Η ΔΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ!

 Ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο ποὺ ἔχει ξεσπάσει τὸ 1824, ὁ Κολοκοτρώνης, μαζὶ μὲ τὸν γιό του Γενναῖο, τὸν Πλαπούτα, τὸν Νικηταρὰ καὶ ἄλλους Ὁπλαρχηγούς, ποὺ μέχρι τότε εἶχαν δώσει Ψυχὴ καὶ σῶμα στὸν ΑΓΩΝΑ, βρίσκονται φυλακισμένοι στὴν Ὕδρα, στὸ Μοναστήρι τοῦ Προφήτη Ἠλία. Τοὺς ἀπελευθερώνουν οἱ ἄθλιοι πολιτικοὶ ὅταν βλέπουν ὅτι, χωρὶς τοὺς Καπεταναίους ἡ ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ! Ἀκολουθεῖ τὸ 1831 ἡ δολοφονία τοῦ Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια, διότι τὸν θεωροῦσαν ρωσόφιλο! Στὴν πραγματικότητα ὁ Καποδίστριας ἦταν ἁπλᾶ ΕΛΛΗΝΑΣ, δηλαδὴ ἦταν μόνο μὲ τὸ μέρος τῆς Ἑλλάδας καὶ μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ νεοσύστατου κράτους, ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἑδραιώσει. 

Ὁ Κολοκοτρώνης ἦταν ἀπόλυτα μὲ τὸ μέρος του, γι’ αὐτὸ ὅταν δολοφονοῦν τὸν Κυβερνήτη, οἱ ἀγγλόφιλοι καὶ γαλλόφιλοι «Ἕλληνες» πολιτικοί, βάζουν στὸ στόχαστρο τὸν ἴδιο, μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Στρατιωτικοὺς καὶ πολεμιστὲς τῆς Ἱερῆς καὶ Τίμιας Ἐθνικῆς Ἐπανάστασης γιὰ Λευτεριά, τοῦ ‘21. Ἔτσι ἀρχίζουν οἱ συκοφαντίες καὶ οἱ σκευωρίες εἰς βάρος τους, μὲ μεγαλύτερους ἐχθρούς τον Κωλέττη, τὸν Μαυροκορδάτο, τὸν Κουντουριώτη καὶ τὸν Σχινά. Τὸ 1832, οἱ Μεγάλες Δυνάμεις ποὺ δὲν θέλουν τὴν Ἑλλάδα ἀνεξάρτητο Κράτος, μᾶς στέλνουν ἕναν 17χρονο γιὰ βασιλιᾶ, μὲ συνοδεία τριῶν ἑβραίων (κοίταξε μανία!) Ἀντιβασιλέων (Ἄρμανσπεργκ, Μάουρερ καὶ Ἔυντεκ) καὶ δύο ἀναπληρωματικῶν Ἀντιβασιλέων, τῆς ἴδιας «ἐκλεκτῆς φυλῆς», (Ἄβελ καὶ Γκράϊνερ), μετὰ τὸ Πρωτόκολλο τοῦ Λονδίνου, τῆς 7ης Μαΐου 1832. 

Αὐτοὶ εἶναι ὅλοι τοὺς μισέλληνες, πιστεύουν ὅτι ἔρχονται στὴν χώρα τῶν κάφρων. Οἱ Ὁπλαρχηγοὶ ποὺ εἶχαν ἐλευθερώσει μὲ τὸ ΑΙΜΑ τους, τὴν μέχρι τότε Ἑλληνικὴ γῆ, ἦσαν ἐμπόδιο στὰ σχέδιά τους, γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ καταπίεση ποὺ μᾶς ἑτοίμαζαν. Γι’ αὐτό, τὸ βράδυ 6 πρὸς 7 Σεπτεμβρίου τοῦ 1833, στὸ σπίτι του Κολοκοτρώνη, φτάνει ὁ μοίραρχος Κλεόπας μὲ 40 Χωροφύλακες (!) καὶ τὸν συλλαμβάνουν. Τὸν ὁδηγοῦν στὸ Ναύπλιο στὶς μεσαιωνικὲς φυλακές του Ἴτς Καλὲ στὴν Ἀκροναυπλία, σ’ ἕνα κάτεργο, σ’ ἕνα ὑγρό, σκοτεινὸ καὶ κρύο κελί, καὶ τὸν προφυλακίζουν γιὰ 9 μῆνες. Μαζὶ τοῦ εἶναι ὁ Πλαπούτας, ὁ Τζαβέλας, ὁ Ν. Μούκουρας, ὁ γιατρός – Φιλικὸς Κ. Πελοπίδας καὶ ἄλλοι, τοὺς ὁποίους ἀφήνουν κάποιες μέρες ἀκόμα καὶ νηστικούς! Ἡ κατηγορία; «Ὕποπτοι συνωμοσίας κατὰ τῆς βαυαρικῆς Ἀντιβασιλείας». 

