ἡ ὁποία τότε δὲν ἐπέτρεπε τὸν γάμο μὲ διαζευγμένα ἄτομα τῶν ὁποίων οἱ πρώην σύζυγοι ζοῦσαν. 

Ὅμως, ὅλα τὰ παραπάνω ἀποτελοῦσαν τυπικὸ καὶ ὄχι οὐσιαστικὸ ζήτημα. Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ προέκυψε μὲ τὴ βασιλεία τοῦ Ἐδουάρδου ἦταν ὅτι δὲν εἶχε σκοπὸ νὰ παραμείνει στὸν ἀδρανῆ ρόλο ποὺ προέβλεπε παραδοσιακὰ ἡ Μάγκνα Κάρτα γιὰ τὸν Βασιλιᾶ τῆς Ἀγγλίας, ἀλλὰ ἤθελε νὰ ἐπιβάλει νόμους πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ὑποφέροντος λαοῦ. Ὅπως ἦταν φυσικό, ὁ Ἐδουάρδος δὲν ἔμεινε ἀσυγκίνητος ἀπὸ τὸ οἰκονομικό, ἐργασιακὸ καὶ κοινωνικὸ θαῦμα τῆς ἐθνικοσοσιαλιστικῆς Γερμανίας του Ἀδόλφου Χίτλερ, γιὰ τὸν ὁποῖο ἐξέφραζε ἀνοιχτὰ τὸν θαυμασμό του στὸν κοινωνικό του περίγυρο. Ὁ Ἐδουάρδος σχεδίαζε νὰ δώσει κρατικὰ δάνεια καὶ γῆ στοὺς ἄνεργους καὶ φτωχοὺς Βρετανούς, παρακάμπτοντας τὸν παραδοσιακὰ παθητικὸ ρόλο τοῦ στέμματος. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἀγγλίας (Bank of England) καὶ ἡ κυβέρνηση τοῦ Πρωθυπουργοῦ Στάνλεϊ Μπάλντουιν (Stanley Baldwin) ἀντέδρασαν ἔντονα σὲ αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ μέτρα. Ἡ σχέση του μὲ τὴν Ἀμερικανίδα διαζευγμένη χρησιμοποιήθηκε ἁπλῶς ὡς πρόσχημα γιὰ νὰ συκοφαντηθεῖ στὰ μάτια τῆς κοινῆς γνώμης καὶ νὰ δικαιολογηθεῖ ἡ ἀπομάκρυνσή του. 

Ὁ Πρωθυπουργὸς Στάνλεϊ Μπάλντουιν καὶ οἱ κυβερνήσεις τῆς Κοινοπολιτείας ξεκαθάρισαν ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη καὶ τὸ κοινοβούλιο δὲν θὰ ἀποδέχονταν τὴ Σίμπσον ὡς Βασίλισσα. Στὶς 11 Δεκεμβρίου 1936, ὁ Ἐδουάρδος ὑπέγραψε τὴν πράξη παραίτησης ὑπὲρ τοῦ νεότερου ἀδελφοῦ του, Γεωργίου ΣΤ΄ (πατέρα τῆς βασίλισσας Ἐλισάβετ Β΄). Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς ἀμερικανικῆς ἐφημερίδας Social Justice (1 Μαρτίου 1937), τὸ πρωτοσέλιδο τῆς ὁποίας ἔφερε τὸν τίτλο: 

KING WAS FORCED OUT, LONDON NOW ADMITS (Ὁ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ) περιγράφεται τὸ πραγματικὸ παρασκήνιο τοῦ ἐξαναγκασμοῦ σὲ παραίτηση: 

«...Τὰ σχέδια γιὰ τοὺς φτωχοὺς ἀνησύχησαν τοὺς τραπεζῖτες. Ἀποκαλύπτεται τώρα ὁριστικὰ ὅτι ὁ Ἐδουάρδος ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ μιὰ ἀντιδραστικὴ κλίκα, μὲ ἐπί κεφαλῆς τὸν Πρωθυπουργὸ Στάνλεϊ Μπάλντουιν, ἐπειδὴ σχεδίαζε νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὸν παραδοσιακὰ ἀδρανῆ ρόλο ποὺ προβλέπεται γιὰ τὸν βασιλιᾶ στὴ Μάγκνα Κάρτα καὶ νὰ ἐπιβάλει νόμους πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ὑποφέροντος λαοῦ. Οἱ πρόσφατες ἐξελίξεις στὸ Λονδῖνο ἀποκαλύπτουν ἐπιπλέον ὅτι ὁ Ἐδουάρδος εἶχε παρουσιάσει ἕνα σχέδιο ἀνακούφισης τῶν φτωχοποιημένων ὑπηκόων του σὲ μέλος τοῦ βρετανικοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου λίγο πρὶν ἀνατραπεῖ ἀπὸ τοὺς τραπεζῖτες. Ἦταν αὐτὸ τὸ σχέδιο ἀνακούφισης —τὸ ὁποῖο προέβλεπε παραχωρήσεις γῆς καὶ κρατικὰ δάνεια στοὺς ἀπελπισμένους ἀνέργους— ποὺ ἀνάγκασε τὸν βασιλιᾶ νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὸν θρόνο του ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ του, Γεωργίου ΣΤ΄. Ὁ πολυσυζητημένος ἔρωτας τοῦ Ἐδουάρδου γιὰ τὴν κυρία Γουόλις Σίμπσον ἦταν μόνο ἕνα ἐπιφανειακὸ πρόσχημα ποὺ χρησιμοποίησαν ὁ Μπάλντουιν καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἀγγλίας γιὰ νὰ διασύρουν καὶ νὰ ἐκθέσουν τὸν δημοφιλῆ νεαρὸ βασιλιᾶ στὰ μάτια τοῦ ἀγγλικοῦ λαοῦ...» 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 