Στὶς 16 Ἀπριλίου 1834, στὸ Πενταμελὲς Δικαστήριο – Πρωτοδικεῖο του Ναυπλίου, στὸ παλιὸ τζαμὶ (τουρκικὸ) τῆς πόλης, ἀρχίζει ἡ «ΑΔΙΚΗ ΔΙΚΗ» τοῦ 19ου αἰῶνα. Τὴν στήνουν ὁ ὑπουργὸς Δικαιοσύνης Δ. Σχινάς, ὁ Ἀντιβασιλέας Μάουρερ καὶ ὁ ἀγγλοεβραῖος (κοίτα σύμπτωση!) εἰσαγγελέας Ε. Μασόν. Πρόεδρος στὴν Ἕδρα εἶναι ὁ Μακεδόνας – Σερραῖος Ἀναστάσιος Πολυζωίδης καὶ τὰ Μέλη εἶναι, ὁ Ζακύνθιος Γεώργιος Τερτσέτης, ὁ Α. Βούλγαρης, ὁ Δ. Σοῦτσος καὶ ὁ Φ. Φραγκούλης. Ἡ κατηγορία γιὰ τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τὸν Πλαπούτα εἶναι «ἡ ἐσχάτη προδοσία κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ προσπάθεια ἀνατροπῆς τοῦ βασιλικοῦ πολιτεύματος», ἀφοῦ τοὺς θεωροῦν... ρωσόφιλους πράκτορες! Παρουσιάζονται ὡς μάρτυρες ὑπερασπίσεως 115 Ἕλληνες, ἀπὸ τὸν Μοριᾶ καὶ τὴν Ρούμελη, καὶ ὡς μάρτυρες κατηγορίας 44 ἐγκάθετοι πληρωμένοι ψευδομάρτυρες βαυαροί. Ἡ Δίκη τελειώνει στὶς 25 Μαϊου 1834 καὶ ἡ καταδίκη εἶναι προαποφασισμένη ἀπὸ τὸν Μάουρερ: «ΘΑΝΑΤΟΣ»! 

Ἡ ἐκτέλεση τῆς ποινῆς «νὰ γίνει ἐντὸς 24 ὡρῶν, δι’ ἀποκεφαλισμοῦ μὲ λαιμητόμο, στὴν Πλατεῖα του Ναυπλίου, μαζὶ μὲ χρηματικὴ ἀποζημίωση γιὰ τὰ Δικαστικὰ ἔξοδα καὶ τῶν μαρτύρων (τὸ "λάδωμα" στοὺς ψευδομάρτυρες!) μὲ τὸ ποσὸν τῶν 1.047,93 Δραχμῶν»! Στὶς 26 Μαΐου 1834 γίνεται ἡ ἐπίσημη, γραπτὴ δημοσίευση τῆς Ἀπόφασης, «τὸ Διατακτικόν», ποὺ ὑπογράφει ὁ Γραμματέας Χρ. Ζῶτος. Ὅμως, οἱ ὑπογραφὲς τῶν δικαστῶν εἶναι μόνο 3, τοῦ Βούλγαρη, τοῦ Σούτσου καὶ τοῦ Φραγκούλη. Μόνο ποὺ τὴν Ἀπόφαση τὴν θέλουν... ὁμόφωνη, ἀλλὰ ὁ Πολυζωίδης καὶ ὁ Τερτσέτης ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ! 

Εἶναι δύο Ἔντιμοι Δικαστές, φλογεροὶ Πατριῶτες, ποὺ εἶχαν πολεμήσει στὴν Ἐπανάσταση. Θεωροῦν τὴν Ἀπόφαση «ἄδικον καὶ ἀτιμάζουσαν ἄνδρας ἀθώους καὶ ἐνδόξους, ἐπικίνδυνον δὲ καὶ κηλίδαν ἐκ προοιμίων διὰ τὰ δικαστήρια τῆς νέας βασιλείας καὶ ἀσεβοῦσαν πρὸς τὴν Ἀλήθειαν καὶ τὴν Δικαιοσύνην»! Ὅτι εἶναι ἕνα ἀνοσιούργημα τῆς Ἀντιβασιλείας καὶ ὅτι ΠΟΤΕ δὲν θὰ ἀποδεχτοῦν αὐτὴ τὴν κρατική – πολιτικὴ (καὶ μάλιστα ξενόφερτη) παρέμβαση, στὶς Ἀποφάσεις τῆς Δικαιοσύνης! Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἔλαμψαν τὰ Σύμβολα καὶ οἱ Φάροι τῆς Δικαστικῆς Ἀνεξαρτησίας! Ὁ Σχινὰς ἔξαλλος τοὺς φωνάζει: «Ἐν ὀνόματι τοῦ νόμου καὶ τοῦ βασιλέως σας διατάσσω νὰ ὑπογράψετε τὴν Ἀπόφαση». Ὁ Τερτσέτης τοῦ ἀπαντᾶ: «Δὲν θὰ μὲ ἔχετε συνεργὸ στὸν ΦΟΝΟ δύο ΑΘΩΩΝ ἀνθρώπων»! 

Ὁ δὲ Πολυζωίδης τοῦ λέει: «Προτιμῶ νὰ μοῦ κόψετε τὸ χέρι, ἀλλὰ δὲν ὑπογράφω. Τὸ σῶμα μου μπορεῖτε νὰ κάμετε ὅπως θέλετε, μὰ τὸν στοχασμό μου, τὴν συνείδησή μου, ποτὲ δὲν θὰ μπορέσετε νὰ τὴν παραβιάσετε»! Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀντίσταση τῶν δύο Δικαστῶν, ὑπῆρχε ἔντονη λαϊκὴ κατακραυγὴ ἐναντίον τῆς Ἀντιβασιλείας, καὶ οἱ δύο Ὁπλαρχηγοί, τοὺς ὁποίους ὁ Λαὸς λάτρευε, δὲν θανατώνονται. Ὅμως, ἐπιστρέφουν στὴν Φυλακή, ἀφοῦ ἔγινε πρῶτα μετατροπὴ τῆς ποινῆς σὲ ἰσόβια κάθειρξη. Ἔμειναν ἄλλον ἕνα χρόνο, σ’ ἕνα μπουντρούμι στὸ Παλαμήδι, μέχρι τὸν Μάϊο τοῦ 1835, ὅταν ἐνηλικιώθηκε ὁ Ὄθωνας καὶ τοὺς ἔδωσε... «χάρη»! 

Ὁ λατρεμένος ΗΡΩΑΣ Κολοκοτρώνης, βγαίνοντας ἀπὸ τὴν φυλακή, βλέπει τὸν κόσμο νὰ τὸν περιμένει, νὰ θέλει νὰ τὸν φιλήσει καὶ νὰ φωνάζει «ΖΗΤΩ, ΖΗΤΩ Ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ». Ἐκείνη τὴν στιγμή, ὅπως εἶπε ὁ Γέρος, ξέχασε τὰ βάσανα καὶ τὶς πίκρες ποὺ ὑπέφερε, τὶς φυλακὲς καὶ τὶς ΑΔΙΚΙΕΣ, γιατί ἡ ἀγάπη τῶν Ἑλλήνων διέγραψε μὲ μιᾶς ὅλες τὶς ἄσχημες στιγμές του. Ὅμως, τὴν ἴδια μέρα, 25 Μαΐου 1834, ἀρχίζει γιὰ τοὺς δύο Δικαστὲς ποὺ «δὲν ὑπάκουσαν», μία ἀπίστευτα βίαιη κακοποίηση ἀπὸ τοὺς Χωροφύλακες, οἱ ὁποῖοι παίρνουν ἐντολὲς νὰ τοὺς χτυπήσουν μὲ τὰ κοντάκια, τὶς ξιφολόγχες, μὲ γροθιές, κλωτσιές, νὰ τοὺς φτύσουν, νὰ τοὺς βρίσουν, νὰ τοὺς ἀπειλήσουν μὲ ὅπλα, γιὰ νὰ τοὺς ἀναγκάσουν νὰ ὑπογράψουν, μέχρι ποὺ τοὺς σκίζουν καὶ τὰ ροῦχα. Ἀνυποχώρητοι οἱ δύο Δικαστές, προφυλακίζονται (ἀπὸ τότε ὑπάρχει τό... ἀντίδωρο!), γιὰ 4 μῆνες, μέχρι τὴν δίκη τους. 