Χωρὶς τὸ βάρος τοῦ ἀξιώματος, ὁ Ἐδουάρδος ἦταν πλέον ἐλεύθερος νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸ ἀντικείμενο τοῦ θαυμασμοῦ του: τὴ Γερμανία καὶ τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ. Ἡ Γερμανία ὑποδέχθηκε μὲ τιμὲς τὸν ἔκπτωτο βασιλιᾶ καὶ τὴ σύντροφό του, Γουόλις Σίμπσον, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὁ Χίτλερ ὑποδέχθηκε θερμά τον Ἐδουάρδο στὸ Μπερχτεσγκάντεν. Ὁ χαιρετισμός του Ἐδουάρδου μὲ τὴ χαρακτηριστικὴ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ χειρονομία ἐξέπληξε τοὺς Γερμανοὺς πολῖτες καὶ ἀξιωματούχους. Ὁ Ἐδουάρδος ἐπισκέφθηκε χώρους ἐργασίας, μεγάλα ἔργα, ἀκόμα καὶ τὶς στοὲς τῶν γερμανικῶν ὀρυχείων, γιὰ νὰ βιώσει ἀπὸ κοντὰ τὸ γερμανικὸ «θαῦμα» καὶ τὴν πιὸ σύγχρονη ἐργατικὴ νομοθεσία τοῦ κόσμου. Ὁ Ἐδουάρδος Η΄ θεωρήθηκε ὡς μιὰ εὐκαιρία ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτρέψει τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολὺ πιθανὸν θὰ ἄλλαζε τὸ πρόσωπο ὄχι μόνο τῆς Μεγάλης Βρετανίας ἀλλὰ ὁλόκληρης τῆς Εὐρώπης, καθὼς τὸ ὅραμα τοῦ Χίτλερ γιὰ σύμπλευση Γερμανίας καὶ Μεγάλης Βρετανίας θὰ μποροῦσε νὰ γίνει πραγματικότητα. Δυστυχῶς ὅμως, τὰ συμφέροντα τοῦ City τοῦ Λονδίνου καὶ τῆς ἀνατολικῆς ἀκτῆς τῶν ΗΠΑ ἀποδείχθηκαν πολὺ πιὸ ἰσχυρά. 

Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου, ὁ Τσώρτσιλ «ἐξόρισε» τὸν Ἐδουάρδο στὶς μακρινὲς Μπαχάμες διορίζοντάς τον κυβερνήτη τους. Ὅμως, ὁ πρώην βασιλιᾶς βρισκόταν πάντοτε ὑπὸ στενὴ παρακολούθηση ἀπὸ τὶς βρετανικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες, οἱ ὁποῖες εἶχαν τὴ διαταγὴ νὰ τὸν δολοφονήσουν ἐὰν αὐτὸς ἐρχόταν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς Γερμανούς. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, θεωρεῖται βέβαιο ὅτι ἐὰν οἱ Γερμανοὶ καταλάμβαναν τὴ Μεγάλη Βρετανία, ὁ Ἐδουάρδος θὰ ἐπέστρεφε στὸν θρόνο του. Τὸν Ἰούλιο τοῦ 2015, ἕνα πρωτοσέλιδο τῆς ἐφημερίδας The Sun συγκλόνισε τὴ βρετανικὴ κοινὴ γνώμη, καθὼς εἰκόνες ἀπὸ ἕνα παλιὸ φὶλμ τῆς βασιλικῆς οἰκογένειας ἔδειχναν τὸν Ἐδουάρδο νὰ διδάσκει τὴν ἑπτάχρονη ἀνιψιά του -καὶ μετέπειτα Βασίλισσα Ἐλισάβετ Β΄- νὰ χαιρετᾶ μὲ τὸν χαρακτηριστικὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ χαιρετισμό. 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/09/11/22/172769/