Στὶς 24 Σεπτεμβρίου 1834, ὄντως γίνεται ἡ παράνομη καὶ παρανοϊκὴ «ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ»! Ἀκριβῶς στὸ ἴδιο Δικαστήριο, ὅπου ἔγινε ἡ Δίκη τῶν Στρατηγῶν, καὶ μάλιστα μὲ τὸν ἴδιο αἱμοβόρο εἰσαγγελέα, τὸν ἀγγλοεβραῖο Μασόν! Ἐνώπιον τοῦ «Ἐγκληματικοῦ Δικαστηρίου» Ναυπλίου, μὲ πρόεδρο τὸν Ι. Σωμάκη καὶ Μέλη τους Ζηνόβιο Βάλβη, Ἀντώνιο Κριεζή, Λεονταρίδη καὶ Κανούση, βρίσκονται ὁ Πολυζωίδης καὶ ὁ Τερτσέτης, προκειμένου νὰ ἀπολογηθοῦν, γιὰ τὴν ἀπίστευτη κατηγορία: Πιθανός (!) χρηματισμός, ἀπὸ «τὸν χρυσό (;) τῆς Κολοκοτρωναίικης φάρας» καὶ γιὰ μεροληψία ὑπὲρ τῶν Ὁπλαρχηγῶν! Κατὰ τὴν ἀπολογία τους, θὰ ποῦν ὅτι δὲν ὑπέγραψαν τὴν θανατικὴ καταδίκη γιὰ λόγους συνείδησης, ἐπειδὴ θεωροῦσαν τοὺς δύο Στρατηγοὺς ΑΘΩΟΥΣ, ἀλλὰ καὶ γιὰ ΕΘΝΙΚΟΥΣ λόγους, διότι δὲν ἤθελαν μ’ αὐτὴν τὴν δίκη, νὰ φανεῖ ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος παραμένει ὑποδουλωμένο, καὶ μάλιστα ἀπὸ Εὐρωπαίους τυράννους, καταγγέλλοντας ἀκόμα τὴν ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΕΘΝΕΙΣ, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν τοὺς Ἕλληνες, ὄχι Ἐλεύθερους καὶ Ἀνεξάρτητους στὴν Χώρα τους, ἀλλὰ νεοραγιᾶδες! 

«Βέβαιον πρᾶγμα εἶναι ἡ ποινή, βεβαιότατο πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὸ ἔγκλημα, ἀλλέως ἡ ΑΔΙΚΙΑ ἀκμάζει ὅπου ἁρμόσεις τὸ βέβαιο τῆς τιμωρίας εἰς τὸ ΑΒΕΒΑΙΟ τῆς ἐνοχῆς»! Στὶς 27 Σεπτεμβρίου 1834, ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ πανηγυρικά, μὲ τὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὴν συγκίνηση τοῦ κόσμου, ποὺ τοὺς θεωρεῖ (δικαίως!) ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, καὶ τοὺς ἀγκαλιάζει μὲ δάκρυα χαρᾶς. Ἡ εὐγνωμοσύνη μᾶς σ’ αὐτοὺς τοὺς δύο Δικαστές, τὸν Πολυζωίδη καὶ τὸν Τερτσέτη, θὰ εἶναι αἰώνια γιὰ τρεὶς λόγους. Πρῶτον, διότι δὲν μᾶς στέρησαν αὐτοὺς τοὺς ἅγιους ἀνθρώπους, ποὺ πολέμησαν γιὰ τὴν Λευτεριά μας, τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τὸν Πλαπούτα. Δεύτερον, διότι μὲ τὴν ὑπερήφανη καὶ γενναία στάση τους, ἔδειξαν ὅτι ὑπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΧΙ στὸ θράσος καὶ στὴν αἰσχρότητα καὶ τρίτον, διότι μὲ τὸ ΗΘΟΣ καὶ τὴν ἀκεραιότητα τοῦ χαρακτῆρα τους, παραμένουν πάντα τὸ Φωτεινὸ Παράδειγμα τῆς Ἀδέκαστης, Ἀμερόληπτης, Ἀνεπηρέαστης καὶ Ἀντικειμενικῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. 

Δίδαξαν ὅτι, ἡ πολιτικὴ καὶ οἱ πολιτικοί, δὲν πρέπει νὰ ἔχουν καμία σχέση ἐπιρροῆς καὶ κανένα δικαίωμα ἐπιβολῆς γνώμης ἤ... ἐπιθυμίας, στὰ Δικαστικὰ θέματα καὶ στὶς Ἀποφάσεις, καὶ ὅτι τὸ ΔΙΚΑΙΟ εἶναι ἀπὸ μόνο τοῦ ΦΩΣ. Ὅμως, μετὰ ἀπὸ 181 χρόνια, ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, φαίνεται νὰ μὴν ἔχει βρεῖ ἀκόμα τὸν δρόμο της, κάποιες φορὲς νά... λοξοκοιτάει, νὰ παίρνει ἐντολὲς «ἄνωθεν» καὶ νὰ δικάζει ΙΔΕΕΣ, ΓΝΩΜΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ καὶ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ, γιατί δὲν ἀρέσουν σὲ κάποιους ντόπιους προδότες πολιτικοὺς καὶ ξένους μισέλληνες. Κι αὐτό,είναι ΑΔΙΚΙΑ! 

Ἱστορικὸ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας "Ἐμπρός" 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2015/06/09/07/61611/